2 Coríntios 1
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs ACF
1 Wi Pápruitjai Jesukrístu akatramu. Yus nuna wakerakui ni akatramuri̱ anaikiamuitjai. Ii yachi̱ Timiutéuja̱i̱ Yus-shuar Kurintiu péprunam íruntrumna nuna áatjarme. Kame ashí Akaya nuṉkanam Yusna ajasurmena nunasha áatjarme.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo, pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia.
2 Apa Yussha, ii Uuntri̱ Jesukrístusha shiir enentáimturma ásar imiatkinchanum tuke shiir pujustinian yáinmakarat tusan wakerajrume.
2 Graça a vós e paz da parte de Deus nosso Pai, e da do Senhor Jesus Cristo.
3 Ii Uuntri̱ Jesukrístu Apari̱, ii Yusri̱ ana nuna naari̱ uunt awajsatai. Niisha ii Aparí̱nti. In waitnentramaji. Tura Niisha ii Yúsri̱nti. Tuma asa in tuke atsaṉtamji.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e o Deus de toda a consolação;
4 Ii wáitiajnia nui̱ Yuska in atsaṉtamji. Tura in atsaṉtamjinia nútiksarik iisha chíkich shuar wáitiainia nuna atsaṉkrarat tusa túrutmaji.
4 Que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, com a consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus.
5 Warí, Kristu wáitsamuri̱ núkap pachiinkiaitjinia núnisrik ni atsaṉkramuri̱n núkap pachiinkiaitji.
5 Porque, como as aflições de Cristo são abundantes em nós, assim também é abundante a nossa consolação por meio de Cristo.
6 Tuma asamtai, wáitiajnia nu, Yusa uwemtikrampratniuri̱ tura ni atsaṉkratniuri̱ atumsha takustarum tusar wáitiaji. Tura Yus in atsaṉtampramjinia nu, Yusa uwemtikrampratniuri̱ tura ni atsaṉkratniuri̱ átum takustarum tusar atsaṉkramuitji. Wats, átum uwemtikramu tura atsaṉkramu asarum, ii wáitsajnia nútiksarmek wáitiayatrum shiir enentáimsarum katsuntramniaitrume.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é, a qual se opera suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos;
7 Tura “túrattawai” tu enentáimtajrume. Warí, átum iiji̱a̱i̱ métek wáitsaitrume. Núnisaṉ iiji̱a̱i̱ métek Yus atsaṉtamtsurmek.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 Yatsurtiram, iikia Asia nuṉkanam ti itiurchat wáinkiamjinia nu nekaatarum tusar wakeraji. Imiá itiurchat wáinkiar iikia katsuntratin jeachmaji.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira agravados mais do que podíamos suportar, de modo tal que até da vida desesperamos.
9 Nu itiurchatnumia̱ “iwiaaku jíinkishtatji” tu enentáimsamji. Túrasha “iikia tujinchaitji” tu enentáimtumatsuk, antsu jakamunmaya̱n inianniua nú Yúsan enentáimtusarat tusa nu túrunamji.
9 Mas já em nós mesmos tínha- mos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 — ausente —
10 O qual nos livrou de tão grande morte, e livra; em quem esperamos que também nos livrará ainda,
11 — ausente —
11 Ajudando-nos também vós com orações por nós, para que pela mercê, que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Yatsurtiram, ju̱ nekaatarum tusar wakeraji. Ju̱ nuṉkanam pujusar tura nekaska atumja̱i̱ pujusar anaṉtsuk tura Yus umirkar wekaimji. Aya ii nekatairi̱ji̱a̱i̱ṉ wekaichamji. Antsu Yus in waitnentrama asa péṉker wekasatniun yainmakmaji. Nu nekaar shiir enentáimji.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo, e de modo particular convosco.
13 Áatjarmena nu páantaiti. Átum áujsarum nekaatin jearmena nunak aarjai. Chikichan nekaachminian aatsjai. Péṉker nekaatarum tusan wakerajrume.
13 Porque nenhumas outras coisas vos escrevemos, senão as que já sabeis ou também reconheceis; e espero que também até ao fim as reconhecereis.
14 Ishichik nékayatrumek nú núkap tuke nekaki wetarum tusan wakerajrume. Nuiṉkia Jesukrístu tátinia nú tsawantai̱ átum winia shiir enentáimtursattarme. Tura átum péṉker wekasa asakrumin shiir enentáimtustatjarme.
14 Como também já em parte reconhecestes em nós, que somos a vossa glória, como também vós sereis a nossa no dia do Senhor Jesus.
15 Tura ii shiir enentaimtuniaj nuna nékakun ataksha Yusa̱ waitnenkartutairi̱ nekapsak tusan ataksha atumi̱i̱n irastinian wakerimjai.
15 E com esta confiança quis primeiro ir ter convosco, para que tivésseis uma segunda graça;
16 Masetúnia nuṉkanmaani wéakun íirkuta naṉkaikitjiarum tusan enentáimmiajai. Tura wáketkuncha ataksha íistajrum tusan wakerimjai. Túramtai wi Jutía nuṉkanam weakui átum yáintkiatarum tusan atumin íistinian wakerimjai.
16 E por vós passar à macedônia, e da macedônia ir outra vez ter convosco, e ser guiado por vós à Judéia.
17 Nuiṉkia ¿urukamtai túrachmaj? ¿Péṉker enentáimtsukek “wetajai” tímiaj? ¿Wi Yus-shuarcha nunisaṉ, jimiará chichamtiniaiti, tú enentáimtursarumek?
17 E, deliberando isto, usei porventura de leviandade? Ou o que delibero, o delibero segundo a carne, para que haja em mim sim, sim, e não, não?
18 Núchaiti. Yus tana nuna tímiatrusaṉ umíana nútiksarik iikia ii chichame̱ umiktai tusar wakeraji. Jú̱ chichamaik, “Ee, atsá” tátsuji.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Wisha Serpanuja̱i̱ Timiutéuja̱i̱ Yusa Uchiri̱ Jesukristunun ujakmajrume. Niisha jú̱ chichamaik, “Ee, atsá” tíchaiti. Antsu nii tana nuna tuke umíawai.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 Niiji̱a̱i̱sha Yus tana nu tímiatrusaṉ uminiui. Tuma asamtai Jesukrístu enentáimtakur “nii tana nuna nekas túrattawai” tu enentáimji. Tu enentáimsar Yusa naari̱ shiir awajeaji.
20 Porque todas quantas promessas há de Deus, são nele sim, e por ele o Amém, para glória de Deus por nós.
21 Atumniasha incha ikiakátmajnia nu Yúsaiti. Krístunu ajasu asakrin túrutmaji. Tura anaitiamak Niiniu awajtamji.
21 Mas o que nos confirma convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus,
22 Tura ukunam ii achiktatjinia nuna, nekas amastatjai tusa Yus ni Wakani̱n ii enentái̱n apujturmaji. Nuja̱i̱ Níiniuitji tusar paant nékaji.
22 O qual também nos selou e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Atumí̱i̱n itiurchatan wáinkia̱i̱j tusan nakitiakun atumí pépruri̱n Kurintiunam jeachmajai. Wáitrakuiṉkia “Yus iirsati” tajai.
23 Invoco, porém, a Deus por testemunha sobre a minha alma, que para vos poupar não tenho até agora ido a Corinto;
24 “Aya wi tájana nútiksarmek Yus enentáimtustarum” waantu enentáimtumasar nu titin nakitiaji. Yus nekas enentáimtusmaaja̱i̱ kaka̱a̱rme. Antsu nekas warastarum tusar wakeraji.
24 Não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vosso gozo; porque pela fé estais em pé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.