Marcos 5
Jir Shidun (JIB) vs NTLH
1 Yesu ma yann sukàwá big zu yag mà agunn vù ayunn-à ni mà jann, mà jànn Garasinawa.
1 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
2 Barà Yesu zu á kòr-à ni àdòníng, mpìr-à wàu dab sig ku níng dù mà byar amirká ni, n bi á byarwá ni.
2 Assim que Jesus saiu do barco, foi encontrar-se com ele um homem que estava dominado por um espírito mau.
3 Mpìr-à níng hi ri shi kyann mà byar amirká ni, walai mpìr-à má sìr sar ku, kó ma sarka.
3 O homem vinha do cemitério, onde estava morando. Ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo usando correntes.
4 Big ri sìr bab kyann ku ma sarka, vùwá ma barwá. Ama ku ri gbar gib sarka. Walai mpìr-à shi sig ma gbam-à kwá pànn sar mpìr-à níng hi, jir kai bàna mpìr-à níng hi shi sig ma gbam wàni.
4 Muitas vezes já tinham amarrado as suas mãos e os seus pés com correntes de ferro, mas ele quebrava tudo, e ninguém conseguia dominá-lo.
5 Fi ma àyúnn, ku ri shi mà yau amirká ni, kwonn ma mwírká tìnn. Ku ri yan kyann yán, ku ri gbar fan pòr dìrwá ma abàn.
5 Passava os dias e as noites nos montes e entre os túmulos, gritando e se ferindo de propósito com pedras.
6 Barà ku myàng yag Yesu pyunn ninonn nímá àdòníng, ku dù bi sa báb, n bìnn kir wann á pyànn wàníng ni, n wib wàníng.
6 Ele viu Jesus de longe, correu, caiu de joelhos diante dele
7 Ku gbam nài gbam n rag, “Bu-à du wù ma mì í kai, Yesu Wùn Shìdun? Mì ri vig wù á zìnn Shìdun ni, kada á ya mì shwìn bàna.”
7 e gritou: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Em nome de Deus eu peço: não me castigue!
8 Bu-à sa ku vig Yesu àdòníng, í jirà wàníng dinya rìghing ku rag, “Wù wàu-à níng, á zu bi á dìr mpìr-à níng ni.”
8 Ele disse isso porque Jesus havia mandado: “Espírito mau, saia desse homem!”
9 I byar-à Yesu bib ku rag, “Zìnnwú í kai rà?”
9 Jesus perguntou: Ele respondeu: — O meu nome é Multidão, porque somos muitos.
10 I byar-à ku vig Yesu vig vig rag, kada a wàníng kan zu big á jànn-à ni bàna.
10 E pedia com muita insistência a Jesus que não expulsasse os espíritos maus para fora daquela região.
11 Mà agunn-à níng hi ni, zyùká nìnànn nímá ri yàn ji buju mà adìr mwír-à ni màhàn.
11 Acontece que num morro perto dali havia muitos porcos comendo.
12 Wàuká vig Yesu n rag, “A tìr yag yi mà yau zyùká ni, á fim yi ayi kà mà dìrbá ni.”
12 Os espíritos pediram a Jesus com insistência: — Nos mande ficar naqueles porcos; nos deixe entrar neles!
13 Ku ya big pyù-à, í byar-à wàuká zu bi rìg, n yag kà rìg á dìr zyùká ni. Bìr zyùká hi yag hing dubu pyànà. Big shàr wann kà yag mà nu gàin zàpìr-à ni, mì wa wu vinn rìg-à.
13 Ele deixou, e os espíritos saíram do homem e entraram nos porcos. E estes, que eram quase dois mil, se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
14 Mpìrká ri kan kyann zyùká níng, shàr yag rìg n yag dinya mpìrká mà finn swann-à ni, ma ká mà kauyeká ni. Mpìrká yag jirà abig myàng bu-à sa sig níng.
14 Os homens que estavam tomando conta dos porcos fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos campos. Muita gente foi ver o que havia acontecido.
15 Big bi á byar Yesu ni, n myàng mpìr-à bìr wàuká shi sig á dìrwá ni níng, ku shi sig màhàn, n wìr kà rìghing jà, n shi sig kyinnwá ǹsàn nímá, í byar-à zinn pànn rìg bìr mpìrká.
15 Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem que antes estava dominado por demônios; e ficaram espantados porque ele estava sentado, vestido e no seu perfeito juízo.
16 Mpìrká ká myàng sig bu-à sa sig níng, big dinya bìr mpìrká barà Yesu dàb gbam sig mpìr-à wàuká dab sig ku níng áni, n dinya mpìrká jir zyùká tìnn.
16 Os que tinham visto tudo aquilo lhes contaram o que havia acontecido com o homem e com os porcos.
17 I byar-à big kà mi ri vig Yesu rag, aku fim jànnbá.
17 Então começaram a pedir com insistência a Jesus que saísse da terra deles.
18 Barà ku ri kà á kòr-à ni àdòníng mpìr-à wàuká dab sig níng, vig ku rag aku ma wàníng yag zyun.
18 Quando ele estava entrando no barco, o homem curado pediu com insistência: — Me deixe ir com o senhor!
19 Ama Yesu zìm fig bàna, n dinya ku rag, “A kàng yag mà lu-à ni, á dinya mpìrká buwú bu-à Shinn Luwú sa ya sig wù, kwonn ma barà ku myàng sig ashiwú.”
19 Mas Jesus não deixou e disse:
20 I byar-à mpìr-à níng dù n yag mà jànn Dikapolis, mi ri dinya mpìrká bu-à Yesu sa ya sig ku. Mpìrká bidìm pár fig jírwá n sa mamaki.
20 Então ele foi embora e contava, na região das Dez Cidades , o que Jesus tinha feito por ele. E todos ficavam admirados.
21 Yesu kà á kòr-à ni n zu kàng yag mà agunn vù-à ni mà jann, bìr mpìrká kwonn kàng kwìb sig ku áni mà nu zàpìr-à ni.
21 Jesus voltou para o lado oeste do lago, e muitas pessoas foram se encontrar com ele na praia.
22 Mpìr zyun áyau àgbamká mà tonn bìr kwonn-à ni zìnnwá í Yayirus, barà ku myàng Yesu àdòníng, ku bìnn kir wann á pyànn wàníng ni,
22 Um homem chamado Jairo, chefe da sinagoga , foi e se jogou aos pés de Jesus,
23 n vig wàníng vig vig n rag, “Wùn uwàmí títi nímá nyàan wu, wúshèní, á bi ma á tib ku vù á dìr jirà aku gbam, ma aku shi wìm zu.”
23 pedindo com muita insistência: — A minha filha está morrendo! Venha comigo e ponha as mãos sobre ela para que sare e viva!
24 I byar-à Yesu ma mpìr-à níng dù n yag. Bìr mpìrká bàg yag ku wàni, big ri tib ku.
24 E Jesus foi com ele. Uma grande multidão foi junto e o apertava de todos os lados.
25 Uwà zyun shi sig áni, àsà wàjì ri sa shi ku hár ji dwib agban pyànà.
25 Chegou ali uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia.
26 Ku wa shwìn wàni á vù mpìrká shi sig ma gantí, ku gban vinn rìg bu-à á vùwá ni, ama sa ma fig bàna, mi ri swàb kà yág mà pyànn.
26 Havia gastado tudo o que tinha, tratando-se com muitos médicos. Estes a fizeram sofrer muito; mas, em vez de melhorar, ela havia piorado cada vez mais.
27 Ku fig rìghing tai Yesu, í byar-à ku yag áyau bìr-à ni ásim Yesu ni, n tib jà wàníng.
27 Ela havia escutado falar de Jesus; então entrou no meio da multidão e, chegando por trás dele, tocou na sua capa ,
28 Ku dang mà kyinnwá ni rag, “Kó ma tib hing íri jàwá, má gbam rìg.”
28 pois pensava assim: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
29 Ku tib vùwá á jà Yesu ni, gbìb fig tá bàna, àsà-à ri sa shi ku níng, í gib rìg-à. Ku fig rag gbam dìrwá.
29 Logo o sangue parou de escorrer, e ela teve certeza de que estava curada.
30 Yesu yì rìghing rag gbam zu hing á dìrwá ni, gbìb fig tá bàna, ku vim bìr áyau bìr-à ni n bib rag, “Mpìr-à tib jàmí í ni rà?”
30 No mesmo instante Jesus sentiu que dele havia saído poder. Então virou-se no meio da multidão e perguntou:
31 Yann sukàwá big rag, “A myàng hing barà bìr mpìrká kwonn kàng kwìb sig wù áni mi ri tib wù. Bu-à sa wù ri bib rag mpìr-à tib wù í ni rà níng, í jir kai rà?”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo como esta gente o está apertando de todos os lados e ainda pergunta isso?
32 Ama í barà Yesu ri zìm aku myàng mpìr-à tib sig ku níng.
32 Mas Jesus ficou olhando em volta para ver quem tinha feito aquilo.
33 Uwà-à níng yì rìghing barà dìrwá gbam rìghing níng, í byar-à azyúnn sa rìg ku, dìrwá zwab rìg. Ku bìnn kir wann á pyànn wàníng ni, n dinya wàníng bu-à sa sig ku.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe havia acontecido, atirou-se aos pés dele, tremendo de medo, e contou tudo.
34 I byar-à Yesu dinya uwà-à níng rag, “Wùnmí, pìkyinn birwú à bir sig á byarmí ni níng, dàb gbam rìghing wù, á yag fòr ítau, ma á gbam rìg á dorwú ni.”
34 E Jesus disse:
35 Barà ku ri dang jír àdòníng í byar-à mpìrká káhi bi mà lu Yayirus àgbam á tonn bìr kwonn-à ni, n dang rag, “Wùnwú wu rìghing, bu-à sa wù ri sa shi rag malam í jir kai rà?”
35 Jesus ainda estava falando, quando chegaram alguns empregados da casa de Jairo e disseram: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
36 Yesu gang fig sung á jírbá ni bàna, n dinya Yayirus rag, “A gib kyinn bàna, á bir pìkyinn.”
36 Mas Jesus não se importou com a notícia e disse a Jairo:
37 Ku zìm fig a mpìr zyun bàg yag ku bàna, sái Bitrus ma Yakubu ma Yohanna wunzà Yakubu.
37 Jesus deixou que fossem com ele Pedro e os irmãos Tiago e João, e ninguém mais.
38 Barà big yag fòr mà lu Yayirus ni, Yesu myàng bìr mpìrká ri kig nài ki ma nài yán wàni.
38 Quando entraram na casa de Jairo, Jesus encontrou ali uma confusão geral, com todos chorando alto e gritando.
39 Ku kà yag mà yau n rag, “Bu-à sa ning ri yan yán mi ri kig nài ki níng, í jir kai rà? Wùn-à níng wu fig bàna. Ku ri na aná.”
39 Então ele disse:
40 I byar-à big jwann ku jonn yawari. Ku rag abig zu yag rìg mà myann. Ku zìg ta wùn-à ma na wùn-à, ma yann sukàwá big, ká shi sig ma ku màhàn, n kà yag mà byar-à wùn-à shi sig.
40 Então eles começaram a caçoar dele. Mas Jesus mandou que todos saíssem e, junto com os três discípulos e os pais da menina, entrou no quarto onde ela estava.
41 Ku pànn wàníng á vù-à ni n dang rag, “Talita kumi.” Yìr jír-à níng, í “Wùnshái-à níng, á dù nann zu.”
41 Pegou-a pela mão e disse:
42 Gbìb fig tá bàna, wùn-à níng í wìm kàng rìg-à ma yonki, n dù nann zu n kyann kyonn. Jiwá dwib agban pyànà. I byar-à bìr mpìrká sa mamaki wàni.
42 No mesmo instante, a menina, que tinha doze anos, levantou-se e começou a andar. E todos ficaram muito admirados.
43 Ku twìb big byur rag, kada a mpìr fig tai-à níng bàna. I wà ku dinya big rag, abig ya wùn-à buju a wàníng ji.
43 Então Jesus ordenou que de jeito nenhum espalhassem a notícia dessa cura. E mandou que dessem comida à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.