Marcos 5

Jir Shidun (JIB) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yesu ma yann sukàwá big zu yag mà agunn vù ayunn-à ni mà jann, mà jànn Garasinawa.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Barà Yesu zu á kòr-à ni àdòníng, mpìr-à wàu dab sig ku níng dù mà byar amirká ni, n bi á byarwá ni.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Mpìr-à níng hi ri shi kyann mà byar amirká ni, walai mpìr-à má sìr sar ku, kó ma sarka.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Big ri sìr bab kyann ku ma sarka, vùwá ma barwá. Ama ku ri gbar gib sarka. Walai mpìr-à shi sig ma gbam-à kwá pànn sar mpìr-à níng hi, jir kai bàna mpìr-à níng hi shi sig ma gbam wàni.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Fi ma àyúnn, ku ri shi mà yau amirká ni, kwonn ma mwírká tìnn. Ku ri yan kyann yán, ku ri gbar fan pòr dìrwá ma abàn.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Barà ku myàng yag Yesu pyunn ninonn nímá àdòníng, ku dù bi sa báb, n bìnn kir wann á pyànn wàníng ni, n wib wàníng.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 Ku gbam nài gbam n rag, “Bu-à du wù ma mì í kai, Yesu Wùn Shìdun? Mì ri vig wù á zìnn Shìdun ni, kada á ya mì shwìn bàna.”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Bu-à sa ku vig Yesu àdòníng, í jirà wàníng dinya rìghing ku rag, “Wù wàu-à níng, á zu bi á dìr mpìr-à níng ni.”
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 I byar-à Yesu bib ku rag, “Zìnnwú í kai rà?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 I byar-à ku vig Yesu vig vig rag, kada a wàníng kan zu big á jànn-à ni bàna.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Mà agunn-à níng hi ni, zyùká nìnànn nímá ri yàn ji buju mà adìr mwír-à ni màhàn.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Wàuká vig Yesu n rag, “A tìr yag yi mà yau zyùká ni, á fim yi ayi kà mà dìrbá ni.”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Ku ya big pyù-à, í byar-à wàuká zu bi rìg, n yag kà rìg á dìr zyùká ni. Bìr zyùká hi yag hing dubu pyànà. Big shàr wann kà yag mà nu gàin zàpìr-à ni, mì wa wu vinn rìg-à.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Mpìrká ri kan kyann zyùká níng, shàr yag rìg n yag dinya mpìrká mà finn swann-à ni, ma ká mà kauyeká ni. Mpìrká yag jirà abig myàng bu-à sa sig níng.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Big bi á byar Yesu ni, n myàng mpìr-à bìr wàuká shi sig á dìrwá ni níng, ku shi sig màhàn, n wìr kà rìghing jà, n shi sig kyinnwá ǹsàn nímá, í byar-à zinn pànn rìg bìr mpìrká.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Mpìrká ká myàng sig bu-à sa sig níng, big dinya bìr mpìrká barà Yesu dàb gbam sig mpìr-à wàuká dab sig ku níng áni, n dinya mpìrká jir zyùká tìnn.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 I byar-à big kà mi ri vig Yesu rag, aku fim jànnbá.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Barà ku ri kà á kòr-à ni àdòníng mpìr-à wàuká dab sig níng, vig ku rag aku ma wàníng yag zyun.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ama Yesu zìm fig bàna, n dinya ku rag, “A kàng yag mà lu-à ni, á dinya mpìrká buwú bu-à Shinn Luwú sa ya sig wù, kwonn ma barà ku myàng sig ashiwú.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 I byar-à mpìr-à níng dù n yag mà jànn Dikapolis, mi ri dinya mpìrká bu-à Yesu sa ya sig ku. Mpìrká bidìm pár fig jírwá n sa mamaki.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Yesu kà á kòr-à ni n zu kàng yag mà agunn vù-à ni mà jann, bìr mpìrká kwonn kàng kwìb sig ku áni mà nu zàpìr-à ni.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Mpìr zyun áyau àgbamká mà tonn bìr kwonn-à ni zìnnwá í Yayirus, barà ku myàng Yesu àdòníng, ku bìnn kir wann á pyànn wàníng ni,
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 n vig wàníng vig vig n rag, “Wùn uwàmí títi nímá nyàan wu, wúshèní, á bi ma á tib ku vù á dìr jirà aku gbam, ma aku shi wìm zu.”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 I byar-à Yesu ma mpìr-à níng dù n yag. Bìr mpìrká bàg yag ku wàni, big ri tib ku.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Uwà zyun shi sig áni, àsà wàjì ri sa shi ku hár ji dwib agban pyànà.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Ku wa shwìn wàni á vù mpìrká shi sig ma gantí, ku gban vinn rìg bu-à á vùwá ni, ama sa ma fig bàna, mi ri swàb kà yág mà pyànn.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Ku fig rìghing tai Yesu, í byar-à ku yag áyau bìr-à ni ásim Yesu ni, n tib jà wàníng.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 Ku dang mà kyinnwá ni rag, “Kó ma tib hing íri jàwá, má gbam rìg.”
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Ku tib vùwá á jà Yesu ni, gbìb fig tá bàna, àsà-à ri sa shi ku níng, í gib rìg-à. Ku fig rag gbam dìrwá.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Yesu yì rìghing rag gbam zu hing á dìrwá ni, gbìb fig tá bàna, ku vim bìr áyau bìr-à ni n bib rag, “Mpìr-à tib jàmí í ni rà?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Yann sukàwá big rag, “A myàng hing barà bìr mpìrká kwonn kàng kwìb sig wù áni mi ri tib wù. Bu-à sa wù ri bib rag mpìr-à tib wù í ni rà níng, í jir kai rà?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Ama í barà Yesu ri zìm aku myàng mpìr-à tib sig ku níng.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Uwà-à níng yì rìghing barà dìrwá gbam rìghing níng, í byar-à azyúnn sa rìg ku, dìrwá zwab rìg. Ku bìnn kir wann á pyànn wàníng ni, n dinya wàníng bu-à sa sig ku.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 I byar-à Yesu dinya uwà-à níng rag, “Wùnmí, pìkyinn birwú à bir sig á byarmí ni níng, dàb gbam rìghing wù, á yag fòr ítau, ma á gbam rìg á dorwú ni.”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Barà ku ri dang jír àdòníng í byar-à mpìrká káhi bi mà lu Yayirus àgbam á tonn bìr kwonn-à ni, n dang rag, “Wùnwú wu rìghing, bu-à sa wù ri sa shi rag malam í jir kai rà?”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Yesu gang fig sung á jírbá ni bàna, n dinya Yayirus rag, “A gib kyinn bàna, á bir pìkyinn.”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ku zìm fig a mpìr zyun bàg yag ku bàna, sái Bitrus ma Yakubu ma Yohanna wunzà Yakubu.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Barà big yag fòr mà lu Yayirus ni, Yesu myàng bìr mpìrká ri kig nài ki ma nài yán wàni.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Ku kà yag mà yau n rag, “Bu-à sa ning ri yan yán mi ri kig nài ki níng, í jir kai rà? Wùn-à níng wu fig bàna. Ku ri na aná.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 I byar-à big jwann ku jonn yawari. Ku rag abig zu yag rìg mà myann. Ku zìg ta wùn-à ma na wùn-à, ma yann sukàwá big, ká shi sig ma ku màhàn, n kà yag mà byar-à wùn-à shi sig.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Ku pànn wàníng á vù-à ni n dang rag, “Talita kumi.” Yìr jír-à níng, í “Wùnshái-à níng, á dù nann zu.”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Gbìb fig tá bàna, wùn-à níng í wìm kàng rìg-à ma yonki, n dù nann zu n kyann kyonn. Jiwá dwib agban pyànà. I byar-à bìr mpìrká sa mamaki wàni.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Ku twìb big byur rag, kada a mpìr fig tai-à níng bàna. I wà ku dinya big rag, abig ya wùn-à buju a wàníng ji.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.