Marcos 5
Jir Shidun (JIB) vs BKJ
1 Yesu ma yann sukàwá big zu yag mà agunn vù ayunn-à ni mà jann, mà jànn Garasinawa.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Barà Yesu zu á kòr-à ni àdòníng, mpìr-à wàu dab sig ku níng dù mà byar amirká ni, n bi á byarwá ni.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Mpìr-à níng hi ri shi kyann mà byar amirká ni, walai mpìr-à má sìr sar ku, kó ma sarka.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Big ri sìr bab kyann ku ma sarka, vùwá ma barwá. Ama ku ri gbar gib sarka. Walai mpìr-à shi sig ma gbam-à kwá pànn sar mpìr-à níng hi, jir kai bàna mpìr-à níng hi shi sig ma gbam wàni.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Fi ma àyúnn, ku ri shi mà yau amirká ni, kwonn ma mwírká tìnn. Ku ri yan kyann yán, ku ri gbar fan pòr dìrwá ma abàn.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Barà ku myàng yag Yesu pyunn ninonn nímá àdòníng, ku dù bi sa báb, n bìnn kir wann á pyànn wàníng ni, n wib wàníng.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 Ku gbam nài gbam n rag, “Bu-à du wù ma mì í kai, Yesu Wùn Shìdun? Mì ri vig wù á zìnn Shìdun ni, kada á ya mì shwìn bàna.”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Bu-à sa ku vig Yesu àdòníng, í jirà wàníng dinya rìghing ku rag, “Wù wàu-à níng, á zu bi á dìr mpìr-à níng ni.”
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 I byar-à Yesu bib ku rag, “Zìnnwú í kai rà?”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 I byar-à ku vig Yesu vig vig rag, kada a wàníng kan zu big á jànn-à ni bàna.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Mà agunn-à níng hi ni, zyùká nìnànn nímá ri yàn ji buju mà adìr mwír-à ni màhàn.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Wàuká vig Yesu n rag, “A tìr yag yi mà yau zyùká ni, á fim yi ayi kà mà dìrbá ni.”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Ku ya big pyù-à, í byar-à wàuká zu bi rìg, n yag kà rìg á dìr zyùká ni. Bìr zyùká hi yag hing dubu pyànà. Big shàr wann kà yag mà nu gàin zàpìr-à ni, mì wa wu vinn rìg-à.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Mpìrká ri kan kyann zyùká níng, shàr yag rìg n yag dinya mpìrká mà finn swann-à ni, ma ká mà kauyeká ni. Mpìrká yag jirà abig myàng bu-à sa sig níng.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Big bi á byar Yesu ni, n myàng mpìr-à bìr wàuká shi sig á dìrwá ni níng, ku shi sig màhàn, n wìr kà rìghing jà, n shi sig kyinnwá ǹsàn nímá, í byar-à zinn pànn rìg bìr mpìrká.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Mpìrká ká myàng sig bu-à sa sig níng, big dinya bìr mpìrká barà Yesu dàb gbam sig mpìr-à wàuká dab sig ku níng áni, n dinya mpìrká jir zyùká tìnn.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 I byar-à big kà mi ri vig Yesu rag, aku fim jànnbá.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Barà ku ri kà á kòr-à ni àdòníng mpìr-à wàuká dab sig níng, vig ku rag aku ma wàníng yag zyun.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Ama Yesu zìm fig bàna, n dinya ku rag, “A kàng yag mà lu-à ni, á dinya mpìrká buwú bu-à Shinn Luwú sa ya sig wù, kwonn ma barà ku myàng sig ashiwú.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 I byar-à mpìr-à níng dù n yag mà jànn Dikapolis, mi ri dinya mpìrká bu-à Yesu sa ya sig ku. Mpìrká bidìm pár fig jírwá n sa mamaki.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Yesu kà á kòr-à ni n zu kàng yag mà agunn vù-à ni mà jann, bìr mpìrká kwonn kàng kwìb sig ku áni mà nu zàpìr-à ni.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Mpìr zyun áyau àgbamká mà tonn bìr kwonn-à ni zìnnwá í Yayirus, barà ku myàng Yesu àdòníng, ku bìnn kir wann á pyànn wàníng ni,
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 n vig wàníng vig vig n rag, “Wùn uwàmí títi nímá nyàan wu, wúshèní, á bi ma á tib ku vù á dìr jirà aku gbam, ma aku shi wìm zu.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 I byar-à Yesu ma mpìr-à níng dù n yag. Bìr mpìrká bàg yag ku wàni, big ri tib ku.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Uwà zyun shi sig áni, àsà wàjì ri sa shi ku hár ji dwib agban pyànà.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Ku wa shwìn wàni á vù mpìrká shi sig ma gantí, ku gban vinn rìg bu-à á vùwá ni, ama sa ma fig bàna, mi ri swàb kà yág mà pyànn.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Ku fig rìghing tai Yesu, í byar-à ku yag áyau bìr-à ni ásim Yesu ni, n tib jà wàníng.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Ku dang mà kyinnwá ni rag, “Kó ma tib hing íri jàwá, má gbam rìg.”
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Ku tib vùwá á jà Yesu ni, gbìb fig tá bàna, àsà-à ri sa shi ku níng, í gib rìg-à. Ku fig rag gbam dìrwá.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Yesu yì rìghing rag gbam zu hing á dìrwá ni, gbìb fig tá bàna, ku vim bìr áyau bìr-à ni n bib rag, “Mpìr-à tib jàmí í ni rà?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Yann sukàwá big rag, “A myàng hing barà bìr mpìrká kwonn kàng kwìb sig wù áni mi ri tib wù. Bu-à sa wù ri bib rag mpìr-à tib wù í ni rà níng, í jir kai rà?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Ama í barà Yesu ri zìm aku myàng mpìr-à tib sig ku níng.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Uwà-à níng yì rìghing barà dìrwá gbam rìghing níng, í byar-à azyúnn sa rìg ku, dìrwá zwab rìg. Ku bìnn kir wann á pyànn wàníng ni, n dinya wàníng bu-à sa sig ku.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 I byar-à Yesu dinya uwà-à níng rag, “Wùnmí, pìkyinn birwú à bir sig á byarmí ni níng, dàb gbam rìghing wù, á yag fòr ítau, ma á gbam rìg á dorwú ni.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Barà ku ri dang jír àdòníng í byar-à mpìrká káhi bi mà lu Yayirus àgbam á tonn bìr kwonn-à ni, n dang rag, “Wùnwú wu rìghing, bu-à sa wù ri sa shi rag malam í jir kai rà?”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Yesu gang fig sung á jírbá ni bàna, n dinya Yayirus rag, “A gib kyinn bàna, á bir pìkyinn.”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ku zìm fig a mpìr zyun bàg yag ku bàna, sái Bitrus ma Yakubu ma Yohanna wunzà Yakubu.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Barà big yag fòr mà lu Yayirus ni, Yesu myàng bìr mpìrká ri kig nài ki ma nài yán wàni.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Ku kà yag mà yau n rag, “Bu-à sa ning ri yan yán mi ri kig nài ki níng, í jir kai rà? Wùn-à níng wu fig bàna. Ku ri na aná.”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 I byar-à big jwann ku jonn yawari. Ku rag abig zu yag rìg mà myann. Ku zìg ta wùn-à ma na wùn-à, ma yann sukàwá big, ká shi sig ma ku màhàn, n kà yag mà byar-à wùn-à shi sig.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ku pànn wàníng á vù-à ni n dang rag, “Talita kumi.” Yìr jír-à níng, í “Wùnshái-à níng, á dù nann zu.”
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Gbìb fig tá bàna, wùn-à níng í wìm kàng rìg-à ma yonki, n dù nann zu n kyann kyonn. Jiwá dwib agban pyànà. I byar-à bìr mpìrká sa mamaki wàni.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Ku twìb big byur rag, kada a mpìr fig tai-à níng bàna. I wà ku dinya big rag, abig ya wùn-à buju a wàníng ji.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.