Romanos 9
Nuevo Testamento yin̈ abxubal (JACNT) vs NVT
1 Wal hanintiꞌan, chabilxa Comam Jesucristo wuhan yul wanmahan, yuxin haꞌ huntekꞌan chiwalan teyet tiꞌ caw yeli, mach lekꞌtiꞌaloj, yebpaxo xin haꞌ Comam Espíritu Santo chiakꞌni intxumuꞌan tato caw yel tzet chiwaltiꞌan.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Ay huneꞌ inbiscꞌulalan yin̈ wet con̈ob Israelan, huneꞌ biscꞌulal tiꞌ caw yaꞌn̈eticꞌa yeco yin̈ wanmahan hunun tzꞌayic.
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 Kꞌinalo ta chicolcha ebnaj wet con̈obtuꞌan yu chinkꞌantijan isyaꞌtajil wiban̈an tet Comam Dios cat winilo inbahan yin̈ Comam Jesucristo, ta huneꞌ tuꞌ chicolwa yin̈ wet con̈obtuꞌan, sunil incꞌulan chinkꞌannihan.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Yuto wet con̈ob Israeltuꞌan yaco Comam Dios ebnaj yuninaloj, caw ecꞌ Comam xol ebnaj yeb iskꞌakꞌal yip, iswatxꞌen Comam istrato yeb ebnaj, yakꞌnipaxo ischejbanil tet ebnaj, haꞌ ton isley naj Moisés. Isyeni Comam tet ebnaj yin̈ tzet chu yinayo isba ebnaj tet Comam, txꞌiꞌal xin tzet yaltecano Comam tet ebnaj.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Titna anma wet con̈obtuꞌan yin̈ ebnaj jichmam sicꞌbililo yu Comam Dios, istitpaxo Comam Cristo yin̈ ebnaj jichmam tuꞌ yet yul sat yiban̈kꞌinal tiꞌ. Haꞌ Comam tuꞌ Yahaw yeco yiban̈ sunil tzettaj ye tuꞌ, yuxin jakꞌaweco ismay Comam Dios yin̈ sunilbal tiempo. Hacojab tuꞌ.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Mach sunil ebnaj tit yin̈ yuninal ebnaj Israel iscon̈ob Comam Dios yehi, yuto mach sunil ebnaj yijem yute isba yin̈ tzet yal Comam Dios.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Mach sunilo ebnaj titna yin̈ icham Abraham, yuninal icham Abraham tuꞌ yul sat Comam Dios, yuto yal Comam tet icham Abraham hacaꞌ tiꞌ: “Yin̈n̈e naj Isaac chipohcha hawuninal,” ẍi Comam.
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Haꞌ chal yelapno tuꞌ maẍtaj yu yin̈ icham Abraham titna hunu maca yuxin yuninal Comam Dios yehi, walxinto han̈cꞌan̈e mac pitzcꞌana yalan̈ tzet haltebilcano yu Comam Dios, han̈cꞌan̈e huntekꞌan mac tuꞌ chal Comam Dios yuninalo icham Abraham.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Yuto yalte Comam tet icham Abraham hacaꞌ tiꞌ: “Yet chinhulan yet hunab hacaꞌ huneꞌ tiempohal tiꞌ ayxa nichꞌan iswinaj unin hawixal Sara tiꞌ,” ẍi Comam.
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Yajaꞌ xin maẍn̈etaj huneꞌ tuꞌ, haꞌ ebnaj cawan̈ yunin ix Rebeca huneꞌn̈e ismam ebnaj, haꞌ ton jichmam Isaac.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 — ausente —
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 ¿Tzet chu cotxumni huneꞌ tiꞌ? ¿Tom maẍtaj istoholal chiswatxꞌe Comam chal tuꞌ? machoj. Wal xin haꞌ istoholal chiswatxꞌe Comam.
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Yuto yal Comam Dios tet naj Moisés: “Chitzꞌay incꞌulan yin̈ mac bay chal incꞌulan, cat wakꞌnipaxojan nimancꞌulal yin̈ mac bay chal incꞌulan,” ẍi Comam.
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Yuxin waxan̈ca caw chijoche maca chicowatxꞌe hunu tzet ye tuꞌ yu joc yuninalo Comam Dios, mach chuhi. Walxinto haꞌ Comam chitzꞌay iscꞌul jin̈ yuxin chon̈yaco yuninaloj.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Chalpaxo Istzotiꞌ Comam Dios tato yal Comam tet naj isreyal Egipto hacaꞌ tiꞌ: “Cachwacojan reyal yun̈e isyenilo isba wipan tawin̈ yin̈ sunil tzet chawatxꞌe. Hac tuꞌ chu yohtan̈enilo sunil anma yul sat yiban̈kꞌinal tiꞌ tato caw ay wipan,” ẍi Comam tet naj.
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Yuxin chitzꞌay iscꞌul Comam yin̈ mac bay choche chitzꞌay iscꞌul, cat yakꞌnipaxo cawbo Comam yanma mac chal iscꞌul.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Yajaꞌ ayexmi cheyal wetan; “Tato hac tuꞌ yehi, ¿tzet yin̈ xin chon̈yal Comam txꞌojal? ¿Mac hunu chipalcꞌon yiban̈ tzet choche iscꞌul Comam iswatxꞌe?” quexchimi.
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Yajaꞌ hach wet anmahil, ¿tzet hawehi yuxin chachoc hakꞌambeꞌ tet Comam Dios yin̈ tzet chiswatxꞌe? ¿Tom chal txꞌotxꞌ xi tet mac watxꞌen̈e hacaꞌ tiꞌ?: “¿Tzet yuxin hac tiꞌ maquinhawutehan?” ¿Tom ẍi txꞌotxꞌ?
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Walxinto haꞌ naj tzꞌajom xi tuꞌ chiswatxꞌe naj txꞌotxꞌ hacaꞌ chal iscꞌul, ta choche naj chiswatxꞌe naj txꞌotxꞌ aycan̈ istohol, maca txꞌotxꞌ comon, yajaꞌ huneꞌn̈eticꞌa txꞌotxꞌal bay chiswatxꞌe naj txꞌotxꞌ iscab majanil.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Hacpax tuꞌ Comam Dios yeb anma, waxan̈ca yoche Comam isyebalo yip yeb ishowal iswiꞌ yin̈ mac chaco ismul, yajaꞌ xin yakꞌ techaho Comam yakꞌni nimancꞌulal yin̈ macta yetxaticꞌa isto yin̈ isyaꞌtajil yeb yin̈ camical.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Hac tuꞌ xin chu isyenipaxilo Comam iscꞌulchꞌanil iscꞌul jin̈, han̈on̈ con̈issiqꞌuilo Comam yet yalan̈tocanoj, yu joccano yin̈ iscꞌulal.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Wal xin haꞌ Comam Dios con̈awteni, ay mac xol ebnaj Israel, aypaxo mac xol anma mach Israelo yawte Comam yuninaloj.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Hacaꞌ yu istzꞌibn̈encano ischejab Comam Dios yet payat chiyij Oseas hacaꞌ tiꞌ:
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Haꞌticꞌa bay yal Comam huneꞌ tuꞌ, haꞌticꞌa tuꞌ bay yalpaxo Comam huneꞌ tiꞌ: “Hex tiꞌ mach quexincon̈obojan,” ẍi Comam. Haꞌticꞌa bey tuꞌ chihallaxpaxo anma yuninalo Comam, Comam Dios itzitz, ẍiayoj.
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Hacpax tuꞌ naj Isaías ischejab Comam Dios yet payat, yalpaxo naj yin̈ ebnaj israelita: “Waxan̈ca caw tzetcꞌacano isbisil anma chitit yin̈ naj Israel, hacaꞌ isbisil arena ayayo istiꞌla haꞌ mar, yajaꞌ caw haywan̈n̈e ebnaj chicolchahi,
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 yuto toxa chiyil Comam Dios yin̈ tzet chielico anma ay yul sat yiban̈kꞌinal tiꞌ yin̈ ismul,” ẍiayoj.
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Yalpaxo naj Isaías:
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 ¿Tzet xin chu cotxumni huneꞌ tiꞌ? Walxinto haꞌ anma mach Israeloj, huntekꞌan mach ayoco yin̈ iscꞌul, iscan cꞌulal yul sat Comam Dios, haꞌ tzujcha apno yu yoc cꞌulal sata Comam Dios yuto yayto yul yanma yin̈ Comam.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Wal anma Israel ayco isyijeno isley naj Moisés yun̈e iscan cꞌulal sata Comam Dios yalni, yaj xin mach tzujcha apno yu anma tuꞌ.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 Yajaꞌ, ¿tzet yin̈ yuxin hac tuꞌ elico ebnaj? Wal xin yuto haꞌ yalni ta yu tzet chiswatxꞌe chican ebnaj cꞌulal sata Comam Dios, maẍtaj yu yanico yanma yin̈ Comam Jesucristo. Yuxin hacaꞌ hunu chꞌen chꞌen bay chon̈txakꞌmohi, hac tuꞌ ye Comam Jesucristo yul sat ebnaj.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Hacaꞌ yalni yul Yum Comam bay chala:
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.