Romanos 9
Nuevo Testamento yin̈ abxubal (JACNT) vs NTLH
1 Wal hanintiꞌan, chabilxa Comam Jesucristo wuhan yul wanmahan, yuxin haꞌ huntekꞌan chiwalan teyet tiꞌ caw yeli, mach lekꞌtiꞌaloj, yebpaxo xin haꞌ Comam Espíritu Santo chiakꞌni intxumuꞌan tato caw yel tzet chiwaltiꞌan.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Ay huneꞌ inbiscꞌulalan yin̈ wet con̈ob Israelan, huneꞌ biscꞌulal tiꞌ caw yaꞌn̈eticꞌa yeco yin̈ wanmahan hunun tzꞌayic.
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 Kꞌinalo ta chicolcha ebnaj wet con̈obtuꞌan yu chinkꞌantijan isyaꞌtajil wiban̈an tet Comam Dios cat winilo inbahan yin̈ Comam Jesucristo, ta huneꞌ tuꞌ chicolwa yin̈ wet con̈obtuꞌan, sunil incꞌulan chinkꞌannihan.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Yuto wet con̈ob Israeltuꞌan yaco Comam Dios ebnaj yuninaloj, caw ecꞌ Comam xol ebnaj yeb iskꞌakꞌal yip, iswatxꞌen Comam istrato yeb ebnaj, yakꞌnipaxo ischejbanil tet ebnaj, haꞌ ton isley naj Moisés. Isyeni Comam tet ebnaj yin̈ tzet chu yinayo isba ebnaj tet Comam, txꞌiꞌal xin tzet yaltecano Comam tet ebnaj.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Titna anma wet con̈obtuꞌan yin̈ ebnaj jichmam sicꞌbililo yu Comam Dios, istitpaxo Comam Cristo yin̈ ebnaj jichmam tuꞌ yet yul sat yiban̈kꞌinal tiꞌ. Haꞌ Comam tuꞌ Yahaw yeco yiban̈ sunil tzettaj ye tuꞌ, yuxin jakꞌaweco ismay Comam Dios yin̈ sunilbal tiempo. Hacojab tuꞌ.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Mach sunil ebnaj tit yin̈ yuninal ebnaj Israel iscon̈ob Comam Dios yehi, yuto mach sunil ebnaj yijem yute isba yin̈ tzet yal Comam Dios.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Mach sunilo ebnaj titna yin̈ icham Abraham, yuninal icham Abraham tuꞌ yul sat Comam Dios, yuto yal Comam tet icham Abraham hacaꞌ tiꞌ: “Yin̈n̈e naj Isaac chipohcha hawuninal,” ẍi Comam.
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Haꞌ chal yelapno tuꞌ maẍtaj yu yin̈ icham Abraham titna hunu maca yuxin yuninal Comam Dios yehi, walxinto han̈cꞌan̈e mac pitzcꞌana yalan̈ tzet haltebilcano yu Comam Dios, han̈cꞌan̈e huntekꞌan mac tuꞌ chal Comam Dios yuninalo icham Abraham.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Yuto yalte Comam tet icham Abraham hacaꞌ tiꞌ: “Yet chinhulan yet hunab hacaꞌ huneꞌ tiempohal tiꞌ ayxa nichꞌan iswinaj unin hawixal Sara tiꞌ,” ẍi Comam.
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Yajaꞌ xin maẍn̈etaj huneꞌ tuꞌ, haꞌ ebnaj cawan̈ yunin ix Rebeca huneꞌn̈e ismam ebnaj, haꞌ ton jichmam Isaac.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 — ausente —
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 ¿Tzet chu cotxumni huneꞌ tiꞌ? ¿Tom maẍtaj istoholal chiswatxꞌe Comam chal tuꞌ? machoj. Wal xin haꞌ istoholal chiswatxꞌe Comam.
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Yuto yal Comam Dios tet naj Moisés: “Chitzꞌay incꞌulan yin̈ mac bay chal incꞌulan, cat wakꞌnipaxojan nimancꞌulal yin̈ mac bay chal incꞌulan,” ẍi Comam.
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Yuxin waxan̈ca caw chijoche maca chicowatxꞌe hunu tzet ye tuꞌ yu joc yuninalo Comam Dios, mach chuhi. Walxinto haꞌ Comam chitzꞌay iscꞌul jin̈ yuxin chon̈yaco yuninaloj.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Chalpaxo Istzotiꞌ Comam Dios tato yal Comam tet naj isreyal Egipto hacaꞌ tiꞌ: “Cachwacojan reyal yun̈e isyenilo isba wipan tawin̈ yin̈ sunil tzet chawatxꞌe. Hac tuꞌ chu yohtan̈enilo sunil anma yul sat yiban̈kꞌinal tiꞌ tato caw ay wipan,” ẍi Comam tet naj.
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Yuxin chitzꞌay iscꞌul Comam yin̈ mac bay choche chitzꞌay iscꞌul, cat yakꞌnipaxo cawbo Comam yanma mac chal iscꞌul.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Yajaꞌ ayexmi cheyal wetan; “Tato hac tuꞌ yehi, ¿tzet yin̈ xin chon̈yal Comam txꞌojal? ¿Mac hunu chipalcꞌon yiban̈ tzet choche iscꞌul Comam iswatxꞌe?” quexchimi.
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Yajaꞌ hach wet anmahil, ¿tzet hawehi yuxin chachoc hakꞌambeꞌ tet Comam Dios yin̈ tzet chiswatxꞌe? ¿Tom chal txꞌotxꞌ xi tet mac watxꞌen̈e hacaꞌ tiꞌ?: “¿Tzet yuxin hac tiꞌ maquinhawutehan?” ¿Tom ẍi txꞌotxꞌ?
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Walxinto haꞌ naj tzꞌajom xi tuꞌ chiswatxꞌe naj txꞌotxꞌ hacaꞌ chal iscꞌul, ta choche naj chiswatxꞌe naj txꞌotxꞌ aycan̈ istohol, maca txꞌotxꞌ comon, yajaꞌ huneꞌn̈eticꞌa txꞌotxꞌal bay chiswatxꞌe naj txꞌotxꞌ iscab majanil.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Hacpax tuꞌ Comam Dios yeb anma, waxan̈ca yoche Comam isyebalo yip yeb ishowal iswiꞌ yin̈ mac chaco ismul, yajaꞌ xin yakꞌ techaho Comam yakꞌni nimancꞌulal yin̈ macta yetxaticꞌa isto yin̈ isyaꞌtajil yeb yin̈ camical.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Hac tuꞌ xin chu isyenipaxilo Comam iscꞌulchꞌanil iscꞌul jin̈, han̈on̈ con̈issiqꞌuilo Comam yet yalan̈tocanoj, yu joccano yin̈ iscꞌulal.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Wal xin haꞌ Comam Dios con̈awteni, ay mac xol ebnaj Israel, aypaxo mac xol anma mach Israelo yawte Comam yuninaloj.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Hacaꞌ yu istzꞌibn̈encano ischejab Comam Dios yet payat chiyij Oseas hacaꞌ tiꞌ:
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Haꞌticꞌa bay yal Comam huneꞌ tuꞌ, haꞌticꞌa tuꞌ bay yalpaxo Comam huneꞌ tiꞌ: “Hex tiꞌ mach quexincon̈obojan,” ẍi Comam. Haꞌticꞌa bey tuꞌ chihallaxpaxo anma yuninalo Comam, Comam Dios itzitz, ẍiayoj.
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Hacpax tuꞌ naj Isaías ischejab Comam Dios yet payat, yalpaxo naj yin̈ ebnaj israelita: “Waxan̈ca caw tzetcꞌacano isbisil anma chitit yin̈ naj Israel, hacaꞌ isbisil arena ayayo istiꞌla haꞌ mar, yajaꞌ caw haywan̈n̈e ebnaj chicolchahi,
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 yuto toxa chiyil Comam Dios yin̈ tzet chielico anma ay yul sat yiban̈kꞌinal tiꞌ yin̈ ismul,” ẍiayoj.
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Yalpaxo naj Isaías:
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 ¿Tzet xin chu cotxumni huneꞌ tiꞌ? Walxinto haꞌ anma mach Israeloj, huntekꞌan mach ayoco yin̈ iscꞌul, iscan cꞌulal yul sat Comam Dios, haꞌ tzujcha apno yu yoc cꞌulal sata Comam Dios yuto yayto yul yanma yin̈ Comam.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Wal anma Israel ayco isyijeno isley naj Moisés yun̈e iscan cꞌulal sata Comam Dios yalni, yaj xin mach tzujcha apno yu anma tuꞌ.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 Yajaꞌ, ¿tzet yin̈ yuxin hac tuꞌ elico ebnaj? Wal xin yuto haꞌ yalni ta yu tzet chiswatxꞌe chican ebnaj cꞌulal sata Comam Dios, maẍtaj yu yanico yanma yin̈ Comam Jesucristo. Yuxin hacaꞌ hunu chꞌen chꞌen bay chon̈txakꞌmohi, hac tuꞌ ye Comam Jesucristo yul sat ebnaj.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Hacaꞌ yalni yul Yum Comam bay chala:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.