Gênesis 43
Teoso Ka Yama Hani (JAA) vs BKJ
1 Me fimi fawa remetemoneke Kanaha ka mati.
1 E a fome era grave na terra.
2 Yamata me hekama Yako me tonafiyoha faya Yako biti mera hiyarematamonaka. "Te tokomahi tasa Esito ya, yamata one te kanikabone te, e tefebonehe".
2 E aconteceu que, quando eles terminaram de comer o trigo que haviam trazido do Egito, seu pai lhes disse: Ide novamente, comprai um pouco de alimento.
3 Faya Yota ati yana nematamonaka. "Esito ka me ka owa ati e nerika ahi: ota ka niso ota towakamari ya otara hiyararebona ati nerika. Ati tohawarebona ati nerika.
3 E Judá falou com ele, dizendo: O homem nos afirmou solenemente, dizendo: Não vereis a minha face, exceto se vosso irmão estiver convosco.
4 Tiwati ihi Besami ya ota tabi ya tika yamatabone ota kanikabone otake.
4 Se tu enviares nosso irmão conosco, desceremos para comprar-te alimento,
5 Tiwati hiyari ya ota tokomarahabone otake. Esito ka me ka owa ati e nerika ahi: 'Te ka niso te kakami ya tera ohiyaramatasabone oke. Te ka niso sawire ya tera ohiyaramarabone oke', ati nerika".
5 mas se tu não o enviares, não desceremos, porque o homem nos disse: Não vereis a minha face, exceto se vosso irmão estiver convosco.
6 "Himataba owa te yokoha te awineri? Himataba te ka niso te kaminete te amari bare ni ya?" Yako ati nematamonaka.
6 E Israel disse: Por que agistes tão maldosamente comigo, ao contar ao homem que tínheis ainda um irmão?
7 "Bare otara aate ni kasirorika, e nafi tamine mitehibonaha. Ati e nerika ahi: 'Te ka abi sawisa ne awa? Te ka niso ne awa?' ati nerika. Ota ati watari ya yama hiyaraboneke. Atibona ota watorerika, ota ka niso ino hiri nari, ota kakamebonaha", me ati nemetemoneke.
7 E eles disseram: O homem nos perguntou particularmente por nossa condição, e por nossa parentela, dizendo: Vosso pai ainda está vivo? Tendes outro irmão? E lhe contamos de acordo com o teor destas palavras. Como poderíamos saber que ele diria: Trazei vosso irmão?
8 Faya Yota ati yana tasehimatamonaka. "Okaniso owakatomabone oke. Ota tokomabone otake hibati ya, e ahabaribone karo fimi ihi, ota toha, tiha, ota ka matehe toha, na e.
8 E Judá disse a Israel, seu pai: Envia o rapaz comigo, e nos levantaremos e partiremos, para que vivamos, e não morramos, tanto nós, como tu e também nossos pequenos.
9 Besami owakatomabone oke. Amosare ya owakamare ya owehenemone owa tinabone tike. Owehene hiyara fawa terabone oke owa ni ya.
9 Eu serei fiador por ele; da minha mão o exigirás. Se eu não o trouxer a ti, e o colocar diante de ti, então deixa-me carregar a culpa para sempre,
10 Yama noki ni nawahake e ni ya. Ota tokomakabote ni ya yamata kaniki ota famehenero ota amake", Yota ati nematamonaka.
10 porque se não tivéssemos demorado, certamente agora já teríamos retornado uma segunda vez.
11 Faya me ka abi ati yana nematamonaka. "E ahabariyahi fimi ihi. Te ehene e nabone teke ahi: yama amosa te te nabone teke te ka sako ya te towakamabonehe bare ka yamabonehe. E taboro ka yama amosa te towakamabone teke, wami toha, abiya me fehe toha, yamata tehe toha, awa boni toha naro.
11 E o seu pai, Israel, disse-lhes: Se precisa ser assim agora, fazei-o: tomai os melhores frutos da terra em vossos vasos, e levai um presente ao homem, um pouco de bálsamo, um pouco de mel, especiarias e mirra, nozes e amêndoas.
12 Yinero te towakamabone teke, yamata manakonebonehe. Aya yinero te kakameri toha naho, te ta tonamebonaha. Yama me awarete me awineke te ka yinero me ta namehete mati.
12 E levai dinheiro em dobro em vossas mãos. E o dinheiro que foi trazido novamente na boca dos vossos sacos, levai-o novamente em vossas mãos. Talvez tenha sido um erro.
13 Te ka niso te towakama te tokomakabote nahi, bare te kobo namatasabone te.
13 Levai também vosso irmão, e levantai-vos, ide novamente ao homem;
14 Teoso kitabote ati ehene bare tera aawawa neba awaka. Ati ehene Besami ya Simiao me fama me kakamaba me awineke. Okatao me fama me fawa kani ya hine me fawa kanahaba me awineke", Yako ati nematamonaka.
14 e o Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia diante do homem, para que ele possa enviar vosso outro irmão, e Benjamim. Se eu for privado de meus filhos, privado serei.
15 Faya Yako biti me tokomemetemoneke Esito ya, Besami me towakama, kofenato ka yamabone me towakama, yinero famehi me towakama na mati. Me kobo tonama hibati ya me tokomakehemetemoneke Yose ni ya, me hihiyarehibonaha.
15 E os homens tomaram o presente, e levaram dinheiro em dobro nas suas mãos, e a Benjamim, e se levantaram, e desceram ao Egito, e se colocaram diante de José.
16 Me tokomake Yose mera awe Besami awehimatamonaka me ya tabahari. Hinaka yobe kakakatoma tohe hiyarematamonaka. "Haha me tekamahi otaboro ya. Bani tinabowahi, marina tafebonehe. Me mari onahabone oke bahi nokorise ya", Yose ati nematamonaka.
16 E quando José viu Benjamim com eles, disse ao administrador de sua casa: Levai estes homens para casa, e mata um animal, e prepara, porque estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Faya Yose ati ehene mera towakamehimatamonaka Yose taboro ya.
17 E o homem fez como José ordenara, e o homem levou os homens para a casa de José.
18 Me kobo na me watohemetemoneke. Me abe hiyaremetemoneke. "Yinero ehene tohe awaka aya e wasihari e ka sako ya kibehinoho. Era me katomaba me awineke, e ka someto me me ihawahaba mati. Me ati ihi yama aahi me e tohahaba e amake, me ka yama e ahi nabone e", me ati nemetemoneke.
18 E os homens ficaram temerosos, porque eles foram levados à casa de José, e disseram: Por causa do dinheiro que foi devolvido aos nossos sacos na primeira vez fomos trazidos aqui, para procurarem motivo contra nós, e se arremessar sobre nós, e nos tomar por escravos, e a nossos jumentos.
19 Yose ka yobe wari yabore ya me ati yana nemetemoneke, yobe kakakatoma me aate na mati.
19 E se aproximaram do administrador da casa de José, e conversaram com ele à porta da casa,
20 "Ota ati timitamata. Ota kakibaharo ota amake baha, yamata ota kanikabone ota.
20 e disseram: Ó Senhor, viemos, na verdade, a primeira vez para comprar alimento,
21 Hawi enoki ya ota amo nabone ota ma tonama ota ka sako ota naha na yinero ota wasiharo otake aya ota ta nari, yamata manakonebonehe. Yinero nafi tohehirika ota ta nari. Efe yinero ota kakamatasa otake.
21 e aconteceu que, quando chegamos à hospedaria, abrimos nossos sacos e eis que o dinheiro de cada homem estava na boca de seu saco, nosso dinheiro em todo o seu peso, e o trouxemos nas nossas mãos novamente.
22 Yinero toha nareka ota kakamari, yamata one manakonebonehe. Me ota watokere, yinero me te nani mati ota ka sako ya", me ati nemetemoneke.
22 E outro dinheiro trouxemos nas nossas mãos para comprar alimento; não sabemos quem colocou o nosso dinheiro em nossos sacos.
23 Yobe kakakatoma ati yana nematamonaka. "Te watorima nahi. Te ka Teoso te ka abi ka Teoso tohe ehene tohehino awaka, yinero te nari te ka sako ya. Te ka yinero te ta ne wara onareka", ati nematamonaka.
23 E ele disse: Paz esteja convosco, não temais. Vosso Deus, e o Deus de vosso pai, deu-vos um tesouro em vossos sacos; eu recebi o vosso dinheiro. E ele lhes trouxe Simeão.
24 Faya mera towakiyomame me ka fahabone ta nematamonaka me tame me soko nibone karo. Someto mera natafa nematamonaka.
24 E o homem conduziu os homens à casa de José, e lhes deu água, e eles lavaram seus pés, e ele deu forragem aos seus jumentos.
25 Yama me hawa tonihemetemoneke me ta hinahabonehe Yose ni ya, yama amosa me hekamaharo. Yama wato me hawa tohemetemoneke me tafahabone mati bahi nokorise ya.
25 E eles prepararam o presente para José, que viria ao meio-dia, porque ouviram que eles deveriam comer pão ali.
26 Faya Yose taboro ya kobo name yama me ta nemetemoneke he ni ya. Me isi yobati ya me nahorisa me tati tokowarisemetemoneke wami ya.
26 E quando José veio para casa, trouxeram-lhe o presente que estava nas mãos deles para dentro da casa, e se curvaram diante dele com a face em terra.
27 "Te taminini?" Yose ati nematamonaka. "Te ka abi bote amose awa, aya te kaminari owa ni ya? Sawisa ne awa?"
27 E ele lhes perguntou sobre seu bem-estar, e disse: Está bem o vosso pai, o velho de quem falastes? Ele ainda está vivo?
28 "Ota ka abi tiwa nanarifa tohe sawisa ka. Amosaka", me ati nemetemoneke.
28 E eles responderam: Teu servo, nosso pai, está com boa saúde, ele ainda está vivo. E eles curvaram sua cabeça, e fizeram reverência.
29 Faya Yose yama nafi awi moto nawahe Besami awehimatamonaka, nisori yokana tohahari, fara me famaha me ka abi ohari me ka ami ohari na mati. "Efe te ka niso yoto kemona ama, aya te kaminari? Yetene Teoso yahebonaka tiwa ni ya", Yose ati nematamonaka.
29 E ele levantou seus olhos, e viu seu irmão Benjamim, filho de sua mãe, e disse: Este é vosso irmão mais jovem, do qual me falastes? E ele disse: Deus seja gracioso contigo, meu filho.
30 Yose nisori awe ati kamoniri yana ne ohi nima nematamonaka. Faya fare aamo ya tokome ohi nematamonaka.
30 E José se apressou, pois as suas entranhas se moveram para com seu irmão. E ele procurou onde chorar, e entrou na sua câmara, e chorou ali.
31 Faya ohi ni fawa ne hiwa nataminawame noko soko nawahe kamehimatamonaka. "Yamata te sawa nahi", ati nematamonaka.
31 E ele lavou sua face, e saiu, e se conteve, e disse: Ponde o pão.
32 Yamata me sawa na Yose itarimatamonaka mesa one ya. Anoti me nahori nemetemoneke mesa one ya. Esito ka me sawiha me nahori nemetemoneke mesa one ya tasa. Me ka teoso me ati ihi ihayeo me katafi me nofaremetemoneke.
32 E colocaram para ele à parte, e para eles à parte, e à parte para os egípcios que comiam com ele, porque os egípcios não podiam comer pão com os hebreus, porque isso é abominação para os egípcios.
33 Yose anoti me nahoria me kanakokehemetemoneke he ni ya. Yose nanarifa ati ehene taiti tohe itari owa itari owa itari nematamonaka. Besami yoto ke tohe itarimatamonaka me nahori yowi ya. Afa yama me awaha me abe aawikima na "Ka", me ati nemetemoneke.
33 E assentaram-se diante dele, o primogênito de acordo com seu direito de nascimento, e o mais jovem de acordo com sua juventude, e os homens se maravilharam entre si.
34 Fara yamata me sawa hina Yose ni ya me sawa nemetemoneke anoti me ni ya. Besami ohari ta ni ya yamata nafiha me sawa nemetemoneke, sawa ni siko naro. Yose ya me taba yama me fawa me hahano raba nemetemoneke.
34 E de si mesmo ele tomou porções para eles, mas a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que as dos outros. E eles beberam, e se alegraram com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.