Daniel 6

Teoso Ka Yama Hani (JAA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Towisawa Tario tohe kofenato mebone 120 me tohaha mera wasimatamonaka, tabora nafi ka yama me kakatomahabone mati.
1 Dario decidiu constituir cento e vinte sátrapas, para que administrassem todo o seu reino.
2 Kofenato me ka hiti mebone me terei na Tario mera wasi, nematamonaka. Afa me terei na me ka owamatamona amaka Tanieo. Kofenato fara me ihi me kaminabone towisawa ati nematamonaka me ka hiti me terei na me ni ya, towisawa ka yama kakatomi me amosabone mati.
2 Sobre eles colocou três presidentes, dos quais Daniel era um, aos quais esses sátrapas deveriam prestar contas, para que o rei não tivesse nenhum prejuízo.
3 Faya Tanieo ehene aamosa tohehimatamonaka, me ihi kakatomahari. Makoni me nafi ka hiti Tanieo tohawebona towisawa ati nematamonaka waha.
3 Então o mesmo Daniel se destacou entre os demais presidentes e sátrapas, porque nele havia um espírito excelente. O rei até pensava em colocá-lo sobre todo o reino.
4 Towisawa Tanieo nofe ati tamine me one mita yama me nofarabone me ati nemetemoneke, kofenato me toha, me ka hiti me famaha me toha na mati. Tanieo ehene hiyare me siba nemetemoneke, towisawa ka yama kakatomahari. Ehene hiyare me hiwasi ya me hora hikanebona me hinehimatamonaka towisawa ni ya, me ka hiti tohamarebonaha. Tanieo ehene hiyare me siba na yama me hikasawariemetemoneke, Tanieo ehene hiyareba watare karo. Me ka yinero iharihi, hinaka yama ahi ni hiyaraba watarihi, nemetemoneke, towisawa ka yama kakatomahari.
4 Então os presidentes e os sátrapas começaram a procurar um pretexto relacionado com a administração do reino, para poderem acusar Daniel. Mas não conseguiram encontrar esse pretexto, nem culpa alguma, porque ele era fiel, e não se achava nele nenhum erro nem culpa.
5 Tanieo ehene hiyare me wasira faya me ati yana nemetemoneke. "Tanieo ehene e hora kanehiba e wasirabone eke, towisawa ka yama kakatomahari. Ehene owa e siba nebanaka, hinaka teoso narifari, teoso bare nofahari".
5 Então esses homens disseram: — Nunca acharemos um pretexto para acusar esse Daniel, a menos que procuremos algo relacionado com a lei do Deus que ele adora.
6 Faya kofenato me toha, me ka hiti me famaha me toha na me tokomakemetemoneke towisawa ni ya, towisawa me hiyarabone mati. "Towisawa Tario tihabateriyahi fara yama tohaha ya.
6 Então esses presidentes e sátrapas foram juntos falar com o rei e disseram: — Que o rei Dario viva eternamente!
7 Ota abe hiyara ota nafi ati e nineke ahi, kofenato mati, kofenato me ka hiti mati, berefeto mati, e ka hiti me one toha na me ota. Tiwati ka yama hani me rawi naboneke tiwati ihi, ati e naro ahi: Yama wehe 30 tohaha ya me nafi tiwa aate naboneke tiwaharia tiwa towisawa. Teoso me one me aate rihi, e one me me aate rihi, naboneke. Hahi me one aate ne ya me koro hinisebonaka riao me hoti ya, riao me hikabebonaha.
7 Todos os presidentes do reino, os prefeitos e sátrapas, conselheiros e governadores concordaram em que o rei baixe um decreto e sancione um interdito, ordenando que todo aquele que, nos próximos trinta dias, fizer um pedido a qualquer deus ou a qualquer homem e não ao senhor, ó rei, seja jogado na cova dos leões.
8 Towisawa afa yama tikaminabone tike, tiwati hani me rawi nibone karo. Towisawa tihaha tiwati ihi tiwati hani me rawi ni ya yama tohawahaba wataraboneke. Metia ka me ya Besia ka me tabaha me e tohaha e ka towisawa ati hano tohawatere amaka".
8 Portanto, ó rei, sancione o interdito e assine o documento, para que não seja mudado, segundo a lei dos medos e dos persas, que não pode ser revogada.
9 Towisawa Tario me ati nofe afa yama hani me rawi kanabone ati nematamonaka. Yama hani hawa tohehemetemoneke.
9 E assim o rei Dario assinou o documento e o interdito.
10 Towisawa ka yama hani tamine Tanieo mite tokomematamonaka fare hinaka yobe ya. Tokomisematamonaka fare hinaka kowahato ya, hinaka yobe bari ka owa towitaremisehi ya. Kowahato ka nokobi bite wanehemetemoneke Serosarei tohi ka yama ka ya. Nokobi se kane iso yobati ya itaririse Teoso haha tohehimatamonaka, "Faya amake" ati nari, ha ni terei hinahari fara yama wehe oharia ya. Fare ehene totoha tohe ehene tohasa nematamonaka, towisawa ka yama hani tamine mite ya.
10 Quando Daniel soube que o documento tinha sido assinado, voltou para casa. Em seu quarto, no andar de cima, as janelas abriam para o lado de Jerusalém. Três vezes por dia, ele se punha de joelhos, orava, e dava graças diante do seu Deus, como era o seu costume.
11 Afa Tanieo kakako me toha me tokomake Tanieo me towasimakiemetemoneke Teoso ha nari, aate hinahari, he kasomebonaha.
11 Então aqueles homens foram juntos até a casa de Daniel e o encontraram orando e fazendo súplicas diante do seu Deus.
12 Faya me tokomemetemoneke towisawa ni ya me aate hinehibonaha, hinaka yama hani me kamina mati. "Tiwati ka yama hani na awineke, ati e naro ahi: Yama wehe 30 tohaha ya me nafi tiwa aate naboneke tiwaharia tiwa towisawa. Teoso me one me aate rihi, e one me me aate rihi, naboneke. Hahi me one aate ne ya me koro hinisebonaka riao me hoti ya, riao me hikabebonaha, tika yama hani ati na awineke".
12 Depois, se apresentaram ao rei, para falar a respeito do interdito real. Perguntaram ao rei: — Não é verdade que o senhor assinou um interdito ordenando, no espaço de trinta dias, que todo homem que fizesse um pedido a qualquer deus ou a qualquer homem e não ao senhor, ó rei, fosse jogado na cova dos leões? O rei respondeu: — Sim, o interdito está em vigor, segundo a lei dos medos e dos persas, que não pode ser revogada.
13 Faya me ati yana tasehemetemoneke. "Tanieo tika yama hani ati nofakara towisawa, efe Tanieo Sota ka me ka owa, me me hekamehemete mati yama mowa ni nowati ya. Tiwati nofare awaka, fare Teoso ha ni tohasa nari, ha ni terei hinahari fara yama wehe ya".
13 Então eles disseram ao rei: — Esse Daniel, que é dos exilados de Judá, faz pouco caso do senhor, ó rei, e do interdito que o senhor assinou. Três vezes por dia, ele faz a sua oração.
14 Towisawa me ati mite yawi nafihimatamonaka. Faya Tanieo kasomebona ati nematamonaka. Tanieo kasomibona siba ne yama hikasawari bahi tokamatematamonaka fahi.
14 Ao ouvir isso, o rei ficou muito triste e decidiu livrar Daniel. Até o pôr do sol, se empenhou por salvá-lo.
15 Faya me tokomaketasemetemoneke towisawa Tario ni ya. "Towisawa yama wati tiwahahi ahi. Towisawa tihaha tiwati ihi tiwati hani me rawi ni ya yama tohawahaba wataraboneke. Metia ka me ya Besia ka me tabaha me e tohaha e ka towisawa ati hano tohawatere amaka".
15 Então aqueles homens foram juntos até o rei e lhe disseram: — Lembre-se, ó rei, que é uma lei dos medos e dos persas que nenhum interdito ou decreto que o rei sancionou pode ser mudado.
16 Faya towisawa mera yosehimatamonaka Tanieo me tonakamabone mati. Tanieo me kakama me koro hinisematamonaka riao me hoti ya. Towisawa Tanieo hiyarematamonaka. "Tika Teoso tiwa kasomaho, narifi fare tihahari".
16 Então o rei ordenou que trouxessem Daniel e o jogassem na cova dos leões. O rei disse a Daniel: — O seu Deus, a quem você serve continuamente, que ele o livre.
17 Yati ehebote me kakama riao me hoti noki bori me bari kanemetemoneke. Faya nokobi towisawa moya kanematamonaka fara hinaka aneo ya, he ya tataba me ka aneo toha na ya, Tanieo me kasomaba me wataribone karo.
17 Foi trazida uma pedra e ela foi colocada sobre a boca da cova. O rei selou a pedra com o seu próprio anel e com o anel dos homens importantes do reino, para que nada se mudasse a respeito de Daniel.
18 Faya towisawa tokomematamonaka hinaka yobe ya. Yama soki ya amo ni watorematamonaka. Tafarihi nematamonaka. Me yayai hinihebona mera nofarematamonaka.
18 Então o rei se dirigiu para o seu palácio, passou a noite em jejum e não deixou trazer à sua presença instrumentos de música; e o sono fugiu dele.
19 Yama hiba wa ni ya towisawa yana ne tokomakabote nematamonaka riao me hoti ya.
19 Pela manhã, ao romper o dia, o rei se levantou e foi depressa à cova dos leões.
20 Yaka toname riao me hoti yabori ya Tanieo ha nematamonaka, ati kokoriri nari. "Tanieo Teoso yati ne nanarifa tihaha tika Teoso tiwa kasomi watohino awa riao me ni ya, narifi fare tihahari?"
20 Ao se aproximar da cova, chamou Daniel com voz triste. O rei disse a Daniel: — Daniel, servo do Deus vivo! Será que o seu Deus, a quem você serve continuamente, conseguiu livrá-lo dos leões?
21 Faya Tanieo ati yana nematamonaka. "Towisawa tihabateriyahi fara yama tohaha ya.
21 Daniel respondeu: — Que o rei viva eternamente!
22 Oko Teoso he nanarifa yosekiareka, riao me inohoti boko nebonaha. Owa me noho tonihararake, owehene hiyara watari karo Teoso ni ya. Owehene hiyara watarihi ke tiwa ni ya towisawa".
22 O meu Deus enviou o seu anjo e fechou a boca dos leões, para que não me fizessem mal algum. Porque fui considerado inocente diante dele. E também não cometi nenhum delito contra o senhor, ó rei.
23 Towisawa yayai ni nafihimatamonaka. Mera yosehimatamonaka, Tanieo me itihabone mati hoti ya. Me hitihi me hiwe hihiya neba watarematamonaka, Teoso hekatomebona ati ne karo.
23 Então o rei, com muita alegria, mandou que tirassem Daniel da cova. Assim, Daniel foi tirado da cova, e não se achou nele ferimento algum, porque havia confiado em seu Deus.
24 Manakobisa towisawa ati ehene me me kakamemetemoneke, Tanieo me yokoha mati. Ati ehene me me were nisemetemoneke riao me hoti ya, me ka yiboterawa ya me tabaha mati, me ka matehe toha na mati. Wami ya me foro ri ya mata riao me me warara hinehemetemoneke, me tone nafi me baka hina mati.
24 O rei deu uma ordem, e foram trazidos aqueles homens que tinham acusado Daniel. Foram jogados na cova dos leões, eles, os seus filhos e as suas mulheres. Ainda não tinham chegado ao fundo da cova, e já os leões se apoderaram deles, e lhes esmigalharam todos os ossos.
25 Manakobote towisawa Tario ati ehene yama hani me rawi kanemetemoneke he ati kaminabonehe me nafi ni ya, tabora nafi ka mati, me ati yoro tokana mati. Yama hani ati e nemetemoneke ahi: "Te taminahi.
25 Então o rei Dario escreveu às pessoas de todos os povos, nações e línguas que habitam em toda a terra: “Que a paz lhes seja multiplicada!
26 Towisawa oha owati e nineke ahi: Tanieo ka Teoso me nakome, me hinofa, hinehibonaka, me nafi, tabora nafi ka mati.
26 Faço um decreto pelo qual, em todo o domínio do meu reino, todos tremam e temam diante do Deus de Daniel.” “Porque ele é o Deus vivo e que permanece para sempre. O seu reino não será destruído, e o seu domínio não terá fim.
27 Era kasomate amaka. Yama fotaha hiri te amaka, neme ka yama toha, bofe ka yama toha naro. Tanieo kasomenoka, riao me kitaha me hinabowarebonaha".
27 Ele livra, salva, e faz sinais e maravilhas no céu e na terra. Foi ele quem livrou Daniel do poder dos leões.”
28 Faya Tanieo sawi amosematamonaka Tario towisawa tohe ka yama ya, Siro towisawa tohe ka yama toha na ya, Siro Besia kari.
28 Daniel prosperou no reinado de Dario e no reinado de Ciro, o persa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.