Neemias 2
Bayịburu Izii (IZZ) vs NVT
1 O be l'ọnwa Nisanu l'apha, kwe Atakuzakuzẹsu ụkporo apha, ọ watarụ abụru eze; g'a pataru iya mẹe; mu pata mẹe ono; gbaahaaru eze. Ọphu o tokọ dụ-swee teke mu gbanwụbejeru iphu l'iphu eze.
1 No mês de nisã, no vigésimo ano do reinado do rei Artaxerxes, eu estava servindo vinho ao rei. Nunca eu tinha estado triste em sua presença.
2 Eze jịa mu sụ: “?Bụ gụnu meru iphe ịidzu iphu l'ẹbe abụ iphe-ememe eme ngu? O to nwedu iphe ọzo gbahaa l'obu ta atsọdu ngu ụtso.”
2 O rei me perguntou: “Por que está com o rosto tão triste? Você não parece doente. Deve estar profundamente angustiado”. Fiquei com muito medo,
3 Mu bya asụ eze: “Gẹ gụbe eze nọdukwa ndzụ jasụru asụru. ?Bụ kẹ gụnu bẹ mu ta anọdudu adzụ iphu; lẹ mụbe onye mkpụkpu mu dakpọshihuru adakpọshihu; mbụ ẹka ono, e liru nna mu oche phẹ; tẹme ọguzo iya bụru iphe, ọku tsukọtaru?”
3 mas respondi: “Que o rei viva para sempre! Como meu rosto não pareceria triste? A cidade onde estão sepultados meus antepassados está em ruínas, e suas portas foram destruídas pelo fogo”.
4 Tọbudu iya bụ; eze sụ mu: “?Bụ gụnu bẹ ọ dụ ngu gẹ mu meeru ngu?”
4 “O que você deseja que eu faça?”, perguntou o rei. Depois de orar ao Deus dos céus,
5 bya asụ eze: “Ọ -bụru l'ọ dụ gụbe eze ree; mbụ ọ -bụru lẹ mụbe nwozi ngu dụ ngu l'obu; hanaa mu gẹ mu jeshia alị Jiuda; je lẹ mkpụkpu ono, e liru nna mu oche phẹ ono; je akpụkwaa ya.”
5 respondi: “Se lhe parecer bem, e se o rei for favorável a mim, seu servo, peço que me envie a Judá para reconstruir a cidade onde meus antepassados estão sepultados”.
6 Eze yẹle eze-nwanyị, bụ onye nọ-kube iya nụ jịa mu sụ: “?Dẹnu g'ịi-nọ-beru l'ije ngu ọbu? ?Bụ teke ole bẹ ịi-lwa?” Ọ dụ eze ree gẹ mu je; mu bya atụaru iya ọnu.
6 O rei, com a rainha sentada ao seu lado, perguntou: “Quanto tempo você ficará ausente? Quando voltará?”. Respondi ao rei quanto tempo ficaria ausente, e ele atendeu a meu pedido.
7 Mu pfukwaarụpho eze sụ iya: “Ọ -bụru l'ọ dụ gụbe eze ree; denuru ẹkwo-ozi nụ mu gẹ mu nụ ndu bụ ọchi-ọha l'azụ ẹnyimu; k'ọphu ẹphe a-ha mu gẹ mu ghata jeshia alị ndu Jiuda.
7 Disse também: “Se lhe parecer bem, gostaria que o rei me desse cartas para levar aos governadores da província a oeste do rio Eufrates, com instruções para que eles permitam que eu viaje em segurança por seus territórios até chegar a Judá.
8 Dekwaaphọ ẹkwo-ozi ọphu mu a-nụ Asafu, bụ onye eleta ọswa eze ẹnya; g'ọ nụ mu oshi, mu e-gude mee mgbo ọnu-abata ụlo-mgbobuta eze-ụlo Chileke; mẹ oshi, mu e-gude mezia igbulọ mkpụkpu ono; mẹ ọphu mu e-gude mee ụlo, mu e-buru.” Iphemiphe, mu rwọru eze bẹ o mekọtaru mu; kẹle ẹka-ọma kẹ Chileke mu bẹ dụ mu l'ẹhu.
8 Peço ainda que o rei me dê uma carta para levar a Asafe, administrador da floresta real, com instruções para que me forneça madeira. Precisarei desse material para as vigas das portas da fortaleza junto ao templo, para o muro da cidade e para minha própria casa”. O rei atendeu a esses pedidos, pois a bondosa mão de Deus estava sobre mim.
9 Mu bya ejerwua azụ ẹnyimu; mu bya eworu ẹkwo-ozi ono, eze deru ono nụ ndu ọchi-ọha ono. Eze bẹ duwaru ndu-ishi ndu ojọgu; waa ndu agba l'ịnya yeru mu gẹ mu l'ẹphe swịru.
9 Fui aos governadores da província a oeste do rio Eufrates e lhes entreguei as cartas do rei. Além disso, o rei enviou oficiais do exército e cavaleiros para me protegerem.
10 Teke Sambalatu, bụ onye Horonu; mẹ Tobaya, bụ onye-ishi l'alị Amọnu nụmaerupho l'o nweru onye byaru achọ g'ee-shi g'iphe dụru ndu Ízurẹlu lẹ ree; ọ dụ phẹ ẹji dụshia phẹ iya ike.
10 Mas, quando Sambalate, o horonita, e Tobias, o oficial amonita, souberam de minha chegada, ficaram muito irritados porque alguém veio promover o bem dos israelitas.
11 Noo ya; mu bya abata lẹ Jierúsalẹmu; nọo ya abalị ẹto.
11 Assim, cheguei a Jerusalém. Três dias depois,
12 O be l'ẹnyashi ujiku lanụ; mu gbalihu; mu l'unwoke olemole; anyi tụgbua. Ọphu ọ dụdu onye mu pfuwaru iphe, Chileke mu yeru mu l'obu gẹ mu meeru Jierúsalẹmu. Ọphu ọ dụkwapho anụ-agbagba ọzo, mu gude ghahaẹpho ọphu mu l'agba.
12 saí discretamente durante a noite, levando comigo uns poucos homens. Não havia contado a ninguém os planos para Jerusalém que Deus tinha colocado em meu coração. Não levamos nenhum animal de carga além daquele que eu montava.
13 Ọ bụru l'echi abalị bẹ mu gude tụgbua. Ẹka mu shiru bụ Ọnu-abata Nsụda lụfuta lẹ Wẹlu Nkụta-ọswa; shia ono fụta lẹ Ọnu-abata Ikpọzu; ejekpọepho agbaphe igbulọ Jierúsalẹmu ono, e tsukpọshiru etsukpọshi ono; yẹle ọguzo iya ono, ọku tsukọtaru ono.
13 Depois que escureceu, saí pela porta do Vale, passei pelo poço do Chacal e fui até a porta do Esterco para inspecionar o muro de Jerusalém, que tinha sido derrubado, e as portas, que haviam sido destruídas pelo fogo.
14 Mu bya eshi l'ẹka ono tụgbua shia ụzo Ọnu-abata Ẹnya-nwobvu; waa Okpuru Eze; ọle anụ, mu agba agbagba te nwedu ẹka oo-shi ghata.
14 Em seguida, fui à porta da Fonte e ao tanque do Rei, mas, por causa do entulho, não havia espaço para meu animal passar.
15 Tọbudu iya bụ; mu gude ẹnyashi ono tụgbua kwasẹru ụzo nsụda; agbaphe igbulọ ono. Mu gbaphechaa ya; bya alwaphuta azụ shia Ọnu-abata Nsụda bahụ l'ime mkpụkpu.
15 Por isso, embora ainda estivesse escuro, subi pelo vale de Cedrom e inspecionei os muros ali, antes de voltar e entrar de novo pela porta do Vale.
16 Ọphu ndu-ishi amadụ ẹka mu jeru; ọzoo iphe, mu meru; kẹle o tokọ dụdu iphe, mu pfuwaru ndu Jiu; mẹ ndu-uke Chileke; mẹ ndu a maru ẹpha phẹ; mẹ ndu-ishi; mẹwaro ndu ọzo, bụ ndu e-mechaa eje ozi ono.
16 Os oficiais da cidade não sabiam aonde eu tinha ido nem o que estava fazendo, pois não havia contado meus planos a ninguém. Ainda não tinha falado com os líderes judeus: os sacerdotes, os nobres, os oficiais e outros que realizariam o trabalho.
17 Tọbudu iya bụ; mu sụ phẹ: “Unu hụmawaru ẹgube iphe-ọtsulehu, anyi nọ l'ime iya; mbụ gẹ Jierúsalẹmu gude dakpọshihu; ọku tsukọta ọguzo iya. Unu byakwa g'anyi kpụkwaa igbulọ Jierúsalẹmu; k'ọphu anyi e-mefu onwanyi iphe-iphere l'ẹhu.”
17 Mas, então, eu lhes disse: “Vocês sabem muito bem da terrível situação em que estamos. Jerusalém está em ruínas, e suas portas foram destruídas pelo fogo. Venham, vamos reconstruir o muro de Jerusalém e acabar com essa vergonha!”.
18 Mu bya epfukwaaru phẹ phọ g'ẹka-ọma kẹ Chileke mu gude dụ-be mu l'ẹhu; waa k'iphe, eze pfukọtaru mu. Ẹphe sụ: “Ngwa; g'anyi wata iya akpụkpu.” Ẹphe kwakọbeahaa ẹka k'awata ẹguru ozi ono.
18 Então lhes contei como a mão de Deus tinha estado sobre mim e lhes relatei minha conversa com o rei. Eles responderam: “Sim, vamos reconstruir o muro!”, e ficaram animados para realizar essa boa obra.
19 Sambalatu, bụ onye Horonu; yẹle Tobaya, bụ onye-ishi l'alị Amọnu; mẹ Gẹshemu, bụ onye Arabu nụmaepho iphe ono, anyi chịru idzu iya k'ememe ono; ẹphe chịahaa anyi ọchi jaahaa anyi ewenu asụje: “?Bụ gụnu bẹ unu eme nno? ?Bụ íkè bẹ unu ekwefụru eze tọo?”
19 Mas, quando Sambalate, o horonita, Tobias, o oficial amonita, e Gesém, o árabe, souberam de nosso plano, zombaram de nós com desprezo e perguntaram: “O que estão fazendo? Estão se rebelando contra o rei?”.
20 Mu bya eyeeru phẹ ọnu sụ phẹ: “Ọ kwa Chileke k'imigwe bẹ e-me g'anyi mee iphe, anyi eme mekọta. Anyịbe ndu-ozi iya abya awata akpụ igbulọ ọbu; ọle unubẹdua te nwedu oke lẹ Jierúsalẹmu; ọphu ẹka unu adụdu iya; ọphu ndiche unu ebujeduru iya.”
20 Eu lhes respondi: “O Deus dos céus nos dará êxito. Nós, seus servos, começaremos a reconstruir este muro. Vocês, porém, não têm nenhuma parte, nenhum direito legal ou histórico sobre Jerusalém”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.