Josué 14
Bayịburu Izii (IZZ) vs NVI
1 Ọwaa bụkota alị ndu Kénanu; ibe iya ọphu ndu Ízurẹlu natagbaaru; ọ bụru okiphe phẹ, bụ iya bụ gẹ Eleyaza, bụ onye uke Chileke; waa Jioshuwa nwa Nunu; waa ndu-ishi ọkpa-ipfu ndu Ízurẹlu gude keeru phẹ iya.
1 Foram estas as terras que os israelitas receberam por herança em Canaã, e que o sacerdote Eleazar, Josué, filho de Num, e os chefes dos clãs das tribos dos israelitas repartiram entre eles.
2 Oke alị phẹ ono bụ ido bẹ a tụru gude keeru iya ọkpa-ipfu tete lẹ nkeru-ẹbo iya phọ, bụ iya bụ gẹ Chipfu sụru Mósisu g'e mee ya.
2 A divisão da herança foi decidida por sorteio entre as nove tribos e meia, como o Senhor tinha ordenado por meio de Moisés,
3 Mósisu nụwaru ọkpa-ipfu labọ lẹ nkeru-ẹbo iya ọphuu oke alị nkephẹ l'ụzo ẹnyanwu-awawa ẹnyimu Jiọ́danu. Obenu l'ọkpa-ipfu kẹ ndu Lívayi ta adụdu ọphu a nụru phẹ g'a nụru ndu ọphuu;
3 pois Moisés já tinha dado herança às duas tribos e meia a leste do Jordão. Mas aos levitas não dera herança entre os demais.
4 mbụ l'ọkpa-ipfu Jiósẹfu dụwaa ọkpa-ipfu labọ, bụ iya bụ ọkpa-ipfu Manásẹ; waa kẹ Ifuremu. Ndu Lívayi bẹ a ta nụduru alị. Nwẹka a nụru phẹ bụepho mkpụkpu ẹka ẹphe e-buru; yẹe ẹka ẹphe e-cheje iphe-edobe phẹ.
4 Os filhos de José formaram as duas tribos de Manassés e Efraim. Os levitas não receberam porção alguma da terra; receberam apenas cidades onde viver, com pastagens para os seus rebanhos.
5 Ndu Ízurẹlu woru alị ono kee gẹ Chipfu sụru Mósisu g'e kee ya.
5 Os israelitas dividiram a terra conforme o Senhor tinha ordenado a Moisés.
6 Noo ya; ndu shi l'ọkpa-ipfu Jiuda wụ-pfuta Jioshuwa lẹ Gilugalu. Tọbudu iya bụ; Kalẹbu nwa Jiefune, shi l'ipfu ndu Kenazu sụ iya: “?Ọ kwa l'ị makwaduru-a iphe, Chipfu pfuru onye-ozi iya, bụ Mósisu l'opfu ẹhu mu lẹ ngu lẹ Kadẹshi-Baneya?
6 Os homens de Judá vieram a Josué em Gilgal, e Calebe, filho do quenezeu Jefoné, lhe disse: "Você sabe o que o Senhor disse a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barnéia, sobre mim e sobre você.
7 Iphe, mu nọwaru eshinu a nwụru mu bụ ụkporo apha labọ teke onye-ozi Chipfu, bụ Mósisu nọ lẹ mkpụkpu Kadẹshi-Baneya zia mu sụ gẹ mu je anwụa ngge l'alị-a. Mu jechaa bya ewota iphe, mu hụmaru kọkotaru iya; kọeru iya phọ g'ọ dụ mu l'obu.
7 Eu tinha quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor, enviou-me de Cades-Barnéia para espionar a terra. Eu lhe dei um relatório digno de confiança,
8 Obenu lẹ ndu ọphu anyi l'ẹphe swị jeru je emee; ndzụ rwuta ndu Ízurẹlu. Ọle mbẹdua gudeẹpho obu mu g'ọ ha tsoru Chipfu, bụ Chileke mu.
8 mas os meus irmãos israelitas que foram comigo fizeram o povo desanimar-se de medo. Eu, porém, fui inteiramente fiel ao Senhor, ao meu Deus.
9 Ọo ya bụ; ọ bụru lẹ mbọku ono gẹdegede bẹ Mósisu rifuru angụ sụ l'alị ono, mu zọru ọkpa ono a-bụru okiphe mu l'ụnwu mu jasụ lẹ tuutuutuu lẹ mịimiimii; kẹle mu gude obu mu l'ophu etso Chipfu, bụ Chileke kẹ yẹbe Mósisu.
9 Por isso naquele dia Moisés me jurou: ‘Certamente a terra em que você pisou será uma herança perpétua para você e para os seus descendentes, porquanto você foi inteiramente fiel ao Senhor, ao meu Deus’.
10 “Chipfu mechaa mee iphe ono, o kweru mu ukwe iya ono; dobe mu ndzụ; k'ọphu bụ lẹ nta-a bẹ mu nọwaru ụkporo apha labọ l'apha ise; e -shi teke ono, o pfuru Mósisu iphe ono, bụ iya bụ teke ono, ndu Ízurẹlu shi aghaphe l'echiẹgu ono. Waa mu baa ntanụ-a; mụbe onye nọwaru ụkporo apha ẹno l'apha ise eshinu a nwụru mu!
10 "Pois bem, o Senhor manteve-me vivo, como prometeu. E foi há quarenta e cinco anos que ele disse isso a Moisés, quando Israel caminhava pelo deserto. Por isso aqui estou hoje, com oitenta e cinco anos de idade!
11 Tẹme mu bụkwaduru ọbya gẹ mu bụ iya eshi teke Mósisu ziru mu ozi ono. Ọo g'ike dụ mu teke ono bụ g'ọ dụ mu nta-a k'eje ọgu jee lwa.
11 Ainda estou tão forte como no dia em que Moisés me enviou; tenho agora tanto vigor para ir à guerra como naquela época.
12 Ọ bụru iphe, mu epfu bụ g'i phenaaru mu ẹka l'oboto-ẹgu ndu-a, bu l'alị úbvú úbvú-a, bụ alị ẹka Chipfu kweru mu ukwe iya mbọku ono. Ọ dụnaa g'ị nụmanuru-a teke ono lẹ ndu bu l'ẹka ono bụ oshilọkpa Anaku; lẹ mkpụkpu phẹ parụ ẹka; wafụa l'ẹphe gude igbulọ kpụ-phee mkpụkpu phẹ ono mgburugburu; obenu lẹ Chipfu e-yetarụ mu-a ẹka; mu achịfu phẹ nata alị phẹ; bụ iphe, o pfuru mu.”
12 Dê-me, pois, a região montanhosa que naquela ocasião o Senhor me prometeu. Na época, você ficou sabendo que os enaquins lá viviam com suas cidades grandes e fortificadas; mas, se o Senhor estiver comigo, eu os expulsarei de lá, como ele prometeu".
13 Noo ya; Jioshuwa bya agọru ọnu-ọma nụ Kalẹbu nwa Jiefune; bya eworu Hẹburonu nụ iya g'ọ bụru okiphe iya.
13 Então Josué abençoou Calebe, filho de Jefoné, e lhe deu Hebrom por herança.
14 Ọo ya bụ; mkpụkpu Hẹburonu bụru kẹ Kalẹbu nwa Jiefune, shi l'ipfu ndu Kenazu e -shi teke ono; noo kẹle o gude obu iya g'ọ ha tsoru ụzo Chipfu, bụ Chileke ndu Ízurẹlu.
14 Por isso, até hoje, Hebrom pertence aos descendentes de Calebe, filho do quenezeu Jefoné, pois ele foi inteiramente fiel ao Senhor, ao Deus de Israel.
15 Hẹburonu bẹ e shi ekuje Kiriyatu-Araba. Aba ono bụ nwoke, bụ iya shi kachaa shii l'oshilọkpa Anaku.
15 Hebrom era chamada Quiriate-Arba, em homenagem a Arba, o maior dos enaquins. E a terra teve descanso da guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.