Josué 14

Bayịburu Izii (IZZ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ọwaa bụkota alị ndu Kénanu; ibe iya ọphu ndu Ízurẹlu natagbaaru; ọ bụru okiphe phẹ, bụ iya bụ gẹ Eleyaza, bụ onye uke Chileke; waa Jioshuwa nwa Nunu; waa ndu-ishi ọkpa-ipfu ndu Ízurẹlu gude keeru phẹ iya.
1 Estas, pois, são as heranças que os filhos de Israel receberam na terra de Canaã, as quais Eleazar, o sacerdote, e Josué, filho de Num, e os cabeças das casas paternas das tribos dos filhos de Israel lhes repartiram.
2 Oke alị phẹ ono bụ ido bẹ a tụru gude keeru iya ọkpa-ipfu tete lẹ nkeru-ẹbo iya phọ, bụ iya bụ gẹ Chipfu sụru Mósisu g'e mee ya.
2 Foi feita por sorte a partilha da herança entre as nove tribos e meia, como o Senhor ordenara por intermédio de Moisés.
3 Mósisu nụwaru ọkpa-ipfu labọ lẹ nkeru-ẹbo iya ọphuu oke alị nkephẹ l'ụzo ẹnyanwu-awawa ẹnyimu Jiọ́danu. Obenu l'ọkpa-ipfu kẹ ndu Lívayi ta adụdu ọphu a nụru phẹ g'a nụru ndu ọphuu;
3 Porquanto às duas tribos e meia Moisés já dera herança além do Jordão; mas aos levitas não deu herança entre eles.
4 mbụ l'ọkpa-ipfu Jiósẹfu dụwaa ọkpa-ipfu labọ, bụ iya bụ ọkpa-ipfu Manásẹ; waa kẹ Ifuremu. Ndu Lívayi bẹ a ta nụduru alị. Nwẹka a nụru phẹ bụepho mkpụkpu ẹka ẹphe e-buru; yẹe ẹka ẹphe e-cheje iphe-edobe phẹ.
4 Os filhos de José eram duas tribos, Manassés e Efraim; e aos levitas não se deu porção na terra, senão cidades em que habitassem e os arrabaldes delas para o seu gado e para os seus bens. :
5 Ndu Ízurẹlu woru alị ono kee gẹ Chipfu sụru Mósisu g'e kee ya.
5 Como o Senhor ordenara a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel e repartiram a terra.
6 Noo ya; ndu shi l'ọkpa-ipfu Jiuda wụ-pfuta Jioshuwa lẹ Gilugalu. Tọbudu iya bụ; Kalẹbu nwa Jiefune, shi l'ipfu ndu Kenazu sụ iya: “?Ọ kwa l'ị makwaduru-a iphe, Chipfu pfuru onye-ozi iya, bụ Mósisu l'opfu ẹhu mu lẹ ngu lẹ Kadẹshi-Baneya?
6 Então os filhos de Judá chegaram a Josué em Gilgal; e Calebe, filho de Jefoné o quenezeu, lhe disse: Tu sabes o que o Senhor falou a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barnéia, a respeito de mim e de ti.
7 Iphe, mu nọwaru eshinu a nwụru mu bụ ụkporo apha labọ teke onye-ozi Chipfu, bụ Mósisu nọ lẹ mkpụkpu Kadẹshi-Baneya zia mu sụ gẹ mu je anwụa ngge l'alị-a. Mu jechaa bya ewota iphe, mu hụmaru kọkotaru iya; kọeru iya phọ g'ọ dụ mu l'obu.
7 Quarenta anos tinha eu quando Moisés, servo do Senhor, me enviou de Cades-Barnéia para espiar a terra, e eu lhe trouxe resposta, como sentia no meu coração.
8 Obenu lẹ ndu ọphu anyi l'ẹphe swị jeru je emee; ndzụ rwuta ndu Ízurẹlu. Ọle mbẹdua gudeẹpho obu mu g'ọ ha tsoru Chipfu, bụ Chileke mu.
8 Meus irmãos que subiram comigo fizeram derreter o coração o povo; mas eu perseverei em seguir ao Senhor meu Deus.
9 Ọo ya bụ; ọ bụru lẹ mbọku ono gẹdegede bẹ Mósisu rifuru angụ sụ l'alị ono, mu zọru ọkpa ono a-bụru okiphe mu l'ụnwu mu jasụ lẹ tuutuutuu lẹ mịimiimii; kẹle mu gude obu mu l'ophu etso Chipfu, bụ Chileke kẹ yẹbe Mósisu.
9 Naquele dia Moisés jurou, dizendo: Certamente a terra em que pisou o teu pé te será por herança a ti e a teus filhos para sempre, porque perseveraste em seguir ao Senhor meu Deus.
10 “Chipfu mechaa mee iphe ono, o kweru mu ukwe iya ono; dobe mu ndzụ; k'ọphu bụ lẹ nta-a bẹ mu nọwaru ụkporo apha labọ l'apha ise; e -shi teke ono, o pfuru Mósisu iphe ono, bụ iya bụ teke ono, ndu Ízurẹlu shi aghaphe l'echiẹgu ono. Waa mu baa ntanụ-a; mụbe onye nọwaru ụkporo apha ẹno l'apha ise eshinu a nwụru mu!
10 E agora eis que o Senhor, como falou, me conservou em vida estes quarenta e cinco anos, desde o tempo em que o Senhor falou esta palavra a Moisés, andando Israel ainda no deserto; e eis que hoje tenho já oitenta e cinco anos;
11 Tẹme mu bụkwaduru ọbya gẹ mu bụ iya eshi teke Mósisu ziru mu ozi ono. Ọo g'ike dụ mu teke ono bụ g'ọ dụ mu nta-a k'eje ọgu jee lwa.
11 ainda hoje me acho tão forte como no dia em que Moisés me enviou; qual era a minha força então, tal é agora a minha força, tanto para a guerra como para sair e entrar.
12 Ọ bụru iphe, mu epfu bụ g'i phenaaru mu ẹka l'oboto-ẹgu ndu-a, bu l'alị úbvú úbvú-a, bụ alị ẹka Chipfu kweru mu ukwe iya mbọku ono. Ọ dụnaa g'ị nụmanuru-a teke ono lẹ ndu bu l'ẹka ono bụ oshilọkpa Anaku; lẹ mkpụkpu phẹ parụ ẹka; wafụa l'ẹphe gude igbulọ kpụ-phee mkpụkpu phẹ ono mgburugburu; obenu lẹ Chipfu e-yetarụ mu-a ẹka; mu achịfu phẹ nata alị phẹ; bụ iphe, o pfuru mu.”
12 Agora, pois, dá-me este monte de que o Senhor falou naquele dia; porque tu ouviste, naquele dia, que estavam ali os anaquins, bem como cidades grandes e fortificadas. Porventura o Senhor será comigo para os expulsar, como ele disse.
13 Noo ya; Jioshuwa bya agọru ọnu-ọma nụ Kalẹbu nwa Jiefune; bya eworu Hẹburonu nụ iya g'ọ bụru okiphe iya.
13 Então Josué abençoou a Calebe, filho de Jefoné, e lhe deu Hebrom em herança.
14 Ọo ya bụ; mkpụkpu Hẹburonu bụru kẹ Kalẹbu nwa Jiefune, shi l'ipfu ndu Kenazu e -shi teke ono; noo kẹle o gude obu iya g'ọ ha tsoru ụzo Chipfu, bụ Chileke ndu Ízurẹlu.
14 Portanto Hebrom ficou sendo herança de Calebe, filho de Jefoné o quenezeu, até o dia de hoje, porquanto perseverara em seguir ao Senhor Deus de Israel.
15 Hẹburonu bẹ e shi ekuje Kiriyatu-Araba. Aba ono bụ nwoke, bụ iya shi kachaa shii l'oshilọkpa Anaku.
15 Ora, o nome de Hebrom era outrora Quiriate-Arba, porque Arba era o maior homem entre os anaquins. E a terra repousou da guerra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.