Josué 14
Bayịburu Izii (IZZ) vs NAA
1 Ọwaa bụkota alị ndu Kénanu; ibe iya ọphu ndu Ízurẹlu natagbaaru; ọ bụru okiphe phẹ, bụ iya bụ gẹ Eleyaza, bụ onye uke Chileke; waa Jioshuwa nwa Nunu; waa ndu-ishi ọkpa-ipfu ndu Ízurẹlu gude keeru phẹ iya.
1 São estas as heranças que os filhos de Israel receberam na terra de Canaã, e que Eleazar, o sacerdote, e Josué, filho de Num, e os chefes das famílias das tribos dos filhos de Israel repartiram entre eles.
2 Oke alị phẹ ono bụ ido bẹ a tụru gude keeru iya ọkpa-ipfu tete lẹ nkeru-ẹbo iya phọ, bụ iya bụ gẹ Chipfu sụru Mósisu g'e mee ya.
2 A distribuição da herança foi feita por sorteio, como o Senhor havia ordenado por meio de Moisés, a respeito das nove tribos e meia.
3 Mósisu nụwaru ọkpa-ipfu labọ lẹ nkeru-ẹbo iya ọphuu oke alị nkephẹ l'ụzo ẹnyanwu-awawa ẹnyimu Jiọ́danu. Obenu l'ọkpa-ipfu kẹ ndu Lívayi ta adụdu ọphu a nụru phẹ g'a nụru ndu ọphuu;
3 Porque às duas tribos e meia Moisés já tinha dado herança do outro lado do Jordão; mas aos levitas não tinha dado herança entre os seus irmãos.
4 mbụ l'ọkpa-ipfu Jiósẹfu dụwaa ọkpa-ipfu labọ, bụ iya bụ ọkpa-ipfu Manásẹ; waa kẹ Ifuremu. Ndu Lívayi bẹ a ta nụduru alị. Nwẹka a nụru phẹ bụepho mkpụkpu ẹka ẹphe e-buru; yẹe ẹka ẹphe e-cheje iphe-edobe phẹ.
4 Os filhos de José constituíram duas tribos, Manassés e Efraim. Aos levitas não deram herança na terra, a não ser cidades em que habitassem e os seus arredores para seu gado e para sua posse.
5 Ndu Ízurẹlu woru alị ono kee gẹ Chipfu sụru Mósisu g'e kee ya.
5 Como o Senhor havia ordenado a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel e repartiram a terra.
6 Noo ya; ndu shi l'ọkpa-ipfu Jiuda wụ-pfuta Jioshuwa lẹ Gilugalu. Tọbudu iya bụ; Kalẹbu nwa Jiefune, shi l'ipfu ndu Kenazu sụ iya: “?Ọ kwa l'ị makwaduru-a iphe, Chipfu pfuru onye-ozi iya, bụ Mósisu l'opfu ẹhu mu lẹ ngu lẹ Kadẹshi-Baneya?
6 Os filhos de Judá chegaram a Josué em Gilgal. E Calebe, filho de Jefoné, o quenezeu, lhe disse: — Você sabe o que o
7 Iphe, mu nọwaru eshinu a nwụru mu bụ ụkporo apha labọ teke onye-ozi Chipfu, bụ Mósisu nọ lẹ mkpụkpu Kadẹshi-Baneya zia mu sụ gẹ mu je anwụa ngge l'alị-a. Mu jechaa bya ewota iphe, mu hụmaru kọkotaru iya; kọeru iya phọ g'ọ dụ mu l'obu.
7 Eu tinha quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor , me enviou de Cades-Barneia para espiar a terra. E eu lhe relatei o que estava no meu coração.
8 Obenu lẹ ndu ọphu anyi l'ẹphe swị jeru je emee; ndzụ rwuta ndu Ízurẹlu. Ọle mbẹdua gudeẹpho obu mu g'ọ ha tsoru Chipfu, bụ Chileke mu.
8 Os meus irmãos que tinham ido comigo amedrontaram o povo, mas eu perseverei em seguir o Senhor , meu Deus.
9 Ọo ya bụ; ọ bụru lẹ mbọku ono gẹdegede bẹ Mósisu rifuru angụ sụ l'alị ono, mu zọru ọkpa ono a-bụru okiphe mu l'ụnwu mu jasụ lẹ tuutuutuu lẹ mịimiimii; kẹle mu gude obu mu l'ophu etso Chipfu, bụ Chileke kẹ yẹbe Mósisu.
9 Então Moisés, naquele dia, jurou, dizendo: “Certamente a terra em que você pôs o pé será sua e de seus filhos, em herança perpétua, pois você perseverou em seguir o Senhor , meu Deus.”
10 “Chipfu mechaa mee iphe ono, o kweru mu ukwe iya ono; dobe mu ndzụ; k'ọphu bụ lẹ nta-a bẹ mu nọwaru ụkporo apha labọ l'apha ise; e -shi teke ono, o pfuru Mósisu iphe ono, bụ iya bụ teke ono, ndu Ízurẹlu shi aghaphe l'echiẹgu ono. Waa mu baa ntanụ-a; mụbe onye nọwaru ụkporo apha ẹno l'apha ise eshinu a nwụru mu!
10 — E, agora, eis que o Senhor me conservou com vida, como prometeu. Quarenta e cinco anos se passaram desde que o Senhor falou essas palavras a Moisés, quando Israel ainda andava no deserto; e, agora, eis que estou com oitenta e cinco anos.
11 Tẹme mu bụkwaduru ọbya gẹ mu bụ iya eshi teke Mósisu ziru mu ozi ono. Ọo g'ike dụ mu teke ono bụ g'ọ dụ mu nta-a k'eje ọgu jee lwa.
11 Estou tão forte hoje como no dia em que Moisés me enviou. A força que eu tinha naquele dia eu ainda tenho agora, tanto para combater na guerra como para fazer o que for necessário.
12 Ọ bụru iphe, mu epfu bụ g'i phenaaru mu ẹka l'oboto-ẹgu ndu-a, bu l'alị úbvú úbvú-a, bụ alị ẹka Chipfu kweru mu ukwe iya mbọku ono. Ọ dụnaa g'ị nụmanuru-a teke ono lẹ ndu bu l'ẹka ono bụ oshilọkpa Anaku; lẹ mkpụkpu phẹ parụ ẹka; wafụa l'ẹphe gude igbulọ kpụ-phee mkpụkpu phẹ ono mgburugburu; obenu lẹ Chipfu e-yetarụ mu-a ẹka; mu achịfu phẹ nata alị phẹ; bụ iphe, o pfuru mu.”
12 Dê-me agora este monte de que o Senhor falou naquele dia, pois, naquele dia, você ouviu que lá estavam os anaquins, morando em cidades grandes e fortificadas. Se o Senhor Deus estiver comigo, poderei expulsá-los, como ele mesmo prometeu.
13 Noo ya; Jioshuwa bya agọru ọnu-ọma nụ Kalẹbu nwa Jiefune; bya eworu Hẹburonu nụ iya g'ọ bụru okiphe iya.
13 Josué o abençoou e deu a cidade de Hebrom a Calebe, filho de Jefoné, para ser a herança dele.
14 Ọo ya bụ; mkpụkpu Hẹburonu bụru kẹ Kalẹbu nwa Jiefune, shi l'ipfu ndu Kenazu e -shi teke ono; noo kẹle o gude obu iya g'ọ ha tsoru ụzo Chipfu, bụ Chileke ndu Ízurẹlu.
14 Por isso, Hebrom passou a ser de Calebe, filho de Jefoné, o quenezeu, em herança até o dia de hoje, visto que havia perseverado em seguir o Senhor , Deus de Israel.
15 Hẹburonu bẹ e shi ekuje Kiriyatu-Araba. Aba ono bụ nwoke, bụ iya shi kachaa shii l'oshilọkpa Anaku.
15 Antes disso o nome de Hebrom era Quiriate-Arba; este Arba foi o maior homem entre os anaquins. E a terra repousou da guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.