Jonas 1

Bayịburu Izii (IZZ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Chipfu ziru Jiona nwa Amịtayi ozi sụ iya-a:
1 A palavra do Senhor veio a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 “Tụgbua jeshia eze mkpụkpu ono, bụ mkpụkpu Ninive je epfuru opfu nụ ndu bu iya nụ; kẹle ẹjo-ememe, ẹphe eme rwuwaru ẹka mu nọ.”
2 — Levante-se, vá à grande cidade de Nínive e pregue contra ela, porque a sua maldade subiu até a minha presença.
3 Obenu lẹ Jiona gbalihuru gbalaa; ọ bụru iya eje mkpụkpu Tashishi. Ọ bya ejerwua mkpụkpu Jiọpa; bya ahụma ụgbo-mini, akwakọbe eje ọnu-ẹnyimu mkpụkpu ono, bụ Tashishi. Ọ bya eje apfụa ụgwo bahụ l'ụgbo ono. A kpọru ụgbo ono; ọ bụru phẹ eje Tashishi; ọ bụru ẹka ọogbalaru Chipfu. Ụgbo-mini|src="lb00217c.tif" size="span" loc="JON" copy="Knowles Images" ref="1:3"
3 Jonas se levantou, mas para fugir da presença do Senhor , para Társis. Desceu a Jope, e encontrou um navio que ia para Társis. Pagou a passagem e embarcou no navio, para ir com eles para Társis, para longe da presença do Senhor .
4 Tọbudu iya bụ; Chipfu byanụ ezia oke phẹrephere; ọ wata ezi l'eli eze-ẹnyimu ono. Oke akpara-mini wata atụtu; tụahaa k'ọphu ụgbo meaharu g'ọ nyakashịhu.
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um forte vento, e levantou-se uma tempestade tão violenta, que parecia que o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 Ndzụ wata agụ iphe, bụkpoo ndu nọ l'ụgbo ono. Onyenọnu wata arọ nshi iya ẹhu. Ẹphe pashịahaa iphe, nọ l'ụgbo wata echie lẹ mini g'ụgbo dụ phekpala.
5 Então os marinheiros ficaram com medo e clamavam cada um ao seu deus. Lançaram no mar a carga que estava no navio, para que ele ficasse mais leve. Jonas, porém, havia descido ao porão do navio; ali havia se deitado, e dormia profundamente.
6 Onye-ishi ụgbo bya ejepfu iya je asụ iya: “?Bụ gụnu bẹ iime nno; gụbe nwọphu eku mgbẹnya? ?Tii tehudu rọo nshi ngu ẹhu g'a maru nshi ngu ọbu ?l'a-rị-vu anyi l'ọriri mee g'anyi ta ala l'iswi?”
6 O capitão do navio se aproximou de Jonas e lhe disse: — O que está acontecendo com você? Agarrado no sono? Levante-se, invoque o seu deus! Talvez assim esse deus se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 Ndu nọ l'ụgbo ono nọnyaa bya asụ: “Unu bya g'anyi tụa ido gude maru onye bụ iya eme anyi ahụma-a.” Ẹphe bya atụa ido. Ọ daaru Jiona.
7 Os marinheiros diziam uns aos outros: — Vamos lançar sortes para descobrir quem é o culpado desse mal que caiu sobre nós. Lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Ọ bụru iya bụ; ẹphe jịa ya sụ iya: “Yeeru anyi ọnu. ?Bụ onye bẹ ẹjo-iphe-a, l'eme l'ẹhu anyi-a shi l'ẹka? ?I meje gụnu? ?I shi awe? Alị ẹka ị shi ?aza gụnu? ?I bụ onye awe?”
8 Então lhe disseram: — Agora nos diga: Quem é o culpado por este mal que nos aconteceu? Qual é a sua ocupação? De onde você vem? Qual a sua terra? E de que povo você é?
9 Ọ bya eyeeru phẹ ọnu sụ phẹ lẹ ya bụkwa onye Hiburu. L'onye ya abajẹru ẹja bụkwa Chipfu; mbụ Chileke k'imigwe; onye bụ iya meru eze-ẹnyimu; bya emee alị l'ophu.
9 Jonas respondeu: — Eu sou hebreu e temo o
10 Ọ bya akọoru phẹ g'ọonwuru yẹle iya. Ẹphe bya amaru l'ọo agbala bẹ oome g'ọ nahụ Chipfu gbala.
10 Então os homens ficaram com muito medo e lhe perguntaram: — O que é isso que você fez? Pois aqueles homens sabiam que Jonas estava fugindo da presença do
11 Mini ono nọdu akakpọekwapho achị ọku eje. Ẹphe bya ajịa ya sụ iya: “?Bụ gụnu bẹ anyi e-me ngu g'eze-ẹnyimu daaru anyi nyọnyoronyo?”
11 Então lhe perguntaram: — O que devemos fazer com você, para que o mar se acalme? Disseram isto porque o mar ia se tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Ọ sụ phẹ: “Unu palia mu ephekerephe parụ chie l'ime eze-ẹnyimu-a g'unu ahụma l'ọo-dachaa nyọnyoronyo. Mu maru-a l'ọo mu kparụ iphe, oke akpara-mini-a watarụ unu atụtu.”
12 Jonas respondeu: — Peguem-me e me lancem no mar; então o mar ficará calmo. Porque eu sei que, por minha causa, esta grande tempestade caiu sobre vocês.
13 O betachia nno; ndu ono tụko ike phẹ mekọta g'ẹphe kpọphu ụgbo ono azụ je apfụbe l'alị; ọphu ẹphe adụdu ike; kẹle eze-ẹnyimu ono kabaa atangịrihu eme lẹ g'o shi dụ lẹ mbụ.
13 Em vez disso, os homens remavam, esforçando-se por alcançar a terra, mas não podiam, porque o mar ia se tornando cada vez mais tempestuoso contra eles.
14 Ẹphe tụko wata araku Chipfu sụ iya: “Gụbe Chipfu; jiko te emegbukwa anyi mẹ anyi -gbua nwoke-a. G'ọchi onye adụdu iphe, o meru ta atukokwaru anyi l'ishi; kẹle ọ kwa g'ọ dụ ngu bụ gẹ gụbe Chipfu meru.”
14 Então clamaram ao Senhor e disseram: — Ah!
15 Ẹphe bya apalia Jiona tụfu l'ụgbo ono; woru iya chie l'eze-ẹnyimu ono; mini ono, achị warawara ono bụru nyọnyoronyo.
15 Em seguida, os marinheiros pegaram Jonas e o lançaram no mar; e a fúria do mar se acalmou.
16 Iphe ono, meru nụ ono mee; ndu ono wata atsụ Chipfu ebvu ọkpobe atsụtsu. Ẹphe gwaa Chipfu bya ekweshia ya ukwe-iphe.
16 Então esses homens temeram muito o Senhor ; ofereceram sacrifícios ao Senhor e fizeram votos.
17 Obenu lẹ Chipfu dobewaru ophomu-okazụ, lweru Jiona. Jiona nọo l'ime ẹpho ophomu-okazụ ono ujiku ẹto eswe l'ẹnyashi.
17 O Senhor ordenou que um grande peixe engolisse Jonas. E Jonas esteve três dias e três noites no ventre do peixe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.