Jonas 1

Bayịburu Izii (IZZ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Chipfu ziru Jiona nwa Amịtayi ozi sụ iya-a:
1 E veio a palavra do Senhor a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 “Tụgbua jeshia eze mkpụkpu ono, bụ mkpụkpu Ninive je epfuru opfu nụ ndu bu iya nụ; kẹle ẹjo-ememe, ẹphe eme rwuwaru ẹka mu nọ.”
2 Levanta-te, vai à grande cidade de Nínive e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até mim.
3 Obenu lẹ Jiona gbalihuru gbalaa; ọ bụru iya eje mkpụkpu Tashishi. Ọ bya ejerwua mkpụkpu Jiọpa; bya ahụma ụgbo-mini, akwakọbe eje ọnu-ẹnyimu mkpụkpu ono, bụ Tashishi. Ọ bya eje apfụa ụgwo bahụ l'ụgbo ono. A kpọru ụgbo ono; ọ bụru phẹ eje Tashishi; ọ bụru ẹka ọogbalaru Chipfu. Ụgbo-mini|src="lb00217c.tif" size="span" loc="JON" copy="Knowles Images" ref="1:3"
3 E Jonas se levantou para fugir de diante da face do Senhor para Társis; e, descendo a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, de diante da face do Senhor .
4 Tọbudu iya bụ; Chipfu byanụ ezia oke phẹrephere; ọ wata ezi l'eli eze-ẹnyimu ono. Oke akpara-mini wata atụtu; tụahaa k'ọphu ụgbo meaharu g'ọ nyakashịhu.
4 Mas o Senhor mandou ao mar um grande vento, e fez-se no mar uma grande tempestade, e o navio estava para quebrar-se.
5 Ndzụ wata agụ iphe, bụkpoo ndu nọ l'ụgbo ono. Onyenọnu wata arọ nshi iya ẹhu. Ẹphe pashịahaa iphe, nọ l'ụgbo wata echie lẹ mini g'ụgbo dụ phekpala.
5 Então, temeram os marinheiros, e clamava cada um ao seu deus, e lançavam no mar as fazendas que estavam no navio, para o aliviarem do seu peso; Jonas, porém, desceu aos lugares do porão, e se deitou, e dormia um profundo sono.
6 Onye-ishi ụgbo bya ejepfu iya je asụ iya: “?Bụ gụnu bẹ iime nno; gụbe nwọphu eku mgbẹnya? ?Tii tehudu rọo nshi ngu ẹhu g'a maru nshi ngu ọbu ?l'a-rị-vu anyi l'ọriri mee g'anyi ta ala l'iswi?”
6 E o mestre do navio chegou-se a ele e disse-lhe: Que tens, dormente? Levanta-te, invoca o teu Deus; talvez assim Deus se lembre de nós para que não pereçamos.
7 Ndu nọ l'ụgbo ono nọnyaa bya asụ: “Unu bya g'anyi tụa ido gude maru onye bụ iya eme anyi ahụma-a.” Ẹphe bya atụa ido. Ọ daaru Jiona.
7 E dizia cada um ao seu companheiro: Vinde, e lancemos sortes, para que saibamos por que causa nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Ọ bụru iya bụ; ẹphe jịa ya sụ iya: “Yeeru anyi ọnu. ?Bụ onye bẹ ẹjo-iphe-a, l'eme l'ẹhu anyi-a shi l'ẹka? ?I meje gụnu? ?I shi awe? Alị ẹka ị shi ?aza gụnu? ?I bụ onye awe?”
8 Então, lhe disseram: Declara-nos tu, agora, por que razão nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? E donde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 Ọ bya eyeeru phẹ ọnu sụ phẹ lẹ ya bụkwa onye Hiburu. L'onye ya abajẹru ẹja bụkwa Chipfu; mbụ Chileke k'imigwe; onye bụ iya meru eze-ẹnyimu; bya emee alị l'ophu.
9 E ele lhes disse: Eu sou hebreu e temo ao Senhor , o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 Ọ bya akọoru phẹ g'ọonwuru yẹle iya. Ẹphe bya amaru l'ọo agbala bẹ oome g'ọ nahụ Chipfu gbala.
10 Então, os homens se encheram de grande temor e lhe disseram: Por que fizeste tu isso? Pois sabiam os homens que fugia de diante do Senhor , porque ele lho tinha declarado.
11 Mini ono nọdu akakpọekwapho achị ọku eje. Ẹphe bya ajịa ya sụ iya: “?Bụ gụnu bẹ anyi e-me ngu g'eze-ẹnyimu daaru anyi nyọnyoronyo?”
11 E disseram-lhe: Que te faremos nós, para que o mar se acalme? Por que o mar se elevava e engrossava cada vez mais.
12 Ọ sụ phẹ: “Unu palia mu ephekerephe parụ chie l'ime eze-ẹnyimu-a g'unu ahụma l'ọo-dachaa nyọnyoronyo. Mu maru-a l'ọo mu kparụ iphe, oke akpara-mini-a watarụ unu atụtu.”
12 E ele lhes disse: Levantai-me e lançai-me ao mar, e o mar se aquietará; porque eu sei que, por minha causa, vos sobreveio esta grande tempestade.
13 O betachia nno; ndu ono tụko ike phẹ mekọta g'ẹphe kpọphu ụgbo ono azụ je apfụbe l'alị; ọphu ẹphe adụdu ike; kẹle eze-ẹnyimu ono kabaa atangịrihu eme lẹ g'o shi dụ lẹ mbụ.
13 Entretanto, os homens remavam, esforçando-se por alcançar a terra, mas não podiam, porquanto o mar se ia embravecendo cada vez mais contra eles.
14 Ẹphe tụko wata araku Chipfu sụ iya: “Gụbe Chipfu; jiko te emegbukwa anyi mẹ anyi -gbua nwoke-a. G'ọchi onye adụdu iphe, o meru ta atukokwaru anyi l'ishi; kẹle ọ kwa g'ọ dụ ngu bụ gẹ gụbe Chipfu meru.”
14 Então, clamaram ao Senhor e disseram: Ah! Senhor ! Nós te rogamos! Não pereçamos por causa da vida deste homem, e não ponhas sobre nós o sangue inocente; porque tu, Senhor , fizeste como te aprouve.
15 Ẹphe bya apalia Jiona tụfu l'ụgbo ono; woru iya chie l'eze-ẹnyimu ono; mini ono, achị warawara ono bụru nyọnyoronyo.
15 E levantaram Jonas e o lançaram ao mar; e cessou o mar da sua fúria.
16 Iphe ono, meru nụ ono mee; ndu ono wata atsụ Chipfu ebvu ọkpobe atsụtsu. Ẹphe gwaa Chipfu bya ekweshia ya ukwe-iphe.
16 Temeram, pois, estes homens ao Senhor com grande temor; e ofereceram sacrifícios ao Senhor e fizeram votos.
17 Obenu lẹ Chipfu dobewaru ophomu-okazụ, lweru Jiona. Jiona nọo l'ime ẹpho ophomu-okazụ ono ujiku ẹto eswe l'ẹnyashi.
17 Deparou, pois, o Senhor um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites nas entranhas do peixe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.