Jonas 1
Bayịburu Izii (IZZ) vs ARIB
1 Chipfu ziru Jiona nwa Amịtayi ozi sụ iya-a:
1 Ora veio a palavra do Senhor a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 “Tụgbua jeshia eze mkpụkpu ono, bụ mkpụkpu Ninive je epfuru opfu nụ ndu bu iya nụ; kẹle ẹjo-ememe, ẹphe eme rwuwaru ẹka mu nọ.”
2 Levanta-te, vai à grande cidade de Nínive, e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até mim.
3 Obenu lẹ Jiona gbalihuru gbalaa; ọ bụru iya eje mkpụkpu Tashishi. Ọ bya ejerwua mkpụkpu Jiọpa; bya ahụma ụgbo-mini, akwakọbe eje ọnu-ẹnyimu mkpụkpu ono, bụ Tashishi. Ọ bya eje apfụa ụgwo bahụ l'ụgbo ono. A kpọru ụgbo ono; ọ bụru phẹ eje Tashishi; ọ bụru ẹka ọogbalaru Chipfu. Ụgbo-mini|src="lb00217c.tif" size="span" loc="JON" copy="Knowles Images" ref="1:3"
3 Jonas, porém, levantou-se para fugir da presença do Senhor para Társis. E, descendo a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, da presença do Senhor.
4 Tọbudu iya bụ; Chipfu byanụ ezia oke phẹrephere; ọ wata ezi l'eli eze-ẹnyimu ono. Oke akpara-mini wata atụtu; tụahaa k'ọphu ụgbo meaharu g'ọ nyakashịhu.
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um grande vento, e fez-se no mar uma grande tempestade, de modo que o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 Ndzụ wata agụ iphe, bụkpoo ndu nọ l'ụgbo ono. Onyenọnu wata arọ nshi iya ẹhu. Ẹphe pashịahaa iphe, nọ l'ụgbo wata echie lẹ mini g'ụgbo dụ phekpala.
5 Então os marinheiros tiveram medo, e clamavam cada um ao seu deus, e alijaram ao mar a carga que estava no navio, para o aliviarem; Jonas, porém, descera ao porão do navio; e, tendo-se deitado, dormia um profundo sono.
6 Onye-ishi ụgbo bya ejepfu iya je asụ iya: “?Bụ gụnu bẹ iime nno; gụbe nwọphu eku mgbẹnya? ?Tii tehudu rọo nshi ngu ẹhu g'a maru nshi ngu ọbu ?l'a-rị-vu anyi l'ọriri mee g'anyi ta ala l'iswi?”
6 O mestre do navio, pois, chegou-se a ele, e disse-lhe: Que estás fazendo, ó tu que dormes? Levanta-te, clama ao teu deus; talvez assim ele se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 Ndu nọ l'ụgbo ono nọnyaa bya asụ: “Unu bya g'anyi tụa ido gude maru onye bụ iya eme anyi ahụma-a.” Ẹphe bya atụa ido. Ọ daaru Jiona.
7 E dizia cada um ao seu companheiro: Vinde, e lancemos sortes, para sabermos por causa de quem nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Ọ bụru iya bụ; ẹphe jịa ya sụ iya: “Yeeru anyi ọnu. ?Bụ onye bẹ ẹjo-iphe-a, l'eme l'ẹhu anyi-a shi l'ẹka? ?I meje gụnu? ?I shi awe? Alị ẹka ị shi ?aza gụnu? ?I bụ onye awe?”
8 Então lhe disseram: Declara-nos tu agora, por causa de quem nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? Donde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 Ọ bya eyeeru phẹ ọnu sụ phẹ lẹ ya bụkwa onye Hiburu. L'onye ya abajẹru ẹja bụkwa Chipfu; mbụ Chileke k'imigwe; onye bụ iya meru eze-ẹnyimu; bya emee alị l'ophu.
9 Respondeu-lhes ele: Eu sou hebreu, e temo ao Senhor, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 Ọ bya akọoru phẹ g'ọonwuru yẹle iya. Ẹphe bya amaru l'ọo agbala bẹ oome g'ọ nahụ Chipfu gbala.
10 Então estes homens se encheram de grande temor, e lhe disseram: Que é isso que fizeste? pois sabiam os homens que fugia da presença do Senhor, porque ele lho tinha declarado.
11 Mini ono nọdu akakpọekwapho achị ọku eje. Ẹphe bya ajịa ya sụ iya: “?Bụ gụnu bẹ anyi e-me ngu g'eze-ẹnyimu daaru anyi nyọnyoronyo?”
11 Ainda lhe perguntaram: Que te faremos nós, para que o mar se nos acalme? Pois o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Ọ sụ phẹ: “Unu palia mu ephekerephe parụ chie l'ime eze-ẹnyimu-a g'unu ahụma l'ọo-dachaa nyọnyoronyo. Mu maru-a l'ọo mu kparụ iphe, oke akpara-mini-a watarụ unu atụtu.”
12 Respondeu-lhes ele: Levantai-me, e lançai-me ao mar, e o mar se vos aquietará; porque eu sei que por minha causa vos sobreveio esta grande tempestade.
13 O betachia nno; ndu ono tụko ike phẹ mekọta g'ẹphe kpọphu ụgbo ono azụ je apfụbe l'alị; ọphu ẹphe adụdu ike; kẹle eze-ẹnyimu ono kabaa atangịrihu eme lẹ g'o shi dụ lẹ mbụ.
13 Entretanto os homens se esforçavam com os remos para tornar a alcançar a terra; mas não podiam, porquanto o mar se ia embravecendo cada vez mais contra eles.
14 Ẹphe tụko wata araku Chipfu sụ iya: “Gụbe Chipfu; jiko te emegbukwa anyi mẹ anyi -gbua nwoke-a. G'ọchi onye adụdu iphe, o meru ta atukokwaru anyi l'ishi; kẹle ọ kwa g'ọ dụ ngu bụ gẹ gụbe Chipfu meru.”
14 Por isso clamaram ao Senhor, e disseram: Nós te rogamos, ó Senhor, que não pereçamos por causa da vida deste homem, e que não ponhas sobre nós o sangue inocente; porque tu, Senhor, fizeste como te aprouve.
15 Ẹphe bya apalia Jiona tụfu l'ụgbo ono; woru iya chie l'eze-ẹnyimu ono; mini ono, achị warawara ono bụru nyọnyoronyo.
15 Então levantaram a Jonas, e o lançaram ao mar; e cessou o mar da sua fúria.
16 Iphe ono, meru nụ ono mee; ndu ono wata atsụ Chipfu ebvu ọkpobe atsụtsu. Ẹphe gwaa Chipfu bya ekweshia ya ukwe-iphe.
16 Temeram, pois, os homens ao Senhor com grande temor; e ofereceram sacrifícios ao Senhor, e fizeram votos.
17 Obenu lẹ Chipfu dobewaru ophomu-okazụ, lweru Jiona. Jiona nọo l'ime ẹpho ophomu-okazụ ono ujiku ẹto eswe l'ẹnyashi.
17 Então o Senhor deparou um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites nas entranhas do peixe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.