Atos 9
Bayịburu Izii (IZZ) vs VC
1 Sụ-a; eshinu Sọlu eyeshikwadụa ndu etso ụzo Jizọsu ebvu ike l'ee-gbushi phẹ; bya eseshi ike gẹ ya gbushia phẹ; ọ tụgbua jepfu onye-ishi ndu-ishi uke Chileke
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 je asụ iya g'o deru ẹkwo nụ iya, ya e-goshije l'ụlo-ndzukọ ndu Jiu mẹ ya -rwua Damasụkosu; g'ọo-bụru ya -hụma onye etso ụzo nwoke onoya; ya atụa ya mkpọro kpụta iya kpụru bya Jierúsalẹmu; ụnwanyi mẹ unwoke phẹ.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 O jenyaa l'ụzo Damasụkosu ono; ọ nọdu abyawaa ejerwu. A nọnya ìphóró shiẹpho l'imigwe chaẹpho vaa chaphee ya mgburugburu.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Ọ daa kpurumu mbụ Sọlu. Ọ nụma olu-opfu, sụru iya: “Sọlu! Sọlu! ?Bụ gụnu meru iphe, ịikpa mu ẹhu?”
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Sọlu sụ iya: “?Bụ onye bẹ ị bụ Nnajịuphu?”
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Ẹhu wata iya anma anmanma. Ọnu kụgbabechaa ya akụgbabe. Ọ sụ: “Nnajịuphu; ?bụ gụnu bẹ mu e-me.” Nnajịuphu sụ iya: “Gbẹshi bahụ l'ime mkpụkpu ẹka aa-karụ ngu iphe, ii-me.”
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Ọ kpọo ndu ẹphe lẹ Sọlu swị opfu; kẹle ẹphe anụ olu ono; ọphu ẹphe ahụmaduru onye epfu iya nụ.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Sọlu gbalihu bya asaa ẹnya; ọphu ọ phụhedu ụzo. Ẹphe gude iya l'ẹka duba l'ime Damasụkosu.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Ọ nọkota abalị ẹto ono; ọphu ọ hụmaduru ụzo; ọphu o riduru nri; ọphu ọ ngụduru mini.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Ọ dụru onye etsoje Jizọsu, bu lẹ Damasụkosu, ẹpha iya bụ Ananayasu. Nnajịuphu byapfuta iya l'ọphulenya bya asụ iya: “Ananayasu!” Ọ za iya: “Owe Nnajịuphu!”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Ọ sụ iya: “Kwakọbe jeshia l'ụzo, eekuje Ụzo-pfụru-nhamụnha. I -rwua l'ụlo Jiudasu; g'ị jịa ajị onye Tasọsu, ẹpha iya bụ Sọlu. Ọ nọ l'ẹka ono epfu anụ Chileke;
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 bya ahụmakwapho nwoke, ẹpha iya bụ Ananayasu l'ọphulenya ẹka ọ byaru abyabẹ iya ẹka l'ishi mee ya g'ọ phụahaa ụzo.”
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Ananayasu sụ: “Nnajịuphu! A dụakwaa igwerigwe pfuaru mu opfu nwoke-a; pfukọtaru mu ẹjo-iphe, o meru ndu dụru ngu nsọ lẹ Jierúsalẹmu.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 A sụru l'onye-ishi uke Chileke ziru iya g'ọ bya akpụtakota onyemonye, sụkpooru l'ọo ngu bụ Nnajịuphu iya.”
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Nnajịuphu sụ iya: “Jerọ! Kẹle ọo mu họtaru iya g'o jeeru mu ozi; g'oomee gẹ ndu abụdu ndu Jiu mẹ ndu-ishi phẹ mẹkpoo ndu Ízurẹlu maru onye mu bụ.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Mu e-goshi iya iphe-ẹhuka, oo-jekọta lẹ k'iswi ẹhu mu ono.”
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Noo ya; Ananayasu jeshinaa. O jerwua bya abahụ l'ụlo ọbu; bya abyabẹ Sọlu ẹka sụ iya: “Nwanna mu Sọlu! Nnajịuphu, bụ Jizọsu l'onwiya sụru gẹ mu bya. Ọo Jizọsu ono bụ onye goshiru ngu onwiya l'ụzo teke ịibya ẹka-a. Ọ sụru gẹ mu bya emee ngu g'ị phụahaa ụzo ọzo; waa g'ị nata Unme-dụ-Nsọ.”
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Teke ono teke ono; iphe, dụ g'akpanyaka shi Sọlu l'ẹnya dafụ; ọ phụahaa ụzo ọzo. Ọ gbalihu; e mee ya baputizimu.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Ọ gbẹ teke ono bya eria nri; ike dụ iya.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 O jegbabẹ ụlo-ndzukọ ndu Jiu je awata ezi lẹ Jizọsu bụ Nwa Chileke.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Ọ tụfu ndu nụmaru iya nụ ẹhu. Ẹphe sụ: “?Tọ bụnaa nwoke-a bẹ bụ onye-a, shi egbushi ndu eeku ẹpha-a lẹ Jierúsalẹmu-a? Iphe, ọ byadoru ẹka-a bụkwa gẹ ya bya akpụtachaa phẹ chịjeru ndu-ishi uke Chileke.”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Sọlu nọdu akaẹpho epfu opfu Chileke epfushi iya ike; egoshi l'ọo Jizọsu, bụ Kéreshi ọbu; bya eyechaaru phẹ iphe, meru g'o gude ọ dụ nno l'ẹnya iya l'ẹnya iya k'ọphu ndu Jiu, nọ lẹ Damasụkosu enwehẹdu ọnu opfu.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 A nọepho ujiku olemole; ndu Jiu nọkobe chịa ìdzù egbu Sọlu.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Obenu l'a byaru agbaarụ iya ama l'eemeakwaa g'e gbua ya. A nọdu anọduje eche nche eswe l'ẹnyashi l'ọnu-ọguzo, eeshije bahụ l'ime mkpụkpu ono g'eeme hụma Sọlu gbua.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 O be l'ẹnyashi; ndu ọ̀nyà iya parụ iya ye lẹ nkata, a tụru eri pyoo l'ụzo l'igbulọ, e gude kpụphe mkpụkpu ono mgburugburu pazeta iya; o rwua alị.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Sọlu tụgbua bya ejerwua Jierúsalẹmu bya ejeshia gẹ ya jepfu ndu etso ụzo Jizọsu. Ndzụ tụko gụahaa phẹ; kẹle ẹphe te ekwedu l'ọ bụwaa onye etso ụzo Jizọsu.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Ọo ya bụ; Banabasu yeru iya ẹka duru iya jepfu ndu-ishi-ozi bya akọoru phẹ akọ gẹ Sọlu gude hụma Nnajịuphu l'ụzo; kọkwaaru phẹ phọ gẹ Nnajịuphu l'onwiya gude pfuru yeru Sọlu. Ọ tụaru phẹ ọnu gẹ Sọlu gude pfushiahaa kẹ Jizọsu ike lẹ Damasụkosu.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Tọbudu iya bụ; ndu-ishi-ozi kwe g'o jeje g'ọ dụ iya lẹ Jierúsalẹmu. O tsokwarụpho Jierúsalẹmu epfushi iya ike l'ọo Jizọsu ziru iya gẹ ya pfu iya l'iswi ẹhu iya.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Yẹle ndu Jiu, epfu opfu Giriku nọdu anọduje atụ ịgoligoli. A nọnyaa; ẹphe meahaa g'ẹphe gbua ya.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 A nọnyaa ụnwunna nụma iya; ẹphe duru Sọlu jerwua Sizariya; je eyeru iya ẹka o jeshia Tasọsu.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Ọ bụeru iya phọ bụ lẹ nchị adụ Chịochi doo kẹ nwa teke ono, bụ iya bụ ndu ọphu nọkota lẹ Jiudiya mẹ Gálili mẹ Samériya. Chịochi nọdu apalihu aka eshihu ike eje. Ẹphe nọdu eme uche Chileke. Unme-dụ-Nsọ nọdu eyekwaru phẹ nemadzụ k'ọphu obu ka phẹ eshihu ike.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Pyịta tsoru ẹkameka jegbabẹ. O be ujiku lanụ; o jeshia gẹ yẹle ndu dụ nsọ, bu lẹ Lịda kwee.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 O rwua l'ẹka ono; ọ hụma nwoke, ẹpha iya bụ Iniyasu, iphe lọnwushiru ibe lanụ k'ọphu ọ dabyiru l'iphe, aazẹje azẹe nọwaa apha ẹsato; ọphu ọ gbẹshijeduru agbẹshi.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Pyịta kua ya: “Iniyasu! Gbẹshi lẹ Jizọsu mewaru; i wekọrohu. Gbalihu phụ-lita iphe, ịi zẹje azẹe.”
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Ndu bukọta lẹ Lịda waa lẹ Sharọnu hụma l'o wekọrohuwaru tsoru ejephe; ẹphe kweta bya eworu onwophẹ yee Nnajịuphu l'ẹka.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Lẹ Jiọpa bẹ ọ dụru nwanyị lanụ, bụ onye kẹ Kéreshi. Nwanyị ono anọduje eme ree tekenteke; tẹme ọ nọdu anọduje emeru ndu adụdu g'ọ dụ phẹ iphe-ọma. Ẹpha iya bụ Tabịta, bụ iya bụ Dokasu l'opfu Giriku; ọzoo umoro-ẹnyimu.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 A nọnyaepho teke ono; iphe meahaa ya. Ọ nwụhu. A bya awụebe odzu ono ẹhu bya aparu iya nyihu ụlo-eli je enyebe.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Noo ya; ndu etso ụzo Jizọsu, bu lẹ Jiọpa nụma lẹ Pyịta nọ lẹ Lịda, nọkwaa ntse lẹ Jiọpa ono. Tọbudu iya bụ; ẹphe zia ụmadzu labọ g'ẹphe je ekua Pyịta g'ọ bya ẹgwegwa.
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Pyịta kwakọbeepho tsoru phẹ. O rwua; e duru iya nyihu ụlo-eli ono. Ụnwanyi, ji phẹ anọedu dọ-phee ya mgburugburu tụko aara ẹkwa egoshigbaa ya uwe, Dokasu kwashịru teke ọ nọ ndzụ.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Pyịta chịshikota phẹ l'ẹka ono bya egbushi ikpere bya epfuru nụ Chileke. Ọ bya aghaa ẹnya lee odzu ono bya asụ: “Tabịta! Teta dzụru ndzụ!” Ọ saa ẹnya. Ọ hụmaepho Pyịta; ọ gbalihu nọdu anọo.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Pyịta bya alọta iya l'ẹka yeru iya ẹka; ọ pfụru apfụru. Pyịta bya ekua Chịochi l'ophu waa ụnwanyi ono, ji phẹ ta anọedu ono; bya eduru Tabịta nụ phẹ g'o tetawaru dzụru ndzụ-a.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 E pfudzuru iya lẹ Jiọpa. A dụ igwerigwe woru onwophẹ ye Nnajịuphu l'ẹka.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Pyịta buru l'ụlo Sayịmonu nọo ọdu lẹ Jiọpa. Sayịmonu ono bụ onye eseje akanya l'akpọ-anụ.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.