Atos 9

Bayịburu Izii (IZZ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Sụ-a; eshinu Sọlu eyeshikwadụa ndu etso ụzo Jizọsu ebvu ike l'ee-gbushi phẹ; bya eseshi ike gẹ ya gbushia phẹ; ọ tụgbua jepfu onye-ishi ndu-ishi uke Chileke
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote.
2 je asụ iya g'o deru ẹkwo nụ iya, ya e-goshije l'ụlo-ndzukọ ndu Jiu mẹ ya -rwua Damasụkosu; g'ọo-bụru ya -hụma onye etso ụzo nwoke onoya; ya atụa ya mkpọro kpụta iya kpụru bya Jierúsalẹmu; ụnwanyi mẹ unwoke phẹ.
2 E pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns deste Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 O jenyaa l'ụzo Damasụkosu ono; ọ nọdu abyawaa ejerwu. A nọnya ìphóró shiẹpho l'imigwe chaẹpho vaa chaphee ya mgburugburu.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 Ọ daa kpurumu mbụ Sọlu. Ọ nụma olu-opfu, sụru iya: “Sọlu! Sọlu! ?Bụ gụnu meru iphe, ịikpa mu ẹhu?”
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Sọlu sụ iya: “?Bụ onye bẹ ị bụ Nnajịuphu?”
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 Ẹhu wata iya anma anmanma. Ọnu kụgbabechaa ya akụgbabe. Ọ sụ: “Nnajịuphu; ?bụ gụnu bẹ mu e-me.” Nnajịuphu sụ iya: “Gbẹshi bahụ l'ime mkpụkpu ẹka aa-karụ ngu iphe, ii-me.”
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que eu faça? E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Ọ kpọo ndu ẹphe lẹ Sọlu swị opfu; kẹle ẹphe anụ olu ono; ọphu ẹphe ahụmaduru onye epfu iya nụ.
7 E os homens, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Sọlu gbalihu bya asaa ẹnya; ọphu ọ phụhedu ụzo. Ẹphe gude iya l'ẹka duba l'ime Damasụkosu.
8 E Saulo levantou-se da terra, e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 Ọ nọkota abalị ẹto ono; ọphu ọ hụmaduru ụzo; ọphu o riduru nri; ọphu ọ ngụduru mini.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Ọ dụru onye etsoje Jizọsu, bu lẹ Damasụkosu, ẹpha iya bụ Ananayasu. Nnajịuphu byapfuta iya l'ọphulenya bya asụ iya: “Ananayasu!” Ọ za iya: “Owe Nnajịuphu!”
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor.
11 Ọ sụ iya: “Kwakọbe jeshia l'ụzo, eekuje Ụzo-pfụru-nhamụnha. I -rwua l'ụlo Jiudasu; g'ị jịa ajị onye Tasọsu, ẹpha iya bụ Sọlu. Ọ nọ l'ẹka ono epfu anụ Chileke;
11 E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 bya ahụmakwapho nwoke, ẹpha iya bụ Ananayasu l'ọphulenya ẹka ọ byaru abyabẹ iya ẹka l'ishi mee ya g'ọ phụahaa ụzo.”
12 E numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias, e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 Ananayasu sụ: “Nnajịuphu! A dụakwaa igwerigwe pfuaru mu opfu nwoke-a; pfukọtaru mu ẹjo-iphe, o meru ndu dụru ngu nsọ lẹ Jierúsalẹmu.
13 E respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 A sụru l'onye-ishi uke Chileke ziru iya g'ọ bya akpụtakota onyemonye, sụkpooru l'ọo ngu bụ Nnajịuphu iya.”
14 E aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Nnajịuphu sụ iya: “Jerọ! Kẹle ọo mu họtaru iya g'o jeeru mu ozi; g'oomee gẹ ndu abụdu ndu Jiu mẹ ndu-ishi phẹ mẹkpoo ndu Ízurẹlu maru onye mu bụ.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis e dos filhos de Israel.
16 Mu e-goshi iya iphe-ẹhuka, oo-jekọta lẹ k'iswi ẹhu mu ono.”
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 Noo ya; Ananayasu jeshinaa. O jerwua bya abahụ l'ụlo ọbu; bya abyabẹ Sọlu ẹka sụ iya: “Nwanna mu Sọlu! Nnajịuphu, bụ Jizọsu l'onwiya sụru gẹ mu bya. Ọo Jizọsu ono bụ onye goshiru ngu onwiya l'ụzo teke ịibya ẹka-a. Ọ sụru gẹ mu bya emee ngu g'ị phụahaa ụzo ọzo; waa g'ị nata Unme-dụ-Nsọ.”
17 E Ananias foi, e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Teke ono teke ono; iphe, dụ g'akpanyaka shi Sọlu l'ẹnya dafụ; ọ phụahaa ụzo ọzo. Ọ gbalihu; e mee ya baputizimu.
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 Ọ gbẹ teke ono bya eria nri; ike dụ iya.
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 O jegbabẹ ụlo-ndzukọ ndu Jiu je awata ezi lẹ Jizọsu bụ Nwa Chileke.
20 E logo nas sinagogas pregava a Cristo, que este é o Filho de Deus.
21 Ọ tụfu ndu nụmaru iya nụ ẹhu. Ẹphe sụ: “?Tọ bụnaa nwoke-a bẹ bụ onye-a, shi egbushi ndu eeku ẹpha-a lẹ Jierúsalẹmu-a? Iphe, ọ byadoru ẹka-a bụkwa gẹ ya bya akpụtachaa phẹ chịjeru ndu-ishi uke Chileke.”
21 E todos os que o ouviam estavam atônitos, e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Sọlu nọdu akaẹpho epfu opfu Chileke epfushi iya ike; egoshi l'ọo Jizọsu, bụ Kéreshi ọbu; bya eyechaaru phẹ iphe, meru g'o gude ọ dụ nno l'ẹnya iya l'ẹnya iya k'ọphu ndu Jiu, nọ lẹ Damasụkosu enwehẹdu ọnu opfu.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais, e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 A nọepho ujiku olemole; ndu Jiu nọkobe chịa ìdzù egbu Sọlu.
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 Obenu l'a byaru agbaarụ iya ama l'eemeakwaa g'e gbua ya. A nọdu anọduje eche nche eswe l'ẹnyashi l'ọnu-ọguzo, eeshije bahụ l'ime mkpụkpu ono g'eeme hụma Sọlu gbua.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 O be l'ẹnyashi; ndu ọ̀nyà iya parụ iya ye lẹ nkata, a tụru eri pyoo l'ụzo l'igbulọ, e gude kpụphe mkpụkpu ono mgburugburu pazeta iya; o rwua alị.
25 Tomando-o de noite os discípulos o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 Sọlu tụgbua bya ejerwua Jierúsalẹmu bya ejeshia gẹ ya jepfu ndu etso ụzo Jizọsu. Ndzụ tụko gụahaa phẹ; kẹle ẹphe te ekwedu l'ọ bụwaa onye etso ụzo Jizọsu.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Ọo ya bụ; Banabasu yeru iya ẹka duru iya jepfu ndu-ishi-ozi bya akọoru phẹ akọ gẹ Sọlu gude hụma Nnajịuphu l'ụzo; kọkwaaru phẹ phọ gẹ Nnajịuphu l'onwiya gude pfuru yeru Sọlu. Ọ tụaru phẹ ọnu gẹ Sọlu gude pfushiahaa kẹ Jizọsu ike lẹ Damasụkosu.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor e lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 Tọbudu iya bụ; ndu-ishi-ozi kwe g'o jeje g'ọ dụ iya lẹ Jierúsalẹmu. O tsokwarụpho Jierúsalẹmu epfushi iya ike l'ọo Jizọsu ziru iya gẹ ya pfu iya l'iswi ẹhu iya.
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Yẹle ndu Jiu, epfu opfu Giriku nọdu anọduje atụ ịgoligoli. A nọnyaa; ẹphe meahaa g'ẹphe gbua ya.
29 E falava ousadamente no nome do Senhor Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 A nọnyaa ụnwunna nụma iya; ẹphe duru Sọlu jerwua Sizariya; je eyeru iya ẹka o jeshia Tasọsu.
30 Sabendo-o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesaréia, e o enviaram a Tarso.
31 Ọ bụeru iya phọ bụ lẹ nchị adụ Chịochi doo kẹ nwa teke ono, bụ iya bụ ndu ọphu nọkota lẹ Jiudiya mẹ Gálili mẹ Samériya. Chịochi nọdu apalihu aka eshihu ike eje. Ẹphe nọdu eme uche Chileke. Unme-dụ-Nsọ nọdu eyekwaru phẹ nemadzụ k'ọphu obu ka phẹ eshihu ike.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judéia, e Galiléia e Samaria tinham paz, e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e consolação do Espírito Santo.
32 Pyịta tsoru ẹkameka jegbabẹ. O be ujiku lanụ; o jeshia gẹ yẹle ndu dụ nsọ, bu lẹ Lịda kwee.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda a parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 O rwua l'ẹka ono; ọ hụma nwoke, ẹpha iya bụ Iniyasu, iphe lọnwushiru ibe lanụ k'ọphu ọ dabyiru l'iphe, aazẹje azẹe nọwaa apha ẹsato; ọphu ọ gbẹshijeduru agbẹshi.
33 E achou ali certo homem, chamado Enéias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 Pyịta kua ya: “Iniyasu! Gbẹshi lẹ Jizọsu mewaru; i wekọrohu. Gbalihu phụ-lita iphe, ịi zẹje azẹe.”
34 E disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Ndu bukọta lẹ Lịda waa lẹ Sharọnu hụma l'o wekọrohuwaru tsoru ejephe; ẹphe kweta bya eworu onwophẹ yee Nnajịuphu l'ẹka.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Lẹ Jiọpa bẹ ọ dụru nwanyị lanụ, bụ onye kẹ Kéreshi. Nwanyị ono anọduje eme ree tekenteke; tẹme ọ nọdu anọduje emeru ndu adụdu g'ọ dụ phẹ iphe-ọma. Ẹpha iya bụ Tabịta, bụ iya bụ Dokasu l'opfu Giriku; ọzoo umoro-ẹnyimu.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que traduzido se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 A nọnyaepho teke ono; iphe meahaa ya. Ọ nwụhu. A bya awụebe odzu ono ẹhu bya aparu iya nyihu ụlo-eli je enyebe.
37 E aconteceu naqueles dias que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Noo ya; ndu etso ụzo Jizọsu, bu lẹ Jiọpa nụma lẹ Pyịta nọ lẹ Lịda, nọkwaa ntse lẹ Jiọpa ono. Tọbudu iya bụ; ẹphe zia ụmadzu labọ g'ẹphe je ekua Pyịta g'ọ bya ẹgwegwa.
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois homens, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 Pyịta kwakọbeepho tsoru phẹ. O rwua; e duru iya nyihu ụlo-eli ono. Ụnwanyi, ji phẹ anọedu dọ-phee ya mgburugburu tụko aara ẹkwa egoshigbaa ya uwe, Dokasu kwashịru teke ọ nọ ndzụ.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles; e quando chegou o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e roupas que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 Pyịta chịshikota phẹ l'ẹka ono bya egbushi ikpere bya epfuru nụ Chileke. Ọ bya aghaa ẹnya lee odzu ono bya asụ: “Tabịta! Teta dzụru ndzụ!” Ọ saa ẹnya. Ọ hụmaepho Pyịta; ọ gbalihu nọdu anọo.
40 Mas Pedro, fazendo sair a todos, pôs-se de joelhos e orou: e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos, e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 Pyịta bya alọta iya l'ẹka yeru iya ẹka; ọ pfụru apfụru. Pyịta bya ekua Chịochi l'ophu waa ụnwanyi ono, ji phẹ ta anọedu ono; bya eduru Tabịta nụ phẹ g'o tetawaru dzụru ndzụ-a.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 E pfudzuru iya lẹ Jiọpa. A dụ igwerigwe woru onwophẹ ye Nnajịuphu l'ẹka.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Pyịta buru l'ụlo Sayịmonu nọo ọdu lẹ Jiọpa. Sayịmonu ono bụ onye eseje akanya l'akpọ-anụ.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão curtidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.