Atos 9
Bayịburu Izii (IZZ) vs NVT
1 Sụ-a; eshinu Sọlu eyeshikwadụa ndu etso ụzo Jizọsu ebvu ike l'ee-gbushi phẹ; bya eseshi ike gẹ ya gbushia phẹ; ọ tụgbua jepfu onye-ishi ndu-ishi uke Chileke
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 je asụ iya g'o deru ẹkwo nụ iya, ya e-goshije l'ụlo-ndzukọ ndu Jiu mẹ ya -rwua Damasụkosu; g'ọo-bụru ya -hụma onye etso ụzo nwoke onoya; ya atụa ya mkpọro kpụta iya kpụru bya Jierúsalẹmu; ụnwanyi mẹ unwoke phẹ.
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 O jenyaa l'ụzo Damasụkosu ono; ọ nọdu abyawaa ejerwu. A nọnya ìphóró shiẹpho l'imigwe chaẹpho vaa chaphee ya mgburugburu.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Ọ daa kpurumu mbụ Sọlu. Ọ nụma olu-opfu, sụru iya: “Sọlu! Sọlu! ?Bụ gụnu meru iphe, ịikpa mu ẹhu?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 Sọlu sụ iya: “?Bụ onye bẹ ị bụ Nnajịuphu?”
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Ẹhu wata iya anma anmanma. Ọnu kụgbabechaa ya akụgbabe. Ọ sụ: “Nnajịuphu; ?bụ gụnu bẹ mu e-me.” Nnajịuphu sụ iya: “Gbẹshi bahụ l'ime mkpụkpu ẹka aa-karụ ngu iphe, ii-me.”
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Ọ kpọo ndu ẹphe lẹ Sọlu swị opfu; kẹle ẹphe anụ olu ono; ọphu ẹphe ahụmaduru onye epfu iya nụ.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Sọlu gbalihu bya asaa ẹnya; ọphu ọ phụhedu ụzo. Ẹphe gude iya l'ẹka duba l'ime Damasụkosu.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 Ọ nọkota abalị ẹto ono; ọphu ọ hụmaduru ụzo; ọphu o riduru nri; ọphu ọ ngụduru mini.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Ọ dụru onye etsoje Jizọsu, bu lẹ Damasụkosu, ẹpha iya bụ Ananayasu. Nnajịuphu byapfuta iya l'ọphulenya bya asụ iya: “Ananayasu!” Ọ za iya: “Owe Nnajịuphu!”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 Ọ sụ iya: “Kwakọbe jeshia l'ụzo, eekuje Ụzo-pfụru-nhamụnha. I -rwua l'ụlo Jiudasu; g'ị jịa ajị onye Tasọsu, ẹpha iya bụ Sọlu. Ọ nọ l'ẹka ono epfu anụ Chileke;
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 bya ahụmakwapho nwoke, ẹpha iya bụ Ananayasu l'ọphulenya ẹka ọ byaru abyabẹ iya ẹka l'ishi mee ya g'ọ phụahaa ụzo.”
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Ananayasu sụ: “Nnajịuphu! A dụakwaa igwerigwe pfuaru mu opfu nwoke-a; pfukọtaru mu ẹjo-iphe, o meru ndu dụru ngu nsọ lẹ Jierúsalẹmu.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 A sụru l'onye-ishi uke Chileke ziru iya g'ọ bya akpụtakota onyemonye, sụkpooru l'ọo ngu bụ Nnajịuphu iya.”
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Nnajịuphu sụ iya: “Jerọ! Kẹle ọo mu họtaru iya g'o jeeru mu ozi; g'oomee gẹ ndu abụdu ndu Jiu mẹ ndu-ishi phẹ mẹkpoo ndu Ízurẹlu maru onye mu bụ.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Mu e-goshi iya iphe-ẹhuka, oo-jekọta lẹ k'iswi ẹhu mu ono.”
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Noo ya; Ananayasu jeshinaa. O jerwua bya abahụ l'ụlo ọbu; bya abyabẹ Sọlu ẹka sụ iya: “Nwanna mu Sọlu! Nnajịuphu, bụ Jizọsu l'onwiya sụru gẹ mu bya. Ọo Jizọsu ono bụ onye goshiru ngu onwiya l'ụzo teke ịibya ẹka-a. Ọ sụru gẹ mu bya emee ngu g'ị phụahaa ụzo ọzo; waa g'ị nata Unme-dụ-Nsọ.”
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Teke ono teke ono; iphe, dụ g'akpanyaka shi Sọlu l'ẹnya dafụ; ọ phụahaa ụzo ọzo. Ọ gbalihu; e mee ya baputizimu.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 Ọ gbẹ teke ono bya eria nri; ike dụ iya.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 O jegbabẹ ụlo-ndzukọ ndu Jiu je awata ezi lẹ Jizọsu bụ Nwa Chileke.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Ọ tụfu ndu nụmaru iya nụ ẹhu. Ẹphe sụ: “?Tọ bụnaa nwoke-a bẹ bụ onye-a, shi egbushi ndu eeku ẹpha-a lẹ Jierúsalẹmu-a? Iphe, ọ byadoru ẹka-a bụkwa gẹ ya bya akpụtachaa phẹ chịjeru ndu-ishi uke Chileke.”
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Sọlu nọdu akaẹpho epfu opfu Chileke epfushi iya ike; egoshi l'ọo Jizọsu, bụ Kéreshi ọbu; bya eyechaaru phẹ iphe, meru g'o gude ọ dụ nno l'ẹnya iya l'ẹnya iya k'ọphu ndu Jiu, nọ lẹ Damasụkosu enwehẹdu ọnu opfu.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 A nọepho ujiku olemole; ndu Jiu nọkobe chịa ìdzù egbu Sọlu.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 Obenu l'a byaru agbaarụ iya ama l'eemeakwaa g'e gbua ya. A nọdu anọduje eche nche eswe l'ẹnyashi l'ọnu-ọguzo, eeshije bahụ l'ime mkpụkpu ono g'eeme hụma Sọlu gbua.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 O be l'ẹnyashi; ndu ọ̀nyà iya parụ iya ye lẹ nkata, a tụru eri pyoo l'ụzo l'igbulọ, e gude kpụphe mkpụkpu ono mgburugburu pazeta iya; o rwua alị.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Sọlu tụgbua bya ejerwua Jierúsalẹmu bya ejeshia gẹ ya jepfu ndu etso ụzo Jizọsu. Ndzụ tụko gụahaa phẹ; kẹle ẹphe te ekwedu l'ọ bụwaa onye etso ụzo Jizọsu.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Ọo ya bụ; Banabasu yeru iya ẹka duru iya jepfu ndu-ishi-ozi bya akọoru phẹ akọ gẹ Sọlu gude hụma Nnajịuphu l'ụzo; kọkwaaru phẹ phọ gẹ Nnajịuphu l'onwiya gude pfuru yeru Sọlu. Ọ tụaru phẹ ọnu gẹ Sọlu gude pfushiahaa kẹ Jizọsu ike lẹ Damasụkosu.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Tọbudu iya bụ; ndu-ishi-ozi kwe g'o jeje g'ọ dụ iya lẹ Jierúsalẹmu. O tsokwarụpho Jierúsalẹmu epfushi iya ike l'ọo Jizọsu ziru iya gẹ ya pfu iya l'iswi ẹhu iya.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Yẹle ndu Jiu, epfu opfu Giriku nọdu anọduje atụ ịgoligoli. A nọnyaa; ẹphe meahaa g'ẹphe gbua ya.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 A nọnyaa ụnwunna nụma iya; ẹphe duru Sọlu jerwua Sizariya; je eyeru iya ẹka o jeshia Tasọsu.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Ọ bụeru iya phọ bụ lẹ nchị adụ Chịochi doo kẹ nwa teke ono, bụ iya bụ ndu ọphu nọkota lẹ Jiudiya mẹ Gálili mẹ Samériya. Chịochi nọdu apalihu aka eshihu ike eje. Ẹphe nọdu eme uche Chileke. Unme-dụ-Nsọ nọdu eyekwaru phẹ nemadzụ k'ọphu obu ka phẹ eshihu ike.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Pyịta tsoru ẹkameka jegbabẹ. O be ujiku lanụ; o jeshia gẹ yẹle ndu dụ nsọ, bu lẹ Lịda kwee.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 O rwua l'ẹka ono; ọ hụma nwoke, ẹpha iya bụ Iniyasu, iphe lọnwushiru ibe lanụ k'ọphu ọ dabyiru l'iphe, aazẹje azẹe nọwaa apha ẹsato; ọphu ọ gbẹshijeduru agbẹshi.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Pyịta kua ya: “Iniyasu! Gbẹshi lẹ Jizọsu mewaru; i wekọrohu. Gbalihu phụ-lita iphe, ịi zẹje azẹe.”
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Ndu bukọta lẹ Lịda waa lẹ Sharọnu hụma l'o wekọrohuwaru tsoru ejephe; ẹphe kweta bya eworu onwophẹ yee Nnajịuphu l'ẹka.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Lẹ Jiọpa bẹ ọ dụru nwanyị lanụ, bụ onye kẹ Kéreshi. Nwanyị ono anọduje eme ree tekenteke; tẹme ọ nọdu anọduje emeru ndu adụdu g'ọ dụ phẹ iphe-ọma. Ẹpha iya bụ Tabịta, bụ iya bụ Dokasu l'opfu Giriku; ọzoo umoro-ẹnyimu.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 A nọnyaepho teke ono; iphe meahaa ya. Ọ nwụhu. A bya awụebe odzu ono ẹhu bya aparu iya nyihu ụlo-eli je enyebe.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Noo ya; ndu etso ụzo Jizọsu, bu lẹ Jiọpa nụma lẹ Pyịta nọ lẹ Lịda, nọkwaa ntse lẹ Jiọpa ono. Tọbudu iya bụ; ẹphe zia ụmadzu labọ g'ẹphe je ekua Pyịta g'ọ bya ẹgwegwa.
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Pyịta kwakọbeepho tsoru phẹ. O rwua; e duru iya nyihu ụlo-eli ono. Ụnwanyi, ji phẹ anọedu dọ-phee ya mgburugburu tụko aara ẹkwa egoshigbaa ya uwe, Dokasu kwashịru teke ọ nọ ndzụ.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Pyịta chịshikota phẹ l'ẹka ono bya egbushi ikpere bya epfuru nụ Chileke. Ọ bya aghaa ẹnya lee odzu ono bya asụ: “Tabịta! Teta dzụru ndzụ!” Ọ saa ẹnya. Ọ hụmaepho Pyịta; ọ gbalihu nọdu anọo.
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Pyịta bya alọta iya l'ẹka yeru iya ẹka; ọ pfụru apfụru. Pyịta bya ekua Chịochi l'ophu waa ụnwanyi ono, ji phẹ ta anọedu ono; bya eduru Tabịta nụ phẹ g'o tetawaru dzụru ndzụ-a.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 E pfudzuru iya lẹ Jiọpa. A dụ igwerigwe woru onwophẹ ye Nnajịuphu l'ẹka.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Pyịta buru l'ụlo Sayịmonu nọo ọdu lẹ Jiọpa. Sayịmonu ono bụ onye eseje akanya l'akpọ-anụ.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.