2 Samuel 3

Bayịburu Izii (IZZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ọnu-ụlo kẹ Sọlu waa kẹ Dévidi bẹ ọgu, daru phẹ nụ bẹ ẹphe lwụkporu nọo ọdu. Ọkpehu kẹ Dévidi nọdu aka shii eje; ike ka abvụ ọnu-ụlo kẹ Sọlu abvụbvu eje.
1 Prolongou-se por muito tempo a guerra entre a casa de Saul e a de Davi. Mas, à medida que o poder de Davi ia-se fortificando, a casa de Saul ia-se enfraquecendo cada vez mais.
2 A nwụshiru Dévidi unwoke teke o bu lẹ Hẹburonu. Ọkpara iya bụ Amụnonu. Onye nwụru iya nụ bụ Ahinowamu kẹ Jiezerẹlu.
2 Nasceram filhos a Davi em Hebron. Seu primogênito foi Amnon, de Aquinoã de Jezrael;
3 Nwa iya k'ẹbo bụ Kilabu. Onye nwụru iya nụ bụ Abigelu, bụ onye shi bụru nyee Nebalụ kẹ Kamẹlu. Nwa iya k'ẹto bụ Abụsalomu. Onye nwụru iya nụ bụ Maka nwada Talụmayi, bụ eze ndu Geshu.
3 Queleab, o segundo, de Abigail, viúva de Nabal, o carmelita; Absalão, o terceiro, filho de Maaca, filha de Tolmai, rei de Gessur;
4 Nwa iya k'ẹno bụ Adonijia. Onye nwụru iya nụ bụ Hagitu. Nwa iya k'ise bụru Shefataya. Onye nwụru iya nụ bụ Abitalu.
4 o quarto, Adonias, filho de Hagit; Safatia, o quinto, filho de Abital,
5 Nwa iya k'ishii bụru Ituramu. Onye nwụru iya nụ bụ nyee ya, bụ Ẹgula. Ndu-a bẹ a nwụshikotaru Dévidi teke o bu lẹ Hẹburonu.
5 e o sexto Jetraão, filho de Egla, mulher de Davi. Estes foram os filhos que nasceram a Davi em Hebron.
6 No iya; ọ bụru teke ono, ọgu adaru ndu ọnu-ụlo Sọlu waa ndu ọnu-ụlo Dévidi ono bẹ Ábụna nọ l'ẹka ụlo kẹ Sọlu; alwụshi ọgu ike.
6 Enquanto durou a guerra entre a casa de Saul e a de Davi, Abner teve autoridade na casa de Saul.
7 Sọlu bẹ nweru nwanyị, o to shidu alụ ọkpobe alụlu. Ẹpha iya bụ Rizupa, nwada Aya. O be ujiku lanụ; Ishibosheti bya ekua Ábụna sụ iya: “?Dẹnu iphe, meru g'o gude unu lẹ nwanyị, nna mu ta lụdu ọkpobe alụlu nọdu akwajẹ?”
7 Ora, Saul tinha uma concubina chamada Resfa, filha de Aia. Isboset disse a Abner: Por que te aproximaste da concubina de meu pai?
8 Tọbudu iya bụ; ẹhu ghushiahaa Ábụna eghu ike lẹ k'opfu ono, Ishibosheti pfuru ono. Ọ sụ Ishibosheti: “?Ịiri lẹ mu bụ oke nkụta ndu Jiuda; k'ọphu mu e-shi eshi teke ono bya eye ntanụ-a; gude obu mu g'ọ ha tụru íkè yeru nna ngu Sọlu; mẹ ndibe iya; mẹ ndu yẹe ya eshi ọ̀nyà. Mu nọdu alwụkpoepho ọgu ẹhu unu gẹ ndu kẹ Dévidi ta alwụta unu; ị gbẹ nta-a bya ekobe mu opfu ẹhu nwanyị-a.
8 Abner indignou-se com estas palavras de Isboset e disse: Sou porventura uma cabeça de cão a serviço de Judá? Enquanto neste momento trabalho pela casa de Saul, teu pai, pelos seus irmãos e seus amigos, não os deixando cair nas mãos de Davi, vens tu acusar-me de pecado com esta mulher?
9 Gẹ Chileke gwakwa mu ọchi; mbụ g'o mekwa mu ọphu ka njọ m'ọ bụru lẹ mu te emeduru Dévidi iphe ono, Chipfu riburu lẹ nte; kwee ya ukwe iya ono;
9 Deus me trate com o maior rigor, se eu não procurar para Davi tudo o que o Senhor lhe prometeu,
10 mbụ lẹ mu a-nafụ ọnu-ụlo Sọlu aba-eze ono; woru Dévidi mee g'ọ bụru eze ndu Ízurẹlu mẹ Jiuda; e -shi lẹ Danu jasụ lẹ Biye-Sheba.”
10 a saber, tirar a realeza da casa de Saul e firmar o trono de Davi sobre Israel e sobre Judá, desde Dã até Bersabéia!
11 Ọphu Ishibosheti ahalibaẹduru ọnu k'epfu opfu yeru Ábụna ọzo; kẹle ọotsu iya ebvu.
11 Isboset não soube o que responder a Abner, porque o temia.
12 Ọo ya bụ; Ábụna bya ezia ndu oozije ozi g'ẹphe jeru iya ibe Dévidi lẹ Hẹburonu je asụ iya: “?Bụnaa onye bẹ alị-a dụ l'ẹka? Gẹ mu lẹ ngu gbanaa ndzụ; gẹ mu eyeta ẹka mee gẹ ndu Ízurẹlu l'ophu lwakọta ngu l'ẹka.”
12 Abner enviou então mensageiros a Davi, para dizer-lhe: De quem é a terra? Faze aliança comigo e eu te darei mão forte para reunir em torno de ti todo o Israel.
13 Noo ya; Dévidi sụ: “Ọ dụ ree! Mu lẹ ngu a-gba ndzụ ọbu. Ọle mu elekwanụ ẹnya iphe lanụ l'ẹka ngu, bụ iya bụ g'i ti shitakwa ẹka mu nọ gbahaa l'i du Mikalu, bụ nwada Sọlu dutaru mu m'ị byajẹepho gẹ mu lẹ ngu hụma!”
13 Davi respondeu: Está bem; farei aliança contigo, mas com uma condição: não te apresentarás diante de mim sem trazer contigo Micol, a filha de Saul, quando vieres ver-me.
14 Dévidi bya eye ndu-ozi g'ẹphe jepfu Ishibosheti, bụ nwa Sọlu je asụ iya: “Dee mu nyee mu Mikalu, bụ onye ono mu butaru akpapyị ndu Filisitayinu ụkporo ise gude kwaa aswa iya ono.”
14 Davi enviou mensageiros a Isboset, filho de Saul, para dizer-lhe: Devolve a minha mulher Micol, que desposei ao preço de cem prepúcios de filisteus.
15 Ọo ya bụ; Ishibosheti zia; e je anata Mikalu l'ẹka ji iya, bụ Palụtelu nwa Layishi.
15 Isboset ordenou que a tirassem de seu marido, Faltiel, filho de Lais,
16 Ji nwanyị ono nọdu ara ẹkwa etso iya l'azụ jeye ẹphe jerwua mkpụkpu Bahurimu. Ábụna sụ iya: “Tụgbule-a lashịa ibe ngu!” Ọ laphushia azụ.
16 que a acompanhou chorando até Bahurim. Ali, Abner disse-lhe: Volta para a tua casa. E ele voltou.
17 Ábụna bya ekua ndu bụ ọgerenya ndu Ízurẹlu l'ìdzù sụ phẹ: “Unu shiwaa teke dụ ẹnya seta g'unu e-shi mee Dévidi eze unu.
17 Abner pôs-se em contato com os anciãos de Israel e disse-lhes: Já faz tempo que desejais ter Davi por rei.
18 Ngwa; unu mee ya ya nta! Noo kẹle Chipfu kwewaru Dévidi ukwe sụ: ‘Ọo l'ẹka nwozi mu, bụ Dévidi bẹ mu e-shi nafụta ndibe mu, bụ ndu Ízurẹlu l'ẹka ndu Filisitayinu; mẹ l'ẹka ndu ọhogu phẹ l'ophu.’ ”
18 Fazei-o, pois, agora, porque o Senhor disse de Davi: por meio de Davi, meu servo, livrarei o meu povo de Israel da mão dos filisteus e de todos os seus inimigos.
19 Ábụna l'onwiya bya epfukwarụpho yeru ndu Benjiaminu. Ọ bya atụgbua jeshia Hẹburonu je edooru Dévidi iphemiphe, ndu Ízurẹlu; mẹ ndu ipfu Benjiaminu l'ophu abya ememe.
19 Abner, que havia dito a mesma coisa aos benjaminitas, foi a Hebron para informar Davi de tudo o que fora aceito por Israel e por toda a casa de Benjamim.
20 O beẹpho teke Ábụna yẹle unwoke ụkporo, yẹe ya swị jeru ibe Dévidi lẹ mkpụkpu Hẹburonu; Dévidi shiaru iya nri; yẹe ndu yẹe ya swị.
20 E apresentou-se a Davi, em Hebron, acompanhado de vinte homens. Davi deu um banquete a Abner e seus companheiros.
21 Ábụna bya asụ Dévidi: “Gẹ mu bya eje nta-a je ekukọoru gụbe eze, bụ nnajịuphu mu ndu Ízurẹlu l'ophu gẹ gụ l'ẹphe gbaa ndzụ; k'ọphu ịi-bụkotaru eze ndu ono, ọogu obu ngu ẹgu g'ị bụru ono.” Ọo ya bụ; Dévidi dukwa Ábụna; ọ tụgbua lashịa l'ẹhu-guu.
21 Disse então Abner a Davi: Irei para reunir ao redor de meu senhor, o rei, todos os israelitas; farão aliança contigo e reinarás sobre toda a terra que quiseres. Davi despediu Abner, que partiu tranqüilamente.
22 Ọ bụkpoerupho teke ono bẹ ndu-ozi Dévidi waa Jiowabu shi ọgu ndu ọ-lwụa-ọlaa, ẹphe jeru bata; vuru iphe, parụ ẹka ẹphe kwatarụ l'ọkwata lwa. Ọle Ábụna ta anọekwanu l'ibe Dévidi lẹ Hẹburonu; kẹle Dévidi dukwawaru iya; ọ tụgbua lashịa l'ẹhu-guu.
22 Entretanto, os homens de Davi voltavam com Joab de uma expedição, trazendo uma grande presa. {Abner não estava mais com Davi em Hebron, porque Davi o tinha despedido e ele partira em paz.}
23 Jiowabu yẹle ndu ojọgu, yẹe ya swị bataẹpho; e pfuaru iya lẹ Ábụna nwa Nẹru bẹ shikwa byapfuta eze; o dukwawa iya ọ lashịa l'ẹhu-guu.
23 E, voltando Joab com toda a sua tropa, disseram-lhe que Abner, filho de Ner, viera ter com o rei, e este o deixara ir em paz.
24 Ọo ya bụ; Jiowabu jepfushia eze je asụ iya: “?Bụ gụnu bẹ i meru ẹgube ono? ?Bụ gụnu meru g'o gude Ábụna byapfuta ngu; ị haa ya; ọ lashịa? Nta-a bẹ ọ lashịghawaru!
24 Joab foi ter com o rei e disse-lhe: Que fizeste? Abner, filho de Ner, veio a ti; por que o deixaste partir?
25 Mbụ-a; ị maru-a onye Ábụna nwa Nẹru bụ. Ọ kwa ụgho bẹ ọ byaru ngu aghọru; bya g'ọ makọtacharu g'iije iya ala; gẹ ya makọtaru iphemiphe, iimekpọo ememe.”
25 Tu o conheces; {bem sabes que} é para enganar-te, para espiar tuas idas e vindas e sondar tudo o que fazes.
26 Jiowabu bya atụgbua lụfu l'iphu Dévidi. Ọ bya ezia ndu-ozi iya g'ẹphe gbapfu Ábụna. Ẹphe gbapfu Ábụna lẹ wẹlu Sira kuphuta iya azụ; ọphu Dévidi ta amadụ.
26 Deixando Davi, Joab mandou emissários atrás de Abner, que o fizeram voltar do poço de Sira, sem que Davi o soubesse.
27 Ábụna lwaphutaẹpho azụ lẹ Hẹburonu; Jiowabu kuchi iya ekuchi l'ọnu-ọguzo g'ọ bụ l'o nweru iphe, oome g'o pfuaru iya lẹ mpya. Ọ bụru l'ẹka ono bẹ Jiowabu nọ nmafua ya ẹpho; ọ nwụhu. O shi nno gwata ụgwo ọchi nwune iya phọ bụ Asahẹlu.
27 Quando Abner chegou a Hebron, Joab, tomou-o à parte, para dentro da porta, como para falar-lhe em particular, e feriu-o ali mortalmente no ventre, vingando o sangue de seu irmão Asael.
28 E mechaa; Dévidi bya anụma iya. Ọ sụ: “Mu lẹ ndu alị-eze mu bẹ ikpe ta anmakwaru l'iphu Chipfu jasụru asụru lẹ k'egbugbu, e gburu Ábụna nwa Nẹru.
28 Quando Davi soube do acontecido, exclamou: Sou inocente, eu e o meu reino, diante do Senhor, do sangue de Abner, filho de Ner!
29 G'ọ bụkwaru Jiowabu; mẹ ọnu-ụlo nna iya l'ophu bẹ ọchi Ábụna a-tụ-koru l'ishi! G'onye vu atashị ta abvụkwa abvụbvu l'ọnulo Jiowabu; ọzoo onye ekpenta eme; ọzoo onye gude mgbọro ete ọkpa; mẹ onye e gburu l'ike; mẹ onye akpa nri.”
29 Que ele caia sobre a cabeça de Joab e de toda a sua família! Não faltem jamais em sua casa homens atacados de sarna ou lepra, que trabalhem no fuso, caiam pela espada, definhem de fome!
30 Ọ bụru Jiowabu yẹle nwune iya nwoke, bụ Abishayi bẹ gburu Ábụna kẹle ọo ya gburu Asahẹlu, bụ nwune phẹ l'ọgu lẹ mkpụkpu Gibiyọnu.
30 Joab e seu irmão Abisaí tinham assassinado Abner por ter este matado seu irmão Asael depois da batalha de Gabaon.
31 Dévidi bya asụ Jiowabu mẹ ndu ẹphe l'iya nọ: “Unu gbajashịa uwe unu; unu achịta uwe-aphụ yee; tụko raa ẹkwa Ábụna.” Eze, bụ Dévidi nọdu etso igbe-odzu ono l'azụ.
31 Davi disse a Joab e a toda a sua tropa: Rasgai vossas vestes, cobri-vos de sacos e pranteai Abner! E o rei seguiu atrás do féretro.
32 Ẹphe lia Ábụna lẹ Hẹburonu; eze kwaa idemini l'ilu Ábụna. Ndu nọkota l'ẹka ono rakọta ẹkwa.
32 Sepultaram Abner em Hebron. O rei pôs-se a chorar em alta voz sobre seu túmulo, e todo o povo chorou.
33 Eze, bụ Dévidi bya agụa ebvu-aphụ ẹhu Ábụna sụ:
33 E Davi cantou a seguinte lamentação, chorando Abner: Devia Abner morrer como morrem os insensatos?!
34 E te keduru ngu ẹgbu l'ẹka; ọphu a tụduru ngu mkpọro l'ọkpa.
34 Tuas mãos não estavam algemadas, nem acorrentados os teus pés. Caíste como se cai diante de celerados.
35 Ndu ono g'ẹphe ha bya atụko rwọahaa Dévidi g'o ria nri lẹ teke ọ bụkwadu l'eswe. Obenu lẹ Dévidi riburu nte sụ: “Gẹ Chileke gwakwa mu ọchi; mbụ g'o mekwa mu ọphu ka njọ mẹ mu wotawaa nri dee l'ọnu; ọzoo wota iphe ọzo, ria tẹme ẹnyanwu arịba!”
35 E o povo chorou sobre ele. Depois, como todo mundo viesse a Davi insistindo em que ele tomasse algum alimento antes de acabar o dia, ele fez este juramento: Que o Senhor me trate com todo o seu rigor, se eu comer pão ou qualquer outra coisa, antes do pôr-do-sol.
36 Ndu ono l'ophu tụbe iphe ono nvọ; tẹme ọ tsọo phẹ ụtso; mbụ-a; iphemiphe, eze Dévidi meru dụkota phẹ ree.
36 Todo o povo o soube e o aprovou, como aliás lhe parecia sempre bom tudo o que o rei fazia.
37 Ọo ya bụ; ndu ono g'ẹphe ha; je akpaa lẹ ndu Ízurẹlu l'ophu tụko maru l'eze, bụ Dévidi bẹ ẹka iya ta adụdu l'egbugbu ono, e gburu Ábụna nwa Nẹru.
37 Todo o exército e todo o Israel reconheceu naquele dia que o rei não tivera parte alguma no assassínio de Abner, filho de Ner.
38 E mecha; eze je asụ ndu-ozi iya: “?Unu ta amadụ l'onye-ishi; mbụ oke amadụ bẹ nwụhuru nụ l'alị Ízurẹlu ntanụ-a?
38 O rei disse aos seus servos: Não sabeis que um chefe, um grande chefe caiu hoje em Israel?
39 Ọ bụ eviya l'a wụru mu manụ l'ishi gẹ mu bụru eze; obenu l'ike ta adụdu mu ntanụ-a; noo kẹle ụnwegirima Zeruya bẹ nabarụ mu ẹka. Gẹ Chipfu pfụkwa ndu eme ẹji ụgwo g'ẹjo-ememe, ẹphe meru habe!”
39 Quanto a mim, sou ainda fraco, embora tenha recebido a unção real. Esses homens, filhos de Sarvia, são mais fortes do que eu. Que o Senhor retribua àqueles que fizeram o mal segundo os seus próprios atos!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.