2 Samuel 3
Bayịburu Izii (IZZ) vs NVT
1 Ọnu-ụlo kẹ Sọlu waa kẹ Dévidi bẹ ọgu, daru phẹ nụ bẹ ẹphe lwụkporu nọo ọdu. Ọkpehu kẹ Dévidi nọdu aka shii eje; ike ka abvụ ọnu-ụlo kẹ Sọlu abvụbvu eje.
1 Assim começou uma longa guerra entre a família de Saul e a família de Davi. Com o tempo, Davi se fortaleceu cada vez mais, e a família de Saul foi se enfraquecendo.
2 A nwụshiru Dévidi unwoke teke o bu lẹ Hẹburonu. Ọkpara iya bụ Amụnonu. Onye nwụru iya nụ bụ Ahinowamu kẹ Jiezerẹlu.
2 Estes são os filhos de Davi que nasceram em Hebrom: O mais velho era Amnom, filho de Ainoã, de Jezreel.
3 Nwa iya k'ẹbo bụ Kilabu. Onye nwụru iya nụ bụ Abigelu, bụ onye shi bụru nyee Nebalụ kẹ Kamẹlu. Nwa iya k'ẹto bụ Abụsalomu. Onye nwụru iya nụ bụ Maka nwada Talụmayi, bụ eze ndu Geshu.
3 O segundo era Daniel, filho de Abigail, a viúva de Nabal, do Carmelo. O terceiro era Absalão, filho de Maaca, filha de Talmai, rei de Gesur.
4 Nwa iya k'ẹno bụ Adonijia. Onye nwụru iya nụ bụ Hagitu. Nwa iya k'ise bụru Shefataya. Onye nwụru iya nụ bụ Abitalu.
4 O quarto era Adonias, filho de Hagite. O quinto era Sefatias, filho de Abital.
5 Nwa iya k'ishii bụru Ituramu. Onye nwụru iya nụ bụ nyee ya, bụ Ẹgula. Ndu-a bẹ a nwụshikotaru Dévidi teke o bu lẹ Hẹburonu.
5 O sexto era Itreão, filho de Eglá, esposa de Davi. Todos esses filhos de Davi nasceram em Hebrom.
6 No iya; ọ bụru teke ono, ọgu adaru ndu ọnu-ụlo Sọlu waa ndu ọnu-ụlo Dévidi ono bẹ Ábụna nọ l'ẹka ụlo kẹ Sọlu; alwụshi ọgu ike.
6 Enquanto continuava a guerra entre as famílias de Saul e de Davi, Abner se tornou um líder cada vez mais influente entre a família de Saul.
7 Sọlu bẹ nweru nwanyị, o to shidu alụ ọkpobe alụlu. Ẹpha iya bụ Rizupa, nwada Aya. O be ujiku lanụ; Ishibosheti bya ekua Ábụna sụ iya: “?Dẹnu iphe, meru g'o gude unu lẹ nwanyị, nna mu ta lụdu ọkpobe alụlu nọdu akwajẹ?”
7 Um dia, Isbosete, filho de Saul, acusou Abner de ter relações com uma das concubinas de Saul, uma mulher chamada Rispa, filha de Aiá.
8 Tọbudu iya bụ; ẹhu ghushiahaa Ábụna eghu ike lẹ k'opfu ono, Ishibosheti pfuru ono. Ọ sụ Ishibosheti: “?Ịiri lẹ mu bụ oke nkụta ndu Jiuda; k'ọphu mu e-shi eshi teke ono bya eye ntanụ-a; gude obu mu g'ọ ha tụru íkè yeru nna ngu Sọlu; mẹ ndibe iya; mẹ ndu yẹe ya eshi ọ̀nyà. Mu nọdu alwụkpoepho ọgu ẹhu unu gẹ ndu kẹ Dévidi ta alwụta unu; ị gbẹ nta-a bya ekobe mu opfu ẹhu nwanyị-a.
8 Abner ficou furioso com as palavras de Isbosete. “Por acaso sou um cão de Judá para ser tratado dessa maneira?”, gritou ele. “Depois de tudo que fiz por seu pai, Saul, e pela família e os amigos dele ao não entregar você a Davi, minha recompensa é ser acusado por causa dessa mulher?
9 Gẹ Chileke gwakwa mu ọchi; mbụ g'o mekwa mu ọphu ka njọ m'ọ bụru lẹ mu te emeduru Dévidi iphe ono, Chipfu riburu lẹ nte; kwee ya ukwe iya ono;
9 Que Deus me castigue severamente se eu não fizer por Davi tudo que o S enhor prometeu a ele!
10 mbụ lẹ mu a-nafụ ọnu-ụlo Sọlu aba-eze ono; woru Dévidi mee g'ọ bụru eze ndu Ízurẹlu mẹ Jiuda; e -shi lẹ Danu jasụ lẹ Biye-Sheba.”
10 Tomarei o reino da família de Saul e o entregarei a Davi. Estabelecerei o trono de Davi tanto sobre Israel como sobre Judá, desde Dã, ao norte, até Berseba, ao sul!”
11 Ọphu Ishibosheti ahalibaẹduru ọnu k'epfu opfu yeru Ábụna ọzo; kẹle ọotsu iya ebvu.
11 Isbosete não se atreveu a dizer nem mais uma palavra, pois teve medo do que Abner poderia fazer.
12 Ọo ya bụ; Ábụna bya ezia ndu oozije ozi g'ẹphe jeru iya ibe Dévidi lẹ Hẹburonu je asụ iya: “?Bụnaa onye bẹ alị-a dụ l'ẹka? Gẹ mu lẹ ngu gbanaa ndzụ; gẹ mu eyeta ẹka mee gẹ ndu Ízurẹlu l'ophu lwakọta ngu l'ẹka.”
12 Então Abner enviou mensageiros para dizer a Davi: “Afinal, a quem pertence esta terra? Faça um acordo comigo, e eu o ajudarei a conseguir o apoio de todo o Israel”.
13 Noo ya; Dévidi sụ: “Ọ dụ ree! Mu lẹ ngu a-gba ndzụ ọbu. Ọle mu elekwanụ ẹnya iphe lanụ l'ẹka ngu, bụ iya bụ g'i ti shitakwa ẹka mu nọ gbahaa l'i du Mikalu, bụ nwada Sọlu dutaru mu m'ị byajẹepho gẹ mu lẹ ngu hụma!”
13 “Está bem”, respondeu Davi. “Mas só farei acordo com você se, quando vier para cá, trouxer de volta minha esposa Mical, filha de Saul.”
14 Dévidi bya eye ndu-ozi g'ẹphe jepfu Ishibosheti, bụ nwa Sọlu je asụ iya: “Dee mu nyee mu Mikalu, bụ onye ono mu butaru akpapyị ndu Filisitayinu ụkporo ise gude kwaa aswa iya ono.”
14 Davi enviou a seguinte mensagem a Isbosete, filho de Saul: “Devolva minha esposa Mical, pois eu conquistei o direito de me casar com ela com os prepúcios de cem filisteus”.
15 Ọo ya bụ; Ishibosheti zia; e je anata Mikalu l'ẹka ji iya, bụ Palụtelu nwa Layishi.
15 Então Isbosete mandou tirar Mical de seu marido, Palti, filho de Laís.
16 Ji nwanyị ono nọdu ara ẹkwa etso iya l'azụ jeye ẹphe jerwua mkpụkpu Bahurimu. Ábụna sụ iya: “Tụgbule-a lashịa ibe ngu!” Ọ laphushia azụ.
16 Palti a seguiu até Baurim, chorando ao longo de todo o caminho, até que Abner lhe disse: “Volte para casa!”, e ele voltou.
17 Ábụna bya ekua ndu bụ ọgerenya ndu Ízurẹlu l'ìdzù sụ phẹ: “Unu shiwaa teke dụ ẹnya seta g'unu e-shi mee Dévidi eze unu.
17 Abner reuniu as autoridades de Israel e lhes disse: “Faz algum tempo que vocês querem declarar Davi seu rei.
18 Ngwa; unu mee ya ya nta! Noo kẹle Chipfu kwewaru Dévidi ukwe sụ: ‘Ọo l'ẹka nwozi mu, bụ Dévidi bẹ mu e-shi nafụta ndibe mu, bụ ndu Ízurẹlu l'ẹka ndu Filisitayinu; mẹ l'ẹka ndu ọhogu phẹ l'ophu.’ ”
18 Chegou a hora de agir! Pois o S enhor disse: ‘Escolhi meu servo Davi para livrar meu povo, Israel, das mãos dos filisteus e de todos os seus inimigos’”.
19 Ábụna l'onwiya bya epfukwarụpho yeru ndu Benjiaminu. Ọ bya atụgbua jeshia Hẹburonu je edooru Dévidi iphemiphe, ndu Ízurẹlu; mẹ ndu ipfu Benjiaminu l'ophu abya ememe.
19 Abner também falou com os homens de Benjamim. Depois, foi a Hebrom para dizer a Davi que todo o povo de Israel e de Benjamim tinha concordado em apoiá-lo.
20 O beẹpho teke Ábụna yẹle unwoke ụkporo, yẹe ya swị jeru ibe Dévidi lẹ mkpụkpu Hẹburonu; Dévidi shiaru iya nri; yẹe ndu yẹe ya swị.
20 Quando Abner, acompanhado de vinte homens, chegou a Hebrom, Davi os recebeu com um grande banquete.
21 Ábụna bya asụ Dévidi: “Gẹ mu bya eje nta-a je ekukọoru gụbe eze, bụ nnajịuphu mu ndu Ízurẹlu l'ophu gẹ gụ l'ẹphe gbaa ndzụ; k'ọphu ịi-bụkotaru eze ndu ono, ọogu obu ngu ẹgu g'ị bụru ono.” Ọo ya bụ; Dévidi dukwa Ábụna; ọ tụgbua lashịa l'ẹhu-guu.
21 Então Abner disse a Davi: “Deixe que eu vá e convoque uma reunião de todo o Israel para apoiar meu senhor, o rei. Farão uma aliança com o senhor para que reine sobre eles, e o senhor governará sobre tudo que seu coração desejar”. Davi se despediu dele, e Abner partiu em paz.
22 Ọ bụkpoerupho teke ono bẹ ndu-ozi Dévidi waa Jiowabu shi ọgu ndu ọ-lwụa-ọlaa, ẹphe jeru bata; vuru iphe, parụ ẹka ẹphe kwatarụ l'ọkwata lwa. Ọle Ábụna ta anọekwanu l'ibe Dévidi lẹ Hẹburonu; kẹle Dévidi dukwawaru iya; ọ tụgbua lashịa l'ẹhu-guu.
22 Contudo, logo depois que Davi despediu Abner em paz, Joabe e alguns dos soldados de Davi retornaram de um ataque, trazendo muitos despojos.
23 Jiowabu yẹle ndu ojọgu, yẹe ya swị bataẹpho; e pfuaru iya lẹ Ábụna nwa Nẹru bẹ shikwa byapfuta eze; o dukwawa iya ọ lashịa l'ẹhu-guu.
23 Quando Joabe chegou, foi informado de que Abner, filho de Ner, tinha acabado de visitar o rei, que o havia despedido em paz.
24 Ọo ya bụ; Jiowabu jepfushia eze je asụ iya: “?Bụ gụnu bẹ i meru ẹgube ono? ?Bụ gụnu meru g'o gude Ábụna byapfuta ngu; ị haa ya; ọ lashịa? Nta-a bẹ ọ lashịghawaru!
24 Joabe foi até o rei e perguntou: “O que foi que o senhor fez? Por que deixou Abner escapar?
25 Mbụ-a; ị maru-a onye Ábụna nwa Nẹru bụ. Ọ kwa ụgho bẹ ọ byaru ngu aghọru; bya g'ọ makọtacharu g'iije iya ala; gẹ ya makọtaru iphemiphe, iimekpọo ememe.”
25 O senhor conhece muito bem Abner, filho de Ner! Sabe que ele veio espioná-lo e descobrir tudo que o senhor anda fazendo!”.
26 Jiowabu bya atụgbua lụfu l'iphu Dévidi. Ọ bya ezia ndu-ozi iya g'ẹphe gbapfu Ábụna. Ẹphe gbapfu Ábụna lẹ wẹlu Sira kuphuta iya azụ; ọphu Dévidi ta amadụ.
26 Então Joabe saiu da presença de Davi e enviou mensageiros para alcançar Abner. Eles o encontraram perto do poço de Sirá e o trouxeram de volta, sem que Davi soubesse.
27 Ábụna lwaphutaẹpho azụ lẹ Hẹburonu; Jiowabu kuchi iya ekuchi l'ọnu-ọguzo g'ọ bụ l'o nweru iphe, oome g'o pfuaru iya lẹ mpya. Ọ bụru l'ẹka ono bẹ Jiowabu nọ nmafua ya ẹpho; ọ nwụhu. O shi nno gwata ụgwo ọchi nwune iya phọ bụ Asahẹlu.
27 Quando Abner chegou a Hebrom, Joabe o chamou para um lado, junto ao portão da cidade, como se fosse falar com ele em particular. Então, apunhalou-o no estômago e o matou para vingar a morte de Asael, seu irmão.
28 E mechaa; Dévidi bya anụma iya. Ọ sụ: “Mu lẹ ndu alị-eze mu bẹ ikpe ta anmakwaru l'iphu Chipfu jasụru asụru lẹ k'egbugbu, e gburu Ábụna nwa Nẹru.
28 Quando Davi soube o que havia acontecido, declarou: “Juro pelo S enhor que eu e meu reino somos para sempre inocentes desse crime contra Abner, filho de Ner.
29 G'ọ bụkwaru Jiowabu; mẹ ọnu-ụlo nna iya l'ophu bẹ ọchi Ábụna a-tụ-koru l'ishi! G'onye vu atashị ta abvụkwa abvụbvu l'ọnulo Jiowabu; ọzoo onye ekpenta eme; ọzoo onye gude mgbọro ete ọkpa; mẹ onye e gburu l'ike; mẹ onye akpa nri.”
29 Que essa culpa permaneça sobre Joabe e sua família! Que em todas as gerações da família de Joabe nunca falte um homem que tenha fluxo ou lepra, que use muletas, que morra pela espada, ou que tenha de mendigar o alimento!”.
30 Ọ bụru Jiowabu yẹle nwune iya nwoke, bụ Abishayi bẹ gburu Ábụna kẹle ọo ya gburu Asahẹlu, bụ nwune phẹ l'ọgu lẹ mkpụkpu Gibiyọnu.
30 Assim, Joabe e seu irmão Abisai assassinaram Abner, pois ele havia matado Asael, irmão deles, na batalha em Gibeom.
31 Dévidi bya asụ Jiowabu mẹ ndu ẹphe l'iya nọ: “Unu gbajashịa uwe unu; unu achịta uwe-aphụ yee; tụko raa ẹkwa Ábụna.” Eze, bụ Dévidi nọdu etso igbe-odzu ono l'azụ.
31 Então Davi disse a Joabe e a todos que estavam com ele: “Rasguem suas roupas e vistam pano de saco. Lamentem a morte de Abner”, e o próprio rei seguiu o cortejo fúnebre.
32 Ẹphe lia Ábụna lẹ Hẹburonu; eze kwaa idemini l'ilu Ábụna. Ndu nọkota l'ẹka ono rakọta ẹkwa.
32 Sepultaram Abner em Hebrom, e o rei chorou em alta voz junto ao túmulo, e todo o povo lamentou com ele.
33 Eze, bụ Dévidi bya agụa ebvu-aphụ ẹhu Ábụna sụ:
33 Então o rei entoou esta canção fúnebre: “Acaso Abner devia morrer como um vilão?
34 E te keduru ngu ẹgbu l'ẹka; ọphu a tụduru ngu mkpọro l'ọkpa.
34 Suas mãos não estavam atadas, nem seus pés acorrentados. Não, você foi assassinado, vítima de uma trama perversa”. Todo o povo lamentou uma vez mais por Abner.
35 Ndu ono g'ẹphe ha bya atụko rwọahaa Dévidi g'o ria nri lẹ teke ọ bụkwadu l'eswe. Obenu lẹ Dévidi riburu nte sụ: “Gẹ Chileke gwakwa mu ọchi; mbụ g'o mekwa mu ọphu ka njọ mẹ mu wotawaa nri dee l'ọnu; ọzoo wota iphe ọzo, ria tẹme ẹnyanwu arịba!”
35 Davi tinha se recusado a comer no dia do funeral, e todos insistiram para que ele se alimentasse. Mas ele havia feito um voto: “Que Deus me castigue severamente se eu comer alguma coisa antes do pôr do sol”.
36 Ndu ono l'ophu tụbe iphe ono nvọ; tẹme ọ tsọo phẹ ụtso; mbụ-a; iphemiphe, eze Dévidi meru dụkota phẹ ree.
36 Seu voto agradou muito o povo. De fato, aprovavam tudo que o rei fazia.
37 Ọo ya bụ; ndu ono g'ẹphe ha; je akpaa lẹ ndu Ízurẹlu l'ophu tụko maru l'eze, bụ Dévidi bẹ ẹka iya ta adụdu l'egbugbu ono, e gburu Ábụna nwa Nẹru.
37 Assim, todos em Judá e em Israel entenderam que Davi não era responsável pelo assassinato de Abner, filho de Ner.
38 E mecha; eze je asụ ndu-ozi iya: “?Unu ta amadụ l'onye-ishi; mbụ oke amadụ bẹ nwụhuru nụ l'alị Ízurẹlu ntanụ-a?
38 Então o rei disse a seus oficiais: “Não percebem que um grande comandante caiu hoje em Israel?
39 Ọ bụ eviya l'a wụru mu manụ l'ishi gẹ mu bụru eze; obenu l'ike ta adụdu mu ntanụ-a; noo kẹle ụnwegirima Zeruya bẹ nabarụ mu ẹka. Gẹ Chipfu pfụkwa ndu eme ẹji ụgwo g'ẹjo-ememe, ẹphe meru habe!”
39 E, embora eu seja o rei ungido, esses dois filhos de Zeruia, Joabe e Abisai, são fortes demais para que eu os controle. Que o S enhor retribua a esses homens maus por sua maldade”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.