2 Samuel 2

Bayịburu Izii (IZZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tọbudu iya bụ; e mechaa; Dévidi je akpata Chipfu ishi; sụ: “?Bụ gẹ mu tụgbua lashịa mkpụkpu lanụ lẹ Jiuda?”
1 Depois disso, Davi consultou o Senhor: Devo subir a alguma das cidades de Judá?, perguntou ele. Vai, respondeu o Senhor. Davi retomou: Aonde irei? A Hebron.
2 Ọo ya bụ; Dévidi lashịa ẹka ono; yẹle unyomu iya ẹphenebo; mbụ Ahinowamu kẹ Jiezerẹlu; waa Abigelu kẹ Kamẹlu, bụ nwanyị ono, ji ya, bụ Nebalụ anọedu ono.
2 Davi subiu a Hebron com suas duas mulheres, Aquinoã de Jezrael e Abigail, viúva de Nabal, de Carmelo.
3 Dévidi bya achịtakwapho unwoke yẹe ya swị; onyenọnu duta ndibe iya; ẹphe je eburu lẹ mkpụkpu Hẹburonu waa mkpụkpu lẹ mkpụkpu, nọgbaa ya nụ.
3 Levou também Davi os homens de sua tropa com suas famílias, e fixaram-se nas cidades de Hebron.
4 Ọo ya bụ; ndu Jiuda byatashịa Hẹburonu. Ọ bụru l'ẹka ono bẹ ẹphe nọ wụa Dévidi manụ l'ishi g'ọ bụru eze ndu ọnu-ụlo Jiuda.
4 Os homens de Judá foram ali e sagraram Davi rei da casa de Judá. Foi anunciado ao rei que os homens de Jabes em Galaad haviam sepultado Saul.
5 Dévidi bya ezia ndu oozije ozi g'ẹphe je ezia unwoke mkpụkpu Jiabẹshi-Giladu sụ phẹ: “Gẹ Chipfu gọru ọnu-ọma nụ unu k'ùbvù ono, unu kwabẹru Sọlu, bụ nnajịuphu unu; woru iya lia ono.
5 Davi mandou-lhes mensageiros, dizendo: Benditos sejais pelo Senhor, por terdes feito esta obra de misericórdia para com o vosso senhor Saul, sepultando-o!
6 Gẹ Chipfu goshikwa unu n-yemobu ọmaa ya; goshikwaphọ unu lẹ ya gbaru g'e gude ire iya ẹka l'opfu ẹhu unu! Mbẹdua, bụ Dévidi l'onwomu e-mekwarụpho unu iphe-ọma eshi ọphu unu meru ẹgube iphe-a.
6 Que o Senhor, por sua vez, se mostre bom e fiel para convosco; e eu também vos beneficiarei por essa ação que fizestes.
7 Ọo ya bụ; g'ẹka shihukwa unu ike; unu abụru ndu ike dụ; noo kẹle nnajịuphu unu, bụ Sọlu bẹ nwụhuwaru nụ; ndu ọnu-ụlo Jiuda wụwa mu manụ l'ishi gẹ mu bụru eze phẹ.”
7 Coragem! Sede homens valentes! Vosso senhor Saul morreu, e a casa de Judá me ungiu por seu rei.
8 Ábụna nwa Nẹru, bụ onye-ishi ndu ojọgu Sọlu bya edufuta nwatibe Sọlu, bụ Ishibosheti duru bya lẹ mkpụkpu Mahanayimu.
8 Entretanto, Abner, filho de Ner, chefe do exército de Saul, tomou Isboset, filho de Saul, e levou-o a Maanaim,
9 Ọ bya emee ya eze ndu Giladu; mẹ ndu Ashuru; mẹ ndu Jiezerẹlu; mẹcha ndu Ifuremu; mẹ ndu Benjiaminu; mẹwaro ndu Ízurẹlu l'ophu.
9 onde o declarou rei sobre Galaad, sobre os assuritas, sobre Jezrael, Efraim, Benjamim e sobre todo o Israel.
10 Nwatibe Sọlu ono, bụ Ishibosheti bẹ nọwaru ụkporo apha labọ teke e meru iya eze ndu Ízurẹlu. Iphe, ọ nọru l'aba-eze ono bụ apha labọ.
10 Isboset, filho de Saul, tinha quarenta anos quando se tornou rei de Israel, e reinou dois anos. Só a casa de Judá seguiu Davi.
11 Dévidi buru lẹ mkpụkpu Hẹburonu bụru eze ndu ọnu-ụlo Jiuda. Iphe, ọ nọru l'aba-eze bụ apha ẹsaa l'ọnwa ishii.
11 Sete anos e meio reinou Davi sobre a casa de Judá em Hebron.
12 No iya; Ábụna nwa Nẹru yẹle ndu ejeru Ishibosheti, bụ nwa Sọlu ozi shi lẹ Mahanayimu tụgbua jeshia mkpụkpu Gibiyọnu.
12 Abner, filho de Ner, e os homens de Isboset, filho de Saul, saíram de Maanaim para Gabaon.
13 Jiowabu; nwa Zeruya yẹle ndu ejeru Dévidi ozi tụgbua jepfushia phẹ l'okpuru, nọ lẹ Gibiyọnu. Ndu ọphuu dọru l'azụ okpuru ono ibe lanụ; ndu ọphuu dọru l'ibiya ọphuu.
13 Joab, filho de Sarvia, e a gente de Davi, puseram-se também em marcha e encontraram-nos perto da piscina de Gabaon, acampando uns de um lado da piscina e outros de outro.
14 Ábụna bya asụ Jiowabu: “G'ụnwokorobya-a haẹduru gbalihu l'iphu anyi je g'ẹphe lẹ nwibe phẹ lwụpfuru.”
14 Abner disse a Joab: Aproximem-se os jovens para lutar em nossa presença. Vamos!, respondeu Joab.
15 Ọo ya bụ; ẹphe bya awụ-lihu; a bya agụta phẹ ụmadzu iri l'ẹbo l'ẹka iya kẹ ndu Benjiaminu yẹle Ishibosheti, bụ nwa Sọlu; bya gụta ụmadzu iri l'ẹbo l'ẹka iya kẹ Dévidi.
15 Apresentaram-se, pois, doze homens de Benjamim, da parte de Isboset, filho de Saul, e doze da gente de Davi.
16 Ọo ya bụ; onyenọnu bya awọcharu nwibe iya l'ishi; woru ogu-echi nmachaa ibe phẹ lẹ mgburẹku; ẹphe tụko daa nwụshihu l'ugbo lanụ. Noo iphe, meru g'o gude e kuahaa ẹka ono “Ẹgu Ogu-echi”. Ẹka ono bẹ nọ lẹ mkpụkpu Gibiyọnu.
16 Tomando cada um a cabeça do seu adversário, mergulhou-lhe a espada no flanco, de tal modo que caíram ambos ao mesmo tempo. Deu-se a esse lugar o nome Helcat Hassurim, em Gabaon.
17 Ọgu mbọku ono kpohu ọku. Ndu kẹ Dévidi lwụ-kpee Ábụna yẹle unwoke Ízurẹlu.
17 Travou-se rude batalha naquele dia, tendo Abner e os homens de Israel cedido diante dos homens de Davi.
18 No iya; ụnwegirima unwoke Zeruya ẹphe n'ẹto nọdukota l'ẹka ono; mbụ Jiowabu; mẹ Abishayi; yẹle Asahẹlu. Asahẹlu bẹ bụ onye emebe barabara gẹ mgbada.
18 Estavam ali os três filhos de Sarvia: Joab, Abisaí e Asael. Asael tinha os pés ligeiros como uma gazela selvagem.
19 Asahẹlu chịpyabe Ábụna kparakpara; l'ẹbe ele ẹnya l'ẹkutara; ọzo ẹkicha; kẹ gẹ ya dakọbe; haa ya achị ọso.
19 Pôs-se a perseguir Abner, sem se desviar nem para a direita, nem para a esquerda.
20 Ábụna bya aghaa ẹnya hụma iya. Ọ jịa ya sụ: “Asahẹlu; bụ gụbedua?”
20 És tu, Asael?, disse-lhe Abner, voltando-se. Sim.
21 Ọo ya bụ; Ábụna bya asụ iya: “Laphu azụ. Shia ẹkutara ngu; ọzoo ẹkicha; gude onye lanụ l'ụnwokorobya ono; nashịchaa ya ngwọgu iya!” Ọphu Asahẹlu te ekwedu haa ya achị ọso.
21 Volta-te à direita ou à esquerda, ataca um desses homens e leva-lhe os despojos. Mas Asael não quis deixá-lo.
22 Ábụna bya anmaarụ Asahẹlu ọkwa ọzo; sụ iya: “Laphu azụ; ba achịhe mu! Mu -gbutsukpọo ngu nta-a; ?mu e-shi ishiagha palia iphu l'ẹka nwune ngu, bụ Jiowabu nọ?”
22 Abner disse-lhe novamente: Deixa-me. Queres que eu te fira e te deite por terra? Como poderia eu depois aparecer diante do teu irmão Joab?
23 Ọphu Asahẹlu ekwedu lẹ ya a-ha iya achị ọso. Ọo ya bụ; Ábụna bya eworu ọnuonu arwa iya sụa Asahẹlu l'ẹpho; o foo ya l'okpurukpu. Ọ daa nwụhu l'ẹka ono. Ọ nọdu abụjeru; onye jetaru bya ebu ishi l'ẹka ono, Asahẹlu dabyiru ono; l'ọopfuru.
23 Mas como ele se recusasse a abandoná-lo, Abner feriu-o no ventre com a ponta de sua lança. A lança saiu-lhe pelas costas e Asael caiu, morrendo ali mesmo. Todos os que chegavam ao lugar onde ele jazia morto se detinham.
24 Jiowabu yẹle Abishayi chịpyabe Ábụna. Ọ bụru g'ẹnyanwu arịbawa bẹ ẹphe chirwuru iya l'úbvú Ama, nọ chebe iphu lẹ mkpụkpu Giya l'ụzo ibiya ọphu eeshije eje l'echiẹgu mkpụkpu Gibiyọnu.
24 Joab e Abisaí continuaram a perseguir Abner; o sol se punha quando chegaram à colina de Ama, a oriente de Giac, no caminho para o deserto de Gabaon.
25 Unwoke Benjiaminu dzukọbe tụko pfụru Ábụna l'azụ. Ẹphe tụgba onwophẹ nanụ; bụru ọgbogu lanụ; je atụko pfụru l'eli úbvú lanụ.
25 Então os benjaminitas, que se tinham ajuntado atrás de Abner, formaram-se numa tropa e fizeram alto no cimo de uma colina.
26 Ábụna bya ekua Jiowabu sụ iya: “Bụwaro ya mma bẹ anyi e-gude egbushi onwanyi jasụru? ?Tị madụ l'ikpetemazụ bẹ iphe-a e-mechaa bụru anyi aphụ? ?Bụ teke ole bụ a -nọ-beadaru tẹme l'i pfuaru ndu nkengu g'ẹphe haa achị ụnwunna phẹ?”
26 Abner chamou Joab e disse-lhe: Não cessará a espada de devorar? Não sabes porventura que isso acabará mal? Que esperas para ordenar a esses homens que cessem de perseguir seus irmãos?
27 Jiowabu yee ọnu sụ: “Eshinu Chileke nọ ndzụ g'ọ nọ iya-a; bẹ ọ tọ bụ l'i pfuru opfu; mẹ ndu-a anọduekwapho achị ụnwunna phẹ-a g'ẹphe achị phẹ jasụ l'ụtsu.”
27 Joab respondeu: Pela vida de Deus! Se nada tivesses dito, esses homens não teriam cessado de perseguir seus irmãos antes de amanhã.
28 Ọo ya bụ; Jiowabu bya eworu opu gbua; ndu ojọgu ono parụ achị ndu Ízurẹlu ọso haa; ọphu ẹphe alwụbaeduru ọgu ọzo.
28 Joab tocou a trombeta; a tropa cessou de perseguir os israelitas, e o combate terminou.
29 Ábụna yẹle unwoke, ẹphe l'iya swị; shia nsụda Araba jekọta ije l'ẹnyashi mbọku onoya. Ẹphe daa ẹnyimu Jiọ́danu. Ẹphe jekọta ije l'ụtsu iya fụta lẹ mkpụkpu Mahanayimu.
29 Abner e sua gente caminharam toda a noite na planície; passaram o Jordão, seguiram todo o desfiladeiro e atingiram Maanaim.
30 Ọo ya bụ Jiowabu bya eshi lẹ k'achị Ábụna ono lwa; bya akpakọo ndu nkiya. Ụmadzu iri lẹ tete bụru ndu achọ achọcho lẹ ndu kẹ Dévidi; a -gụfukwa Asahẹlu.
30 Joab, tendo cessado a perseguição, juntou todo o seu povo: faltavam dezenove homens da gente de Davi, sem contar Asael.
31 Ọle ndu kẹ Dévidi ono gbukwanụru ụkporo ụmadzu iri l'ẹsato, bụ ndu ipfu Benjiaminu mẹ ndu ẹphe lẹ Ábụna aswịje.
31 Mas os homens de Davi tinham matado trezentos e sessenta homens entre os benjaminitas e os de Abner.
32 Ẹphe pata Asahẹlu je elia l'ilu nna iya lẹ Bẹtulehemu. Ọo ya bụ; Jiowabu yẹle ndu nkiya tụgbua l'ẹnyashi ono; ọ bụru lẹ nchi-abọhu bẹ ẹphe jerwuru Hẹburonu.
32 Levaram Asael e sepultaram-no no túmulo de seu pai, em Belém. Joab e seus homens caminharam durante toda a noite; chegaram a Hebron ao despontar da aurora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.