2 Samuel 2

Bayịburu Izii (IZZ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Tọbudu iya bụ; e mechaa; Dévidi je akpata Chipfu ishi; sụ: “?Bụ gẹ mu tụgbua lashịa mkpụkpu lanụ lẹ Jiuda?”
1 E sucedeu, depois disso, que Davi consultou o SENHOR, dizendo: Devo eu subir para alguma das cidades de Judá? E o SENHOR lhe disse: Sobe. E Davi disse: Para onde devo subir? E ele disse: Para Hebrom.
2 Ọo ya bụ; Dévidi lashịa ẹka ono; yẹle unyomu iya ẹphenebo; mbụ Ahinowamu kẹ Jiezerẹlu; waa Abigelu kẹ Kamẹlu, bụ nwanyị ono, ji ya, bụ Nebalụ anọedu ono.
2 Assim, Davi subiu para lá, junto com as suas duas esposas, Ainoã, a jezreelita, e Abigail, a carmelita, esposa de Nabal.
3 Dévidi bya achịtakwapho unwoke yẹe ya swị; onyenọnu duta ndibe iya; ẹphe je eburu lẹ mkpụkpu Hẹburonu waa mkpụkpu lẹ mkpụkpu, nọgbaa ya nụ.
3 E os seus homens que estavam com ele Davi fez subir, cada qual com a sua casa; e eles habitaram nas cidades de Hebrom.
4 Ọo ya bụ; ndu Jiuda byatashịa Hẹburonu. Ọ bụru l'ẹka ono bẹ ẹphe nọ wụa Dévidi manụ l'ishi g'ọ bụru eze ndu ọnu-ụlo Jiuda.
4 E os homens de Judá vieram, e ali ungiram Davi rei sobre a casa de Judá. E eles contaram a Davi, dizendo: Os homens de Jabes-Gileade foram aqueles que sepultaram Saul.
5 Dévidi bya ezia ndu oozije ozi g'ẹphe je ezia unwoke mkpụkpu Jiabẹshi-Giladu sụ phẹ: “Gẹ Chipfu gọru ọnu-ọma nụ unu k'ùbvù ono, unu kwabẹru Sọlu, bụ nnajịuphu unu; woru iya lia ono.
5 E Davi enviou mensageiros até os homens de Jabes-Gileade, e disse-lhes: Benditos sejais vós do SENHOR, porque mostrastes esta bondade para com o vosso senhor, e até mesmo a Saul, tendo-o sepultado.
6 Gẹ Chipfu goshikwa unu n-yemobu ọmaa ya; goshikwaphọ unu lẹ ya gbaru g'e gude ire iya ẹka l'opfu ẹhu unu! Mbẹdua, bụ Dévidi l'onwomu e-mekwarụpho unu iphe-ọma eshi ọphu unu meru ẹgube iphe-a.
6 E, agora, mostre o SENHOR bondade e verdade para convosco; e eu também retribuirei a vós esta bondade, porque vós fizestes isto.
7 Ọo ya bụ; g'ẹka shihukwa unu ike; unu abụru ndu ike dụ; noo kẹle nnajịuphu unu, bụ Sọlu bẹ nwụhuwaru nụ; ndu ọnu-ụlo Jiuda wụwa mu manụ l'ishi gẹ mu bụru eze phẹ.”
7 Portanto, agora, que sejam fortalecidas as vossas mãos e que vós sejais valentes; porque o vosso mestre Saul está morto, e também a casa de Judá me ungiu rei sobre eles.
8 Ábụna nwa Nẹru, bụ onye-ishi ndu ojọgu Sọlu bya edufuta nwatibe Sọlu, bụ Ishibosheti duru bya lẹ mkpụkpu Mahanayimu.
8 Todavia, Abner, o filho de Ner, capitão do exército de Saul, tomou Isbosete, o filho de Saul, e o trouxe até Maanaim;
9 Ọ bya emee ya eze ndu Giladu; mẹ ndu Ashuru; mẹ ndu Jiezerẹlu; mẹcha ndu Ifuremu; mẹ ndu Benjiaminu; mẹwaro ndu Ízurẹlu l'ophu.
9 e fê-lo rei sobre Gileade, e sobre os assuritas, e sobre Jezreel, e sobre Efraim, e sobre Benjamim, e sobre todo o Israel.
10 Nwatibe Sọlu ono, bụ Ishibosheti bẹ nọwaru ụkporo apha labọ teke e meru iya eze ndu Ízurẹlu. Iphe, ọ nọru l'aba-eze ono bụ apha labọ.
10 Isbosete, o filho de Saul, tinha quarenta anos de idade quando começou a reinar sobre Israel, e reinou por dois anos. A casa de Judá, no entanto, seguiu Davi.
11 Dévidi buru lẹ mkpụkpu Hẹburonu bụru eze ndu ọnu-ụlo Jiuda. Iphe, ọ nọru l'aba-eze bụ apha ẹsaa l'ọnwa ishii.
11 E o tempo que Davi foi rei em Hebrom, sobre a casa de Judá, foi sete anos e seis meses.
12 No iya; Ábụna nwa Nẹru yẹle ndu ejeru Ishibosheti, bụ nwa Sọlu ozi shi lẹ Mahanayimu tụgbua jeshia mkpụkpu Gibiyọnu.
12 E saiu Abner, o filho de Ner, e os servos de Isbosete, o filho de Saul, de Maanaim para Gibeão.
13 Jiowabu; nwa Zeruya yẹle ndu ejeru Dévidi ozi tụgbua jepfushia phẹ l'okpuru, nọ lẹ Gibiyọnu. Ndu ọphuu dọru l'azụ okpuru ono ibe lanụ; ndu ọphuu dọru l'ibiya ọphuu.
13 E Joabe, o filho de Zeruia, e os servos de Davi, saíram e se reuniram junto ao tanque de Gibeão; e eles se assentaram, um de um lado do tanque, e o outro do outro lado do tanque.
14 Ábụna bya asụ Jiowabu: “G'ụnwokorobya-a haẹduru gbalihu l'iphu anyi je g'ẹphe lẹ nwibe phẹ lwụpfuru.”
14 E Abner disse a Joabe: Que se levantem os moços agora e joguem diante de nós. E Joabe disse: Que se levantem.
15 Ọo ya bụ; ẹphe bya awụ-lihu; a bya agụta phẹ ụmadzu iri l'ẹbo l'ẹka iya kẹ ndu Benjiaminu yẹle Ishibosheti, bụ nwa Sọlu; bya gụta ụmadzu iri l'ẹbo l'ẹka iya kẹ Dévidi.
15 Então, ali se levantaram e atravessaram em número de doze de Benjamim, os quais pertenciam a Isbosete, o filho de Saul, e doze dos servos de Davi.
16 Ọo ya bụ; onyenọnu bya awọcharu nwibe iya l'ishi; woru ogu-echi nmachaa ibe phẹ lẹ mgburẹku; ẹphe tụko daa nwụshihu l'ugbo lanụ. Noo iphe, meru g'o gude e kuahaa ẹka ono “Ẹgu Ogu-echi”. Ẹka ono bẹ nọ lẹ mkpụkpu Gibiyọnu.
16 E eles apanharam, cada um, o seu companheiro pela cabeça, e lançaram a sua espada na lateral do seu companheiro; de forma que eles caíram juntos; pelo que aquele lugar foi chamado de Helcate-Hazurim, o qual está em Gibeão.
17 Ọgu mbọku ono kpohu ọku. Ndu kẹ Dévidi lwụ-kpee Ábụna yẹle unwoke Ízurẹlu.
17 E houve uma batalha muito intensa naquele dia; e Abner foi ferido, e também os homens de Israel, diante dos servos de Davi.
18 No iya; ụnwegirima unwoke Zeruya ẹphe n'ẹto nọdukota l'ẹka ono; mbụ Jiowabu; mẹ Abishayi; yẹle Asahẹlu. Asahẹlu bẹ bụ onye emebe barabara gẹ mgbada.
18 E havia três filhos de Zeruia lá: Joabe, Abisai e Asael; e Asael era tão leve de pés quanto um cabrito selvagem.
19 Asahẹlu chịpyabe Ábụna kparakpara; l'ẹbe ele ẹnya l'ẹkutara; ọzo ẹkicha; kẹ gẹ ya dakọbe; haa ya achị ọso.
19 E Asael perseguiu Abner; e ao ir ele não se desviava nem para a direita, nem para a esquerda de seguir Abner.
20 Ábụna bya aghaa ẹnya hụma iya. Ọ jịa ya sụ: “Asahẹlu; bụ gụbedua?”
20 Então, Abner olhou para trás de si, e disse: És tu Asael? E ele respondeu: Sou eu.
21 Ọo ya bụ; Ábụna bya asụ iya: “Laphu azụ. Shia ẹkutara ngu; ọzoo ẹkicha; gude onye lanụ l'ụnwokorobya ono; nashịchaa ya ngwọgu iya!” Ọphu Asahẹlu te ekwedu haa ya achị ọso.
21 E Abner lhe disse: Desvia-te para a tua direita ou para a tua esquerda, e agarra-te a um dos moços, e toma a sua armadura. Contudo, Asael não desejava se desviar de segui-lo.
22 Ábụna bya anmaarụ Asahẹlu ọkwa ọzo; sụ iya: “Laphu azụ; ba achịhe mu! Mu -gbutsukpọo ngu nta-a; ?mu e-shi ishiagha palia iphu l'ẹka nwune ngu, bụ Jiowabu nọ?”
22 E Abner disse novamente a Asael: Desvia-te de seguir-me: Por que eu deveria te ferir ao chão? Como, então, levantaria a minha face diante de Joabe, teu irmão?
23 Ọphu Asahẹlu ekwedu lẹ ya a-ha iya achị ọso. Ọo ya bụ; Ábụna bya eworu ọnuonu arwa iya sụa Asahẹlu l'ẹpho; o foo ya l'okpurukpu. Ọ daa nwụhu l'ẹka ono. Ọ nọdu abụjeru; onye jetaru bya ebu ishi l'ẹka ono, Asahẹlu dabyiru ono; l'ọopfuru.
23 Todavia ele se recusou a desviar-se; pelo que Abner, com a extremidade posterior da lança, o feriu debaixo da quinta costela, de modo que a lança saiu por trás dele; e ele caiu ali, e morreu no mesmo lugar; e sucedeu que tantos quantos chegavam ao local onde Asael caiu e morreu ficavam imóveis.
24 Jiowabu yẹle Abishayi chịpyabe Ábụna. Ọ bụru g'ẹnyanwu arịbawa bẹ ẹphe chirwuru iya l'úbvú Ama, nọ chebe iphu lẹ mkpụkpu Giya l'ụzo ibiya ọphu eeshije eje l'echiẹgu mkpụkpu Gibiyọnu.
24 Também Joabe e Abisai perseguiram Abner; e o sol se pôs quando eles já tinham chegado ao outeiro de Amá, que está diante de Giá, junto ao caminho do deserto de Gibeão.
25 Unwoke Benjiaminu dzukọbe tụko pfụru Ábụna l'azụ. Ẹphe tụgba onwophẹ nanụ; bụru ọgbogu lanụ; je atụko pfụru l'eli úbvú lanụ.
25 E os filhos de Benjamim se reuniram após Abner, e se tornaram uma tropa, e se puseram no cume de um outeiro.
26 Ábụna bya ekua Jiowabu sụ iya: “Bụwaro ya mma bẹ anyi e-gude egbushi onwanyi jasụru? ?Tị madụ l'ikpetemazụ bẹ iphe-a e-mechaa bụru anyi aphụ? ?Bụ teke ole bụ a -nọ-beadaru tẹme l'i pfuaru ndu nkengu g'ẹphe haa achị ụnwunna phẹ?”
26 A seguir, Abner chamou Joabe, e disse: Devorará a espada para sempre? Não sabes tu que haverá amargura no fim derradeiro? Quanto tempo haverá, então, antes de ordenares ao povo que retorne da perseguição aos seus irmãos?
27 Jiowabu yee ọnu sụ: “Eshinu Chileke nọ ndzụ g'ọ nọ iya-a; bẹ ọ tọ bụ l'i pfuru opfu; mẹ ndu-a anọduekwapho achị ụnwunna phẹ-a g'ẹphe achị phẹ jasụ l'ụtsu.”
27 E Joabe disse: Como vive Deus, a menos que tu tivesses falado, então, certamente pela manhã, cada um do povo teria desistido de perseguir o seu irmão.
28 Ọo ya bụ; Jiowabu bya eworu opu gbua; ndu ojọgu ono parụ achị ndu Ízurẹlu ọso haa; ọphu ẹphe alwụbaeduru ọgu ọzo.
28 Assim, Joabe soprou uma trombeta e todo o povo ficou imóvel, e não mais perseguiu Israel, tampouco continuaram a lutar com eles.
29 Ábụna yẹle unwoke, ẹphe l'iya swị; shia nsụda Araba jekọta ije l'ẹnyashi mbọku onoya. Ẹphe daa ẹnyimu Jiọ́danu. Ẹphe jekọta ije l'ụtsu iya fụta lẹ mkpụkpu Mahanayimu.
29 E Abner e os seus homens caminharam aquela noite toda pela planície, e atravessaram o Jordão, e seguiram por todo o Bitrom, e chegaram a Maanaim.
30 Ọo ya bụ Jiowabu bya eshi lẹ k'achị Ábụna ono lwa; bya akpakọo ndu nkiya. Ụmadzu iri lẹ tete bụru ndu achọ achọcho lẹ ndu kẹ Dévidi; a -gụfukwa Asahẹlu.
30 E Joabe retornou da perseguição a Abner; e quando ele havia reunido todo o povo, dos servos de Davi faltavam dezenove homens e Asael.
31 Ọle ndu kẹ Dévidi ono gbukwanụru ụkporo ụmadzu iri l'ẹsato, bụ ndu ipfu Benjiaminu mẹ ndu ẹphe lẹ Ábụna aswịje.
31 Os servos de Davi, porém, haviam ferido homens de Benjamim e de Abner, de forma que morreram trezentos e sessenta homens.
32 Ẹphe pata Asahẹlu je elia l'ilu nna iya lẹ Bẹtulehemu. Ọo ya bụ; Jiowabu yẹle ndu nkiya tụgbua l'ẹnyashi ono; ọ bụru lẹ nchi-abọhu bẹ ẹphe jerwuru Hẹburonu.
32 E levantaram Asael, e o sepultaram no sepulcro do seu pai, o qual ficava em Belém. E Joabe e os seus homens seguiram a noite toda, e chegaram a Hebrom no romper do dia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.