2 Samuel 20
Bayịburu Izii (IZZ) vs NTLH
1 Tọbudu iya bụ; o nweru ọgalemkpa nemadzụ, nọ l'ẹka ono, ẹpha iya bụ Sheba nwa Bikiri. Ọ bụ onye ipfu Benjiaminu. O woru opu gbua chishia mkpu sụ:
1 Aconteceu que estava ali um sujeito ordinário, chamado Seba, filho de Bicri, da tribo de Benjamim. Ele tocou a corneta para reunir o povo e gritou: — Abaixo Davi! Não temos nada a ver com ele! Não adianta nada segui-lo! Homens de Israel, vamos voltar para casa!
2 Ọo ya bụ; ndu Ízurẹlu l'ophu gbadochaa Dévidi je awụ-tsoru Sheba nwa Bikiri. Ọle ndu kẹ Jiuda nọepho nọnyabe eze shitakpọo l'ẹnyimu Jiọ́danu jasụ lẹ Jierúsalẹmu.
2 Então todos os israelitas abandonaram Davi e foram com Seba. Mas os homens de Judá ficaram fiéis a Davi e o seguiram desde o rio Jordão até a cidade de Jerusalém.
3 Dévidi bya alarwua ibe iya lẹ Jierúsalẹmu; bya achịta ụnwanyi iri ono, abụ-zidu unyomu iya ono, ọ harụ g'ẹphe nọdu leta ibe eze ẹnya ono. Ọ chịru phẹ ye l'ụlo ẹka a nọ eche phẹ nche. Ọ nọdu azụ phẹ lẹ nri; ọle o to jepfujeduru phẹ. E wuchia phẹ l'ime ụlo; ẹphe nọdu ọnodu ụnwanyi, ji phẹ anọedu jasụru ẹphe nwụshihu.
3 Davi foi para o seu palácio em Jerusalém e colocou numa casa guardada por soldados as dez concubinas que havia deixado tomando conta do palácio. Ele lhes deu tudo o que precisavam, porém não teve relações com elas. E elas foram obrigadas a ficar dentro de casa o resto da vida vivendo como viúvas.
4 No iya; eze bya bya ezia Amasa sụ iya: “Gude ujiku ẹto kukọoru mu ndu Jiuda g'unu l'ẹphe tụko wụ-pfuta mu l'ẹka-a.”
4 O rei disse a Amasa: — Convoque todos os homens de Judá e esteja aqui de volta com eles depois de amanhã.
5 O be teke Amasa jeru gẹ ya kukọo ndu Jiuda ọbu; o je anọghata teke eze tụ-buru iya.
5 Amasa saiu para convocar os homens, porém não voltou no dia que o rei havia marcado.
6 Dévidi bya asụ Abishayi: “Ẹjo-iphe, Sheba nwa Bikiri e-me anyi bẹ kakwa ọphu Abụsalomu meru. Chịta ndu-ozi mụbe nnajịuphu ngu chịpyabe iya; ọdumeka bẹ ọo-bahụkwa lẹ mkpụkpu, a kpụ-pheru igbulọ mgburugburu; nahụ anyi gbalaa.”
6 Então Davi disse a Abisai: — Seba vai nos dar mais trabalho do que Absalão. Pegue os meus homens e vá atrás dele; se não, ele poderá tomar algumas cidades cercadas de muralhas e escapar de nós.
7 Ọo ya bụ; Abishayi chịtanu ndu ojọgu Jiowabu; mẹ ndu Kereti; mẹ ndu Pẹleti; mẹ ndu bụkpoo ndu ike dụ l'ọgu; ẹphe shi lẹ Jierúsalẹmu tụgbua jeshia achị Sheba nwa Bikiri.
7 Então os homens de Joabe, os queretitas e os peletitas e os soldados mais valentes seguiram Abisai. Eles saíram de Jerusalém para perseguir Seba.
8 O be teke ẹphe nọkwadu l'oke mkpuma, nọ lẹ mkpụkpu Gibiyọnu; Amasa byapfutashịa phẹ. Teke ono bẹ Jiowabu yeru uwe ojọgu iya; gude akpọ, o we l'upfu gude kebuta ogu-echi, a tsụru ọbo. O jeshia ahata ọkpa; ogu-echi ono shi l'ọbo iya mịfu daa.
8 Quando chegaram à pedra grande, na cidade de Gibeão, Amasa encontrou-se com eles. Joabe estava vestido com roupa de guerra e tinha uma espada na bainha, que levava pendurada no cinto. Quando ele avançou, a espada caiu.
9 Jiowabu bya ajịa Amasa sụ iya: “?Ẹhu dụ ngu-a ree; nwanna mu?” Jiowabu bya eworu ẹkutara dẹe Amasa l'ẹji-agba gẹ ya tsutsua ya ọnu.
9 Então Joabe disse a Amasa: — Como vai, meu amigo? E pegou na barba de Amasa com a mão direita para beijá-lo.
10 Ọphu Amasa te elerwetaduru ẹnya hụma ogu-echi, Jiowabu kpapyabẹru l'ẹka. Ọo ya bụ; Jiowabu woru iya nmaa ya l'ẹpho; akụrepho iya kposhihu l'alị. Ọphu ọ nmaẹduru iya ogu-echi ono ọzo; ọ bụwaru iya nụ anwụhu.
10 Amasa não reparou que Joabe tinha uma espada na outra mão. Então Joabe enfiou a espada na barriga de Amasa, e os seus intestinos saíram e se esparramaram pelo chão. Ele morreu na mesma hora: Joabe não teve de feri-lo uma segunda vez. Em seguida Joabe e o seu irmão Abisai continuaram a perseguir Seba.
11 Onye lanụ lẹ ndu ojọgu Jiowabu je apfụru lẹ mgboru Amasa asụje: “Onye sụru lẹ Jiowabu dụ iya l'obu; mbụ onye sụru lẹ ya bụ kẹ Dévidi; g'onye ọbu tsonụru Jiowabu!”
11 Um dos soldados de Joabe ficou perto do corpo de Amasa e gritou: — Todos os que estão do lado de Joabe e são a favor de Davi, sigam Joabe!
12 Noo ya; Amasa dabyiru l'echilabọ gbororo l'ẹka ono arwaswi onwiya lẹ mee ya. Ọ nọdu abụjeru; onye jetaru rwua ẹka ono; l'ọ kpọo beru. Nwoke ono hụmaepho l'ọobujeru; onye jetaru rwua ẹka ono; l'ọ kpọo beru; ọ lọcha Amasa l'ẹgbudu; chịta kpowula-kpowula uwe phukputa iya.
12 O corpo de Amasa ficou estendido no meio da estrada, coberto de sangue. O ajudante de Joabe viu que todos estavam parando; então arrastou o corpo para fora da estrada e estendeu um cobertor sobre ele porque todos os que o viam paravam.
13 Ọ bụru g'a pafụeru iya phọ l'ụzo ono bẹ ndu ojọgu ono l'ophu tụkoru wụru tsoru Jiowabu chịahaa Sheba nwa Bikiri.
13 Depois que o corpo foi tirado da estrada, todos foram com Joabe perseguir Seba.
14 Sheba ghajakọta iphe, bụ ipfu, dụ l'alị ndu Ízurẹlu je akpaa lẹ mkpụkpu Abẹlu-Bẹtu-Maka. Ndu shi l'ipfu Bikiri g'ẹphẹ ha kpakodzua wụ-tsoru iya.
14 Seba atravessou as terras de todas as tribos de Israel e foi parar na cidade de Abel-Bete-Maacá. Todas as pessoas do grupo de famílias de Bicri se reuniram e foram com ele para dentro da cidade.
15 Jiowabu mẹ ndu ojọgu iya phẹ bya bya ekephee mkpụkpu Abẹlu-Bẹtu-Maka mgburugburu; kebuta Sheba l'ẹka ono. Ẹphe bya akụbe ẹja gude kpụ-buta mkpụkpu ono; ẹja ono nọdu rwua l'igbulọ mkpụkpu ono. Ẹphe nọdu etsukpọshi igbulọ mkpụkpu ono; g'ọophofukwanu daa.
15 Os soldados de Joabe chegaram e cercaram a cidade. Eles construíram rampas de terra encostadas nas muralhas e também começaram a cavar debaixo da muralha para fazê-la cair.
16 O nweru nwanyị maru mmamiphe, bu lẹ mkpụkpu ono, ara ọ́rà sụ: “Unu ngabẹkpodapho-o! Unu ngabẹkpodapho-o! Jiko ziaru mu Jiowabu g'ọ bya gẹ mu pfuru yeru iya.”
16 Havia na cidade uma mulher muito esperta. Ela gritou do muro: — Escutem! Escutem! Digam a Joabe para vir aqui, que eu quero falar com ele!
17 Jiowabu bya ejekubeshia ya; nwanyị ono jịa ya sụ: “?Bụ gụbedua bẹ bụ Jiowabu?”
17 Joabe foi, e ela perguntou: — Você é Joabe? — Sim, sou! — respondeu ele. — Escute, senhor! — disse ela. — Estou escutando! — respondeu ele.
18 Nwanyị ono sụ: “Teke ndiche bẹ e shi asụje: ‘G'e jekwa akpata ishi lẹ mkpụkpu Abẹlu!’ A -kpatawa ishi ono; eeshi nno doshia opfu, ada nụ.
18 Então ela disse: — Antigamente costumavam dizer: “Vão e peçam conselhos na cidade de Abel”; e era assim que resolviam os problemas.
19 Sụ-a; anyi bụ ndu dụ àgù; tẹme anyi bụru ndu e gude ire anyi ẹka l'alị Ízurẹlu. Nta-a bẹ iime g'i mebyishia mkpụkpu, nọ ọnodu ne l'alị Ízurẹlu. ?Dẹnu g'o gude ị nọdu eme g'ị lwụa ndu bụ okiphe Chipfu?”
19 A nossa cidade é grande e uma das mais pacíficas e leais de Israel. Por que você está tentando destruí-la? Você quer arrasar o que pertence a Deus, o Senhor ?
20 Jiowabu sụ: “Tụswekwa! Tụswekwa! G'ọ tọ bụkwaru mu a-lwụ mkpụkpu unu; ọzoo mebyishia ya.
20 — Nunca! — respondeu Joabe. — Eu nunca destruirei, nem arrasarei a sua cidade!
21 Ọ tọ bụkwa g'ọ dụ bụ ono. Ọle o nwekwanụru nwoke lanụ, ẹpha iya bụ Sheba nwa Bikiri, shi l'alị úbvú úbvú ndu Ifuremu, bụ onye kwefuru eze, bụ Dévidi ike. Unu -kpụtawa nwoke ono ye mu l'ẹka; mu alụfu lẹ mkpụkpu-a.”
21 O nosso plano não é esse. Um homem da região montanhosa de Efraim, chamado Seba, filho de Bicri, começou uma revolta contra Davi, o nosso rei. Entreguem só esse homem, e eu irei embora. — Nós jogaremos a cabeça dele por cima da muralha para você! — disse ela.
22 Tọbudu iya bụ; nwanyị ono gude mmamiphe iya ono jepfu ndu mkpụkpu ono; ẹphe gbuta ishi Sheba nwa Bikiri woru tụfuru Jiowabu. O woru opu gbua; ndu ojọgu ono wụfu lẹ mkpụkpu ono; onyenọnu lashịchaa ibe iya. Jiowabu laphu azụ jepfushia eze lẹ Jierúsalẹmu.
22 Aí ela foi dar o seu conselho ao povo da cidade. E eles cortaram a cabeça de Seba e a jogaram por cima do muro para Joabe. Ele tocou a corneta, reuniu os homens, e todos deixaram a cidade e voltaram para casa. E Joabe voltou para perto do rei Davi, em Jerusalém.
23 Ọo Jiowabu bẹ bụ onye-ishi iphe, bụkpoo ndu ojọgu l'alị ndu Ízurẹlu. Benaya nwa Jiehoyada bụru onye-ishi ndu Kereti mẹ ndu Pẹleti.
23 Joabe era o comandante do exército de Israel; Benaías, filho de Joiada, era o chefe dos queretitas e dos peletitas .
24 Adoniramu bụru onye-ishi ọgbo ozi. Jiehoshafatu nwa Ahiludu bụru onye akwakọbeje iphe, meru ememe.
24 Adonirão era responsável pelos homens condenados a trabalhos forçados; Josafá, filho de Ailude, era o conselheiro do rei.
25 Sheva bụru onye edeje ẹkwo. Ọ bụru Zadọku yẹe Abyiyata bụ ndu-uke Chileke.
25 Seva era o escrivão. Zadoque e Abiatar eram os sacerdotes.
26 Ira kẹ mkpụkpu Jayi bụkwarupho onye uke Chileke kẹ Dévidi.
26 Ira, da cidade de Jair, também era um dos sacerdotes de Davi.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.