2 Samuel 20
Bayịburu Izii (IZZ) vs NAA
1 Tọbudu iya bụ; o nweru ọgalemkpa nemadzụ, nọ l'ẹka ono, ẹpha iya bụ Sheba nwa Bikiri. Ọ bụ onye ipfu Benjiaminu. O woru opu gbua chishia mkpu sụ:
1 Aconteceu que estava ali um homem perverso, cujo nome era Seba, filho de Bicri, homem de Benjamim. Ele tocou a trombeta e disse: — Não temos parte em Davi, nem herança no filho de Jessé. Cada um para as suas tendas, ó Israel.
2 Ọo ya bụ; ndu Ízurẹlu l'ophu gbadochaa Dévidi je awụ-tsoru Sheba nwa Bikiri. Ọle ndu kẹ Jiuda nọepho nọnyabe eze shitakpọo l'ẹnyimu Jiọ́danu jasụ lẹ Jierúsalẹmu.
2 Então todos os homens de Israel se separaram de Davi e seguiram Seba, filho de Bicri. Mas os homens de Judá se apegaram ao seu rei, conduzindo-o desde o Jordão até Jerusalém.
3 Dévidi bya alarwua ibe iya lẹ Jierúsalẹmu; bya achịta ụnwanyi iri ono, abụ-zidu unyomu iya ono, ọ harụ g'ẹphe nọdu leta ibe eze ẹnya ono. Ọ chịru phẹ ye l'ụlo ẹka a nọ eche phẹ nche. Ọ nọdu azụ phẹ lẹ nri; ọle o to jepfujeduru phẹ. E wuchia phẹ l'ime ụlo; ẹphe nọdu ọnodu ụnwanyi, ji phẹ anọedu jasụru ẹphe nwụshihu.
3 E Davi foi para o seu palácio em Jerusalém. O rei tomou as dez concubinas, que tinha deixado para cuidar do palácio, e as pôs em custódia, e as sustentou, porém não teve relações com elas. Elas ficaram enclausuradas até o dia em que morreram, vivendo como viúvas.
4 No iya; eze bya bya ezia Amasa sụ iya: “Gude ujiku ẹto kukọoru mu ndu Jiuda g'unu l'ẹphe tụko wụ-pfuta mu l'ẹka-a.”
4 O rei disse a Amasa: — Convoque, para dentro de três dias, os homens de Judá e apresente-se aqui.
5 O be teke Amasa jeru gẹ ya kukọo ndu Jiuda ọbu; o je anọghata teke eze tụ-buru iya.
5 Amasa saiu para convocar os homens de Judá, mas demorou-se além do tempo que lhe havia sido dado.
6 Dévidi bya asụ Abishayi: “Ẹjo-iphe, Sheba nwa Bikiri e-me anyi bẹ kakwa ọphu Abụsalomu meru. Chịta ndu-ozi mụbe nnajịuphu ngu chịpyabe iya; ọdumeka bẹ ọo-bahụkwa lẹ mkpụkpu, a kpụ-pheru igbulọ mgburugburu; nahụ anyi gbalaa.”
6 Então Davi disse a Abisai: — Agora Seba, o filho de Bicri, nos fará mais mal do que Absalão. Por isso, pegue os servos do seu senhor e vá atrás dele, para que não ache para si cidades fortificadas e nos escape.
7 Ọo ya bụ; Abishayi chịtanu ndu ojọgu Jiowabu; mẹ ndu Kereti; mẹ ndu Pẹleti; mẹ ndu bụkpoo ndu ike dụ l'ọgu; ẹphe shi lẹ Jierúsalẹmu tụgbua jeshia achị Sheba nwa Bikiri.
7 Então saíram com ele os soldados de Joabe, a guarda real e todos os valentes. Saíram de Jerusalém para perseguir Seba, filho de Bicri.
8 O be teke ẹphe nọkwadu l'oke mkpuma, nọ lẹ mkpụkpu Gibiyọnu; Amasa byapfutashịa phẹ. Teke ono bẹ Jiowabu yeru uwe ojọgu iya; gude akpọ, o we l'upfu gude kebuta ogu-echi, a tsụru ọbo. O jeshia ahata ọkpa; ogu-echi ono shi l'ọbo iya mịfu daa.
8 Quando chegaram à pedra grande que está em Gibeão, Amasa veio ao encontro deles. Joabe usava trajes militares e sobre eles um cinto, no qual, presa aos seus lombos, estava uma espada dentro da bainha. Quando Joabe se adiantou, sua espada caiu.
9 Jiowabu bya ajịa Amasa sụ iya: “?Ẹhu dụ ngu-a ree; nwanna mu?” Jiowabu bya eworu ẹkutara dẹe Amasa l'ẹji-agba gẹ ya tsutsua ya ọnu.
9 Então Joabe disse a Amasa: — Você vai bem, meu irmão? E, com a mão direita, pegou na barba de Amasa, para o beijar.
10 Ọphu Amasa te elerwetaduru ẹnya hụma ogu-echi, Jiowabu kpapyabẹru l'ẹka. Ọo ya bụ; Jiowabu woru iya nmaa ya l'ẹpho; akụrepho iya kposhihu l'alị. Ọphu ọ nmaẹduru iya ogu-echi ono ọzo; ọ bụwaru iya nụ anwụhu.
10 Amasa não reparou na espada que estava na mão de Joabe. Assim, este o feriu com ela na barriga e lhe derramou por terra os intestinos. Amasa morreu, sem que fosse preciso dar um segundo golpe. Então Joabe e o seu irmão Abisai perseguiram Seba, filho de Bicri.
11 Onye lanụ lẹ ndu ojọgu Jiowabu je apfụru lẹ mgboru Amasa asụje: “Onye sụru lẹ Jiowabu dụ iya l'obu; mbụ onye sụru lẹ ya bụ kẹ Dévidi; g'onye ọbu tsonụru Jiowabu!”
11 Mas um dos moços de Joabe parou junto do corpo de Amasa e disse: — Quem está do lado de Joabe e é por Davi, siga Joabe!
12 Noo ya; Amasa dabyiru l'echilabọ gbororo l'ẹka ono arwaswi onwiya lẹ mee ya. Ọ nọdu abụjeru; onye jetaru rwua ẹka ono; l'ọ kpọo beru. Nwoke ono hụmaepho l'ọobujeru; onye jetaru rwua ẹka ono; l'ọ kpọo beru; ọ lọcha Amasa l'ẹgbudu; chịta kpowula-kpowula uwe phukputa iya.
12 Amasa estava envolto no seu sangue no meio do caminho. Quando o moço viu que todo o povo parava, arrastou Amasa do caminho para o campo e lançou um manto sobre ele. Porque ele via que todo aquele que chegava perto dele parava.
13 Ọ bụru g'a pafụeru iya phọ l'ụzo ono bẹ ndu ojọgu ono l'ophu tụkoru wụru tsoru Jiowabu chịahaa Sheba nwa Bikiri.
13 Depois que o corpo foi afastado do caminho, todos os homens seguiram Joabe, para perseguirem Seba, filho de Bicri.
14 Sheba ghajakọta iphe, bụ ipfu, dụ l'alị ndu Ízurẹlu je akpaa lẹ mkpụkpu Abẹlu-Bẹtu-Maka. Ndu shi l'ipfu Bikiri g'ẹphẹ ha kpakodzua wụ-tsoru iya.
14 Seba passou por todas as tribos de Israel até Abel-Bete-Maaca, e apenas os beritas se ajuntaram todos e o seguiram.
15 Jiowabu mẹ ndu ojọgu iya phẹ bya bya ekephee mkpụkpu Abẹlu-Bẹtu-Maka mgburugburu; kebuta Sheba l'ẹka ono. Ẹphe bya akụbe ẹja gude kpụ-buta mkpụkpu ono; ẹja ono nọdu rwua l'igbulọ mkpụkpu ono. Ẹphe nọdu etsukpọshi igbulọ mkpụkpu ono; g'ọophofukwanu daa.
15 Joabe e os seus homens vieram e o cercaram em Abel-Bete-Maaca. E levantaram contra a cidade um montão da altura da muralha. E todo o povo que estava com Joabe batia na muralha para a derrubar.
16 O nweru nwanyị maru mmamiphe, bu lẹ mkpụkpu ono, ara ọ́rà sụ: “Unu ngabẹkpodapho-o! Unu ngabẹkpodapho-o! Jiko ziaru mu Jiowabu g'ọ bya gẹ mu pfuru yeru iya.”
16 Então uma mulher sábia gritou de dentro da cidade: — Escutem! Escutem! Digam a Joabe que venha cá, para que eu fale com ele.
17 Jiowabu bya ejekubeshia ya; nwanyị ono jịa ya sụ: “?Bụ gụbedua bẹ bụ Jiowabu?”
17 Quando ele chegou perto, a mulher perguntou: — Você é Joabe? Ele respondeu: — Eu sou. Ela lhe disse: — Ouça as palavras desta sua serva. Joabe respondeu: — Estou ouvindo.
18 Nwanyị ono sụ: “Teke ndiche bẹ e shi asụje: ‘G'e jekwa akpata ishi lẹ mkpụkpu Abẹlu!’ A -kpatawa ishi ono; eeshi nno doshia opfu, ada nụ.
18 Então ela disse: — Antigamente se costumava dizer: “Peçam conselho na cidade de Abel”; e assim as questões eram resolvidas.
19 Sụ-a; anyi bụ ndu dụ àgù; tẹme anyi bụru ndu e gude ire anyi ẹka l'alị Ízurẹlu. Nta-a bẹ iime g'i mebyishia mkpụkpu, nọ ọnodu ne l'alị Ízurẹlu. ?Dẹnu g'o gude ị nọdu eme g'ị lwụa ndu bụ okiphe Chipfu?”
19 Eu sou uma das pacíficas e das fiéis em Israel, e você procura destruir uma cidade que é mãe em Israel. Por que você quer devorar a herança do Senhor ?
20 Jiowabu sụ: “Tụswekwa! Tụswekwa! G'ọ tọ bụkwaru mu a-lwụ mkpụkpu unu; ọzoo mebyishia ya.
20 Então Joabe respondeu: — Longe, longe de mim que eu devore e destrua!
21 Ọ tọ bụkwa g'ọ dụ bụ ono. Ọle o nwekwanụru nwoke lanụ, ẹpha iya bụ Sheba nwa Bikiri, shi l'alị úbvú úbvú ndu Ifuremu, bụ onye kwefuru eze, bụ Dévidi ike. Unu -kpụtawa nwoke ono ye mu l'ẹka; mu alụfu lẹ mkpụkpu-a.”
21 A coisa não é assim. Porém um homem da região montanhosa de Efraim, chamado Seba, filho de Bicri, levantou a mão contra o rei, contra Davi. Entreguem-me só este, e eu vou me retirar da cidade. Então a mulher disse a Joabe: — Eis que a cabeça dele será jogada por cima da muralha para você.
22 Tọbudu iya bụ; nwanyị ono gude mmamiphe iya ono jepfu ndu mkpụkpu ono; ẹphe gbuta ishi Sheba nwa Bikiri woru tụfuru Jiowabu. O woru opu gbua; ndu ojọgu ono wụfu lẹ mkpụkpu ono; onyenọnu lashịchaa ibe iya. Jiowabu laphu azụ jepfushia eze lẹ Jierúsalẹmu.
22 Então a mulher, na sua sabedoria, foi falar com todo o povo. E cortaram a cabeça de Seba, filho de Bicri, e a jogaram para Joabe. Então Joabe tocou a trombeta, e eles se retiraram da cidade, cada um para a sua casa. E Joabe voltou a Jerusalém, para junto do rei.
23 Ọo Jiowabu bẹ bụ onye-ishi iphe, bụkpoo ndu ojọgu l'alị ndu Ízurẹlu. Benaya nwa Jiehoyada bụru onye-ishi ndu Kereti mẹ ndu Pẹleti.
23 Joabe era comandante de todo o exército de Israel. Benaia, filho de Joiada, era comandante da guarda real.
24 Adoniramu bụru onye-ishi ọgbo ozi. Jiehoshafatu nwa Ahiludu bụru onye akwakọbeje iphe, meru ememe.
24 Adorão era chefe dos que estavam sujeitos a trabalhos forçados. Josafá, filho de Ailude, era o cronista.
25 Sheva bụru onye edeje ẹkwo. Ọ bụru Zadọku yẹe Abyiyata bụ ndu-uke Chileke.
25 Seva era o escrivão. Zadoque e Abiatar eram os sacerdotes.
26 Ira kẹ mkpụkpu Jayi bụkwarupho onye uke Chileke kẹ Dévidi.
26 E também Ira, o jairita, era ministro de Davi.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.