2 Samuel 20
Bayịburu Izii (IZZ) vs ARIB
1 Tọbudu iya bụ; o nweru ọgalemkpa nemadzụ, nọ l'ẹka ono, ẹpha iya bụ Sheba nwa Bikiri. Ọ bụ onye ipfu Benjiaminu. O woru opu gbua chishia mkpu sụ:
1 Ora, sucedeu achar-se ali um homem de Belial, cujo nome era Sebá, filho de Bicri, homem de Benjamim, o qual tocou a buzina, e disse: Não temos parte em Davi, nem herança no filho de Jessé; cada um à sua tenda, ó Israel!
2 Ọo ya bụ; ndu Ízurẹlu l'ophu gbadochaa Dévidi je awụ-tsoru Sheba nwa Bikiri. Ọle ndu kẹ Jiuda nọepho nọnyabe eze shitakpọo l'ẹnyimu Jiọ́danu jasụ lẹ Jierúsalẹmu.
2 Então todos os homens de Israel se separaram de Davi, e seguiram a Sebá, filho de Bicri; porém os homens de Judá seguiram ao seu rei desde o Jordão até Jerusalém.
3 Dévidi bya alarwua ibe iya lẹ Jierúsalẹmu; bya achịta ụnwanyi iri ono, abụ-zidu unyomu iya ono, ọ harụ g'ẹphe nọdu leta ibe eze ẹnya ono. Ọ chịru phẹ ye l'ụlo ẹka a nọ eche phẹ nche. Ọ nọdu azụ phẹ lẹ nri; ọle o to jepfujeduru phẹ. E wuchia phẹ l'ime ụlo; ẹphe nọdu ọnodu ụnwanyi, ji phẹ anọedu jasụru ẹphe nwụshihu.
3 Quando Davi chegou à sua casa em Jerusalém, tomou as dez concubinas que deixara para guardarem a casa, e as pôs numa casa, sob guarda, e as sustentava; porém não entrou a elas. Assim estiveram encerradas até o dia da sua morte, vivendo como viúvas.
4 No iya; eze bya bya ezia Amasa sụ iya: “Gude ujiku ẹto kukọoru mu ndu Jiuda g'unu l'ẹphe tụko wụ-pfuta mu l'ẹka-a.”
4 Disse então o rei a Amasa: Convoca-me dentro de três dias os homens de Judá, e apresenta-te aqui.
5 O be teke Amasa jeru gẹ ya kukọo ndu Jiuda ọbu; o je anọghata teke eze tụ-buru iya.
5 Foi, pois, Amasa para convocar a Judá, porém demorou-se além do tempo que o rei lhe designara.
6 Dévidi bya asụ Abishayi: “Ẹjo-iphe, Sheba nwa Bikiri e-me anyi bẹ kakwa ọphu Abụsalomu meru. Chịta ndu-ozi mụbe nnajịuphu ngu chịpyabe iya; ọdumeka bẹ ọo-bahụkwa lẹ mkpụkpu, a kpụ-pheru igbulọ mgburugburu; nahụ anyi gbalaa.”
6 Então disse Davi a Abisai: Mais mal agora nos fará Sebá, filho de Bicri, do que Absalão; toma, pois, tu os servos de teu senhor, e persegue-o, para que ele porventura não ache para si cidades fortificadas, e nos escape à nossa vista.
7 Ọo ya bụ; Abishayi chịtanu ndu ojọgu Jiowabu; mẹ ndu Kereti; mẹ ndu Pẹleti; mẹ ndu bụkpoo ndu ike dụ l'ọgu; ẹphe shi lẹ Jierúsalẹmu tụgbua jeshia achị Sheba nwa Bikiri.
7 Então saíram atrás dele os homens de Joabe, e os quereteus, e os peleteus, e todos os valentes; saíram de Jerusalém para perseguirem a Sebá, filho de Bicri.
8 O be teke ẹphe nọkwadu l'oke mkpuma, nọ lẹ mkpụkpu Gibiyọnu; Amasa byapfutashịa phẹ. Teke ono bẹ Jiowabu yeru uwe ojọgu iya; gude akpọ, o we l'upfu gude kebuta ogu-echi, a tsụru ọbo. O jeshia ahata ọkpa; ogu-echi ono shi l'ọbo iya mịfu daa.
8 Quando chegaram à pedra grande que está junto a Gibeão, Amasa lhes veio ao encontro. Estava Joabe cingido do seu traje de guerra que vestira, e sobre ele um cinto com a espada presa aos seus lombos, na sua bainha; e, adiantando-se ele, a espada caiu da bainha.
9 Jiowabu bya ajịa Amasa sụ iya: “?Ẹhu dụ ngu-a ree; nwanna mu?” Jiowabu bya eworu ẹkutara dẹe Amasa l'ẹji-agba gẹ ya tsutsua ya ọnu.
9 E disse Joabe a Amasa: Vais bem, meu irmão? E Joabe, com a mão direita, pegou da barba de Amasa, para o beijar.
10 Ọphu Amasa te elerwetaduru ẹnya hụma ogu-echi, Jiowabu kpapyabẹru l'ẹka. Ọo ya bụ; Jiowabu woru iya nmaa ya l'ẹpho; akụrepho iya kposhihu l'alị. Ọphu ọ nmaẹduru iya ogu-echi ono ọzo; ọ bụwaru iya nụ anwụhu.
10 Amasa, porém, não reparou na espada que está na mão de Joabe; de sorte que este o feriu com ela no ventre, derramando-lhe por terra as entranhas, sem feri-lo segunda vez; e ele morreu. Então Joabe e Abisai, seu irmão, perseguiram a Sebá, filho de Bicri.
11 Onye lanụ lẹ ndu ojọgu Jiowabu je apfụru lẹ mgboru Amasa asụje: “Onye sụru lẹ Jiowabu dụ iya l'obu; mbụ onye sụru lẹ ya bụ kẹ Dévidi; g'onye ọbu tsonụru Jiowabu!”
11 Mas um homem dentre os servos de Joabe ficou junto a Amasa, e dizia: Quem favorece a Joabe, e quem é por Davi, siga a Joabe.
12 Noo ya; Amasa dabyiru l'echilabọ gbororo l'ẹka ono arwaswi onwiya lẹ mee ya. Ọ nọdu abụjeru; onye jetaru rwua ẹka ono; l'ọ kpọo beru. Nwoke ono hụmaepho l'ọobujeru; onye jetaru rwua ẹka ono; l'ọ kpọo beru; ọ lọcha Amasa l'ẹgbudu; chịta kpowula-kpowula uwe phukputa iya.
12 E Amasa se revolvia no seu sangue no meio do caminho. E aquele homem, vendo que todo o povo parava, removeu Amasa do caminho para o campo, e lançou sobre ele um manto, porque viu que todo aquele que chegava ao pé dele parava.
13 Ọ bụru g'a pafụeru iya phọ l'ụzo ono bẹ ndu ojọgu ono l'ophu tụkoru wụru tsoru Jiowabu chịahaa Sheba nwa Bikiri.
13 Mas removido Amasa do caminho, todos os homens seguiram a Joabe, para perseguirem a Sebá, filho de Bicri.
14 Sheba ghajakọta iphe, bụ ipfu, dụ l'alị ndu Ízurẹlu je akpaa lẹ mkpụkpu Abẹlu-Bẹtu-Maka. Ndu shi l'ipfu Bikiri g'ẹphẹ ha kpakodzua wụ-tsoru iya.
14 Então Sebá passou por todas as tribos de Israel até Abel e Bete-Maacá; e todos os beritas, ajuntando-se, também o seguiram.
15 Jiowabu mẹ ndu ojọgu iya phẹ bya bya ekephee mkpụkpu Abẹlu-Bẹtu-Maka mgburugburu; kebuta Sheba l'ẹka ono. Ẹphe bya akụbe ẹja gude kpụ-buta mkpụkpu ono; ẹja ono nọdu rwua l'igbulọ mkpụkpu ono. Ẹphe nọdu etsukpọshi igbulọ mkpụkpu ono; g'ọophofukwanu daa.
15 Vieram, pois, e cercaram a Sebá em Abel de Bete-Maacá; e levantaram contra a cidade um montão, que se elevou defronte do muro; e todo o povo que estava com Joabe batia o muro para derrubá-lo.
16 O nweru nwanyị maru mmamiphe, bu lẹ mkpụkpu ono, ara ọ́rà sụ: “Unu ngabẹkpodapho-o! Unu ngabẹkpodapho-o! Jiko ziaru mu Jiowabu g'ọ bya gẹ mu pfuru yeru iya.”
16 Então uma mulher sábia gritou de dentro da cidade: Ouvi! ouvi! Dizei a Joabe: Chega-te cá, para que eu te fale.
17 Jiowabu bya ejekubeshia ya; nwanyị ono jịa ya sụ: “?Bụ gụbedua bẹ bụ Jiowabu?”
17 Ele, pois, se chegou perto dela; e a mulher perguntou: Tu és Joabe? Respondeu ele: Sou. Ela lhe disse: Ouve as palavras de tua serva. Disse ele: Estou ouvindo.
18 Nwanyị ono sụ: “Teke ndiche bẹ e shi asụje: ‘G'e jekwa akpata ishi lẹ mkpụkpu Abẹlu!’ A -kpatawa ishi ono; eeshi nno doshia opfu, ada nụ.
18 Então falou ela, dizendo: Antigamente costumava-se dizer: Que se peça conselho em Abel; e era assim que se punha termo às questões.
19 Sụ-a; anyi bụ ndu dụ àgù; tẹme anyi bụru ndu e gude ire anyi ẹka l'alị Ízurẹlu. Nta-a bẹ iime g'i mebyishia mkpụkpu, nọ ọnodu ne l'alị Ízurẹlu. ?Dẹnu g'o gude ị nọdu eme g'ị lwụa ndu bụ okiphe Chipfu?”
19 Eu sou uma das pacíficas e das fiéis em Israel; e tu procuras destruir uma cidade que é mãe em Israel; por que, pois, devorarias a herança do Senhor?
20 Jiowabu sụ: “Tụswekwa! Tụswekwa! G'ọ tọ bụkwaru mu a-lwụ mkpụkpu unu; ọzoo mebyishia ya.
20 Então respondeu Joabe, e disse: Longe, longe de mim que eu tal faça, que eu devore ou arruíne!
21 Ọ tọ bụkwa g'ọ dụ bụ ono. Ọle o nwekwanụru nwoke lanụ, ẹpha iya bụ Sheba nwa Bikiri, shi l'alị úbvú úbvú ndu Ifuremu, bụ onye kwefuru eze, bụ Dévidi ike. Unu -kpụtawa nwoke ono ye mu l'ẹka; mu alụfu lẹ mkpụkpu-a.”
21 A coisa não é assim; porém um só homem da região montanhosa de Efraim, cujo nome é Sebá, filho de Bicri, levantou a mão contra o rei, contra Davi; entregai-me só este, e retirar-me-ei da cidade. E disse a mulher a Joabe: Eis que te será lançada a sua cabeça pelo muro.
22 Tọbudu iya bụ; nwanyị ono gude mmamiphe iya ono jepfu ndu mkpụkpu ono; ẹphe gbuta ishi Sheba nwa Bikiri woru tụfuru Jiowabu. O woru opu gbua; ndu ojọgu ono wụfu lẹ mkpụkpu ono; onyenọnu lashịchaa ibe iya. Jiowabu laphu azụ jepfushia eze lẹ Jierúsalẹmu.
22 A mulher, na sua sabedoria, foi ter com todo o povo; e cortaram a cabeça de Sebá, filho de Bicri, e a lançaram a Joabe. Este, pois, tocou a buzina, e eles se retiraram da cidade, cada um para sua tenda. E Joabe voltou a Jerusalém, ao rei.
23 Ọo Jiowabu bẹ bụ onye-ishi iphe, bụkpoo ndu ojọgu l'alị ndu Ízurẹlu. Benaya nwa Jiehoyada bụru onye-ishi ndu Kereti mẹ ndu Pẹleti.
23 Ora, Joabe estava sobre todo o exército de Israel; e Benaías, filho de Jeoiada, sobre os quereteus e os peleteus;
24 Adoniramu bụru onye-ishi ọgbo ozi. Jiehoshafatu nwa Ahiludu bụru onye akwakọbeje iphe, meru ememe.
24 e Adorão sobre a gente de trabalhos forçados; Jeosafá, filho de Ailude, era cronista;
25 Sheva bụru onye edeje ẹkwo. Ọ bụru Zadọku yẹe Abyiyata bụ ndu-uke Chileke.
25 Seva era escrivão; Zadoque e Abiatar, sacerdotes;
26 Ira kẹ mkpụkpu Jayi bụkwarupho onye uke Chileke kẹ Dévidi.
26 e Ira, o jairita, era o oficial-mor de Davi.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.