2 Samuel 1

Bayịburu Izii (IZZ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tọbudu iya bụ; Sọlu nwụhuchaepho; Dévidi shi l'ọgu ono, o gbushiru ndu Amalẹku ono lwa; bya anọo abalị labọ lẹ mkpụkpu Zikulagu.
1 Depois da morte de Saul, Davi retornou de sua vitória sobre os amalequitas e passou dois dias em Ziclague.
2 O -rwua mbọku ọphu kwe iya ẹto; a bya ele ẹnya; nwoke lanụ, shiwaa l'ọdu-ọgu Sọlu phẹ rwua; yẹe uwe iya, a gbajashịchaaru agbajashị; kporu urwuku kpua onwiya l'ishi. Ọ byapfutaẹpho Dévidi; bya adaa kpurumu l'alị gude kwabẹ iya ùbvù.
2 No terceiro dia, apareceu um homem do exército de Saul. Ele havia rasgado as roupas e colocado terra sobre a cabeça. Ao chegar, curvou-se diante de Davi com o rosto no chão.
3 Dévidi jịa ya sụ iya: “?Bụ aweya bẹ i shi?”
3 “De onde você vem?”, perguntou Davi. O homem respondeu: “Escapei do acampamento israelita”.
4 Dévidi sụ iya: “?Dẹnu g'ọ nwụru? Jiko kọeshiduru mu iya.”
4 “O que aconteceu?”, disse Davi. “Conte-me como foi a batalha.” “Todo o nosso exército fugiu do conflito”, disse o homem. “Muitos morreram, e Saul e seu filho Jônatas também estão mortos.”
5 Tọbudu iya bụ; Dévidi bya ajịa nwokorọbya ono, byaru bya akọoru iya iphe ono sụ iya: “?Dẹnu g'i shi maru lẹ Sọlu yẹle nwa iya, bụ Jionatanu bẹ tụkoru nwụhuchaa?”
5 “Como você sabe que Saul e Jônatas estão mortos?”, perguntou Davi.
6 Nwokorọbya ono, byaru akọoru Dévidi iphe ono sụ: “O nweẹrupho g'o meru; mu nọdu l'úbvú Gilubowa; Sọlu l'onwiya nọdu l'ẹka ono nmakpuru l'eli arwa iya. Ụgbo-ịnya ndu ọhogu iya; yẹle ndu agba l'ịnya ono nọdu achịwa iya kpabẹ kpabẹ.
6 O homem respondeu: “Aconteceu de eu chegar ao monte Gilboa e ver Saul apoiado em sua lança, enquanto carros de guerra e cavaleiros inimigos se aproximavam dele.
7 No iya; Sọlu bya aghaa ẹnya l'azụ hụma mu; bya araku mu. Mu jịa ya sụ: ‘?Bụ gẹ mu mee gụnu?’
7 Quando ele se virou e me viu, gritou para que eu me aproximasse dele. ‘Aqui estou, senhor’, eu lhe disse.
8 Ọ jịa mu: ‘?Bụ onye bẹ ị bụ?’ Mu sụ iya lẹ mu bụ onye Amalẹku.
8 Ele perguntou: ‘Quem é você?’. E eu respondi: ‘Sou amalequita’.
9 Ọ sụ mu jiko gẹ mu bya apfụ-kube iya gbua ya; noo kẹle ya nọ ndzụ, ọnwu ka mma!
9 Então ele me suplicou: ‘Venha cá e mate-me, pois a dor é terrível e quero morrer’.
10 Mu jenụ apfụ-kube iya; woru iya gbua; noo kẹle o doru mu ẹnya l'ọ -darwuwa alị bẹ ọ bụwaa iya ọnwu. Mu bya ekputa iya okpu-eze, o kpu l'ishi; bya agbata iya echi, ọ gba l'ẹka; ọ bụru iya bẹ mu gude wotaru gụbe nnajịuphu mu l'ẹka-a.”
10 Então o matei, pois sabia que ele não sobreviveria. Em seguida, tomei sua coroa e seu bracelete e os trouxe para cá, para o meu senhor”.
11 Noo ya; Dévidi yẹle ndu ẹphe l'iya swị ye ẹka l'uwe phẹ gbajashịchaa.
11 Quando ouviram a notícia, Davi e seus homens rasgaram as vestes.
12 Ẹphe tụko raa ẹkwa; gụa aphụ; swịa ẹgu jeye l'ụzenyashi l'opfu ẹhu Sọlu; mẹ nwa iya nwoke, bụ Jionatanu; mẹ kẹ ndu ojọgu Chipfu, bụ ọnu-ụlo Ízurẹlu ono, e gude ogu-echi gbushia ono.
12 Lamentaram, choraram e jejuaram o dia todo por Saul e seu filho Jônatas, pelo exército do S enhor e pela nação de Israel, pois naquele dia muitos haviam morrido pela espada.
13 Dévidi bya ajịa nwokorọbya ono, byaru iya edoru iphe ono sụ iya: “?Ị bụ onye awe?”
13 Depois, Davi disse ao jovem que havia trazido a notícia: “De onde você é?”. Ele respondeu: “Sou filho de um estrangeiro, um amalequita que vive em sua terra”.
14 Dévidi jịa ya sụ: “?Bụ gụnu bẹ ị tị tsụduru ebvu k'ahali ẹka gbua onye Chipfu wụru manụ l'ishi?”
14 Davi perguntou: “Como você não teve medo de matar o ungido do S enhor ?”.
15 Dévidi bya ekua onye lanụ l'ụnwokorobya iya sụ: “Je egbuta nwoke ono tụa!” O je egbuta iya tụa; ọ nwụhu.
15 Então Davi chamou um de seus soldados e lhe ordenou: “Mate-o!”. O soldado feriu o amalequita com sua espada e o matou.
16 Dévidi sụ iya: “G'ọchi ngu tukokwaru ngu l'ishi; noo kẹle i gudewaa ọnu ngu gbaa onwongu ama sụ l'ọo ngu gburu onye Chipfu wụru manụ l'ishi.”
16 Davi disse: “Você condenou a si mesmo ao confessar que matou o ungido do S enhor ”.
17 Tọbudu iya bụ; Dévidi bya agụa ebvu-aphụ ẹhu Sọlu yẹe nwa iya, bụ Jionatanu;
17 Davi entoou uma canção fúnebre para Saul e Jônatas
18 bya asụ g'e zia ndu Jiuda g'aagụje ebvu-aphụ ono. Ẹpha ebvu ono bụ “apfụ.” Ẹka e deru ebvu ọbu bụ l'ẹkwo Jiasha.
18 e ordenou que fosse ensinada ao povo de Judá. Ela é conhecida como Cântico do Arco e está registrada no Livro de Jasar .
19 “Ùbvù, ị dụ gụbe Ízurẹlu bẹ
19 Seu esplendor, ó Israel, está morto sobre os montes! Como caíram os valentes!
20 G'e te pfukwa iya lẹ
20 Não contem essa notícia em Gate, não a proclamem nas ruas de Asquelom, para que não se alegrem as filhas dos filisteus, para que as filhas dos incircuncisos não festejem em triunfo.
21 Unubẹ úbvú úbvú Gilubowa;
21 Ó montes de Gilboa, que não haja orvalho nem chuva sobre vocês, nem campos férteis que produzam ofertas de cereais. Pois ali foram profanados os escudos de valentes; o escudo de Saul não será mais ungido com óleo.
22 Apfụ Jionatanu bẹ ta
22 O arco de Jônatas não recuava, e a espada de Saul era invencível. Derramaram o sangue de seus inimigos e atravessaram o corpo de guerreiros.
23 Sọlu waa Jionatanu;
23 Quão amados e estimados eram Saul e Jônatas! Estiveram juntos na vida e na morte. Eram mais velozes que as águias, mais fortes que os leões.
24 Unubẹ ụnwada Ízurẹlu;
24 Ó filhas de Israel, chorem por Saul, pois ele as vestia com finos trajes vermelhos, com roupas adornadas de ouro.
25 Lewarọ gẹ ndu ọkpehu dụ
25 Como caíram os valentes na batalha! Jônatas está morto sobre os montes.
26 Mu agụ aphụ ẹhu ngu;
26 Como choro por você, meu irmão Jônatas, quanto eu o estimava! Seu amor por mim era precioso, mais que o amor das mulheres.
27 Lewarọ gẹ ndu ọkpehu
27 Como caíram os valentes! Estão mortos, despojados de suas armas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.