2 Samuel 1
Bayịburu Izii (IZZ) vs ARA
1 Tọbudu iya bụ; Sọlu nwụhuchaepho; Dévidi shi l'ọgu ono, o gbushiru ndu Amalẹku ono lwa; bya anọo abalị labọ lẹ mkpụkpu Zikulagu.
1 Depois da morte de Saul, voltando Davi da derrota dos amalequitas e estando já dois dias em Ziclague,
2 O -rwua mbọku ọphu kwe iya ẹto; a bya ele ẹnya; nwoke lanụ, shiwaa l'ọdu-ọgu Sọlu phẹ rwua; yẹe uwe iya, a gbajashịchaaru agbajashị; kporu urwuku kpua onwiya l'ishi. Ọ byapfutaẹpho Dévidi; bya adaa kpurumu l'alị gude kwabẹ iya ùbvù.
2 sucedeu, ao terceiro dia, aparecer do arraial de Saul um homem com as vestes rotas e terra sobre a cabeça; em chegando ele a Davi, inclinou-se, lançando-se em terra.
3 Dévidi jịa ya sụ iya: “?Bụ aweya bẹ i shi?”
3 Perguntou-lhe Davi: Donde vens? Ele respondeu: Fugi do arraial de Israel.
4 Dévidi sụ iya: “?Dẹnu g'ọ nwụru? Jiko kọeshiduru mu iya.”
4 Disse-lhe Davi: Como foi lá isso? Conta-mo. Ele lhe respondeu: O povo fugiu da batalha, e muitos caíram e morreram, bem como Saul e Jônatas, seu filho.
5 Tọbudu iya bụ; Dévidi bya ajịa nwokorọbya ono, byaru bya akọoru iya iphe ono sụ iya: “?Dẹnu g'i shi maru lẹ Sọlu yẹle nwa iya, bụ Jionatanu bẹ tụkoru nwụhuchaa?”
5 Disse Davi ao moço que lhe dava as novas: Como sabes tu que Saul e Jônatas, seu filho, são mortos?
6 Nwokorọbya ono, byaru akọoru Dévidi iphe ono sụ: “O nweẹrupho g'o meru; mu nọdu l'úbvú Gilubowa; Sọlu l'onwiya nọdu l'ẹka ono nmakpuru l'eli arwa iya. Ụgbo-ịnya ndu ọhogu iya; yẹle ndu agba l'ịnya ono nọdu achịwa iya kpabẹ kpabẹ.
6 Então, disse o moço portador das notícias: Cheguei, por acaso, à montanha de Gilboa, e eis que Saul estava apoiado sobre a sua lança, e os carros e a cavalaria apertavam com ele.
7 No iya; Sọlu bya aghaa ẹnya l'azụ hụma mu; bya araku mu. Mu jịa ya sụ: ‘?Bụ gẹ mu mee gụnu?’
7 Olhando ele para trás, viu-me e chamou-me. Eu disse: Eis-me aqui.
8 Ọ jịa mu: ‘?Bụ onye bẹ ị bụ?’ Mu sụ iya lẹ mu bụ onye Amalẹku.
8 Ele me perguntou: Quem és tu? Eu respondi: Sou amalequita.
9 Ọ sụ mu jiko gẹ mu bya apfụ-kube iya gbua ya; noo kẹle ya nọ ndzụ, ọnwu ka mma!
9 Então, me disse: Arremete sobre mim e mata-me, pois me sinto vencido de cãibra, mas o tino se acha ainda todo em mim.
10 Mu jenụ apfụ-kube iya; woru iya gbua; noo kẹle o doru mu ẹnya l'ọ -darwuwa alị bẹ ọ bụwaa iya ọnwu. Mu bya ekputa iya okpu-eze, o kpu l'ishi; bya agbata iya echi, ọ gba l'ẹka; ọ bụru iya bẹ mu gude wotaru gụbe nnajịuphu mu l'ẹka-a.”
10 Arremessei-me, pois, sobre ele e o matei, porque bem sabia eu que ele não viveria depois de ter caído. Tomei-lhe a coroa que trazia na cabeça e o bracelete e os trouxe aqui ao meu senhor.
11 Noo ya; Dévidi yẹle ndu ẹphe l'iya swị ye ẹka l'uwe phẹ gbajashịchaa.
11 Então, apanhou Davi as suas próprias vestes e as rasgou, e assim fizeram todos os homens que estavam com ele.
12 Ẹphe tụko raa ẹkwa; gụa aphụ; swịa ẹgu jeye l'ụzenyashi l'opfu ẹhu Sọlu; mẹ nwa iya nwoke, bụ Jionatanu; mẹ kẹ ndu ojọgu Chipfu, bụ ọnu-ụlo Ízurẹlu ono, e gude ogu-echi gbushia ono.
12 Prantearam, choraram e jejuaram até à tarde por Saul, e por Jônatas, seu filho, e pelo povo do Senhor , e pela casa de Israel, porque tinham caído à espada.
13 Dévidi bya ajịa nwokorọbya ono, byaru iya edoru iphe ono sụ iya: “?Ị bụ onye awe?”
13 Então, perguntou Davi ao moço portador das notícias: Donde és tu? Ele respondeu: Sou filho de um homem estrangeiro, amalequita.
14 Dévidi jịa ya sụ: “?Bụ gụnu bẹ ị tị tsụduru ebvu k'ahali ẹka gbua onye Chipfu wụru manụ l'ishi?”
14 Davi lhe disse: Como não temeste estender a mão para matares o ungido do Senhor ?
15 Dévidi bya ekua onye lanụ l'ụnwokorobya iya sụ: “Je egbuta nwoke ono tụa!” O je egbuta iya tụa; ọ nwụhu.
15 Então, chamou Davi a um dos moços e lhe disse: Vem, lança-te sobre esse homem. Ele o feriu, de sorte que morreu.
16 Dévidi sụ iya: “G'ọchi ngu tukokwaru ngu l'ishi; noo kẹle i gudewaa ọnu ngu gbaa onwongu ama sụ l'ọo ngu gburu onye Chipfu wụru manụ l'ishi.”
16 Disse-lhe Davi: O teu sangue seja sobre a tua cabeça, porque a tua própria boca testificou contra ti, dizendo: Matei o ungido do Senhor .
17 Tọbudu iya bụ; Dévidi bya agụa ebvu-aphụ ẹhu Sọlu yẹe nwa iya, bụ Jionatanu;
17 Pranteou Davi a Saul e a Jônatas, seu filho, com esta lamentação,
18 bya asụ g'e zia ndu Jiuda g'aagụje ebvu-aphụ ono. Ẹpha ebvu ono bụ “apfụ.” Ẹka e deru ebvu ọbu bụ l'ẹkwo Jiasha.
18 determinando que fosse ensinado aos filhos de Judá o Hino ao Arco, o qual está escrito no Livro dos Justos.
19 “Ùbvù, ị dụ gụbe Ízurẹlu bẹ
19 A tua glória, ó Israel, foi morta sobre os teus altos! Como caíram os valentes!
20 G'e te pfukwa iya lẹ
20 Não o noticieis em Gate, nem o publiqueis nas ruas de Asquelom, para que não se alegrem as filhas dos filisteus, nem saltem de contentamento as filhas dos incircuncisos.
21 Unubẹ úbvú úbvú Gilubowa;
21 Montes de Gilboa, não caia sobre vós nem orvalho, nem chuva, nem haja aí campos que produzam ofertas, pois neles foi profanado o escudo dos valentes, o escudo de Saul, que jamais será ungido com óleo.
22 Apfụ Jionatanu bẹ ta
22 Sem sangue dos feridos, sem gordura dos valentes, nunca se recolheu o arco de Jônatas, nem voltou vazia a espada de Saul.
23 Sọlu waa Jionatanu;
23 Saul e Jônatas, queridos e amáveis, tanto na vida como na morte não se separaram! Eram mais ligeiros do que as águias, mais fortes do que os leões.
24 Unubẹ ụnwada Ízurẹlu;
24 Vós, filhas de Israel, chorai por Saul, que vos vestia de rica escarlata, que vos punha sobre os vestidos adornos de ouro.
25 Lewarọ gẹ ndu ọkpehu dụ
25 Como caíram os valentes no meio da peleja! Jônatas sobre os montes foi morto!
26 Mu agụ aphụ ẹhu ngu;
26 Angustiado estou por ti, meu irmão Jônatas; tu eras amabilíssimo para comigo! Excepcional era o teu amor, ultrapassando o amor de mulheres.
27 Lewarọ gẹ ndu ọkpehu
27 Como caíram os valentes, e pereceram as armas de guerra!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.