2 Samuel 19

Bayịburu Izii (IZZ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Tọbudu iya bụ; e je edooru Jiowabu sụ iya: “Eze bẹ agụkwa aphụ; bya ara ẹkwa Abụsalomu.”
1 Informaram a Joabe que o rei estava chorando e se lamentando por Absalão.
2 Alwụ-kpe ono, ndu ojọgu lwụ-kperu mbọku ono bya aghaa ịgharaphu bụru ndu ojọgu ono g'ẹphe haa iphe aphụ; noo kẹle ẹphe nụmaru g'aasụje l'eze bẹ akwakwa ẹkwa nwa iya ono nwụhuru nụ ono.
2 E para todo o exército a vitória daquele dia se transformou em luto, porque as tropas ouviram dizer: "O rei está de luto por seu filho".
3 Ẹphe tọ nwẹhu zitachaa onwophẹ ezita pyoba l'ime mkpụkpu mbọku ono; g'ẹgube ono, ndu iphere dụ l'ẹphe gbaru ọso l'ọgu ezitajẹ onwophẹ ezita pyobata ono-a.
3 Naquele dia, o exército ficou em silêncio na cidade, como fazem os que fogem humilhados da batalha.
4 Eze kpuchia onwiya iphe l'iphu chia mkpu ẹkwa sụ: “Gụbe nwa mu Abụsalomu! Oowa-e Abụsalomu nwa mu; nwa mu-ee!”
4 O rei, com o rosto coberto, gritava: "Ah, meu filho Absalão! Ah, Absalão, meu filho, meu filho! "
5 Noo ya; Jiowabu bya ejepfu eze l'ime ụlo je asụ iya: “Nta-a bụ ndu nkengu, dzọru ngu ndzụ; dzọo ụnwu ngu; mẹ unyomu ngu; mẹ ụnwanyi, abụ-zidu unyomu ngu-a bẹ ị tụkoru meru iphe-iphere kpua ntanụ-a;
5 Então Joabe entrou no palácio e foi falar com o rei: "Hoje humilhaste todos os teus soldados, os quais salvaram a tua vida, bem como a de teus filhos e filhas, e de tuas mulheres e concubinas.
6 Ọ bụru ndu ị dụ ashị bẹ i yeru obu; kpọ-chia ndu yeru ngu obu ashị. Umere ngu ntanụ-a mewaru o doo ẹnya l'ọ tọ dụdu iphe, ị gụberu ndu-ishi ndu ojọgu ngu; waa ndu-ozi ngu phẹ. Mu hụmawaru l'ẹhu gege agbẹ atsọ ngu ụtso ọme ọ -bụ lẹ Abụsalomu nọ ndzụ ntanụ-a; anyịbedua tụko g'anyi ha nwụshihukota.
6 Amas os que te odeiam e odeias os que te amam. Hoje deixaste claro que os comandantes e os seus soldados nada significam para ti. Vejo que ficarias satisfeito se, hoje, Absalão estivesse vivo e todos nós, mortos.
7 Ngwa; tụgbukwaa jepfu ndu-ozi ngu je eyeru phẹ njima. Mu gudekwa ẹpha Chipfu eriburu ngu angụ; l'ọ -bụru l'ị tị gbẹshiduru je; bẹ anyi a-wụfu-gbukwa gbado ngu; o to nwedu mẹ onye lanụ ịihumakwadu lẹ mgboru ngu l'ẹnyashi-a. Ọ bụru ono a-bya akakọta ngu atsụ l'ẹhu eme l'ẹjo-iphe, shikpọ teke ị bụ nwokorọbya nwụtaru ngu byasụ ntanụ-a.”
7 Agora, vai e encoraja teus soldados! Juro pelo Senhor que, se não fores, nem um só deles permanecerá contigo esta noite, o que para ti seria pior do que todas as desgraças que já te aconteceram, desde a tua juventude".
8 Ọo ya bụ; eze bya agbẹshi pata oshi iya je anọdu l'ọnu ẹka eeshije abahụ lẹ mkpụkpu ono. A bya akọoru ndu ono sụ phẹ: “Unu lenu; eze nọkwa l'ọnu ẹka eeshije abata lẹ mkpụkpu-a.” Ndu ono tụko g'ẹphe ha wụ-pfuta iya.
8 Então o rei levantou-se e sentou-se junto à porta da cidade. Quando o exército soube que o rei estava sentado junto à porta, todos os soldados foram até ele. Enquanto isso, os israelitas fugiam para casa.
9 Ndu Ízurẹlu g'ẹphe ha swọaha ụswo l'ipfu nọnu; ndu nọnu ẹphe epfugbaa; asụje: “Ọo eze bẹ nafụtaru anyi l'ẹka ndu ọhogu anyi; bya adzọta anyi l'ẹka ndu Filisitayinu. Obenu lẹ nta-a bẹ ọ gbafụru l'alị-a; ọ bụru opfu ẹhu Abụsalomu bẹ o gude gbafụ ọbu.
9 Em todas as tribos de Israel o povo discutia, dizendo: "Davi nos livrou das mãos de nossos inimigos; foi ele que nos libertou dos filisteus. Mas agora fugiu do país por causa de Absalão;
10 Abụsalomu-a, bụ onye ono, anyi wụru manụ l'ishi g'ọ bụru eze anyi ono-a byawanu anwụhu l'ọgu. Sụ-a; ?bụ gụnu meru g'o gude ọphu e te yedu ọnu g'ee-shi g'e duphuta eze azụ?”
10 e Absalão, a quem tínhamos ungido rei, morreu em combate. E então, por que não falam em trazer o rei de volta? "
11 Eze, bụ Dévidi bya ezia ozi g'e zia Zadọku yẹle Abyiyata, bụ ndu-uke Chileke sụ: “Unu jịedu ndu bụ ọgerenya ndu Jiuda sụ phẹ: ‘?Bụ gụnu meru g'o gude ọ bụru unubẹdua eme g'unu kperu azụ l'eme g'eze lwaphuta azụ l'ibe iya; l'ẹka iphemiphe, ndu Ízurẹlu l'ophu epfu rwuchawaru l'ẹka mụbe eze nọ l'ibe mu?
11 Quando chegou aos ouvidos do rei o que todo o Israel estava comentando, Davi mandou a seguinte mensagem aos sacerdotes Zadoque e Abiatar: "Perguntem às autoridades de Judá: Por que vocês seriam os últimos a conduzir o rei de volta ao seu palácio?
12 Unubẹdua bẹ bụ ụnwunna mu; mbụ lẹ mu l'unu tụkoru bụru anụ-ẹhu waa mee lanụ. Sụ-a; ?dẹnuhunu g'o gude; ọ bụru unubẹdua bụ ikpazụ lẹ g'ee-shi mee g'eze lwaphuta azụ?’
12 Vocês são meus irmãos, sangue do meu sangue! Por que, então, seriam os últimos a ajudar no meu retorno? "
13 Unu asụ Amasa lẹ mu sụru-a: ‘?Mu lẹ ngu ta abụdu anụ-ẹhu lanụ waa mee lanụ tọo? Ọo gụbedua bẹ mu e-gude dochia ẹnya Jiowabu g'ị bụru ishi ndu ojọgu mu shita ntanụ-a kwasẹru; ọ -dụdu nno; gẹ Chileke gwakwa mu ọchi; mbụ g'o mekwa mu ọphu ka njọ!’ ”
13 E digam a Amasa: "Você é sangue do meu sangue! Que Deus me castigue com todo o rigor se, de agora em diante, você não for o comandante do meu exército em lugar de Joabe".
14 Ọo ya bụ; o pfubuta ndu Jiuda; obu bya abụru phẹ nanụ. Ẹphe bya ezia sụ g'e zia eze sụ iya g'ẹphe lẹ ndu nkiya tụko lwatashịa.
14 As palavras de Davi conquistaram a lealdade unânime de todos os homens de Judá. E eles mandaram dizer ao rei que voltasse com todos os seus servos.
15 Eze bya alwatashịa; lwaberu ẹnyimu Jiọ́danu. Teke ono bẹ ndu Jiuda jewaru anọdu lẹ mkpụkpu Gilugalu g'ẹphe gba iya ndzuta; g'ẹphe edughatawa iya rọ l'ẹnyimu Jiọ́danu.
15 Então o rei voltou e chegou ao Jordão. E os homens de Judá foram a Gilgal, ao encontro do rei, para ajudá-lo a atravessar o Jordão.
16 Tọbudu iya bụ; Shimeyi; nwa Gera, bụ onye Benjiaminu kẹ mkpụkpu Bahurimu mekebeẹpho ẹgwegwa tsoru ndu Jiuda; ẹphe jeshia agba eze, bụ Dévidi ndzuta.
16 Simei, filho de Gera, benjamita de Baurim, foi depressa com os homens de Judá para encontrar-se com o rei Davi.
17 Ndu ipfu Benjiaminu, ẹphe l'iya swị bẹ dụ ụnu labọ l'ụkporo iri; waa onye-ozi ọnu-ụlo Sọlu, bụ Ziba; yẹle ụnwu iya unwoke, dụ iri l'ise; waa ndu-ozi iya ụmadzu ụkporo. Ẹphe mee ẹgwegwa je agba eze ndzuta l'ọnenyimu Jiọ́danu l'ẹka ọ nọ.
17 Com ele estavam outros mil benjamitas e também Ziba, supervisor da casa de Saul, com seus quinze filhos e vinte servos. Eles entraram no Jordão antes do rei,
18 Ẹphe rwughata ẹnyimu Jiọ́danu g'ẹphe kughata ndibe eze; tẹme waa g'ẹphe meeru eze iphe, ọ dụ iya g'e meeru iya.
18 e atravessaram o rio a fim de ajudar a família real na travessia e fazer o que o rei desejasse. Simei, filho de Gera, atravessou o Jordão, prostrou-se perante o rei
19 sụ iya: “Pakwarụ haa; jiko nnajịuphu mu l'ẹka mu mesweru ngu. Te ejekwa anyata iphe, dụ ẹji, mụbe nwozi ngu meru gụbe nnajịuphu mu, bụ eze lẹ mbọku ono, i shi Jierúsalẹmu tụgbua ono. Eze; jiko wofukwa iya l'obu ngu.
19 e lhe disse: "Que o meu senhor não leve em conta o meu crime. E que não te lembres do mal que o teu servo cometeu no dia em que o rei, meu senhor, saiu de Jerusalém. Que o rei não pense mais nisso!
20 Noo kẹle mụbe nwozi ngu maru-a lẹ mu meru iphe-ẹji; ọle ọ kwanụ mbẹdua bụ onye ivuzọ l'ọnulo Jiósẹfu l'ophu, byaru ntanụ-a bya agba gụbe nnajịuphu mu, bụ eze ndzuta.”
20 Eu, teu servo, reconheço que pequei. Por isso, de toda a tribo de José, fui o primeiro a vir ao encontro do rei, meu senhor".
21 Ọo ya bụ; Abishayi; nwa Zeruya sụ: “Ọ gbaru g'e gude k'iphe-a gbua Shimeyi; noo kẹle ọo iphu bẹ o phuru onye Chipfu wụru manụ g'ọ bụru eze.”
21 Então Abisai, filho de Zeruia, disse: "Simei amaldiçoou o ungido do Senhor, ele deve ser morto! "
22 Dévidi sụ: “?Bụ gụnu bẹ mu l'unu jigba; unubẹ ụnwu Zeruya; meru g'o gude unu je a-bụru ndu etso mu opfu lẹ ntanụ-a? ?Ọ gbaru g'o nweru onye ee-gbu egbugbu l'alị Ízurẹlu ntanụ-a? ?Tọ lẹ mu ta amadụ l'ọo mbẹdua bụ eze ndu Ízurẹlu ntanụ-a?”
22 Davi respondeu: "Que é que vocês têm com isso, filhos de Zeruia? Acaso se tornaram agora meus acusadores? Deve alguém ser morto hoje em Israel? Ou não tenho hoje a garantia de que voltei a reinar sobre Israel? "
23 Ọo ya bụ; ọ sụ Shimeyi: “E tee gbudu ngu rọ ya.” Eze kwee ya ukwe ribuaru iya nte.
23 E o rei prometeu a Simei, sob juramento: "Você não será morto".
24 Nwanwa Sọlu, bụ Mefiboshẹti tụgbukwapho jeshia eze ndzuta. Ọ tọ nwụbejeduru ọkpa iya ẹnya; ọphu ọ tọ kpụbotajeduru ẹ́jí-agba iya akpụbota; ọphu ọ sajẹduru uwe iya asasa e -shi mbọku ono, eze lụfuru tụgbua; jasụ mbọku, ọ lwaphutaru azụ l'ẹhu-guu.
24 Mefibosete, neto de Saul, também foi ao encontro do rei. Ele não havia lavado os pés nem aparado a barba nem lavado as roupas, desde o dia em que o rei partira até o dia em que voltou em segurança.
25 O shiẹpho Jierúsalẹmu bya gẹ ya gba eze ndzuta; eze jịa ya sụ: “Mefiboshẹti; ?bụ gụnu meru g'o gude ọphu i ti tsoduru mu tụgbua?”
25 Quando chegou de Jerusalém e encontrou-se com o rei, este lhe perguntou: "Por que você não foi comigo, Mefibosete? "
26 Ọ sụ: “Gụbe nnajịuphu mu, bụ eze; eshinu mụbe nwozi ngu bụ ẹniyeni bẹ mu sụkwaru nwozi mu g'o doziaru mu nkapfụ-ịgara mu gẹ mu nọdu iya gbaru tsoru gụbe eze; obenu lẹ nwozi mu ono, bụ Ziba ghọru mu ụgho.
26 Ele respondeu: "Ó rei, meu senhor! Eu, teu servo, sendo aleijado, mandei selar o meu jumento para montá-lo e acompanhar o rei. Mas o meu servo me enganou.
27 Tẹme ọ byawa bya epfutọshia mụbe nwozi ngu l'ẹka gụbe nnajịuphu mu, bụ eze nọ. Ọle gụbe nnajịuphu mu, bụ eze bẹ dụ-a g'ojozi Chileke. Iphe, dụkpoe ngu phọ ree; mee ya.
27 Ele falou mal de mim ao rei, meu senhor. Tu és como um anjo de Deus! Faze o que achares melhor.
28 Iphe, shi rwube ndu ọnu-ụlo nna mu l'ophu bụ g'ẹphe nwụshihu l'iphu nnajịuphu mu, bụ eze; ọle e mecharu i woru mụbe Mefiboshẹti, bụ nwozi ngu dobe gẹ mu yịru lẹ ndu a-nọduje eri nri lẹ teburu nkengu gẹdegede. O to rwubeẹkwaru mu mẹ ililekpọo gẹ mu rajẹbaaru kpua gụbe eze.”
28 Todos os descendentes do meu avô nada mereciam do meu senhor e rei, senão a morte. Entretanto, deste a teu servo um lugar entre os que comem à tua mesa. Que direito tenho eu, pois, de te pedir qualquer outro favor? "
29 Eze sụ iya: “?Bụ opfu ẹhu ngu bẹ ii-gudewarọ epfupfu? Mu sụwaru gẹ gụ lẹ Ziba kekaha alị ono!”
29 Disse-lhe então o rei: "Você já disse o suficiente. Minha decisão é que você e Ziba dividam a propriedade".
30 Mefiboshẹti sụ eze: “Haa gẹ Ziba wotakọtaro iphemiphe; eshinu e mecharu gụbe nnajịuphu mu, bụ eze lwarwuta ibe ngu l'ẹhu-guu.”
30 Mas Mefibosete disse ao rei: "Deixa que ele fique com tudo, agora que o rei meu senhor chegou em segurança ao seu lar".
31 Bazịlayi kẹ Giladu bẹ shi lẹ mkpụkpu Rogelimu bya gẹ ya tsoru eze daa ẹnyimu Jiọ́danu; mbụ gẹ ya dughata iya ẹnyimu Jiọ́danu.
31 Barzilai, de Gileade, também saiu de Rogelim, acompanhando o rei até o Jordão, para despedir-se dele.
32 Bazịlayi bẹ bụwaa ọgerenya shii. Ọ nọwaru ụkporo apha ẹno. Ọ bụ nwoke nweru iphe shii k'ọphu bụ l'ọo ya shi anụje eze nri teke ọ nọ lẹ Mahanayimu.
32 Barzilai era bastante idoso; tinha oitenta anos. Foi ele que sustentou o rei durante sua permanência em Maanaim, pois era muito rico.
33 Eze sụ Bazịlayi: “Tsoru mu daa ẹnyimu-a; g'anyi je anọdu lẹ Jierúsalẹmu k'ọphu mu a-nọdu eleta ngu ẹnya ree.”
33 O rei disse a Barzilai: "Venha comigo para Jerusalém, e eu cuidarei de você".
34 Bazịlayi sụ eze: “?Mu a-nọfua apha ole nta-a kẹ gẹ mu tsoru gụbe eze lashịa Jierúsalẹmu?
34 Barzilai, porém, respondeu: "Quantos anos de vida ainda me restam, para que eu vá com o rei e viva com ele em Jerusalém?
35 Iphe, mu nọwaru nta-a bụkwa ụkporo apha ẹno. ?Mu makwaduru iphe, dụ ree waa iphe, dụ ẹji? Tọ ?mu adụ ike amakwaduru ụtso iphe, mu eri eriri; ọzoo ọphu mu angụ angụngu? Tọ ?mu adụ ike anụmakwadu olu-ebvu unwoke; ọzoo k'ụnwanyi? ?Bụ kẹ gụnu bẹ mụbe nwozi ngu a-bya abụru ivu-ẹrwa dụru gụbe nnajịuphu mu, bụ eze?
35 Já fiz oitenta anos. Como eu poderia distinguir entre o que é bom e o que é mau? Será que hoje o teu servo ainda pode sentir o gosto daquilo que come e bebe? Posso ainda apreciar a voz de homens e mulheres cantando? Eu seria mais um peso para o rei, meu senhor.
36 Mụbe nwozi ngu bụa gẹ mu duribẹru ngu nwanshịi l'azụ ẹnyimu Jiọ́danu azụ iya ọphuu. ?Bụ kẹ gụnu bẹ gụbe eze e-gude bua mu obunggo ọphu ha ẹgube ono?
36 Teu servo acompanhará o rei um pouco mais, atravessando o Jordão, mas não há motivo para uma recompensa dessas.
37 Haarọ gẹ mụbe nwozi ngu lashịa k'ọphu mu a-nọdu lẹ mkpụkpu ẹka mu shi nwụhu; mbụ l'ẹka nọ-kube ilu nna mu waa kẹ ne mu ntse. Sụ-a; waa nwozi ngu, bụ Kimuhamu baa; g'o tsoru gụbe nnajịuphu mu, bụ eze dafụ azụ iya ọphuu; l'iimeeru iya iphe, dụkpoe ngu phọ ree.”
37 Permite que o teu servo volte! E que eu possa morrer na minha própria cidade, perto do túmulo de meu pai e de minha mãe. Mas aqui está o meu servo Quimã. Que ele vá com o meu senhor e rei. Faze por ele o que achares melhor! "
38 Eze sụ iya: “Kimuhamu bẹ e-tsoru mu-a dafụ azụ iya ọphuu; ọ bụru iphe, dụ ngu ree bẹ mu e-meru iya. Ọzo bụru l'ọo iphe, ị sụkpoerupho gẹ mu meeru ngu bẹ mu e-meru ngu.”
38 O rei disse: "Quimã virá comigo! Farei por ele o que você achar melhor. E tudo o mais que desejar de mim, eu o farei por você".
39 Ọo ya bụ; ndu ono l'ophu dafụkota azụ ẹnyimu Jiọ́danu azụ iya ọphuu; eze bya adafụkwapho. Eze bya eworu ọnu tsutsua Bazịlayi; gọru ọnu-ọma nụ iya. Bazịlayi lashịa ibe iya.
39 Então, todo o exército atravessou o Jordão, e também o rei o atravessou. O rei beijou Barzilai e o abençoou. E Barzilai voltou para casa.
40 Eze bya adaa ẹnyimu ono jeshia mkpụkpu Gilugalu; Kimuhamu tsokwaru iya phọ. Ndu Jiuda l'ophu mẹ nkeru-ẹbo ndu Ízurẹlu tụko tsoru edu eze.
40 O rei seguiu para Gilgal; e com ele foi Quimã. Todo o exército de Judá e a metade do exército de Israel acompanharam o rei.
41 Noo ya; iphe, bụ ndu Ízurẹlu l'ophu zahụ byapfuta eze bya asụ iya: “?Dẹnu g'o gude ụnwunna anyi phẹ, bụ ndu Jiuda bya eduta gụbe eze lẹ mpya; mbụ duta gụ lẹ ndibe ngu; mẹ ndu gụ l'ẹphe swị l'ophu dafụta azụ ẹnyimu Jiọ́danu?”
41 Logo os homens de Israel chegaram ao rei para reclamar: "Por que os nossos irmãos, os de Judá, seqüestraram o rei e o levaram para o outro lado do Jordão, como também a família dele e todos os seus homens? "
42 Ndu Jiuda l'ophu tụko g'ẹphe ha yeeru ndu Ízurẹlu ọnu sụ phẹ: “Iphe, kparụ iya nụ bẹ bụ l'anyi l'eze bẹ ka abụbu. Sụ-a; ?bụ gụnu meru iphe, ẹhu eghu unu eghu lẹ k'iphe ono? ?O nweru iphe, shi eze l'ẹka anyi riru? Tọ; ?o nweru iphe, anyi natarụ g'ọ bụru nkanyi?”
42 Todos os homens de Judá responderam aos israelitas: "Fizemos isso porque o rei é nosso parente mais chegado. Por que vocês estão irritados? Acaso comemos das provisões do rei ou tomamos dele alguma coisa? "
43 Ọo ya bụ; ndu kẹ Ízurẹlu yeeru ndu Jiuda ọnu; sụ phẹ: “Ẹka anyi dụkwa l'ẹhu eze ugbo iri. Ọzo bụkpooru nụ l'anyi kakwa iya unu enweru. ?Dẹhunu g'o gude; ọphu unu agụbeduru anyi iphe? ?Tọ bụna anyịbedua vu ụzo wata epfu g'ee-shi g'e duphuta eze azụ?”
43 Então os israelitas disseram aos homens de Judá: "Somos dez com o rei; e muito maior é o nosso direito sobre Davi do que o de vocês. Por que nos desprezam? Nós fomos os primeiros a propor o retorno do nosso rei! " Mas os homens de Judá falaram ainda mais asperamente do que os israelitas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.