2 Samuel 19
Bayịburu Izii (IZZ) vs ACF
1 Tọbudu iya bụ; e je edooru Jiowabu sụ iya: “Eze bẹ agụkwa aphụ; bya ara ẹkwa Abụsalomu.”
1 E disseram a Joabe: Eis que o rei anda chorando, e lastima-se por Absalão.
2 Alwụ-kpe ono, ndu ojọgu lwụ-kperu mbọku ono bya aghaa ịgharaphu bụru ndu ojọgu ono g'ẹphe haa iphe aphụ; noo kẹle ẹphe nụmaru g'aasụje l'eze bẹ akwakwa ẹkwa nwa iya ono nwụhuru nụ ono.
2 Então a vitória se tornou naquele mesmo dia em tristeza por todo o povo; porque naquele mesmo dia o povo ouvira dizer: Mui triste está o rei por causa de seu filho.
3 Ẹphe tọ nwẹhu zitachaa onwophẹ ezita pyoba l'ime mkpụkpu mbọku ono; g'ẹgube ono, ndu iphere dụ l'ẹphe gbaru ọso l'ọgu ezitajẹ onwophẹ ezita pyobata ono-a.
3 E naquele mesmo dia o povo entrou às furtadelas na cidade, como o faz quando, envergonhado, foge da peleja.
4 Eze kpuchia onwiya iphe l'iphu chia mkpu ẹkwa sụ: “Gụbe nwa mu Abụsalomu! Oowa-e Abụsalomu nwa mu; nwa mu-ee!”
4 Estava, pois, o rei com o rosto coberto; e o rei gritava a alta voz: Meu filho Absalão, Absalão meu filho, meu filho!
5 Noo ya; Jiowabu bya ejepfu eze l'ime ụlo je asụ iya: “Nta-a bụ ndu nkengu, dzọru ngu ndzụ; dzọo ụnwu ngu; mẹ unyomu ngu; mẹ ụnwanyi, abụ-zidu unyomu ngu-a bẹ ị tụkoru meru iphe-iphere kpua ntanụ-a;
5 Então entrou Joabe na casa do rei, e disse: Hoje envergonhaste o rosto de todos os teus servos, que livraram hoje a tua vida, e a vida de teus filhos, e de tuas filhas, e a vida de tuas mulheres, e a vida de tuas concubinas;
6 Ọ bụru ndu ị dụ ashị bẹ i yeru obu; kpọ-chia ndu yeru ngu obu ashị. Umere ngu ntanụ-a mewaru o doo ẹnya l'ọ tọ dụdu iphe, ị gụberu ndu-ishi ndu ojọgu ngu; waa ndu-ozi ngu phẹ. Mu hụmawaru l'ẹhu gege agbẹ atsọ ngu ụtso ọme ọ -bụ lẹ Abụsalomu nọ ndzụ ntanụ-a; anyịbedua tụko g'anyi ha nwụshihukota.
6 Amando tu aos teus inimigos, e odiando aos teus amigos. Porque hoje dás a entender que nada valem para contigo príncipes e servos; porque entendo hoje que se Absalão vivesse, e todos nós hoje fôssemos mortos, estarias bem contente.
7 Ngwa; tụgbukwaa jepfu ndu-ozi ngu je eyeru phẹ njima. Mu gudekwa ẹpha Chipfu eriburu ngu angụ; l'ọ -bụru l'ị tị gbẹshiduru je; bẹ anyi a-wụfu-gbukwa gbado ngu; o to nwedu mẹ onye lanụ ịihumakwadu lẹ mgboru ngu l'ẹnyashi-a. Ọ bụru ono a-bya akakọta ngu atsụ l'ẹhu eme l'ẹjo-iphe, shikpọ teke ị bụ nwokorọbya nwụtaru ngu byasụ ntanụ-a.”
7 Levanta-te, pois, agora; sai, e fala conforme ao coração de teus servos; porque pelo Senhor te juro que, se não saíres, nem um só homem ficará contigo esta noite; e maior mal te será isto do que todo o mal que tem vindo sobre ti desde a tua mocidade até agora.
8 Ọo ya bụ; eze bya agbẹshi pata oshi iya je anọdu l'ọnu ẹka eeshije abahụ lẹ mkpụkpu ono. A bya akọoru ndu ono sụ phẹ: “Unu lenu; eze nọkwa l'ọnu ẹka eeshije abata lẹ mkpụkpu-a.” Ndu ono tụko g'ẹphe ha wụ-pfuta iya.
8 Então o rei se levantou, e se assentou à porta; e fizeram saber a todo o povo dizendo: Eis que o rei está assentado à porta. Então todo o povo veio apresentar-se diante do rei; porém Israel havia fugido cada um para a sua tenda.
9 Ndu Ízurẹlu g'ẹphe ha swọaha ụswo l'ipfu nọnu; ndu nọnu ẹphe epfugbaa; asụje: “Ọo eze bẹ nafụtaru anyi l'ẹka ndu ọhogu anyi; bya adzọta anyi l'ẹka ndu Filisitayinu. Obenu lẹ nta-a bẹ ọ gbafụru l'alị-a; ọ bụru opfu ẹhu Abụsalomu bẹ o gude gbafụ ọbu.
9 E todo o povo, em todas as tribos de Israel, andava porfiando entre si, dizendo: O rei nos tirou das mãos de nossos inimigos, e ele nos livrou das mãos dos filisteus; e agora fugiu da terra por causa de Absalão.
10 Abụsalomu-a, bụ onye ono, anyi wụru manụ l'ishi g'ọ bụru eze anyi ono-a byawanu anwụhu l'ọgu. Sụ-a; ?bụ gụnu meru g'o gude ọphu e te yedu ọnu g'ee-shi g'e duphuta eze azụ?”
10 E Absalão, a quem ungimos sobre nós, já morreu na peleja; agora, pois, por que vos calais, e não fazeis voltar o rei?
11 Eze, bụ Dévidi bya ezia ozi g'e zia Zadọku yẹle Abyiyata, bụ ndu-uke Chileke sụ: “Unu jịedu ndu bụ ọgerenya ndu Jiuda sụ phẹ: ‘?Bụ gụnu meru g'o gude ọ bụru unubẹdua eme g'unu kperu azụ l'eme g'eze lwaphuta azụ l'ibe iya; l'ẹka iphemiphe, ndu Ízurẹlu l'ophu epfu rwuchawaru l'ẹka mụbe eze nọ l'ibe mu?
11 Então o rei Davi mandou dizer a Zadoque e a Abiatar, sacerdotes: Falai aos anciãos de Judá, dizendo: Por que seríeis vós os últimos em tornar a trazer o rei para a sua casa? Porque as palavras de todo o Israel chegaram ao rei, até à sua casa.
12 Unubẹdua bẹ bụ ụnwunna mu; mbụ lẹ mu l'unu tụkoru bụru anụ-ẹhu waa mee lanụ. Sụ-a; ?dẹnuhunu g'o gude; ọ bụru unubẹdua bụ ikpazụ lẹ g'ee-shi mee g'eze lwaphuta azụ?’
12 Vós sois meus irmãos, meus ossos e minha carne sois vós; por que, pois, seríeis os últimos em tornar a trazer o rei?
13 Unu asụ Amasa lẹ mu sụru-a: ‘?Mu lẹ ngu ta abụdu anụ-ẹhu lanụ waa mee lanụ tọo? Ọo gụbedua bẹ mu e-gude dochia ẹnya Jiowabu g'ị bụru ishi ndu ojọgu mu shita ntanụ-a kwasẹru; ọ -dụdu nno; gẹ Chileke gwakwa mu ọchi; mbụ g'o mekwa mu ọphu ka njọ!’ ”
13 E a Amasa direis: Porventura não és tu meu osso e minha carne? Assim me faça Deus, e outro tanto, se não fores capitão do arraial diante de mim para sempre, em lugar de Joabe.
14 Ọo ya bụ; o pfubuta ndu Jiuda; obu bya abụru phẹ nanụ. Ẹphe bya ezia sụ g'e zia eze sụ iya g'ẹphe lẹ ndu nkiya tụko lwatashịa.
14 Assim moveu ele o coração de todos os homens de Judá, como o de um só homem; e enviaram ao rei, dizendo: Volta tu com todos os teus servos.
15 Eze bya alwatashịa; lwaberu ẹnyimu Jiọ́danu. Teke ono bẹ ndu Jiuda jewaru anọdu lẹ mkpụkpu Gilugalu g'ẹphe gba iya ndzuta; g'ẹphe edughatawa iya rọ l'ẹnyimu Jiọ́danu.
15 Então o rei voltou, e chegou até ao Jordão; e Judá veio a Gilgal, para ir encontrar-se com o rei, ao outro lado do Jordão.
16 Tọbudu iya bụ; Shimeyi; nwa Gera, bụ onye Benjiaminu kẹ mkpụkpu Bahurimu mekebeẹpho ẹgwegwa tsoru ndu Jiuda; ẹphe jeshia agba eze, bụ Dévidi ndzuta.
16 E apressou-se Simei, filho de Gera, benjamita, que era de Baurim; e desceu com os homens de Judá a encontrar-se com o rei Davi.
17 Ndu ipfu Benjiaminu, ẹphe l'iya swị bẹ dụ ụnu labọ l'ụkporo iri; waa onye-ozi ọnu-ụlo Sọlu, bụ Ziba; yẹle ụnwu iya unwoke, dụ iri l'ise; waa ndu-ozi iya ụmadzu ụkporo. Ẹphe mee ẹgwegwa je agba eze ndzuta l'ọnenyimu Jiọ́danu l'ẹka ọ nọ.
17 E com ele mil homens de Benjamim, como também Ziba, servo da casa de Saul, e seus quinze filhos, e seus vinte servos com ele; e prontamente passaram o Jordão adiante do rei.
18 Ẹphe rwughata ẹnyimu Jiọ́danu g'ẹphe kughata ndibe eze; tẹme waa g'ẹphe meeru eze iphe, ọ dụ iya g'e meeru iya.
18 E, atravessando a barca, para fazer passar a casa do rei e para fazer o que bem parecesse aos seus olhos, então Simei, filho de Gera, se prostrou diante do rei, quando ele passava o Jordão.
19 sụ iya: “Pakwarụ haa; jiko nnajịuphu mu l'ẹka mu mesweru ngu. Te ejekwa anyata iphe, dụ ẹji, mụbe nwozi ngu meru gụbe nnajịuphu mu, bụ eze lẹ mbọku ono, i shi Jierúsalẹmu tụgbua ono. Eze; jiko wofukwa iya l'obu ngu.
19 E disse ao rei: Não me impute meu senhor a minha culpa, e não te lembres do que tão perversamente fez teu servo, no dia em que o rei meu senhor saiu de Jerusalém; não conserve o rei isso no coração.
20 Noo kẹle mụbe nwozi ngu maru-a lẹ mu meru iphe-ẹji; ọle ọ kwanụ mbẹdua bụ onye ivuzọ l'ọnulo Jiósẹfu l'ophu, byaru ntanụ-a bya agba gụbe nnajịuphu mu, bụ eze ndzuta.”
20 Porque teu servo deveras confessa que pecou; porém eis que eu sou o primeiro que de toda a casa de José desci a encontrar-me com o rei meu senhor.
21 Ọo ya bụ; Abishayi; nwa Zeruya sụ: “Ọ gbaru g'e gude k'iphe-a gbua Shimeyi; noo kẹle ọo iphu bẹ o phuru onye Chipfu wụru manụ g'ọ bụru eze.”
21 Então respondeu Abisai, filho de Zeruia, e disse: Não morreria, pois, Simei por isto, havendo amaldiçoado ao ungido do Senhor?
22 Dévidi sụ: “?Bụ gụnu bẹ mu l'unu jigba; unubẹ ụnwu Zeruya; meru g'o gude unu je a-bụru ndu etso mu opfu lẹ ntanụ-a? ?Ọ gbaru g'o nweru onye ee-gbu egbugbu l'alị Ízurẹlu ntanụ-a? ?Tọ lẹ mu ta amadụ l'ọo mbẹdua bụ eze ndu Ízurẹlu ntanụ-a?”
22 Porém Davi disse: Que tenho eu convosco, filhos de Zeruia, para que hoje me sejais adversários? Morreria alguém hoje em Israel? Pois porventura não sei que hoje fui feito rei sobre Israel?
23 Ọo ya bụ; ọ sụ Shimeyi: “E tee gbudu ngu rọ ya.” Eze kwee ya ukwe ribuaru iya nte.
23 E disse o rei a Simei: Não morrerás. E o rei lho jurou.
24 Nwanwa Sọlu, bụ Mefiboshẹti tụgbukwapho jeshia eze ndzuta. Ọ tọ nwụbejeduru ọkpa iya ẹnya; ọphu ọ tọ kpụbotajeduru ẹ́jí-agba iya akpụbota; ọphu ọ sajẹduru uwe iya asasa e -shi mbọku ono, eze lụfuru tụgbua; jasụ mbọku, ọ lwaphutaru azụ l'ẹhu-guu.
24 Também Mefibosete, filho de Saul, desceu a encontrar-se com o rei, e não tinha lavado os pés, nem tinha feito a barba, nem tinha lavado as suas vestes desde o dia em que o rei tinha saído até ao dia em que voltou em paz.
25 O shiẹpho Jierúsalẹmu bya gẹ ya gba eze ndzuta; eze jịa ya sụ: “Mefiboshẹti; ?bụ gụnu meru g'o gude ọphu i ti tsoduru mu tụgbua?”
25 E sucedeu que, vindo ele a Jerusalém a encontrar-se com o rei, disse-lhe o rei: Por que não foste comigo, Mefibosete?
26 Ọ sụ: “Gụbe nnajịuphu mu, bụ eze; eshinu mụbe nwozi ngu bụ ẹniyeni bẹ mu sụkwaru nwozi mu g'o doziaru mu nkapfụ-ịgara mu gẹ mu nọdu iya gbaru tsoru gụbe eze; obenu lẹ nwozi mu ono, bụ Ziba ghọru mu ụgho.
26 E disse ele: Ó rei meu senhor, o meu servo me enganou; porque o teu servo dizia: Albardarei um jumento, e nele montarei, e irei com o rei; pois o teu servo é coxo.
27 Tẹme ọ byawa bya epfutọshia mụbe nwozi ngu l'ẹka gụbe nnajịuphu mu, bụ eze nọ. Ọle gụbe nnajịuphu mu, bụ eze bẹ dụ-a g'ojozi Chileke. Iphe, dụkpoe ngu phọ ree; mee ya.
27 Demais disto, falsamente acusou a teu servo diante do rei meu senhor; porém o rei meu senhor é como um anjo de Deus; faze, pois, o que parecer bem aos teus olhos.
28 Iphe, shi rwube ndu ọnu-ụlo nna mu l'ophu bụ g'ẹphe nwụshihu l'iphu nnajịuphu mu, bụ eze; ọle e mecharu i woru mụbe Mefiboshẹti, bụ nwozi ngu dobe gẹ mu yịru lẹ ndu a-nọduje eri nri lẹ teburu nkengu gẹdegede. O to rwubeẹkwaru mu mẹ ililekpọo gẹ mu rajẹbaaru kpua gụbe eze.”
28 Porque toda a casa de meu pai não era senão de homens dignos de morte diante do rei meu senhor; e contudo puseste a teu servo entre os que comem à tua mesa; e que mais direito tenho eu de clamar ao rei?
29 Eze sụ iya: “?Bụ opfu ẹhu ngu bẹ ii-gudewarọ epfupfu? Mu sụwaru gẹ gụ lẹ Ziba kekaha alị ono!”
29 E disse-lhe o rei: Por que ainda mais falas de teus negócios? Já disse eu: Tu e Ziba reparti as terras.
30 Mefiboshẹti sụ eze: “Haa gẹ Ziba wotakọtaro iphemiphe; eshinu e mecharu gụbe nnajịuphu mu, bụ eze lwarwuta ibe ngu l'ẹhu-guu.”
30 E disse Mefibosete ao rei: Tome ele também tudo; pois já veio o rei meu senhor em paz à sua casa.
31 Bazịlayi kẹ Giladu bẹ shi lẹ mkpụkpu Rogelimu bya gẹ ya tsoru eze daa ẹnyimu Jiọ́danu; mbụ gẹ ya dughata iya ẹnyimu Jiọ́danu.
31 Também Barzilai, o gileadita, desceu de Rogelim, e passou com o rei o Jordão, para o acompanhar ao outro lado do Jordão.
32 Bazịlayi bẹ bụwaa ọgerenya shii. Ọ nọwaru ụkporo apha ẹno. Ọ bụ nwoke nweru iphe shii k'ọphu bụ l'ọo ya shi anụje eze nri teke ọ nọ lẹ Mahanayimu.
32 E era Barzilai muito velho, da idade de oitenta anos; e ele tinha sustentado o rei, quando tinha a sua morada em Maanaim, porque era grande homem.
33 Eze sụ Bazịlayi: “Tsoru mu daa ẹnyimu-a; g'anyi je anọdu lẹ Jierúsalẹmu k'ọphu mu a-nọdu eleta ngu ẹnya ree.”
33 E disse o rei a Barzilai: Passa tu comigo, e sustentar-te-ei comigo em Jerusalém.
34 Bazịlayi sụ eze: “?Mu a-nọfua apha ole nta-a kẹ gẹ mu tsoru gụbe eze lashịa Jierúsalẹmu?
34 Porém Barzilai disse ao rei: Quantos serão os dias dos anos da minha vida, para que suba com o rei a Jerusalém?
35 Iphe, mu nọwaru nta-a bụkwa ụkporo apha ẹno. ?Mu makwaduru iphe, dụ ree waa iphe, dụ ẹji? Tọ ?mu adụ ike amakwaduru ụtso iphe, mu eri eriri; ọzoo ọphu mu angụ angụngu? Tọ ?mu adụ ike anụmakwadu olu-ebvu unwoke; ọzoo k'ụnwanyi? ?Bụ kẹ gụnu bẹ mụbe nwozi ngu a-bya abụru ivu-ẹrwa dụru gụbe nnajịuphu mu, bụ eze?
35 Da idade de oitenta anos sou eu hoje; poderia eu discernir entre o bom e o mau? Poderia o teu servo ter gosto no que comer e beber? Poderia eu mais ouvir a voz dos cantores e cantoras? E por que será o teu servo ainda pesado ao rei meu senhor?
36 Mụbe nwozi ngu bụa gẹ mu duribẹru ngu nwanshịi l'azụ ẹnyimu Jiọ́danu azụ iya ọphuu. ?Bụ kẹ gụnu bẹ gụbe eze e-gude bua mu obunggo ọphu ha ẹgube ono?
36 Com o rei passará teu servo ainda um pouco mais além do Jordão; e por que me recompensará o rei com tal recompensa?
37 Haarọ gẹ mụbe nwozi ngu lashịa k'ọphu mu a-nọdu lẹ mkpụkpu ẹka mu shi nwụhu; mbụ l'ẹka nọ-kube ilu nna mu waa kẹ ne mu ntse. Sụ-a; waa nwozi ngu, bụ Kimuhamu baa; g'o tsoru gụbe nnajịuphu mu, bụ eze dafụ azụ iya ọphuu; l'iimeeru iya iphe, dụkpoe ngu phọ ree.”
37 Deixa voltar o teu servo, e morrerei na minha cidade, junto à sepultura de meu pai e de minha mãe; mas eis aí está o teu servo Quimã; passe ele com o rei meu senhor, e faze-lhe o que bem parecer aos teus olhos.
38 Eze sụ iya: “Kimuhamu bẹ e-tsoru mu-a dafụ azụ iya ọphuu; ọ bụru iphe, dụ ngu ree bẹ mu e-meru iya. Ọzo bụru l'ọo iphe, ị sụkpoerupho gẹ mu meeru ngu bẹ mu e-meru ngu.”
38 Então disse o rei: Quimã passará comigo, e eu lhe farei como bem parecer aos teus olhos, e tudo quanto me pedires te farei.
39 Ọo ya bụ; ndu ono l'ophu dafụkota azụ ẹnyimu Jiọ́danu azụ iya ọphuu; eze bya adafụkwapho. Eze bya eworu ọnu tsutsua Bazịlayi; gọru ọnu-ọma nụ iya. Bazịlayi lashịa ibe iya.
39 Havendo, pois, todo o povo passado o Jordão, e passando também o rei, beijou o rei a Barzilai, e o abençoou; e ele voltou para o seu lugar.
40 Eze bya adaa ẹnyimu ono jeshia mkpụkpu Gilugalu; Kimuhamu tsokwaru iya phọ. Ndu Jiuda l'ophu mẹ nkeru-ẹbo ndu Ízurẹlu tụko tsoru edu eze.
40 E dali passou o rei a Gilgal, e Quimã passou com ele; e todo o povo de Judá conduziu o rei, como também a metade do povo de Israel.
41 Noo ya; iphe, bụ ndu Ízurẹlu l'ophu zahụ byapfuta eze bya asụ iya: “?Dẹnu g'o gude ụnwunna anyi phẹ, bụ ndu Jiuda bya eduta gụbe eze lẹ mpya; mbụ duta gụ lẹ ndibe ngu; mẹ ndu gụ l'ẹphe swị l'ophu dafụta azụ ẹnyimu Jiọ́danu?”
41 E eis que todos os homens de Israel vieram ao rei, e disseram ao rei: Por que te furtaram nossos irmãos, os homens de Judá, e conduziram o rei e a sua casa dalém do Jordão, e todos os homens de Davi com eles?
42 Ndu Jiuda l'ophu tụko g'ẹphe ha yeeru ndu Ízurẹlu ọnu sụ phẹ: “Iphe, kparụ iya nụ bẹ bụ l'anyi l'eze bẹ ka abụbu. Sụ-a; ?bụ gụnu meru iphe, ẹhu eghu unu eghu lẹ k'iphe ono? ?O nweru iphe, shi eze l'ẹka anyi riru? Tọ; ?o nweru iphe, anyi natarụ g'ọ bụru nkanyi?”
42 Então responderam todos os homens de Judá aos homens de Israel: Porquanto o rei é nosso parente; e por que vos irais por isso? Porventura comemos às custas do rei, ou nos deu algum presente?
43 Ọo ya bụ; ndu kẹ Ízurẹlu yeeru ndu Jiuda ọnu; sụ phẹ: “Ẹka anyi dụkwa l'ẹhu eze ugbo iri. Ọzo bụkpooru nụ l'anyi kakwa iya unu enweru. ?Dẹhunu g'o gude; ọphu unu agụbeduru anyi iphe? ?Tọ bụna anyịbedua vu ụzo wata epfu g'ee-shi g'e duphuta eze azụ?”
43 E responderam os homens de Israel aos homens de Judá, e disseram: Dez partes temos no rei, e até em Davi mais temos nós do que vós; por que, pois, não fizestes conta de nós, para que a nossa palavra não fosse a primeira, para tornar a trazer o nosso rei? Porém a palavra dos homens de Judá foi mais forte do que a palavra dos homens de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.