2 Samuel 18

Bayịburu Izii (IZZ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Tọbudu iya bụ; Dévidi bya akpakọo ndu yẹe ya swị; bya ahọta ndu-ishi ojọgu kẹ ndu ọphu dụ ụnu labọ l'ụkporo iri iri; bya ahọta ndu-ishi ojọgu kẹ ndu ọphu dụ ụkporo ise ise.
1 Davi passou em revista o exército e nomeou comandantes de batalhões de mil e de cem.
2 Dévidi bya eye ndu ojọgu ono g'ẹphe tụgbua. Nkerẹto lẹ ndu ojọgu ono bẹ bụ Jiowabu bụ onye-ishi phẹ; nkerẹto ọzo bụru Abishayi; nwa Zeruya; mbụ nwune Jiowabu, bụ onye-ishi phẹ; nkerẹto ọzo bụru Itayi onye Gatu bẹ bụ onye-ishi phẹ. Eze sụ ndu ono: “Mbẹdua l'onwomu a-fụtakwapho bya etsoru unu jeshia.”
2 Davi dividiu o exército em três companhias: uma sob o comando de Joabe, outra sob o comando de Abisai, irmão de Joabe, filho de Zeruia, e outra sob o comando de Itai, o giteu. Disse então o rei ao exército: "Eu também marcharei com vocês".
3 Obenu lẹ ndu ono sụru iya: “Ọ tọ dụkwa iphe bya eme g'i tsoru anyi je; kẹle ọ -bụru l'anyi yeru ọkpa l'ọso bẹ ẹphe ta akpadu anyi ishi. Ọ -bụru lẹ nkeru-ẹbo l'ime anyi nwụshihuru bẹ ẹphe ta abyadụ akpa anyi ishi. Gụbedua l'onwongu ha g'anyịbedua ụkporo ụnu nemadzụ l'ụnu ise. Sụ-a; iphe, kachia ree bụ g'ị nọduchia lẹ mkpụkpu; gbẹ l'ẹka ono bụchiaru agbarike anyi.”
3 Mas os homens disseram: "Não faças isso! Se tivermos que fugir, eles não se preocuparão conosco, e mesmo que metade de nós morra em batalha, eles não se importarão. Tu, porém, vales por dez mil de nós. Melhor será que fiques na cidade e dali nos dês apoio".
4 Eze sụ phẹ: “Ọo iphe, unu rịkpoerupho l'ọ kaa ree bẹ mu e-me.” Ọo ya bụ; eze bya apfụcha l'agụga ọnu-abata mkpụkpu ono; ndu ono nọdu awụghatagbaa; ndu ọphu adụ ụkporo ise ise; ndu ọphu adụ ụnu labọ l'ụkporo iri iri.
4 O rei respondeu: "Farei o que acharem melhor". E o rei ficou junto à porta, enquanto os soldados marchavam, saindo em unidades de cem e de mil.
5 Eze nmarụ ọkwa nụ Jiowabu; mẹ Abishayi; mẹ Itayi sụ: “Unu gudekwarọ iswi ẹhu mbẹdua haa eme nwokorọbya ono, bụ Abụsalomu iphe kpanganga-a.” Ndu ono l'ophu nụmakota g'eze nmarụ ọkwa ẹhu Abụsalomu yechaa ndu-ishi ndu ojọgu ono l'ẹka.
5 O rei ordenou a Joabe, a Abisai e a Itai: "Por amor a mim, tratem bem o jovem Absalão! " E todo o exército ouviu quando o rei deu essa ordem sobre Absalão a cada um dos comandantes.
6 Ọo ya bụ; ndu ono wụru jeshia l'ọma ẹgu je etsoo ndu Ízurẹlu ọgu. Ọ bụru l'ọswa Ifuremu bẹ ẹphe nọ lwụa ọgu ono.
6 O exército saiu a campo para enfrentar Israel, e a batalha aconteceu na floresta de Efraim,
7 Ndu kẹ Dévidi nọdu l'ẹka ono lwụ-kpee ndu ojọgu ndu Ízurẹlu. Ndu e gburu egbugbu mbọku ono paa ẹka apaa. Ẹphe dụ ụkporo ụnu nemadzụ ugbo labọ l'ụnu iri.
7 onde o exército de Israel foi derrotado pelos soldados de Davi. Houve grande matança naquele dia, elevando-se o número de mortos a vinte mil.
8 Ọgu ono swọkobe dzuru alị ono l'ophu. Ndu nwụhuru nụ l'ime ọswa mbọku ono ka ndu ọphu e gude ogu-echi gbushia.
8 A batalha espalhou-se por toda a região e, naquele dia, a floresta matou mais que a espada.
9 A nọdu alwụ ọgu ono; Abụsalomu yẹle ndu ojọgu Dévidi dzugbabẹ. Teke ono bẹ Abụsalomu agba ịnya-mulu iya; ịnya-mulu ono gbaba lẹ mkpula eze achị. Ẹkali achị ono kota Abụsalomu l'ishi; ọ kwaa ìphè l'echi; kụahaa eregede l'ẹkali achị. Ịnya-mulu ono, o shi agba ono gbakwasẹru tụgbua.
9 Durante a batalha, Absalão, montado em sua mula, encontrou-se com os soldados de Davi. Passando a mula debaixo dos galhos de uma grande árvore, e Absalão ficou preso pela cabeça nos galhos. Ele ficou pendurado entre o céu e a terra, e a mula prosseguiu.
10 Nwoke lanụ hụma iya; je edooru iya Jiowabu sụ: “Lenu; mu hụmakwaru Abụsalomu g'ọ kwakoru akụ eregede l'achị.”
10 Um homem o viu, e foi informar a Joabe: "Acabei de ver Absalão pendurado numa grande árvore".
11 Jiowabu jịa nwoke ono, pfuru iya iphe ono sụ: “?Ị sụru l'ọo gụnu? ?Ị hụmaru iya l'ẹnya tọo? ?Bụ gụnu meru g'o gude ọphu i ti chitadụru iya tụa l'alị l'ẹka ono. Mu gege anụe ngu phọ shẹkelu mkpọla-ọchaa iri; waa akpọ, eekebutajẹ l'upfu.”
11 "Você o viu? ", perguntou Joabe ao homem. "E por que não o matou ali mesmo? Eu teria dado a você dez peças de prata e um cinturão de guerreiro! "
12 Nwoke ono sụ Jiowabu: “Obetakpọo e jee aparu shẹkelu mkpọla-ọchaa, dụ ụnu labọ l'ụkporo iri dẹe mu l'ẹka; mu tege ahalikwa ẹka k'egbutsu nwatibe eze; l'ẹka anyi nụmakwaru-a ọkwa, eze nmarụ ye unu lẹ Abishayi; mẹ Itayi l'ẹka sụ: ‘G'unu gudekwa kẹ yẹbe eze gbobuta nwokorọbya ono, bụ Abụsalomu.’
12 Mas o homem respondeu: "Mesmo que fossem pesadas e colocadas em minhas mãos mil peças de prata, eu não levantaria a mão contra o filho do rei. Ouvimos o rei ordenar a ti, a Abisai e a Itai: ‘Protejam, por amor a mim, o jovem Absalão’.
13 Sụ-a; ọ -bụ lẹ mu jeru etsebe ndzụ mu l'ọnu ẹta; woru Abụsalomu gbua; g'o to nwedu iphe, eedomiru eze edomi-a; mẹ unu apfụribecharu je apfụru parụ mu buhaa.”
13 Por outro lado, se eu tivesse atentado traiçoeiramente contra a vida dele, o rei ficaria sabendo, pois não se pode esconder nada dele, e tu mesmo ficarias contra mim".
14 Tọbudu iya bụ; Jiowabu sụ: “Mu taa kwabẹkotaduru ngu ẹgube ono.” Ọ chịta arwa ẹto je anmaa Abụsalomu l'obu; lẹ gẹ Abụsalomu nọkwadu ndzụ l'eli achị ono.
14 E Joabe disse: "Não vou perder mais tempo com você". Então pegou três dardos e com eles traspassou o coração de Absalão, quando ele ainda estava vivo na árvore.
15 Ụnwokorobya iri, bụ ndu achịjeru Jiowabu ngwọgu nọ-phee Abụsalomu mgburugburu woru iya gbugbua; ọ nwụhu.
15 E dez dos escudeiros de Joabe cercaram Absalão e acabaram de matá-lo.
16 Noo ya; Jiowabu bya egbua opu gude sephuta ndu ojọgu ono azụ. Ọo ya bụ; ẹphe haa achị ndu Ízurẹlu ọso.
16 A seguir Joabe tocou a trombeta para que o exército parasse de perseguir Israel, e assim deteve o exército.
17 Ẹphe bya apata odzu Abụsalomu chie l'eze iduma, nọ l'ọswa l'ẹka ono; kwaa ikpo mkpuma kụbe iya l'eli. Ndu Ízurẹlu gbẹ teke ono tụko tsukahụ; onyenọnu lashịa ibe iya.
17 Retiraram o corpo de Absalão, jogaram-no num grande fosso na floresta e fizeram um grande monte de pedras sobre ele. Enquanto isso, todos os israelitas fugiam para casa.
18 Teke Abụsalomu nọ ndzụ bẹ ọ pataru òbvúrú je ebvube lẹ Nsụda Eze g'ọ bụru iphe, ee-gudeje nyata iya; kẹle ọ rịru sụ: “Mu te enwedu nwa nwoke, ee-gudeje nyata ẹpha mu.” O woru ẹpha nkiya gụbe òbvúrú ono. A nọdu anọduje eku iya iphe, e gude anyata Abụsalomu byasụ ntanụ-a.
18 Quando em vida, Absalão tinha levantado um monumento para si mesmo no vale do Rei, dizendo: "Não tenho nenhum filho para preservar a minha memória". Por isso deu à coluna o seu próprio nome. Chama-se ainda hoje Monumento de Absalão.
19 No iya; Ahimaazu nwa Zadọku sụ: “Gẹ mu bya agbagbụa je ezia eze lẹ Chipfu bẹ nafụtawaru iya l'ẹka ndu ọhogu iya.”
19 Então Aimaás, filho de Zadoque, disse: "Deixa-me correr e levar ao rei a notícia de que o Senhor lhe fez justiça, livrando-o de seus inimigos".
20 Jiowabu sụ iya: “Ọ tọ bụdu gụbedua bẹ ọ gbaru g'i jeshia ezi ozi ntanụ-a. O -rwua mbọku ọzo; l'i jewarọ ezia ya ozi. Ọ -bụru kẹ ntanụ-a bẹ ọ tọ gbadụru g'i je ezia ya ozi; noo kẹle nwatibe eze bẹ nwụhuru nụ.”
20 "Não é você quem deve levar a notícia hoje", disse-lhe Joabe. "Deixe isso para outra ocasião. Hoje não, porque o filho do rei morreu".
21 Ọo ya bụ; Jiowabu pfuaru nwoke, shi l'alị Kushi sụ iya: “Tụgbua je akọoru eze iphe, ị hụmaru.” Onye Kushi ono phozeru Jiowabu iphu l'alị; bya agbagbụa; ọ bụru iya ejeje.
21 Então Joabe ordenou a um etíope: "Vá dizer ao rei o que você viu". O cuxita inclinou-se diante de Joabe e saiu correndo para levar as notícias.
22 Ahimaazu nwa Zadọku bya epfukwaaru Jiowabu ọzo; sụ iya: “Haarọ gẹ mu gbatsoru onye Kushi ono azụ l'azụ; obetakpọo gụnu je e-me.”
22 Todavia Aimaás, filho de Zadoque, disse de novo a Joabe: "Não importa o que aconteça, deixa-me ir com o cuxita". Joabe, porém, respondeu: "Por que quer tanto ir, meu filho? Você não receberá nenhuma recompensa pela notícia".
23 Ọ sụ iya: “Obetakpọo gụnu je e-mee bẹ mu jefụtaje.”
23 Mas ele insistiu: "Não importa o que aconteça, quero ir". Disse então Joabe: "Pois vá! " E Aimaás correu pelo caminho da planície e passou à frente do cuxita.
24 Teke ono bẹ Dévidi nọ lẹ mgbaka echilabọ ọnu-abata ime mkpụkpu ono; waa ọphu nọ mẹ a -nọdu alụfu alụfu. Onye-nche nyihu eli igbulọ ono, e gude kpụa ọnu-abata ono je apfụru l'eli iya. Onye-nche ono jeshia ele ẹnya; ọ hụma nwoke, agbakpọepho ọso nwẹkinyi iya.
24 Davi estava sentado entre a porta interna e a externa da cidade. E quando a sentinela subiu ao terraço sobre a porta, junto à muralha, viu um homem que vinha correndo sozinho.
25 Onye-nche ono kua eze oku; pfuaru iya ya. Eze sụ: “Ọ -bụru l'ọ swị nkịnyi iya; bẹ bụ ozi, dụ ree bẹ ọobya ezizi.” Nwoke ono nọdu agbakpọepho abya ntse ntse.
25 A sentinela gritou, avisando o rei. O rei disse: "Se ele está sozinho, deve trazer boa notícia". E o homem foi se aproximando.
26 Ọo ya bụ; onye-nche ono tụfu ẹnya hụma nwoke ọzo, agbakwaphọ ọso abya. O kua onye-nche ọnu-abata mkpụkpu sụ: “Lenu; onye ọzo agbakwa ọso nwẹkinyi iya abya!”
26 Então a sentinela viu outro homem que vinha correndo e gritou ao porteiro: "Vem outro homem correndo sozinho! " "Esse também deve estar trazendo boa notícia! ", exclamou o rei.
27 Onye-nche ono sụ: “Onye kẹ mbụ phọ bẹ ọso iya gbẹ dụ mu g'ọ bụ kẹ Ahimaazu nwa Zadọku.”
27 A sentinela disse: "Está me parecendo que, pelo jeito de correr, o da frente é Aimaás, filho de Zadoque". "É um bom homem", disse o rei. "Ele traz boas notícias".
28 Noo ya; Ahimaazu gbarwuta bya ekua eze sụ iya: “Iphemiphe dụkotaekwapho ree-o!” O phozeta buaru eze iphu l'alị sụ: “G'ajaja bụru kẹ Chipfu, bụ Chileke ngu! O wofuwarụ ndu ono, haliru ẹka g'ẹphe gbua gụbe nnajịuphu mu, bụ eze.”
28 Então Aimaás aproximou-se do rei e o saudou. Prostrou-se, rosto em terra, diante do rei e disse: "Bendito seja o Senhor teu Deus! Ele entregou os homens que se rebelaram contra o rei, meu senhor".
29 Eze jịa ya sụ: “?To nwedụnu iphe, meru nwokorọbya ono, bụ Abụsalomu?”
29 O rei perguntou: "O jovem Absalão está bem? " Aimaás respondeu: "Vi que houve grande confusão quando Joabe, o servo do rei, ia enviar teu servo, mas não sei o que aconteceu".
30 Eze sụ iya: “Ghakọbe pfụru l'ẹka-a.” Ọo ya bụ; ọ bya aghachi pfụru l'ẹka ono.
30 O rei disse: "Fique ali ao lado esperando". E Aimaás ficou esperando.
31 Ọo ya bụ; onye Kushi ono byarwuta bya asụ: “Gụbe nnajịuphu mu, bụ eze; nụmakwa ozi ẹhu-ụtso! Lẹ ntanụ-a bẹ Chipfu nafụtakotawaru ngu l'ẹka ndu wulihuru etso ngu opfu.”
31 Então o cuxita chegou e disse: "Ó rei, meu senhor, ouve a boa notícia! Hoje o Senhor te livrou de todos os que se levantaram contra ti".
32 Ọo ya bụ; eze jịa onye Kushi ono sụ iya: “?To nwedụnu iphe, meru nwokorọbya ono, bụ Abụsalomu?”
32 O rei perguntou ao cuxita: "O jovem Absalão está bem? " O cuxita respondeu: "Que os inimigos do rei meu senhor e todos que se levantam para lhe fazer mal acabem como aquele jovem! "
33 Iphe ono rwua eze l'ẹhu shii; ọ nyịgobe jeshia l'ụlo ọphu a kpụru l'eli ọnu-abata mkpụkpu je anọdu raahaa ẹkwa. Ọ nọdu eje bya arajẹ sụ: “Gụbe nwa mu Abụsalomu; nwa mu-ee; nwa mu Abụsalomu! Ọ -bụ l'ọo mbẹdua nwụhuru; gụbedua nọduroya. Gụbe nwa mu Abụsalomu; nwa mu-ee; nwa mu-ee!”
33 Então o rei, abalado, subiu ao quarto que ficava por cima da porta e chorou. Foi subindo e clamando: "Ah, meu filho Absalão! Meu filho, meu filho Absalão! Quem me dera ter morrido em seu lugar! Ah, Absalão, meu filho, meu filho! "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.