2 Samuel 18
Bayịburu Izii (IZZ) vs ARIB
1 Tọbudu iya bụ; Dévidi bya akpakọo ndu yẹe ya swị; bya ahọta ndu-ishi ojọgu kẹ ndu ọphu dụ ụnu labọ l'ụkporo iri iri; bya ahọta ndu-ishi ojọgu kẹ ndu ọphu dụ ụkporo ise ise.
1 Então Davi contou o povo que tinha consigo, e pôs sobre ele chefes de mil e chefes de cem.
2 Dévidi bya eye ndu ojọgu ono g'ẹphe tụgbua. Nkerẹto lẹ ndu ojọgu ono bẹ bụ Jiowabu bụ onye-ishi phẹ; nkerẹto ọzo bụru Abishayi; nwa Zeruya; mbụ nwune Jiowabu, bụ onye-ishi phẹ; nkerẹto ọzo bụru Itayi onye Gatu bẹ bụ onye-ishi phẹ. Eze sụ ndu ono: “Mbẹdua l'onwomu a-fụtakwapho bya etsoru unu jeshia.”
2 E Davi enviou o exército, um terço sob o mando de Joabe, outro terço sob o mando de Abisai, filho de Zeruia, irmão de Joabe, e outro terço sob o mando de Itai, o giteu. E disse o rei ao povo: Eu também sairei convosco.
3 Obenu lẹ ndu ono sụru iya: “Ọ tọ dụkwa iphe bya eme g'i tsoru anyi je; kẹle ọ -bụru l'anyi yeru ọkpa l'ọso bẹ ẹphe ta akpadu anyi ishi. Ọ -bụru lẹ nkeru-ẹbo l'ime anyi nwụshihuru bẹ ẹphe ta abyadụ akpa anyi ishi. Gụbedua l'onwongu ha g'anyịbedua ụkporo ụnu nemadzụ l'ụnu ise. Sụ-a; iphe, kachia ree bụ g'ị nọduchia lẹ mkpụkpu; gbẹ l'ẹka ono bụchiaru agbarike anyi.”
3 Mas o povo respondeu: Não sairás; porque se fugirmos, eles não se importarão conosco; nem se importarão conosco ainda que morra metade de nós; porque tu vales por dez mil tais como nós. Melhor será que da cidade nos mandes socorro.
4 Eze sụ phẹ: “Ọo iphe, unu rịkpoerupho l'ọ kaa ree bẹ mu e-me.” Ọo ya bụ; eze bya apfụcha l'agụga ọnu-abata mkpụkpu ono; ndu ono nọdu awụghatagbaa; ndu ọphu adụ ụkporo ise ise; ndu ọphu adụ ụnu labọ l'ụkporo iri iri.
4 Respondeu-lhes o rei: Farei o que vos parecer bem. E o rei se pôs ao lado da porta, e todo o povo saiu em centenas e em milhares.
5 Eze nmarụ ọkwa nụ Jiowabu; mẹ Abishayi; mẹ Itayi sụ: “Unu gudekwarọ iswi ẹhu mbẹdua haa eme nwokorọbya ono, bụ Abụsalomu iphe kpanganga-a.” Ndu ono l'ophu nụmakota g'eze nmarụ ọkwa ẹhu Abụsalomu yechaa ndu-ishi ndu ojọgu ono l'ẹka.
5 E o rei deu ordem a Joabe, a Abisai e a Itai, dizendo: Tratai brandamente, por amor de mim, o mancebo Absalão. E todo o povo ouviu quando o rei deu ordem a todos os chefes acerca de Absalão.
6 Ọo ya bụ; ndu ono wụru jeshia l'ọma ẹgu je etsoo ndu Ízurẹlu ọgu. Ọ bụru l'ọswa Ifuremu bẹ ẹphe nọ lwụa ọgu ono.
6 Assim saiu o povo a campo contra Israel; e deu-se a batalha no bosque de Efraim.
7 Ndu kẹ Dévidi nọdu l'ẹka ono lwụ-kpee ndu ojọgu ndu Ízurẹlu. Ndu e gburu egbugbu mbọku ono paa ẹka apaa. Ẹphe dụ ụkporo ụnu nemadzụ ugbo labọ l'ụnu iri.
7 Ali o povo de Israel foi derrotado pelos servos de Davi; e naquele dia houve ali grande morticínio, de vinte mil homens.
8 Ọgu ono swọkobe dzuru alị ono l'ophu. Ndu nwụhuru nụ l'ime ọswa mbọku ono ka ndu ọphu e gude ogu-echi gbushia.
8 Pois a batalha se estendeu sobre a face de toda aquela terra, e o bosque consumiu mais gente naquele dia do que a espada.
9 A nọdu alwụ ọgu ono; Abụsalomu yẹle ndu ojọgu Dévidi dzugbabẹ. Teke ono bẹ Abụsalomu agba ịnya-mulu iya; ịnya-mulu ono gbaba lẹ mkpula eze achị. Ẹkali achị ono kota Abụsalomu l'ishi; ọ kwaa ìphè l'echi; kụahaa eregede l'ẹkali achị. Ịnya-mulu ono, o shi agba ono gbakwasẹru tụgbua.
9 Por acaso Absalão se encontrou com os servos de Davi; e Absalão ia montado num mulo e, entrando o mulo debaixo dos espessos ramos de um grande carvalho, pegou-se a cabeça de Absalão no carvalho, e ele ficou pendurado entre o céu e a terra; e o mulo que estava debaixo dele passou adiante.
10 Nwoke lanụ hụma iya; je edooru iya Jiowabu sụ: “Lenu; mu hụmakwaru Abụsalomu g'ọ kwakoru akụ eregede l'achị.”
10 um homem, vendo isso, contou-o a Joabe, dizendo: Eis que vi Absalão pendurado dum carvalho.
11 Jiowabu jịa nwoke ono, pfuru iya iphe ono sụ: “?Ị sụru l'ọo gụnu? ?Ị hụmaru iya l'ẹnya tọo? ?Bụ gụnu meru g'o gude ọphu i ti chitadụru iya tụa l'alị l'ẹka ono. Mu gege anụe ngu phọ shẹkelu mkpọla-ọchaa iri; waa akpọ, eekebutajẹ l'upfu.”
11 Então disse Joabe ao homem que lho contara: Pois que o viste, por que não o derrubaste logo por terra? E eu te haveria dado dez siclos de prata e um cinto.
12 Nwoke ono sụ Jiowabu: “Obetakpọo e jee aparu shẹkelu mkpọla-ọchaa, dụ ụnu labọ l'ụkporo iri dẹe mu l'ẹka; mu tege ahalikwa ẹka k'egbutsu nwatibe eze; l'ẹka anyi nụmakwaru-a ọkwa, eze nmarụ ye unu lẹ Abishayi; mẹ Itayi l'ẹka sụ: ‘G'unu gudekwa kẹ yẹbe eze gbobuta nwokorọbya ono, bụ Abụsalomu.’
12 Respondeu, porém, o homem a Joabe: Ainda que eu pudesse pesar nas minhas mãos mil siclos de prata, não estenderia a mão contra o filho do rei; pois bem ouvimos que o rei deu ordem a ti, e a Abisai, e a Itai, dizendo: Guardai-vos, cada um, de tocar no mancebo Absalão.
13 Sụ-a; ọ -bụ lẹ mu jeru etsebe ndzụ mu l'ọnu ẹta; woru Abụsalomu gbua; g'o to nwedu iphe, eedomiru eze edomi-a; mẹ unu apfụribecharu je apfụru parụ mu buhaa.”
13 E se eu tivesse procedido falsamente contra a sua vida, coisa nenhuma se esconderia ao rei, e tu mesmo te oporias a mim:
14 Tọbudu iya bụ; Jiowabu sụ: “Mu taa kwabẹkotaduru ngu ẹgube ono.” Ọ chịta arwa ẹto je anmaa Abụsalomu l'obu; lẹ gẹ Abụsalomu nọkwadu ndzụ l'eli achị ono.
14 Então disse Joabe: Não posso demorar-me assim contigo aqui. E tomou na mão três dardos, e traspassou com eles o coração de Absalão, estando ele ainda vivo no meio do carvalho.
15 Ụnwokorobya iri, bụ ndu achịjeru Jiowabu ngwọgu nọ-phee Abụsalomu mgburugburu woru iya gbugbua; ọ nwụhu.
15 E o cercaram dez mancebos, que levavam as armas de Joabe; e feriram a Absalão, e o mataram.
16 Noo ya; Jiowabu bya egbua opu gude sephuta ndu ojọgu ono azụ. Ọo ya bụ; ẹphe haa achị ndu Ízurẹlu ọso.
16 Então tocou Joabe a buzina, e o povo voltou de perseguir a Israel; porque Joabe deteve o povo.
17 Ẹphe bya apata odzu Abụsalomu chie l'eze iduma, nọ l'ọswa l'ẹka ono; kwaa ikpo mkpuma kụbe iya l'eli. Ndu Ízurẹlu gbẹ teke ono tụko tsukahụ; onyenọnu lashịa ibe iya.
17 E tomaram a Absalão e, lançando-o numa grande cova no bosque, levantaram sobre ele mui grande montão de pedras. E todo o Israel fugiu, cada um para a sua tenda.
18 Teke Abụsalomu nọ ndzụ bẹ ọ pataru òbvúrú je ebvube lẹ Nsụda Eze g'ọ bụru iphe, ee-gudeje nyata iya; kẹle ọ rịru sụ: “Mu te enwedu nwa nwoke, ee-gudeje nyata ẹpha mu.” O woru ẹpha nkiya gụbe òbvúrú ono. A nọdu anọduje eku iya iphe, e gude anyata Abụsalomu byasụ ntanụ-a.
18 Ora, Absalão, quando ainda vivia, tinha feito levantar para si a coluna que está no vale do rei; pois dizia: Nenhum filho tenho para conservar a memória o meu nome. E deu o seu próprio nome àquela coluna, a qual até o dia de hoje se chama o Pilar de Absalão.
19 No iya; Ahimaazu nwa Zadọku sụ: “Gẹ mu bya agbagbụa je ezia eze lẹ Chipfu bẹ nafụtawaru iya l'ẹka ndu ọhogu iya.”
19 Então disse Aimaaz, filho de Zadoque: Deixa-me correr, e anunciarei ao rei que o Senhor o vingou a mão e seus inimigos.
20 Jiowabu sụ iya: “Ọ tọ bụdu gụbedua bẹ ọ gbaru g'i jeshia ezi ozi ntanụ-a. O -rwua mbọku ọzo; l'i jewarọ ezia ya ozi. Ọ -bụru kẹ ntanụ-a bẹ ọ tọ gbadụru g'i je ezia ya ozi; noo kẹle nwatibe eze bẹ nwụhuru nụ.”
20 Mas Joabe lhe disse: Tu não serás hoje o portador das novas; outro dia as levarás, mas hoje não darás a nova, porque é morto o filho do rei.
21 Ọo ya bụ; Jiowabu pfuaru nwoke, shi l'alị Kushi sụ iya: “Tụgbua je akọoru eze iphe, ị hụmaru.” Onye Kushi ono phozeru Jiowabu iphu l'alị; bya agbagbụa; ọ bụru iya ejeje.
21 Disse, porém, Joabe ao cuchita: Vai tu, e dize ao rei o que viste. O cuchita se inclinou diante de Joabe, e saiu correndo.
22 Ahimaazu nwa Zadọku bya epfukwaaru Jiowabu ọzo; sụ iya: “Haarọ gẹ mu gbatsoru onye Kushi ono azụ l'azụ; obetakpọo gụnu je e-me.”
22 Então prosseguiu Aimaaz, filho de Zadoque, e disse a Joabe: Seja o que for, deixa-me também correr após o cuchita. Respondeu Joabe: Para que agora correrias tu, meu filho, pois não receberias recompensa pelas novas?
23 Ọ sụ iya: “Obetakpọo gụnu je e-mee bẹ mu jefụtaje.”
23 seja o que for, disse Aimaaz, correrei. Disse-lhe, pois, Joabe: Corre. Então Aimaaz correu pelo caminho da planície, e passou adiante do cuchita.
24 Teke ono bẹ Dévidi nọ lẹ mgbaka echilabọ ọnu-abata ime mkpụkpu ono; waa ọphu nọ mẹ a -nọdu alụfu alụfu. Onye-nche nyihu eli igbulọ ono, e gude kpụa ọnu-abata ono je apfụru l'eli iya. Onye-nche ono jeshia ele ẹnya; ọ hụma nwoke, agbakpọepho ọso nwẹkinyi iya.
24 Ora, Davi estava sentado entre as duas portas; e a sentinela subiu ao terraço da porta junto ao muro e, levantando os olhos, viu um homem que corria só.
25 Onye-nche ono kua eze oku; pfuaru iya ya. Eze sụ: “Ọ -bụru l'ọ swị nkịnyi iya; bẹ bụ ozi, dụ ree bẹ ọobya ezizi.” Nwoke ono nọdu agbakpọepho abya ntse ntse.
25 Gritou, pois, a sentinela, e o disse ao rei. Respondeu o rei: Se vem só, é portador de novas. Vinha, pois, o mensageiro aproximando-se cada vez mais.
26 Ọo ya bụ; onye-nche ono tụfu ẹnya hụma nwoke ọzo, agbakwaphọ ọso abya. O kua onye-nche ọnu-abata mkpụkpu sụ: “Lenu; onye ọzo agbakwa ọso nwẹkinyi iya abya!”
26 Então a sentinela viu outro homem que corria, e gritou ao porteiro, e disse: Eis que lá vem outro homem correndo só. Então disse o rei: Também esse traz novas.
27 Onye-nche ono sụ: “Onye kẹ mbụ phọ bẹ ọso iya gbẹ dụ mu g'ọ bụ kẹ Ahimaazu nwa Zadọku.”
27 Disse mais a sentinela: O correr do primeiro parece ser o correr de Aimaaz, filho de Zadoque. Então disse o rei: Este é homem de bem, e virá com boas novas.
28 Noo ya; Ahimaazu gbarwuta bya ekua eze sụ iya: “Iphemiphe dụkotaekwapho ree-o!” O phozeta buaru eze iphu l'alị sụ: “G'ajaja bụru kẹ Chipfu, bụ Chileke ngu! O wofuwarụ ndu ono, haliru ẹka g'ẹphe gbua gụbe nnajịuphu mu, bụ eze.”
28 Gritou, pois, Aimaaz, e disse ao rei: Paz! E inclinou-se ao rei com o rosto em terra, e disse: Bendito seja o Senhor teu Deus, que entregou os homens que levantaram a mão contra o rei meu senhor.
29 Eze jịa ya sụ: “?To nwedụnu iphe, meru nwokorọbya ono, bụ Abụsalomu?”
29 Então perguntou o rei: Vai bem o mancebo Absalão? Respondeu Aimaaz: Quando Joabe me mandou a mim, o servo do rei, vi um grande alvoroço; porem não sei o que era.
30 Eze sụ iya: “Ghakọbe pfụru l'ẹka-a.” Ọo ya bụ; ọ bya aghachi pfụru l'ẹka ono.
30 Disse-lhe o rei: Põe-te aqui ao lado. E ele se pôs ao lado, e esperou de pé.
31 Ọo ya bụ; onye Kushi ono byarwuta bya asụ: “Gụbe nnajịuphu mu, bụ eze; nụmakwa ozi ẹhu-ụtso! Lẹ ntanụ-a bẹ Chipfu nafụtakotawaru ngu l'ẹka ndu wulihuru etso ngu opfu.”
31 Nisso chegou o cuchita, e disse: Novas para o rei meu senhor. Pois que hoje o Senhor te vingou da mão de todos os que se levantaram contra ti.
32 Ọo ya bụ; eze jịa onye Kushi ono sụ iya: “?To nwedụnu iphe, meru nwokorọbya ono, bụ Abụsalomu?”
32 Então perguntou o rei ao cuchita: Vai bem o mancebo Absalão? Respondeu o cuchita: Sejam como aquele mancebo os inimigos do rei meu senhor, e todos os que se levantam contra ti para te fazerem mal.
33 Iphe ono rwua eze l'ẹhu shii; ọ nyịgobe jeshia l'ụlo ọphu a kpụru l'eli ọnu-abata mkpụkpu je anọdu raahaa ẹkwa. Ọ nọdu eje bya arajẹ sụ: “Gụbe nwa mu Abụsalomu; nwa mu-ee; nwa mu Abụsalomu! Ọ -bụ l'ọo mbẹdua nwụhuru; gụbedua nọduroya. Gụbe nwa mu Abụsalomu; nwa mu-ee; nwa mu-ee!”
33 Pelo que o rei ficou muito comovido e, subindo à sala que estava por cima da porta, pôs-se a chorar; e andando, dizia assim: Meu filho Absalão, meu filho, meu filho Absalão! quem me dera que eu morrera por ti, Absalão, meu filho, meu filho!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.