2 Samuel 17

Bayịburu Izii (IZZ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ahitofẹlu bya ekua Abụsalomu sụ iya: “Haa gẹ mu họta ụnu unwoke ụkporo l'iri g'anyi tụgbua je achịa Dévidi ọso l'ẹnyashi-a.
1 Depois Aitofel disse a Absalão: — Deixe-me escolher doze mil homens, e eu sairei esta noite para perseguir Davi.
2 Mu a-bapfu iya teke ike bvụshiwaru iya; ọ dụwaa gọlogolo. Mu emee gẹ ndzụ-agụgu rwuta iya gẹ ndu ono, yẹe ya swị l'ophu ono gbakashịhu. Mu agbẹ teke ono woru eze gbugbua nwẹkinyi iya.
2 Eu o atacarei enquanto ele está cansado e desanimado. Ele ficará com medo, e todos os seus homens fugirão. Então matarei somente o rei
3 Mu e-duphutakọtaru ngu ndu ono azụ. Onye ono, ịicho -nwụhuwaa bẹ ndu ọphuu g'ẹphe ha lwakọtawaru azụ. Ndu ono g'ẹphe ha bẹ ta adụdu mẹ onye lanụ, a byaru e-merwu ẹhu.”
3 e trarei de volta todos os homens dele para o senhor, como uma esposa que volta para o seu marido. Já que o senhor quer matar somente um homem, o resto do povo será deixado em paz.
4 Iphe ono tụko dụ Abụsalomu yẹe ndu bụ ọgerenya ndu Ízurẹlu l'ophu ree.
4 Absalão achou que esse conselho era bom, e todos os líderes israelitas também acharam.
5 Abụsalomu bya asụ: “Unu kufua Hushayi, bụ onye Akụ g'anyi nụmafua iphe, oo-pfu.”
5 Aí Absalão disse: — Chamem agora Husai, e vamos ouvir o que ele tem a dizer.
6 Hushayi byapfuta ẹ ya phọ; Abụsalomu sụ iya: “Wakwa iphe Ahitofẹlu pfuru baa. ?Bụ g'anyi mee iphe, o pfuru? Teke ọdumeka yekwaa ọnu nkengu.”
6 Quando Husai chegou, Absalão disse: — O conselho que Aitofel nos deu é este; devemos segui-lo? Se não, diga você o que devemos fazer.
7 Ọo ya bụ; Hushayi bya asụ Abụsalomu: “Idzu, Ahitofẹlu chị-koshiru ngu k'ọgiya-a ta adụkwa ree.
7 Husai respondeu: — Desta vez o conselho de Aitofel não é bom.
8 Ị mahawarụ gẹ nna ngu gbaru; mẹ ndu nkiya. Ẹphe bụkota ndu ike dụ l'ọgu; emebe ẹhuka g'agụ, a chịtaru ụnwu iya. A -gụfukpooro ono bẹ nna ngu bụ onye k'ọgu doru ẹnya; yẹle ndu ọphuu ta abyadụ azẹ l'ẹka lanụ l'ẹnyashi-a.
8 O senhor sabe que o seu pai Davi e os seus homens são lutadores valentes e que eles estão furiosos como uma ursa na floresta, de quem roubaram os filhotes. O seu pai é um soldado experiente e durante a noite ele não fica com os seus soldados.
9 Lenu; nta-a bẹ o domiwaru onwiya l'ime ọgba ọzoo l'ẹka ọzo. Ọ -bụru l'ọ fụtaru bya etsoo unu ọgu nta-a; ndu ojọgu ngu harụ nwụhu; bẹ onye nụmakporu iya nụ a-sụkwa: ‘E gbushiakwaru nemadzụ shii l'echilabọ ndu etso Abụsalomu.’
9 Agora mesmo ele deve estar escondido numa caverna ou em algum outro lugar. Logo que Davi atacar os seus soldados, todos os que ouvirem falar a respeito disso dirão que os soldados de Absalão foram derrotados.
10 Je akpachaa lẹ ndu ike dụ l'ọgu; mbụ ndu ono, obu shihuchaaru ike g'oduma ono bẹ ndzụ-agụgu e-rwutachakwaa; noo kẹle ndu Ízurẹlu l'ophu bẹ maru lẹ nna ngu bẹ bụ onye ike dụ l'ọgu; tẹme ndu yẹe ya swị bụ-chaaru ndu ọkpehu dụ.
10 Então até os soldados mais corajosos, mesmo aqueles que são ferozes como leões, ficarão com medo. Pois todos em Israel sabem que o seu pai é um grande soldado e que os homens que estão com ele são lutadores valentes.
11 Sụ-a; iphe, bụ idzu nkemu bụ gẹ ndu Ízurẹlu l'ophu dzukọbe byapfuta ngu; e shikpọo lẹ Danu jasụ lẹ Biye-Sheba; mbụ g'ẹphe zahụ g'ẹja, nọ l'agụga eze-ẹnyimu; gụbedua l'onwongu e-duru phẹ jeshia ọgu ọbu.
11 O meu conselho é que o senhor reúna, de uma ponta a outra do país, todos os israelitas, tantos quantos são os grãos de areia da praia do mar, e que o senhor mesmo os guie na batalha.
12 Ọo ya bụ; anyi etsoo ya ọgu l'ẹka anyi chọ-vukpoẹru iya phọ. Anyi adapyabẹ iya ẹgube ono, iji ụtsu anọduje adashị l'alị-a. Yẹbedua l'onwiya waa ndu yẹe ya swị l'ophu bẹ ta adụdu onye ọphu e-dobe ndzụ m'onye lanụ.
12 Onde quer que Davi estiver, nós o encontraremos antes mesmo que ele saiba o que está acontecendo. Assim nem ele nem nenhum dos seus homens escaparão.
13 Ọ -bụru l'o nweru mkpụkpu, o pyobaru; ndu Ízurẹlu l'ophu e-gude eri bya lẹ mkpụkpu ono; bya eworu iya lọ-tsua; lọo ya wuruwuru nwuru ye lẹ nsụda; k'ọphu bụ l'a ta abyadụ a-hụma m'ibiribe ẹja lanụ l'ẹka ono.”
13 Se ele fugir para dentro de alguma cidade construída num morro, todo o nosso povo trará cordas, arrasará a cidade e não deixará nem uma pedra lá em cima.
14 Abụsalomu mẹ ndu Ízurẹlu l'ophu tụko zụa sụ: “Idzu kẹ Hushayi, onye Akụ bẹ kakwa kẹ Ahitofẹlu ree.” Iphe, kparụ iya nụ bụ lẹ Chipfu chị-buwaru gẹ ya shi nno kpakashịa ọkpobe idzu ono, Ahitofẹlu chị-koshiru ono; k'ọphu Chipfu e-shi nno mee g'ẹjo-iphe dapfuta Abụsalomu.
14 Aí Absalão e todos os israelitas disseram: — O conselho de Husai é melhor do que o de Aitofel. O
15 Tọbudu iya bụ; Hushayi bya akaru Zadọku yẹe Abyiyata, bụ ndu-uke Chileke idzu ono, Ahitofẹlu chị-koshiru Abụsalomu yẹle ndu bụ ọgerenya ndu Ízurẹlu ono; waa ọphu yẹbedua l'onwiya chị-koshiru phẹ.
15 Então Husai contou aos sacerdotes Zadoque e Abiatar o conselho que tinha dado a Absalão e aos líderes israelitas e também o conselho que Aitofel tinha dado.
16 Sụ: “Unu mee ẹgwegwa zia ozi g'e zia Dévidi sụ iya g'ọ tọ kwakwa akwakwa l'ẹka eerwuje ẹnyimu Jiọ́danu erwurwu l'echiẹgu ono. G'ọ tọ dụkwa iphe, e-me g'ọ tọ dafụ azụ iya ọphuu; ọ -dụdu bẹ aa-tụkokwa yẹbedua bụ eze waa ndu yẹe ya swị kpo g'eekpoje ntụ-a.”
16 E disse: — Agora mandem depressa uma mensagem a Davi dizendo a ele que não passe a noite nos caminhos do deserto. Que Davi atravesse o rio Jordão imediatamente para que ele e os seus homens não sejam todos destruídos!
17 Teke ono bẹ Jionatanu yẹle Ahimaazu anọduje lẹ Enu-Rogelu; kẹle ẹphe ta tụdu ama abahụ lẹ mkpụkpu Jierúsalẹmu. Ọ bụru nwata nwamgbọko, eje ozi bẹ eezije g'o je ezia phẹ ozi; ẹphe eje ezia ya eze, bụ Dévidi.
17 Jônatas e Aimaás estavam esperando perto da fonte de Rogel porque não queriam se arriscar a serem vistos entrando na cidade. Uma empregada ia lá de vez em quando e informava sobre o que estava acontecendo; então eles iam contar ao rei Davi.
18 Ọle o nweru nwokorọbya lanụ hụmaru phẹ nụ; o je edooru iya Abụsalomu. Ẹphenebo meẹpho ẹgwegwa lụfu l'ẹka ono tụgbua jeshia ibe nwoke, bu lẹ mkpụkpu Bahurimu. Nwoke ono nweru wẹlu l'ọma-unuphu ibe iya. Ẹphe nyiba l'ime wẹlu ono.
18 Mas dessa vez um rapaz os viu e contou a Absalão. Então Jônatas e Aimaás foram depressa para a casa de um certo homem, na cidade de Baurim. Havia um poço perto da casa, e eles entraram dentro dele.
19 Nyee nwoke ono chịta iphe kpuchite ọnu wẹlu ono; bya eworu akpụru mebyi iphe sụsaa l'eli iya. Ọphu ọ tọ dụdu onye maru nụ.
19 A esposa do homem pegou uma coberta, estendeu sobre a boca do poço e em cima dela espalhou cereais socados para que ninguém pudesse perceber nada.
20 Ndu ozi Abụsalomu byapfutaẹpho nwanyị ono l'ụlo; ẹphe jịa ya sụ: “?Bụ aweya bẹ Ahimaazu yẹe Jionatanu nọ?”
20 Os oficiais de Absalão chegaram lá e perguntaram à mulher: — Onde estão Aimaás e Jônatas? — Eles atravessaram o rio! — respondeu ela. Aí os homens os procuraram, mas não conseguiram achar; então voltaram para Jerusalém.
21 Ndu ono lashịchaepho; Ahimaazu yẹe Jionatanu shi lẹ wẹlu ono nyifuta tụgbua jeshia ezi eze, bụ Dévidi ozi ono. Ẹphe rwua bya akọoru iya ẹgube idzu, Ahitofẹlu chịru; bya asụ iya g'o tụgbuekwapho nta-a dafụ azụ ẹnyimu azụ iya ọphuu.
21 Depois que eles foram embora, Aimaás e Jônatas saíram do poço e foram avisar o rei Davi. Contaram o que Aitofel tinha planejado contra ele e disseram: — Atravesse o rio depressa!
22 Noo ya; Dévidi yẹe ndu yẹe ya swị tụgbua je adaa ẹnyimu Jiọ́danu. Nchi bọhushia; ọphu o nweẹdu onye ọphu phọduru nụ; ẹphe dafụkotawa azụ ẹnyimu Jiọ́danu.
22 Então Davi e os seus homens começaram a atravessar o rio Jordão e, ao nascer do dia, todos eles já haviam atravessado.
23 Ahitofẹlu hụmaepho l'ọ tọ bụdu idzu nkiya bẹ e tsoru; o nyikota eli nkapfụ-ịgara iya gbagbụa; ọ bụru iya ala ibe iya lẹ mkpụkpu, o shi. Ọ larwua bya edozichaa ibe iya g'ọo-du; o je aswị-gbua onwiya. Ọo ya bụ; ọ nwụhu; e lia ya l'ilu nna iya.
23 Quando Aitofel viu que o seu conselho não tinha sido seguido, arreou o seu jumento e voltou para a sua cidade. E, depois de pôr os seus negócios em ordem, enforcou-se. E foi sepultado no túmulo do seu pai.
24 Dévidi tụgbua jeshia mkpụkpu Mahanayimu; Abụsalomu yẹe unwoke ndu Ízurẹlu l'ophu, ẹphe l'iya swị, daa ẹnyimu Jiọ́danu kwasẹru.
24 Quando Absalão e os seus soldados atravessaram o rio Jordão, Davi já havia chegado à cidade de Maanaim.
25 Abụsalomu woru Amasa mee onye-ishi ndu ojọgu iya l'ọzo Jiowabu. Amasa bẹ bụ nwatibe onye Ízurẹlu, ẹpha iya bụ Itura. Itura ono bẹ lụru Abigelu, nwada Nahashi bya abụru nwune Zeruya, bụ ne Jiowabu.
25 Absalão tinha colocado Amasa no comando do seu exército, no lugar de Joabe. Amasa era filho de um homem chamado Itra, o ismaelita; a mãe dele era Abigail, filha de Naás e irmã de Zeruia, a mãe de Joabe.
26 Abụsalomu yẹe ndu Ízurẹlu je adọru l'alị Giladu.
26 Absalão e os israelitas acamparam na terra de Gileade.
27 Dévidi byarwutaẹpho Mahanayimu; Shobi nwa Nahashi kẹ mkpụkpu Raba, dụ l'alị ndu Amọnu; mẹ Makiya nwa Amiyẹlu kẹ mkpụkpu Lodeba; mẹ Bazịlayi, bụ onye Giladu, shi lẹ mkpụkpu Rogelimu;
27 Quando Davi chegou a Maanaim, encontrou-se com Sobi, filho de Naás, da cidade de Rabá, em Amom; com Maquir, filho de Amiel, da cidade de Lo-Debar; e com Barzilai, que era da cidade de Rogelim, em Gileade. Eles levaram bacias, vasilhas de barro, camas e também alimentos para Davi e os seus homens. Levaram também trigo, cevada , farinha, feijão, grãos torrados, ervilhas, mel, queijo, coalhada e algumas ovelhas. Eles sabiam que, no deserto Davi, e os seus homens ficariam com fome, com sede e cansados.
28 vukọo iphe vutaru Dévidi yẹe ndu yẹe ya swị g'ẹphe rije. Iphe, ọ bụ bụru iphe-azẹe; mẹ eze gbamụgbamu; mẹ iphe, a kpụshiru l'ẹja; mẹ witi; mẹ balị; mẹ ereshi, e gwerụ egwegwe; mẹ ọphu a hụru ahụhu; mẹ azamụ; mẹ ọkpa;
28 — ausente —
29 mẹ manụ-ẹnwu; mẹ mini ẹra-eswi, tọru atọto; mẹ atụru; mẹ mini ẹra-eswi, hụkoru ahụko. Noo kẹle ẹphe sụru lẹ Dévidi phẹ bẹ ẹgu agụwa; ike bvụshiwa phẹ; tẹme ẹgu mini nọdu agụkwa phẹ phọ l'echiẹgu.
29 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.