2 Samuel 17
Bayịburu Izii (IZZ) vs ARIB
1 Ahitofẹlu bya ekua Abụsalomu sụ iya: “Haa gẹ mu họta ụnu unwoke ụkporo l'iri g'anyi tụgbua je achịa Dévidi ọso l'ẹnyashi-a.
1 Disse mais Aitofel a Absalão: Deixa-me escolher doze mil homens, e me levantarei, e perseguirei a Davi esta noite.
2 Mu a-bapfu iya teke ike bvụshiwaru iya; ọ dụwaa gọlogolo. Mu emee gẹ ndzụ-agụgu rwuta iya gẹ ndu ono, yẹe ya swị l'ophu ono gbakashịhu. Mu agbẹ teke ono woru eze gbugbua nwẹkinyi iya.
2 Irei sobre ele, enquanto está cansado, e fraco de mãos, e o espantarei: então fugirá todo o povo que está com ele. Ferirei tão-somente o rei;
3 Mu e-duphutakọtaru ngu ndu ono azụ. Onye ono, ịicho -nwụhuwaa bẹ ndu ọphuu g'ẹphe ha lwakọtawaru azụ. Ndu ono g'ẹphe ha bẹ ta adụdu mẹ onye lanụ, a byaru e-merwu ẹhu.”
3 e farei tornar a ti todo o povo, como uma noiva à casa do seu esposo; pois é a vida dum só homem que tu buscas; assim todo o povo estará em paz.
4 Iphe ono tụko dụ Abụsalomu yẹe ndu bụ ọgerenya ndu Ízurẹlu l'ophu ree.
4 E este conselho agradou a Absalão, e a todos os anciãos de Israel.
5 Abụsalomu bya asụ: “Unu kufua Hushayi, bụ onye Akụ g'anyi nụmafua iphe, oo-pfu.”
5 Disse, porém, Absalão: Chamai agora a Husai, o arquita, e ouçamos também o que ele diz.
6 Hushayi byapfuta ẹ ya phọ; Abụsalomu sụ iya: “Wakwa iphe Ahitofẹlu pfuru baa. ?Bụ g'anyi mee iphe, o pfuru? Teke ọdumeka yekwaa ọnu nkengu.”
6 Quando Husai chegou a Absalão, este lhe disse: Desta maneira falou Aitofel; faremos conforme a sua palavra? Se não, fala tu.
7 Ọo ya bụ; Hushayi bya asụ Abụsalomu: “Idzu, Ahitofẹlu chị-koshiru ngu k'ọgiya-a ta adụkwa ree.
7 Então disse Husai a Absalão: O conselho que Aitofel deu esta vez não é bom.
8 Ị mahawarụ gẹ nna ngu gbaru; mẹ ndu nkiya. Ẹphe bụkota ndu ike dụ l'ọgu; emebe ẹhuka g'agụ, a chịtaru ụnwu iya. A -gụfukpooro ono bẹ nna ngu bụ onye k'ọgu doru ẹnya; yẹle ndu ọphuu ta abyadụ azẹ l'ẹka lanụ l'ẹnyashi-a.
8 Acrescentou Husai: Tu bem sabes que teu pai e os seus homens são valentes, e que estão com o espírito amargurado, como a ursa no campo, roubada dos seus cachorros; além disso teu pai é homem de guerra, e não passará a noite com o povo.
9 Lenu; nta-a bẹ o domiwaru onwiya l'ime ọgba ọzoo l'ẹka ọzo. Ọ -bụru l'ọ fụtaru bya etsoo unu ọgu nta-a; ndu ojọgu ngu harụ nwụhu; bẹ onye nụmakporu iya nụ a-sụkwa: ‘E gbushiakwaru nemadzụ shii l'echilabọ ndu etso Abụsalomu.’
9 Eis que agora está ele escondido nalguma cova, ou em qualquer outro lugar; e será que, caindo alguns no primeiro ataque, todo o que o ouvir dirá: Houve morticínio entre o povo que segue a Absalão.
10 Je akpachaa lẹ ndu ike dụ l'ọgu; mbụ ndu ono, obu shihuchaaru ike g'oduma ono bẹ ndzụ-agụgu e-rwutachakwaa; noo kẹle ndu Ízurẹlu l'ophu bẹ maru lẹ nna ngu bẹ bụ onye ike dụ l'ọgu; tẹme ndu yẹe ya swị bụ-chaaru ndu ọkpehu dụ.
10 Então até o homem valente, cujo coração é como coração de leão, sem dúvida desmaiará; porque todo o Israel sabe que teu pai é valoroso, e que são valentes os que estão com ele.
11 Sụ-a; iphe, bụ idzu nkemu bụ gẹ ndu Ízurẹlu l'ophu dzukọbe byapfuta ngu; e shikpọo lẹ Danu jasụ lẹ Biye-Sheba; mbụ g'ẹphe zahụ g'ẹja, nọ l'agụga eze-ẹnyimu; gụbedua l'onwongu e-duru phẹ jeshia ọgu ọbu.
11 Eu, porém, aconselho que com toda a pressa se ajunte a ti todo o Israel, desde Dã até Berseba, em multidão como a areia do mar; e que tu em pessoa vás à peleja.
12 Ọo ya bụ; anyi etsoo ya ọgu l'ẹka anyi chọ-vukpoẹru iya phọ. Anyi adapyabẹ iya ẹgube ono, iji ụtsu anọduje adashị l'alị-a. Yẹbedua l'onwiya waa ndu yẹe ya swị l'ophu bẹ ta adụdu onye ọphu e-dobe ndzụ m'onye lanụ.
12 Então iremos a ele, em qualquer lugar em que se achar, e desceremos sobre ele, como o orvalho cai sobre a terra; e não ficará dele e de todos os homens que estão com ele nem sequer um só.
13 Ọ -bụru l'o nweru mkpụkpu, o pyobaru; ndu Ízurẹlu l'ophu e-gude eri bya lẹ mkpụkpu ono; bya eworu iya lọ-tsua; lọo ya wuruwuru nwuru ye lẹ nsụda; k'ọphu bụ l'a ta abyadụ a-hụma m'ibiribe ẹja lanụ l'ẹka ono.”
13 se ele, porém, se retirar para alguma cidade, todo o Israel trará cordas àquela cidade, e arrastá-la-emos até o ribeiro, até que não se ache ali nem uma só pedrinha
14 Abụsalomu mẹ ndu Ízurẹlu l'ophu tụko zụa sụ: “Idzu kẹ Hushayi, onye Akụ bẹ kakwa kẹ Ahitofẹlu ree.” Iphe, kparụ iya nụ bụ lẹ Chipfu chị-buwaru gẹ ya shi nno kpakashịa ọkpobe idzu ono, Ahitofẹlu chị-koshiru ono; k'ọphu Chipfu e-shi nno mee g'ẹjo-iphe dapfuta Abụsalomu.
14 Então Absalão e todos os homens e Israel disseram: Melhor é o conselho de Husai, o arquita, do que o conselho de Aitofel: Porque assim o Senhor o ordenara, para aniquilar o bom conselho de Aitofel, a fim de trazer o mal sobre Absalão.
15 Tọbudu iya bụ; Hushayi bya akaru Zadọku yẹe Abyiyata, bụ ndu-uke Chileke idzu ono, Ahitofẹlu chị-koshiru Abụsalomu yẹle ndu bụ ọgerenya ndu Ízurẹlu ono; waa ọphu yẹbedua l'onwiya chị-koshiru phẹ.
15 Também disse Husai a Zadoque e a Abiatar, sacerdotes: Assim e assim aconselhou Aitofel a Absalão e aos anciãos de Israel; porém eu aconselhei assim e assim.
16 Sụ: “Unu mee ẹgwegwa zia ozi g'e zia Dévidi sụ iya g'ọ tọ kwakwa akwakwa l'ẹka eerwuje ẹnyimu Jiọ́danu erwurwu l'echiẹgu ono. G'ọ tọ dụkwa iphe, e-me g'ọ tọ dafụ azụ iya ọphuu; ọ -dụdu bẹ aa-tụkokwa yẹbedua bụ eze waa ndu yẹe ya swị kpo g'eekpoje ntụ-a.”
16 Agora, pois, mandai apressadamente avisar a Davi, dizendo: Não passes esta noite nos vaus do deserto; mas passa sem falta à outra banda, para que não seja devorado o rei, e todo o povo que com ele está.
17 Teke ono bẹ Jionatanu yẹle Ahimaazu anọduje lẹ Enu-Rogelu; kẹle ẹphe ta tụdu ama abahụ lẹ mkpụkpu Jierúsalẹmu. Ọ bụru nwata nwamgbọko, eje ozi bẹ eezije g'o je ezia phẹ ozi; ẹphe eje ezia ya eze, bụ Dévidi.
17 Ora, Jônatas e Aimaaz estavam esperando junto a En-Rogel; e foi uma criada, e lhes avisou, para que eles fossem e o dissessem ao rei Davi; pois não deviam ser vistos entrando na cidade.
18 Ọle o nweru nwokorọbya lanụ hụmaru phẹ nụ; o je edooru iya Abụsalomu. Ẹphenebo meẹpho ẹgwegwa lụfu l'ẹka ono tụgbua jeshia ibe nwoke, bu lẹ mkpụkpu Bahurimu. Nwoke ono nweru wẹlu l'ọma-unuphu ibe iya. Ẹphe nyiba l'ime wẹlu ono.
18 Viu-os todavia um moço, e avisou a Absalão. Ambos, porém, partiram apressadamente, e entraram em casa de um homem, em Baurim, o qual tinha no pátio de sua casa um poço, para o qual eles desceram.
19 Nyee nwoke ono chịta iphe kpuchite ọnu wẹlu ono; bya eworu akpụru mebyi iphe sụsaa l'eli iya. Ọphu ọ tọ dụdu onye maru nụ.
19 E a mulher, tomando a tampa, colocou-a sobre a boca do poço, e espalhou grão triturado sobre ela; assim nada se soube.
20 Ndu ozi Abụsalomu byapfutaẹpho nwanyị ono l'ụlo; ẹphe jịa ya sụ: “?Bụ aweya bẹ Ahimaazu yẹe Jionatanu nọ?”
20 Chegando, pois, os servos de Absalão àquela casa, perguntaram à mulher: Onde estão Aimaaz e Jônatas? Respondeu-lhes a mulher: Já passaram a corrente das águas. E, havendo-os procurado sem os encontrarem, voltaram para Jerusalém.
21 Ndu ono lashịchaepho; Ahimaazu yẹe Jionatanu shi lẹ wẹlu ono nyifuta tụgbua jeshia ezi eze, bụ Dévidi ozi ono. Ẹphe rwua bya akọoru iya ẹgube idzu, Ahitofẹlu chịru; bya asụ iya g'o tụgbuekwapho nta-a dafụ azụ ẹnyimu azụ iya ọphuu.
21 Depois que eles partiram, Aimaaz e Jônatas, saindo do poço, foram e avisaram a Davi; e disseram-lhe: Levantai-vos, e passai depressa as águas, porque assim e assim aconselhou contra vós Aitofel.
22 Noo ya; Dévidi yẹe ndu yẹe ya swị tụgbua je adaa ẹnyimu Jiọ́danu. Nchi bọhushia; ọphu o nweẹdu onye ọphu phọduru nụ; ẹphe dafụkotawa azụ ẹnyimu Jiọ́danu.
22 Então se levantou Davi e todo o povo que com ele estava, e passaram o Jordão; e ao raiar da manhã não faltava nem um só que não o tivesse passado.
23 Ahitofẹlu hụmaepho l'ọ tọ bụdu idzu nkiya bẹ e tsoru; o nyikota eli nkapfụ-ịgara iya gbagbụa; ọ bụru iya ala ibe iya lẹ mkpụkpu, o shi. Ọ larwua bya edozichaa ibe iya g'ọo-du; o je aswị-gbua onwiya. Ọo ya bụ; ọ nwụhu; e lia ya l'ilu nna iya.
23 Vendo, pois, Aitofel que não se havia seguido o seu conselho, albardou o jumento e, partindo, foi para casa, para a sua cidade; e, tendo posto em ordem a sua casa, se enforcou e morreu; e foi sepultado na sepultura de seu pai.
24 Dévidi tụgbua jeshia mkpụkpu Mahanayimu; Abụsalomu yẹe unwoke ndu Ízurẹlu l'ophu, ẹphe l'iya swị, daa ẹnyimu Jiọ́danu kwasẹru.
24 Então Davi veio a Maanaim; e Absalão passou o Jordão, ele e todos os homens de Israel com ele.
25 Abụsalomu woru Amasa mee onye-ishi ndu ojọgu iya l'ọzo Jiowabu. Amasa bẹ bụ nwatibe onye Ízurẹlu, ẹpha iya bụ Itura. Itura ono bẹ lụru Abigelu, nwada Nahashi bya abụru nwune Zeruya, bụ ne Jiowabu.
25 E Absalão colocou Amasa em lugar de Joabe sobre o exército. Ora, Amasa era filho de um homem que se chamava Itra, o jizreelita, o qual entrara a Abigail, filha de Naás e irmã de Zeruia, mãe de Joabe.
26 Abụsalomu yẹe ndu Ízurẹlu je adọru l'alị Giladu.
26 Israel e Absalão se acamparam na terra de Gileade.
27 Dévidi byarwutaẹpho Mahanayimu; Shobi nwa Nahashi kẹ mkpụkpu Raba, dụ l'alị ndu Amọnu; mẹ Makiya nwa Amiyẹlu kẹ mkpụkpu Lodeba; mẹ Bazịlayi, bụ onye Giladu, shi lẹ mkpụkpu Rogelimu;
27 Tendo Davi chegado a Maanaim, Sobi, filho de Naás, de Rabá dos filhos de Amom, e Maquir, filho de Amiel, de Lo-Debar, e Barzilai, o gileadita, de Rogelim,
28 vukọo iphe vutaru Dévidi yẹe ndu yẹe ya swị g'ẹphe rije. Iphe, ọ bụ bụru iphe-azẹe; mẹ eze gbamụgbamu; mẹ iphe, a kpụshiru l'ẹja; mẹ witi; mẹ balị; mẹ ereshi, e gwerụ egwegwe; mẹ ọphu a hụru ahụhu; mẹ azamụ; mẹ ọkpa;
28 tomaram camas, bacias e vasilhas de barro; trigo, cevada, farinha, grão tostado, favas, lentilhas e torradas;
29 mẹ manụ-ẹnwu; mẹ mini ẹra-eswi, tọru atọto; mẹ atụru; mẹ mini ẹra-eswi, hụkoru ahụko. Noo kẹle ẹphe sụru lẹ Dévidi phẹ bẹ ẹgu agụwa; ike bvụshiwa phẹ; tẹme ẹgu mini nọdu agụkwa phẹ phọ l'echiẹgu.
29 mel, manteiga, ovelhas e queijos de vaca, e os trouxeram a Davi e ao povo que com ele estava, para comerem; pois diziam: O povo está faminto, cansado e sedento, no deserto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.