2 Samuel 16
Bayịburu Izii (IZZ) vs VC
1 Tọbudu iya bụ; Dévidi jeribeẹrupho nwanshịi lẹ mkpakpọnu úbvú ono; ọ bya l'amarụ; ọ hụma nwozi Mefiboshẹti, bụ Ziba g'ọ nọwa kwabẹru iya g'ọ gba iya ndzuta. Ọ chịru nkapfụ-ịgara olemole, e dozichaaru ree bya ebo iya ishi buredi ụkporo iri; waa ẹcha-mbekee ụkporo ise, e gude akpụru vayịnu ghee; waa akpụru oshi-ọmi ụkporo ise; waa otumu mẹe lanụ.
1 Tendo Davi avançado um pouco além do cume, viu que lhe vinha ao encontro Siba, servo de Mifiboset, com dois jumentos selados e carregados de duzentos pães, cem cachos de uvas secas, cem frutos maduros e um odre de vinho.
2 Eze bya ajịa Ziba sụ iya: “?Bụ kẹ gụnu bẹ i vutaru iphe ọwa-a?”
2 O rei disse-lhe: Que tens aí? Os jumentos, respondeu Siba, devem servir à família do rei, para que os montem; os pães e frutos servirão de comida para os teus servos, o vinho será para aqueles que se fatigarem no deserto.
3 Eze jịa ya sụ: “?Dẹnu nwanwa nnajịuphu ngu?”
3 O rei perguntou: Mas onde está o filho do teu senhor? Ficou em Jerusalém, respondeu Siba, alegando que agora a casa de Israel lhe devolveria o reino de seu pai.
4 Ọo ya bụ; eze sụ Ziba: “Iphemiphe, shi bụru iphe Mefiboshẹti bẹ bụwaa nkengu nta.”
4 O rei disse a Siba: Tudo o que possuía Mifiboset te pertence doravante. Eu me inclino diante de ti, respondeu ele; conserva-me a tua graça, ó rei, meu senhor.
5 O be teke eze, bụ Dévidi erwu mkpụkpu Bahurimu; a bya l'amarụ nwoke lanụ, yẹe Sọlu shi l'ẹnya-unuphu lanụ shiwaa l'ẹka ono fụta. Ẹpha iya bụ Shimeyi; nwa Gera. Ọ nọdu ephushi iphu eje abya.
5 Quando o rei chegou a Baurim, apareceu um homem da família da casa de Saul, chamado Semei, filho de Gera, o qual ia proferindo maldições enquanto andava.
6 Ọ tụahaa Dévidi; yẹle ndu-ozi iya g'ẹphe ha mkpuma; l'ẹka ndu yẹe ya swị mẹ ndu ojọgu iya nọkakwaru iya rọ l'ẹkutara mẹ l'ẹkicha.
6 Atirava pedras contra o rei Davi e contra todos os seus servos, embora todo o exército e todos os guerreiros valentes se encontrassem à direita e à esquerda do rei.
7 Shimeyi nọdu ephu iphu ono asụje: “Tụgbua! Tụgbua; gụbe ogbu-ọchi ono; gụbe onye ẹjo-iphe ono!
7 E o amaldiçoava, dizendo: Vai-te, vai-te embora, homem sanguinário e celerado.
8 Chipfu gwatawaru ngu ụgwo ọchi ndu i gbushiru l'ọnulo Sọlu; mbụ onye ono, ị nọ l'aba-eze, o shi nọdu ono. Chipfu nafụwaru ngu alị-eze ono woru nụ nwa ngu, bụ Abụsalomu. Hụmanu l'ẹjo-ememe, iime gudeshiwaru ngu; kẹle ị bụ o-gbu-ọchi!”
8 O Senhor faz cair sobre ti todo o sangue da casa de Saul, cujo trono usurpaste; o Senhor entregou o reino ao teu filho Absalão. Eis-te oprimido de males, homem sanguinário que és!
9 Ọo ya bụ; Abishayi; nwa Zeruya sụ eze: “?Dẹnu g'o gude odzu nkụta-a nọdu ephu gụbe nnajịuphu mu, bụ eze iphu? Jiko hanaa mu gẹ mu je egbubufu iya ishi.”
9 Então Abisai, filho de Sarvia, disse ao rei: Por que insulta esse cão morto ao rei, meu senhor? Deixa-me passar, vou cortar-lhe a cabeça.
10 Eze sụ iya: “?Bụ gụnu bẹ mu l'unu jigba; unubẹ ụnwu Zeruya? Ọ -bụru l'ọo Chipfu ziru iya g'ọ phu mu iphu ọbu; ?bụ onye a-dụ ike jịa ya sụ: ‘?Bụ gụnu kparụ iphe, iime nno?’ ”
10 Que nos importa, filho de Sarvia?, respondeu Davi. Deixa-o amaldiçoar. Se o Senhor lhe ordenou que me amaldiçoasse, quem poderia dizer-lhe: por que fazes isso?
11 No iya; Dévidi bya epfuaru Abishayi yẹle ndu-ozi iya g'ẹphe ha sụ: “Unu lewarọ l'ọo nwa mu, shi mu l'ẹpho bẹ achọ ishi ndzụ mu. ?Bụ-chia onye ọwana, bụ onye Benjiaminu-a bẹ ta a-kabadarọ njọ? Unu parụ iya haa g'o phu mu iphu ọbu; kẹle ọo Chipfu ziru iya ya.
11 E Davi disse a Abisai e à sua gente: Vede: se meu filho, fruto de minhas entranhas, conspira contra a minha vida, quanto mais agora esse benjaminita? Deixai-o amaldiçoar, se o Senhor lho ordenou.
12 O nweru-a g'ọo-dụ; Chipfu elee ẹnya hụma ẹgube ẹjo-iphe, dapfutaru mu nụ; l'oo-meeru mu iphe-ọma gude pfụa mu ụgwo iphu-a, eephushi mu ntanụ-a.”
12 Talvez o Senhor considere a minha aflição e me dê agora bens por esses ultrajes.
13 Noo ya; Dévidi yẹle ndu nkiya ono kwasẹkpoerupho gbororo ụzo ono; Shimeyi kwasẹru agụga úbvú, nọ chebe iphu l'ibiya ọphu Dévidi nọ. Ọ nọdu eje bya ephushi iya iphu; atụ iya mkpuma; bya aphụru iya ntụ.
13 Davi e seus homens retomaram o seu caminho, mas Semei ia ao longo da montanha, ao lado dele, vomitando injúrias, atirando-lhe pedras e espalhando poeira pelo ar.
14 Eze yẹle ndu ono, yẹe ya tụko swịru ono bya e-jerwu ẹka ẹphe eje; ike bvụshikotawa phẹ; ẹphe jerwua bya anọdu l'ẹka ono rọkota ike.
14 O rei e toda a sua tropa chegaram extenuados a... onde descansaram.
15 Tọbudu iya bụ; Abụsalomu yẹle ndu ono l'ophu; mbụ unwoke Ízurẹlu wụru zebata lẹ Jierúsalẹmu. Ahitofẹlu tsokwaru phẹ phọ.
15 Absalão entrou em Jerusalém com toda a sua tropa de israelitas, acompanhado de Aquitofel.
16 Ọo ya bụ; Hushayi, bụ onye Akụ, bụ ọ̀nyà Dévidi jepfu Abụsalomu je asụ iya: “Nọdukwa ndzụ ogologo; gụbe eze! Gụbe eze! Nọdukwa ndzụ ogologo!”
16 Quando Cusai, o araquita amigo de Davi, se apresentou a Absalão, disse-lhe: Viva o rei! Viva o rei!
17 Abụsalomu bya asụ Hushayi: “?Bụ n-yemobu, i yeru ọ̀nyà ngu ọbu-a baa? ?Bụ gụnu meru g'o gude ọphu unu l'ọ̀nyà ngu ta aswịdu?”
17 Absalão disse-lhe: É essa a tua afeição por teu amigo? Por que não partiste com ele?
18 Hushayi sụ Abụsalomu: “Waawaa; kẹle ọo onye ọphu Chipfu; mẹ ndu-a; waa ndu Ízurẹlu l'ophu họtaru bẹ mu a-bụru nkiya. Ọ bụru iya bẹ mu l'iya a-nọduwaro ya.
18 Não, respondeu-lhe Cusai; eu sou daquele que escolheu o Senhor com todo esse povo: com esse é que eu ficarei.
19 Tẹmanu; ?bụ onye bẹ ọ gbaru gẹ mu jeru ozi; bụ nna tọo nwa? Ọo nwa bẹ mu e-jeru ozi. Ọo ẹgube mu shi ejeru nna ngu ozi bụ gẹ mu e-jekwarụpho gụbedua ozi.”
19 Aliás, a quem serviria eu senão ao seu filho? Como servi a teu pai, assim te servirei a ti também.
20 Abụsalomu bya asụ Ahitofẹlu: “Chị-koshikwa mu idzu iphe, anyi e-me.”
20 Absalão disse a Aquitofel: Deliberai entre vós sobre o que devemos fazer.
21 Ahitofẹlu pfunaaru Abụsalomu sụ iya: “Je ejepfukọta ụnwanyi ono, ndu ọphu abụ-zidu unyomu nna ngu ono; mbụ g'unu l'ẹphe kwa akwakwa nwoke yẹle nwanyị; mbụ ụnwanyi ono, ọ harụ g'ẹphe leta ibe eze ẹnya ono. Ọo teke ono bẹ ndu Ízurẹlu l'ophu a-nụma l'i mewaru onwongu ị nọdu eshiwaa nna ngu tụkuruba; tẹme obu akabakwaphọ eshihu ndu ono, etso ngu nụ ono ike.”
21 Aquitofel respondeu-lhe: Aproxima-te das concubinas de teu pai, que ficaram aqui para guardar o palácio. Assim todo o Israel saberá que te tornaste odioso ao teu pai, e os teus partidários se animarão com maior coragem.
22 Ọo ya bụ; a bya akpọberu Abụsalomu ụlo-ẹkwa l'eli mkpotsu-ụlo ibe eze; Abụsalomu jepfu ụnwanyi ono, abụ-zidu unyomu nna iya ono l'ẹka ndu Ízurẹlu l'ophu ele iya ẹnya.
22 Armaram, pois, para Absalão uma tenda no terraço, e ali, à vista de todo o Israel, ele vinha abusar das concubinas de seu pai.
23 Teke ono bẹ mgbazi Ahitofẹlu shi adụjeepho g'ẹgube, eejeje l'ajị l'ẹka Chipfu-a. Ọ bụru ẹgube ono bẹ Dévidi yẹle Abụsalomu shi ewotaje mgbazi Ahitofẹlu.
23 Ora, os conselhos que dava Aquitofel naquele tempo eram considerados como palavras de Deus; assim se consideravam todos os seus conselhos, tanto para Davi como para Absalão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.