2 Samuel 16
Bayịburu Izii (IZZ) vs ARC
1 Tọbudu iya bụ; Dévidi jeribeẹrupho nwanshịi lẹ mkpakpọnu úbvú ono; ọ bya l'amarụ; ọ hụma nwozi Mefiboshẹti, bụ Ziba g'ọ nọwa kwabẹru iya g'ọ gba iya ndzuta. Ọ chịru nkapfụ-ịgara olemole, e dozichaaru ree bya ebo iya ishi buredi ụkporo iri; waa ẹcha-mbekee ụkporo ise, e gude akpụru vayịnu ghee; waa akpụru oshi-ọmi ụkporo ise; waa otumu mẹe lanụ.
1 E, passando Davi um pouco mais adiante do cume, eis que Ziba, o moço de Mefibosete, veio encontrar-se com ele, com um par de jumentos albardados, e sobre eles duzentos pães, com cem cachos de passas, e cem de frutas de verão, e um odre de vinho.
2 Eze bya ajịa Ziba sụ iya: “?Bụ kẹ gụnu bẹ i vutaru iphe ọwa-a?”
2 E disse o rei a Ziba: Que pretendes com isto? E disse Ziba: Os jumentos são para a casa do rei, para se montarem neles; e o pão e as frutas de verão, para os moços comerem; e o vinho, para beberem os cansados no deserto.
3 Eze jịa ya sụ: “?Dẹnu nwanwa nnajịuphu ngu?”
3 Então, disse o rei: Onde está, pois, o filho de teu senhor? E disse Ziba ao rei: Eis que ficou em Jerusalém; porque disse: Hoje, me restaurará a casa de Israel o reino de meu pai.
4 Ọo ya bụ; eze sụ Ziba: “Iphemiphe, shi bụru iphe Mefiboshẹti bẹ bụwaa nkengu nta.”
4 Então, disse o rei a Ziba: Eis que teu é tudo quanto tem Mefibosete. E disse Ziba: Eu me inclino e que eu ache graça aos teus olhos, ó rei, meu senhor.
5 O be teke eze, bụ Dévidi erwu mkpụkpu Bahurimu; a bya l'amarụ nwoke lanụ, yẹe Sọlu shi l'ẹnya-unuphu lanụ shiwaa l'ẹka ono fụta. Ẹpha iya bụ Shimeyi; nwa Gera. Ọ nọdu ephushi iphu eje abya.
5 E, chegando o rei Davi a Baurim, eis que dali saiu um homem da linhagem da casa de Saul, cujo nome era Simei, filho de Gera; e, saindo, ia amaldiçoando.
6 Ọ tụahaa Dévidi; yẹle ndu-ozi iya g'ẹphe ha mkpuma; l'ẹka ndu yẹe ya swị mẹ ndu ojọgu iya nọkakwaru iya rọ l'ẹkutara mẹ l'ẹkicha.
6 E apedrejava com pedras a Davi e a todos os servos do rei Davi, ainda que todo o povo e todos os valentes iam à sua direita e à sua esquerda.
7 Shimeyi nọdu ephu iphu ono asụje: “Tụgbua! Tụgbua; gụbe ogbu-ọchi ono; gụbe onye ẹjo-iphe ono!
7 E, amaldiçoando-o Simei, assim dizia: Sai, sai, homem de sangue e homem de Belial!
8 Chipfu gwatawaru ngu ụgwo ọchi ndu i gbushiru l'ọnulo Sọlu; mbụ onye ono, ị nọ l'aba-eze, o shi nọdu ono. Chipfu nafụwaru ngu alị-eze ono woru nụ nwa ngu, bụ Abụsalomu. Hụmanu l'ẹjo-ememe, iime gudeshiwaru ngu; kẹle ị bụ o-gbu-ọchi!”
8 O Senhor te deu agora a paga de todo o sangue da casa de Saul, em cujo lugar tens reinado; já deu o Senhor o reino na mão de Absalão, teu filho; e eis-te agora na tua desgraça, porque és um homem de sangue.
9 Ọo ya bụ; Abishayi; nwa Zeruya sụ eze: “?Dẹnu g'o gude odzu nkụta-a nọdu ephu gụbe nnajịuphu mu, bụ eze iphu? Jiko hanaa mu gẹ mu je egbubufu iya ishi.”
9 Então, disse Abisai, filho de Zeruia, ao rei: Por que amaldiçoaria este cão morto ao rei, meu senhor? Deixa-me passar, e lhe tirarei a cabeça.
10 Eze sụ iya: “?Bụ gụnu bẹ mu l'unu jigba; unubẹ ụnwu Zeruya? Ọ -bụru l'ọo Chipfu ziru iya g'ọ phu mu iphu ọbu; ?bụ onye a-dụ ike jịa ya sụ: ‘?Bụ gụnu kparụ iphe, iime nno?’ ”
10 Disse, porém, o rei: Que tenho eu convosco, filhos de Zeruia? Ora, deixai-o amaldiçoar, pois, se o Senhor lhe disse: Amaldiçoa a Davi, quem, pois, diria: Por que assim fizeste?
11 No iya; Dévidi bya epfuaru Abishayi yẹle ndu-ozi iya g'ẹphe ha sụ: “Unu lewarọ l'ọo nwa mu, shi mu l'ẹpho bẹ achọ ishi ndzụ mu. ?Bụ-chia onye ọwana, bụ onye Benjiaminu-a bẹ ta a-kabadarọ njọ? Unu parụ iya haa g'o phu mu iphu ọbu; kẹle ọo Chipfu ziru iya ya.
11 Disse mais Davi a Abisai e a todos os seus servos: Eis que meu filho, que descendeu de mim, procura a minha morte, quanto mais ainda este filho de Benjamim? Deixai-o; que amaldiçoe, porque o Senhor lho disse.
12 O nweru-a g'ọo-dụ; Chipfu elee ẹnya hụma ẹgube ẹjo-iphe, dapfutaru mu nụ; l'oo-meeru mu iphe-ọma gude pfụa mu ụgwo iphu-a, eephushi mu ntanụ-a.”
12 Porventura, o Senhor olhará para a minha miséria e o Senhor me pagará com bem a sua maldição deste dia.
13 Noo ya; Dévidi yẹle ndu nkiya ono kwasẹkpoerupho gbororo ụzo ono; Shimeyi kwasẹru agụga úbvú, nọ chebe iphu l'ibiya ọphu Dévidi nọ. Ọ nọdu eje bya ephushi iya iphu; atụ iya mkpuma; bya aphụru iya ntụ.
13 Prosseguiam, pois, o seu caminho, Davi e os seus homens; e também Simei ia ao longo do monte, defronte dele, caminhando e amaldiçoando, e atirava pedras contra ele, e levantava poeira.
14 Eze yẹle ndu ono, yẹe ya tụko swịru ono bya e-jerwu ẹka ẹphe eje; ike bvụshikotawa phẹ; ẹphe jerwua bya anọdu l'ẹka ono rọkota ike.
14 E o rei e todo o povo que ia com ele chegaram cansados e refrescaram-se ali.
15 Tọbudu iya bụ; Abụsalomu yẹle ndu ono l'ophu; mbụ unwoke Ízurẹlu wụru zebata lẹ Jierúsalẹmu. Ahitofẹlu tsokwaru phẹ phọ.
15 Absalão, pois, e todo o povo, os homens de Israel, vieram a Jerusalém; e Aitofel, com ele.
16 Ọo ya bụ; Hushayi, bụ onye Akụ, bụ ọ̀nyà Dévidi jepfu Abụsalomu je asụ iya: “Nọdukwa ndzụ ogologo; gụbe eze! Gụbe eze! Nọdukwa ndzụ ogologo!”
16 E sucedeu que, chegando Husai, o arquita, amigo de Davi, a Absalão, disse Husai a Absalão: Viva o rei, viva o rei!
17 Abụsalomu bya asụ Hushayi: “?Bụ n-yemobu, i yeru ọ̀nyà ngu ọbu-a baa? ?Bụ gụnu meru g'o gude ọphu unu l'ọ̀nyà ngu ta aswịdu?”
17 Porém Absalão disse a Husai: É esta a tua beneficência para com o teu amigo? Por que não foste com o teu amigo?
18 Hushayi sụ Abụsalomu: “Waawaa; kẹle ọo onye ọphu Chipfu; mẹ ndu-a; waa ndu Ízurẹlu l'ophu họtaru bẹ mu a-bụru nkiya. Ọ bụru iya bẹ mu l'iya a-nọduwaro ya.
18 E disse Husai a Absalão: Não, senão daquele que eleger o Senhor , e todo este povo, e todos os homens de Israel, dele serei e com ele ficarei.
19 Tẹmanu; ?bụ onye bẹ ọ gbaru gẹ mu jeru ozi; bụ nna tọo nwa? Ọo nwa bẹ mu e-jeru ozi. Ọo ẹgube mu shi ejeru nna ngu ozi bụ gẹ mu e-jekwarụpho gụbedua ozi.”
19 E, demais disso, a quem serviria eu? Porventura, não seria diante de seu filho? Como servi diante de teu pai, assim serei diante de ti.
20 Abụsalomu bya asụ Ahitofẹlu: “Chị-koshikwa mu idzu iphe, anyi e-me.”
20 Então, disse Absalão a Aitofel: Dai conselho entre vós sobre o que devemos fazer.
21 Ahitofẹlu pfunaaru Abụsalomu sụ iya: “Je ejepfukọta ụnwanyi ono, ndu ọphu abụ-zidu unyomu nna ngu ono; mbụ g'unu l'ẹphe kwa akwakwa nwoke yẹle nwanyị; mbụ ụnwanyi ono, ọ harụ g'ẹphe leta ibe eze ẹnya ono. Ọo teke ono bẹ ndu Ízurẹlu l'ophu a-nụma l'i mewaru onwongu ị nọdu eshiwaa nna ngu tụkuruba; tẹme obu akabakwaphọ eshihu ndu ono, etso ngu nụ ono ike.”
21 E disse Aitofel a Absalão: Entra às concubinas de teu pai, que deixou para guardarem a casa; e, assim, todo o Israel ouvirá que te fizeste aborrecível para com teu pai, e se fortalecerão as mãos de todos os que estão contigo.
22 Ọo ya bụ; a bya akpọberu Abụsalomu ụlo-ẹkwa l'eli mkpotsu-ụlo ibe eze; Abụsalomu jepfu ụnwanyi ono, abụ-zidu unyomu nna iya ono l'ẹka ndu Ízurẹlu l'ophu ele iya ẹnya.
22 Estenderam, pois, para Absalão uma tenda no terrado, e entrou Absalão às concubinas de seu pai perante os olhos de todo o Israel.
23 Teke ono bẹ mgbazi Ahitofẹlu shi adụjeepho g'ẹgube, eejeje l'ajị l'ẹka Chipfu-a. Ọ bụru ẹgube ono bẹ Dévidi yẹle Abụsalomu shi ewotaje mgbazi Ahitofẹlu.
23 E era o conselho de Aitofel, que aconselhava naqueles dias, como se a palavra de Deus se consultara: tal era todo o conselho de Aitofel, assim para com Davi como para com Absalão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.