2 Samuel 15

Bayịburu Izii (IZZ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Tọbudu iya bụ; Abụsalomu bya enweru ụgbo-ịnya; waa ịnya k'ẹkiya; waa unwoke ụkporo labọ l'iri, bụ ndu evutajẹru iya ụzo.
1 Algum tempo depois, Absalão adquiriu uma carruagem, cavalos e uma escolta de cinqüenta homens.
2 Ọ nọdu abụjeru o -rwua l'ọnmewa ụtsu; Abụsalomu agbẹshi je apfụru l'agụga gbororo eeshije bahụ l'ime mkpụkpu ono. Teke ọ bụ l'o nweru onye eje echiru eze ichi g'eze kpee opfu ono; Abụsalomu ekua ya jịa ya sụ: “?Bụ mkpụkpu awe bẹ i shi?” Onye ono asụ iya: “Nwozi ngu shikwa l'ipfu lanụ l'ime ipfu ndu Ízurẹlu.”
2 Ele se levantava cedo e ficava junto ao caminho que levava à porta da cidade. Sempre que alguém trazia uma causa para ser decidida pelo rei, Absalão o chamava e perguntava de que cidade vinha. A pessoa respondia que era de uma das tribos de Israel,
3 Onye ọbu -pfuchaa iphe ọ byaru; Abụsalomu asụ iya: “Iphe, i pfuru dụkwa ree; bya abụru iphe, pfụru ọto; obenu l'o to nwedu onye a-nọ-chi ẹnya eze nụma iphe, adaru unu.”
3 e Absalão dizia: "A sua causa é válida e legítima, mas não há nenhum representante do rei para ouvi-lo".
4 Iphe ọzo, Abụsalomu epfujefua bụ: “Ọme ọ bụ l'ọo g'a họtaekwadu mu phọ gẹ mu bụru onye-ikpe l'alị-a; m'ọ bụjekwaru iphe, bụ onye wotaru mu opfu; ọzoo onye byaru echia mu ichi; mu ekpejeẹpho ikpe ono; kperu iswi-ọdu-mma nụ iya.”
4 E Absalão acrescentava: "Quem me dera ser designado juiz desta terra! Todos os que tivessem uma causa ou uma questão legal viriam a mim, e eu lhe faria justiça".
5 Nokwaphọ g'ọ bụjeru; ọ -dụru onye byapfutaru iya nụ gẹ ya phozeta l'iphu iya; kele iya ekele; l'ọ machịa ẹka; nmatachia onye ọbu akpa; tsutsua ya ọnu.
5 E sempre que alguém se aproximava dele para prostrar-se em sinal de respeito, Absalão estendia a mão, abraçava-o e beijava-o.
6 Noo gẹ Abụsalomu shi emeje iphe, bụ ndu Ízurẹlu, gude ikpe abya ibe eze bụ ono. O shi nno mee; ọ bụru yẹbedua bẹ ndu Ízurẹlu yeru obu.
6 Absalão agia assim com todos os israelitas que vinham pedir que o rei lhes fizesse justiça. Assim ele foi conquistando a lealdade dos homens de Israel.
7 Apha ẹno lachaẹpho; Abụsalomu sụ eze: “Jiko; hana mu gẹ mu je mkpụkpu Hẹburonu je emeeru Chipfu iphe, mu kweru iya ukwe iya.
7 Ao final de quatro anos, Absalão disse ao rei: "Deixa-me ir a Hebrom para cumprir um voto que fiz ao Senhor.
8 Noo kẹle teke ono, mụbe nwozi ngu nọkwadu lẹ mkpụkpu Geshu l'alị Arámu bẹ mu kweru ukwe sụ: ‘Chipfu -mewaa mu lwaphuta azụ lẹ Jierúsalẹmu bẹ mu a-barụ iya ẹja.’ ”
8 Quando o teu servo estava em Gesur, na Síria, fez este voto: Se o Senhor me permitir voltar a Jerusalém, prestarei culto a ele em Hebrom".
9 Eze sụ iya: “Jekwaa l'ẹhu-guu!” Ọo ya bụ; ọ tụgbua jeshia Hẹburonu.
9 "Vá em paz! ", disse o rei. E ele foi para Hebrom.
10 Abụsalomu bya ezia ndu-ozi ẹphe je ejekọta lẹ mpya l'ipfu ndu Ízurẹlu l'ophu sụ phẹ: “Unu -nụmaepho ọda opu; unu tụa ụzu sụ: ‘Abụsalomu bụakwa eze lẹ Hẹburonu.’ ”
10 Absalão enviou secretamente mensageiros a todas as tribos de Israel, dizendo: "Assim que vocês ouvirem o som das trombetas, digam: Absalão é rei em Hebrom".
11 Ndu ẹphe lẹ Abụsalomu shi lẹ Jierúsalẹmu swịru bẹ dụ unwoke ụkporo iri. Ndu ono bẹ bụ ndu e ziru nzi g'ẹphe bya ẹbyaa. Ẹphe gude obu ìphóró jeshia; ọphu ẹphe amadụ iphe, anwụ nụ.
11 Absalão levou duzentos homens de Jerusalém. Eles tinham sido convidados e nada sabiam nem suspeitavam do que estava acontecendo.
12 Abụsalomu gudekwadụ ngwẹja ono l'ẹka egwe; bya ezia g'e je ekuaru iya Ahitofẹlu, bụ onye mkpụkpu Gilo lẹ mkpụkpu iya bụ Gilo g'ọ bya. Ahitofẹlu ono bẹ bụ onye mgbazi Dévidi. Noo ya; ẹjo idzu ono, aachịru Dévidi kabaa eshihu ike; ndu awụ etso Abụsalomu nọdu aka shii eje.
12 Depois de oferecer sacrifícios, Absalão mandou chamar da cidade de Gilo Aitofel, que era de Gilo, conselheiro de Davi. A conspiração ganhou força, e cresceu o número dos que seguiam Absalão.
13 Tọbudu iya bụ; nwozi lanụ gbaru bya asụ Dévidi: “?Ị maru-a l'obu ndu Ízurẹlu l'ophu bụwaa l'ẹka Abụsalomu nọ bẹ ọ dụkota?”
13 Então um mensageiro chegou e disse a Davi: "Os israelitas estão com Absalão! "
14 Dévidi bya epfuru yeru ndu-ozi iya g'ẹphe ha, bụ ndu yẹe ya tụkoru nọdu lẹ Jierúsalẹmu sụ phẹ: “Unu wụ-lihukwa g'anyi gbalachaa; ọdumeka bẹ ọ tọ dụkwa onye byaru l'anahụ Abụsalomu. Unu mekebe ẹgwegwa g'anyi tụgbua; a nọnyanu o mee ẹgwegwa gbabuta anyi bya emeru ẹjo-iphe kpua anyi; mbụ gude ogu-echi gbugbushia ndu mkpụkpu-a.”
14 Então Davi disse aos conselheiros que estavam com ele em Jerusalém: "Vamos fugir; caso contrário não escaparemos de Absalão. Se não partirmos imediatamente ele nos alcançará, causará a nossa ruína e matará o povo à espada".
15 Ndu ozi eze tụko sụ iya: “Ọo iphe, gụbe nnajịuphu anyi, bụ eze tụru ẹka l'ọo iphe, ee-me bẹ anyịbe ndu-ozi ngu e-mekọtaepho.”
15 Os conselheiros do rei lhe responderam: "Teus servos estão dispostos a fazer tudo o que o rei, nosso senhor, decidir".
16 Ọo ya bụ; eze tụgbua; ndibe iya l'ophu tsoru iya. Eze bya ahaa ụmadzu iri, bụ ụnwanyi, ndu ọphu abụ-zidu unyomu iya g'ẹphe letaru iya ẹnya l'unuphu.
16 O rei partiu, seguido por todos os de sua família; deixou, porém, dez concubinas para tomarem conta do palácio.
17 Ọo ya bụ; eze tụgbua; waa ndu yẹe ya swịkota; ẹphe jekpọepho jerwua ẹka dụ ẹnya; tẹme ẹphe bebe dọshia.
17 Assim, o rei partiu com todo o povo. Pararam na última casa da cidade,
18 Ndu ozi iya bya awụghakota iya; mbụ ndu Kereti; mẹ ndu Pẹleti; mẹ ụnu nemadzụ l'ụkporo iri ono, shi lẹ mkpụkpu Gatu tsoru iya phọ. Ẹphe ghata eze; vuta ụzo.
18 e todos os seus soldados marcharam, passando por ele: todos os queretitas e peletitas, e os seiscentos giteus que o acompanhavam desde Gate.
19 Tọbudu iya bụ; eze bya asụ Itayi, bụ onye Gatu: “?Bụ gụnu meru g'o gude i tsoru anyi? Laphukwa azụ lapfu eze, bụ Abụsalomu; kẹle ị bụ onye ọhozo; tẹme ị bụru onye akpụru lẹ ndzụ l'ibe unu.
19 O rei disse então a Itai, de Gate: "Por que você está indo conosco? Volte e fique com o novo rei, pois você é estrangeiro, um exilado de sua terra.
20 ?Dẹnu g'ee-shi l'ọo-bụru gụbe onye byaru ụnyaphu bẹ bụwaa ntanụ-a mu abya emee g'i tsoru anyi ghapheaha aghaphe l'ẹbe abụ lẹ mu maru ẹka mu eje ala. Chịta ndibe unu laphu azụ. Gẹ Chipfu phụkwaaru ngu obu-imemini; goshi ngu l'ọ bụ onye apfụshije ike l'iphe, o pfuru.”
20 Faz pouco tempo que você chegou. Como eu poderia fazê-lo acompanhar-me? Volte e leve consigo os seus irmãos. Que o Senhor o trate com bondade e fidelidade! "
21 Noo ya; Itayi yeeru eze ọnu; sụ iya: “Eshinu Chipfu nọ ndzụ g'ọ nọ iya-a; tẹme gụbe nnajịuphu mu, bụ eze nọdu ndzụ g'ị nọ iya-a; bẹ bụkwa ẹka gụbe nnajịuphu mu, bụ eze nọ bẹ mụbe nwozi ngu a-nọdu; mẹ lẹ ndzụ; mẹ l'ọnwu.”
21 Itai, contudo, respondeu ao rei: "Juro pelo nome do Senhor e por tua vida que onde quer que o rei, meu senhor, esteja, ali estará o seu servo, para viver ou para morrer! "
22 Dévidi sụ Itayi: “Ngwa; ghata vuru ụzo g'anyi je!” Ọo ya bụ; Itayi, bụ onye Gatu bya aghata; mẹ ndu yẹe ya swị; waa ụnwegirima, tso iya nụ.
22 Então Davi disse a Itai: "Está bem, pode ir adiante". E Itai, o giteu, marchou, com todos os seus soldados e com as famílias que estavam com ele.
23 Noo ya; ụzu-ẹkwa nọdu atụ wọowoowoo l'alị ono l'ophu gẹ ndu ono tụkoru awụghagbaa. Eze waa ndu ono, yẹe ya swị ono je adaghaa nggele Kidirọnu; kwasẹru chebe ụzo echiẹgu.
23 Todo o povo do lugar chorava em alta voz enquanto o exército passava. O rei atravessou o vale do Cedrom e todo o povo foi com ele em direção ao deserto.
24 Abyiyata bya aghata; Zadọku ghatakwaphọ; mẹ ndu Lívayi l'ophu, bụ ndu pa okpoko ọgbandzu Chileke. Ẹphe bya apazeta okpoko Chileke ono dobe l'alị jeye teke ndu ono tụkoru wụfutakota lẹ mkpụkpu ono.
24 Zadoque também estava lá, e com ele todos os levitas que carregavam a arca da aliança de Deus; Abiatar também estava lá. Puseram no chão a arca de Deus até que todo o povo saísse da cidade.
25 Eze sụ Zadọku: “Paphu okpoko Chileke ono azụ l'ime mkpụkpu ono. Ọ -bụru lẹ mu dụ Chipfu l'obu bẹ oo-duphuta mu-a azụ; mee gẹ mu hụmabaa okpoko Chileke ono ọzo; waa ẹka ono, ọonoduje ono.
25 Então o rei disse a Zadoque: "Leve a arca de Deus de volta para a cidade. Se o Senhor mostrar benevolência a mim, ele me trará de volta e me deixará ver a arca e o lugar onde ela deve permanecer.
26 Teke ọ bụ l'ẹhu ta tsọdu Chileke ụtso l'opfu ẹhu mu; wanaa mu-a baa; g'o mekwaa mu g'ọ dụ iya ree.”
26 Mas, se ele disser que já não sou do seu agrado, aqui estou! Faça ele comigo o que for de sua vontade".
27 Eze pfukwaarụpho Zadọku, bụ onye uke Chileke ono sụ iya: “?Tịi bụnaa onye aphụje ọphulenya? Laphushia azụ l'ime mkpụkpu ono l'ẹhu-guu; unu lẹ nwa ngu, bụ Ahimaazu; waa Jionatanu, bụ nwa Abyiyata.
27 Disse ainda o rei ao sacerdote Zadoque: "Fique alerta! Volte em paz para a cidade, você, Aimaás, seu filho, e Jônatas, filho de Abiatar.
28 Mu a-nọdu kwabẹ l'ọkpa ẹnyimu Jiọ́danu l'ibe iya ọphu eerwuje iya erwurwu l'ụzo echiẹgu jasụ unu ezia ozi g'e zia mu.”
28 Junto às torrentes do deserto ficarei esperando notícias de vocês".
29 Ọo ya bụ; Zadọku yẹe Abyiyata pata okpoko Chileke ono laphushia azụ lẹ Jierúsalẹmu je anọ-kirishia l'ẹka ono.
29 Então Zadoque e Abiatar levaram a arca de Deus de volta para Jerusalém, e lá permaneceram.
30 Dévidi tụgbua kwasẹru ara ẹkwa enyikota eli úbvú olivu. O kpuchia iphe l'ishi gbaru ọkpa ọto eje. Ndu ẹphe l'iya swị g'ẹphe ha tụko kpuchishikọta iphe l'ishi awụ etso iya; bya ara ẹkwa g'ẹphe ejekpọepho ono.
30 Davi, porém, continuou subindo o monte das Oliveiras, caminhando e chorando, e com a cabeça coberta e os pés descalços. E todos os que iam com ele também tinham a cabeça coberta e subiam chorando.
31 A bya epfuaru Dévidi sụ iya: “Ahitofẹlu bẹ tsokwa Abụsalomu achị ẹjo idzu ono.” Ọo ya bụ; Dévidi pfuru nụ Chileke sụ: “Jiko Chipfu; menaa gẹ mgbazi ono, Ahitofẹlu agbazi ono bụru iphe-mmanụ.”
31 Quando informaram a Davi que Aitofel era um dos conspiradores que apoiavam Absalão, Davi orou: "Ó Senhor, transforma em loucura os conselhos de Aitofel".
32 Dévidi nyirwuẹpho mkpakpọnu úbvú ono, bụ ẹka aanọduje abarụ Chileke ẹja; ọ bya amaru Hushayi, bụ onye Akụ gbawa iya ndzuta. Uwe Hushayi gbajashịhucha agbajashịhu; tẹme o kporu ntụ kpua l'ishi.
32 Quando Davi chegou ao alto do monte, ao lugar onde o povo costumava adorar a Deus, veio ao seu encontro o arquita Husai, com a roupa rasgada e com terra sobre a cabeça.
33 Dévidi sụ iya: “I -tsowaru mu bẹ ịi-bụkwaru ivu-ẹrwa dụru mu.
33 E Davi lhe disse: "Não adianta você vir comigo.
34 Ọ -bụru l'ị laphuru azụ lẹ Jierúsalẹmu je asụ Abụsalomu: ‘Mu a-bụru nwozi ngu gụbe eze; mbụ ẹgube ono, mu shi bụru nwozi nna ngu Dévidi phọ. Nta-a bẹ mu a-bụru nwozi ngu.’ I -mee nno; bẹ ii-yetarụ mu ẹka gbanwe ẹjo idzu ono, Ahitofẹlu achị ono.
34 Mas se voltar à cidade, poderá dizer a Absalão: ‘Estarei a teu serviço, ó rei. No passado estive a serviço de teu pai, mas agora estarei a teu serviço’. Assim você me ajudará, frustrando o conselho de Aitofel.
35 Zadọku yẹle Abyiyata, bụ ndu-uke Chileke bẹ unu l'ẹphe a-tụkona-a nọdu l'ẹka ono. Iphemiphe, ị nụmakporu l'ibe eze; pfujeru phẹ iya.
35 Os sacerdotes Zadoque e Abiatar estarão lá com você. Informe-os do que você souber no palácio.
36 Ụnwu phẹ ẹphenebo; mbụ Ahimaazu nwa Zadọku; waa Jionatanu nwa Abyiyata bẹ ẹphe l'ẹphe tụkoru nọdu l'ẹka ono. Iphe, bụkpoo iphe, Ị nụmaru zia phẹ g'ẹphe bya epfuaru mu iya.”
36 Também estão lá os dois filhos deles: Aimaás e Jônatas. Por meio deles me informe de tudo que você ouvir".
37 Ọo ya bụ; erwurwu, ọ̀nyà Dévidi, bu Hushayi erwu Jierúsalẹmu; Abụsalomu nọdu abatakpọepho abata l'ime mkpụkpu ono.
37 Então Husai, amigo de Davi, chegou a Jerusalém quando Absalão estava entrando na cidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.