2 Samuel 15
Bayịburu Izii (IZZ) vs ARIB
1 Tọbudu iya bụ; Abụsalomu bya enweru ụgbo-ịnya; waa ịnya k'ẹkiya; waa unwoke ụkporo labọ l'iri, bụ ndu evutajẹru iya ụzo.
1 Aconteceu depois disso que Absalão adquiriu para si um carro e cavalos, e cinqüenta homens que corressem adiante dele.
2 Ọ nọdu abụjeru o -rwua l'ọnmewa ụtsu; Abụsalomu agbẹshi je apfụru l'agụga gbororo eeshije bahụ l'ime mkpụkpu ono. Teke ọ bụ l'o nweru onye eje echiru eze ichi g'eze kpee opfu ono; Abụsalomu ekua ya jịa ya sụ: “?Bụ mkpụkpu awe bẹ i shi?” Onye ono asụ iya: “Nwozi ngu shikwa l'ipfu lanụ l'ime ipfu ndu Ízurẹlu.”
2 E levantando-se Absalão cedo, parava ao lado do caminho da porta; e quando algum homem tinha uma demanda para, vir ao rei a juízo, Absalão o chamava a si e lhe dizia: De que cidade és tu? E, dizendo ele: De tal tribo de Israel é teu servo;
3 Onye ọbu -pfuchaa iphe ọ byaru; Abụsalomu asụ iya: “Iphe, i pfuru dụkwa ree; bya abụru iphe, pfụru ọto; obenu l'o to nwedu onye a-nọ-chi ẹnya eze nụma iphe, adaru unu.”
3 Absalão lhe dizia: Olha, a tua causa é boa e reta, porém não há da parte do rei quem te ouça.
4 Iphe ọzo, Abụsalomu epfujefua bụ: “Ọme ọ bụ l'ọo g'a họtaekwadu mu phọ gẹ mu bụru onye-ikpe l'alị-a; m'ọ bụjekwaru iphe, bụ onye wotaru mu opfu; ọzoo onye byaru echia mu ichi; mu ekpejeẹpho ikpe ono; kperu iswi-ọdu-mma nụ iya.”
4 Dizia mais Absalão: Ah, quem me dera ser constituído juiz na terra! para que viesse ter comigo todo homem que tivesse demanda ou questão, e eu lhe faria justiça.
5 Nokwaphọ g'ọ bụjeru; ọ -dụru onye byapfutaru iya nụ gẹ ya phozeta l'iphu iya; kele iya ekele; l'ọ machịa ẹka; nmatachia onye ọbu akpa; tsutsua ya ọnu.
5 Sucedia também que, quando alguém se chegava a ele para lhe fazer reverência, ele estendia a mão e, pegando nele o beijava.
6 Noo gẹ Abụsalomu shi emeje iphe, bụ ndu Ízurẹlu, gude ikpe abya ibe eze bụ ono. O shi nno mee; ọ bụru yẹbedua bẹ ndu Ízurẹlu yeru obu.
6 Assim fazia Absalão a todo o Israel que vinha ao rei para juízo; desse modo Absalão furtava o coração dos homens de Israel.
7 Apha ẹno lachaẹpho; Abụsalomu sụ eze: “Jiko; hana mu gẹ mu je mkpụkpu Hẹburonu je emeeru Chipfu iphe, mu kweru iya ukwe iya.
7 Aconteceu, ao cabo de quatro anos, que Absalão disse ao rei: Deixa-me ir pagar em Hebrom o voto que fiz ao Senhor.
8 Noo kẹle teke ono, mụbe nwozi ngu nọkwadu lẹ mkpụkpu Geshu l'alị Arámu bẹ mu kweru ukwe sụ: ‘Chipfu -mewaa mu lwaphuta azụ lẹ Jierúsalẹmu bẹ mu a-barụ iya ẹja.’ ”
8 Porque, morando eu em Gesur, na Síria, fez o teu servo um voto, dizendo: Se o Senhor, na verdade, me fizer tornar a Jerusalém, servirei ao Senhor.
9 Eze sụ iya: “Jekwaa l'ẹhu-guu!” Ọo ya bụ; ọ tụgbua jeshia Hẹburonu.
9 Então lhe disse o rei: Vai em paz. Levantou-se, pois, e foi para Hebrom.
10 Abụsalomu bya ezia ndu-ozi ẹphe je ejekọta lẹ mpya l'ipfu ndu Ízurẹlu l'ophu sụ phẹ: “Unu -nụmaepho ọda opu; unu tụa ụzu sụ: ‘Abụsalomu bụakwa eze lẹ Hẹburonu.’ ”
10 Absalão, porém, enviou emissários por todas as tribos de Israel, dizendo: Quando ouvirdes o som da trombeta, direis: Absalão reina em Hebrom.
11 Ndu ẹphe lẹ Abụsalomu shi lẹ Jierúsalẹmu swịru bẹ dụ unwoke ụkporo iri. Ndu ono bẹ bụ ndu e ziru nzi g'ẹphe bya ẹbyaa. Ẹphe gude obu ìphóró jeshia; ọphu ẹphe amadụ iphe, anwụ nụ.
11 E de Jerusalém foram com Absalão duzentos homens que tinham sido convidados; mas iam na sua simplicidade, pois nada sabiam daquele desígnio.
12 Abụsalomu gudekwadụ ngwẹja ono l'ẹka egwe; bya ezia g'e je ekuaru iya Ahitofẹlu, bụ onye mkpụkpu Gilo lẹ mkpụkpu iya bụ Gilo g'ọ bya. Ahitofẹlu ono bẹ bụ onye mgbazi Dévidi. Noo ya; ẹjo idzu ono, aachịru Dévidi kabaa eshihu ike; ndu awụ etso Abụsalomu nọdu aka shii eje.
12 Também Absalão, enquanto oferecia os seus sacrifícios, mandou vir da cidade de Siló, Aitofel, o gilonita, conselheiro de Davi. E a conspiração tornava-se poderosa, crescendo cada vez mais o número do povo que estava com Absalão.
13 Tọbudu iya bụ; nwozi lanụ gbaru bya asụ Dévidi: “?Ị maru-a l'obu ndu Ízurẹlu l'ophu bụwaa l'ẹka Abụsalomu nọ bẹ ọ dụkota?”
13 Então veio um mensageiro a Davi, dizendo: O coração de todo o Israel vai após Absalão.
14 Dévidi bya epfuru yeru ndu-ozi iya g'ẹphe ha, bụ ndu yẹe ya tụkoru nọdu lẹ Jierúsalẹmu sụ phẹ: “Unu wụ-lihukwa g'anyi gbalachaa; ọdumeka bẹ ọ tọ dụkwa onye byaru l'anahụ Abụsalomu. Unu mekebe ẹgwegwa g'anyi tụgbua; a nọnyanu o mee ẹgwegwa gbabuta anyi bya emeru ẹjo-iphe kpua anyi; mbụ gude ogu-echi gbugbushia ndu mkpụkpu-a.”
14 Disse, pois, Davi a todos os seus servos que estavam com ele em Jerusalém: Levantai-vos, e fujamos, porque doutra forma não poderemos escapar diante de Absalão. Apressai-vos a sair; não seja caso que ele nos apanhe de súbito, e lance sobre nós a ruína, e fira a cidade ao fio da espada.
15 Ndu ozi eze tụko sụ iya: “Ọo iphe, gụbe nnajịuphu anyi, bụ eze tụru ẹka l'ọo iphe, ee-me bẹ anyịbe ndu-ozi ngu e-mekọtaepho.”
15 Então os servos do rei lhe disseram: Eis aqui os teus servos para tudo quanto determinar o rei, nosso senhor.
16 Ọo ya bụ; eze tụgbua; ndibe iya l'ophu tsoru iya. Eze bya ahaa ụmadzu iri, bụ ụnwanyi, ndu ọphu abụ-zidu unyomu iya g'ẹphe letaru iya ẹnya l'unuphu.
16 Assim saiu o rei, com todos os de sua casa, deixando, porém, dez concubinas para guardarem a casa.
17 Ọo ya bụ; eze tụgbua; waa ndu yẹe ya swịkota; ẹphe jekpọepho jerwua ẹka dụ ẹnya; tẹme ẹphe bebe dọshia.
17 Tendo, pois, saído o rei com todo o povo, pararam na última casa:
18 Ndu ozi iya bya awụghakota iya; mbụ ndu Kereti; mẹ ndu Pẹleti; mẹ ụnu nemadzụ l'ụkporo iri ono, shi lẹ mkpụkpu Gatu tsoru iya phọ. Ẹphe ghata eze; vuta ụzo.
18 E todos os seus servos iam ao seu lado; mas todos os quereteus, e todos os peleteus, e todos os giteus, seiscentos homens que o seguiram de Gate, caminhavam adiante do rei.
19 Tọbudu iya bụ; eze bya asụ Itayi, bụ onye Gatu: “?Bụ gụnu meru g'o gude i tsoru anyi? Laphukwa azụ lapfu eze, bụ Abụsalomu; kẹle ị bụ onye ọhozo; tẹme ị bụru onye akpụru lẹ ndzụ l'ibe unu.
19 Disse o rei a Itai, o giteu: Por que irias tu também conosco? Volta e fica-te com o rei, porque és estrangeiro e exilado; torna a teu lugar.
20 ?Dẹnu g'ee-shi l'ọo-bụru gụbe onye byaru ụnyaphu bẹ bụwaa ntanụ-a mu abya emee g'i tsoru anyi ghapheaha aghaphe l'ẹbe abụ lẹ mu maru ẹka mu eje ala. Chịta ndibe unu laphu azụ. Gẹ Chipfu phụkwaaru ngu obu-imemini; goshi ngu l'ọ bụ onye apfụshije ike l'iphe, o pfuru.”
20 Ontem vieste, e te levaria eu hoje conosco a vaguear? Pois eu vou para onde puder ir; volta, e lei, e contigo teus irmãos; a misericórdia e a fidelidade sejam contigo.
21 Noo ya; Itayi yeeru eze ọnu; sụ iya: “Eshinu Chipfu nọ ndzụ g'ọ nọ iya-a; tẹme gụbe nnajịuphu mu, bụ eze nọdu ndzụ g'ị nọ iya-a; bẹ bụkwa ẹka gụbe nnajịuphu mu, bụ eze nọ bẹ mụbe nwozi ngu a-nọdu; mẹ lẹ ndzụ; mẹ l'ọnwu.”
21 Respondeu, porém, Itai ao rei, e disse: Vive o Senhor, e vive o rei meu senhor, que no lugar em que estiver o rei meu senhor, seja para morte, seja para vida, aí estará também o eu servo.
22 Dévidi sụ Itayi: “Ngwa; ghata vuru ụzo g'anyi je!” Ọo ya bụ; Itayi, bụ onye Gatu bya aghata; mẹ ndu yẹe ya swị; waa ụnwegirima, tso iya nụ.
22 Então disse Davi a Itai: Vai, pois, e passa adiante. Assim passou Itai, o giteu, e todos os seus homens, e todos os pequeninos que havia com ele.
23 Noo ya; ụzu-ẹkwa nọdu atụ wọowoowoo l'alị ono l'ophu gẹ ndu ono tụkoru awụghagbaa. Eze waa ndu ono, yẹe ya swị ono je adaghaa nggele Kidirọnu; kwasẹru chebe ụzo echiẹgu.
23 Toda a terra chorava em alta voz, enquanto todo o povo passava; e o rei atravessou o ribeiro de Cedrom, e todo o povo caminhava na direção do deserto.
24 Abyiyata bya aghata; Zadọku ghatakwaphọ; mẹ ndu Lívayi l'ophu, bụ ndu pa okpoko ọgbandzu Chileke. Ẹphe bya apazeta okpoko Chileke ono dobe l'alị jeye teke ndu ono tụkoru wụfutakota lẹ mkpụkpu ono.
24 E chegou Abiatar; e veio também Zadoque, e com ele todos os levitas que levavam a arca do pacto de Deus; e puseram ali a arca de Deus, até que todo o povo acabou de sair da cidade.
25 Eze sụ Zadọku: “Paphu okpoko Chileke ono azụ l'ime mkpụkpu ono. Ọ -bụru lẹ mu dụ Chipfu l'obu bẹ oo-duphuta mu-a azụ; mee gẹ mu hụmabaa okpoko Chileke ono ọzo; waa ẹka ono, ọonoduje ono.
25 Então disse o rei a Zadoque: Torna a levar a arca de Deus à cidade; pois, se eu achar graça aos olhos do Senhor, ele me fará voltar para lá, e me deixará ver a arca e a sua habitação.
26 Teke ọ bụ l'ẹhu ta tsọdu Chileke ụtso l'opfu ẹhu mu; wanaa mu-a baa; g'o mekwaa mu g'ọ dụ iya ree.”
26 Se ele, porém, disser: Não tenho prazer em ti; eis-me aqui, faça a mim o que bem lhe parecer.
27 Eze pfukwaarụpho Zadọku, bụ onye uke Chileke ono sụ iya: “?Tịi bụnaa onye aphụje ọphulenya? Laphushia azụ l'ime mkpụkpu ono l'ẹhu-guu; unu lẹ nwa ngu, bụ Ahimaazu; waa Jionatanu, bụ nwa Abyiyata.
27 Disse mais o rei a Zadoque, o sacerdote: Não és tu porventura vidente? volta, pois, para a cidade em paz, e contigo também teus dois filhos, Aimaaz, teu filho, e Jônatas, filho de Abiatar.
28 Mu a-nọdu kwabẹ l'ọkpa ẹnyimu Jiọ́danu l'ibe iya ọphu eerwuje iya erwurwu l'ụzo echiẹgu jasụ unu ezia ozi g'e zia mu.”
28 Vede eu me demorarei nos vaus do deserto até que tenha notícias da vossa parte.
29 Ọo ya bụ; Zadọku yẹe Abyiyata pata okpoko Chileke ono laphushia azụ lẹ Jierúsalẹmu je anọ-kirishia l'ẹka ono.
29 Zadoque, pois, e Abiatar tornaram a levar para Jerusalém a arca de Deus, e ficaram ali.
30 Dévidi tụgbua kwasẹru ara ẹkwa enyikota eli úbvú olivu. O kpuchia iphe l'ishi gbaru ọkpa ọto eje. Ndu ẹphe l'iya swị g'ẹphe ha tụko kpuchishikọta iphe l'ishi awụ etso iya; bya ara ẹkwa g'ẹphe ejekpọepho ono.
30 Mas Davi, subindo pela encosta do monte das Oliveiras, ia chorando; tinha a cabeça coberta, e caminhava com os pés descalços. Também todo o povo que ia com ele tinha a cabeça coberta, e subia chorando sem cessar.
31 A bya epfuaru Dévidi sụ iya: “Ahitofẹlu bẹ tsokwa Abụsalomu achị ẹjo idzu ono.” Ọo ya bụ; Dévidi pfuru nụ Chileke sụ: “Jiko Chipfu; menaa gẹ mgbazi ono, Ahitofẹlu agbazi ono bụru iphe-mmanụ.”
31 Então disseram a Davi: Aitofel está entre os que conspiraram com Absalão. Pelo que disse Davi: Ó Senhor, torna o conselho de Aitofel em loucura!
32 Dévidi nyirwuẹpho mkpakpọnu úbvú ono, bụ ẹka aanọduje abarụ Chileke ẹja; ọ bya amaru Hushayi, bụ onye Akụ gbawa iya ndzuta. Uwe Hushayi gbajashịhucha agbajashịhu; tẹme o kporu ntụ kpua l'ishi.
32 Ora, aconteceu que, chegando Davi ao cume, onde se costumava adorar a Deus, Husai, o arquita, veio encontrar-se com ele, com a roupa rasgada e a cabeça coberta de terra.
33 Dévidi sụ iya: “I -tsowaru mu bẹ ịi-bụkwaru ivu-ẹrwa dụru mu.
33 Disse-lhe Davi: Se fores comigo, ser-me-ás pesado;
34 Ọ -bụru l'ị laphuru azụ lẹ Jierúsalẹmu je asụ Abụsalomu: ‘Mu a-bụru nwozi ngu gụbe eze; mbụ ẹgube ono, mu shi bụru nwozi nna ngu Dévidi phọ. Nta-a bẹ mu a-bụru nwozi ngu.’ I -mee nno; bẹ ii-yetarụ mu ẹka gbanwe ẹjo idzu ono, Ahitofẹlu achị ono.
34 porém se voltares para a cidade, e disseres a Absalão: Eu serei, ó rei, teu servo; como fui dantes servo de teu pai, assim agora serei teu servo; dissipar-me-ás então a conselho de Aitofel.
35 Zadọku yẹle Abyiyata, bụ ndu-uke Chileke bẹ unu l'ẹphe a-tụkona-a nọdu l'ẹka ono. Iphemiphe, ị nụmakporu l'ibe eze; pfujeru phẹ iya.
35 E não estão ali contigo Zadoque e Abiatar, sacerdotes? Portanto, tudo o que ouvires da casa do rei lhes dirás.
36 Ụnwu phẹ ẹphenebo; mbụ Ahimaazu nwa Zadọku; waa Jionatanu nwa Abyiyata bẹ ẹphe l'ẹphe tụkoru nọdu l'ẹka ono. Iphe, bụkpoo iphe, Ị nụmaru zia phẹ g'ẹphe bya epfuaru mu iya.”
36 Eis que estão também ali com eles seus dois filhos, Aimaaz, filho de Zadoque, e Jônatas, filho de Abiatar; por eles me avisareis de tudo o que ouvirdes.
37 Ọo ya bụ; erwurwu, ọ̀nyà Dévidi, bu Hushayi erwu Jierúsalẹmu; Abụsalomu nọdu abatakpọepho abata l'ime mkpụkpu ono.
37 Husai, pois, amigo de Davi, voltou para a cidade. E Absalão entrou em Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.