2 Samuel 14
Bayịburu Izii (IZZ) vs NAA
1 Noo ya; Jiowabu; nwa Zeruya bya amaru l'oghoroko Abụsalomu bẹ dụshi eze ike.
1 Joabe, filho de Zeruia, vendo que o coração do rei começava a inclinar-se para Absalão,
2 Ọo ya bụ; ọ bya eye nemadzụ g'o je mkpụkpu Tekowa je ekuaru iya nwanyị, maru iphe l'ẹka ono; sụ iya: “Mekiritaru g'ị bụ onye nọ l'aphụ. Yee uwe onye nọ l'aphụ. Ta anyịkwa manụ mbeleke. Mekpọepho g'ị bụ nwanyị, shi teke dụ ẹnya nọduta l'aphụ onye nwụhuru anwụhu.
2 mandou trazer de Tecoa uma mulher sábia e lhe disse: — Finja que está muito triste, vista as suas roupas de luto, não se unja com óleo e faça de conta que é uma mulher que há muito tempo está de luto por algum morto.
3 L'i jepfu eze je epfuaru iya ẹgube ono.” Ọo ya bụ; Jiowabu bya ezikọta iya iphe oo-pfu.
3 Apresente-se ao rei e diga-lhe tais e tais palavras. E Joabe lhe pôs as palavras na boca.
4 Nwanyị Tekowa ono bya ejepfu eze gẹ ya pfuru yeru iya; bya adaa kpurumu l'iphu iya; woru iphu kpube l'alị gude kwabẹ iya ùbvù. Ọ bya asụ eze: “Gụbe eze; jiko yenụru mu ẹka!”
4 A mulher tecoíta apresentou-se ao rei, e, inclinando-se, prostrou-se com o rosto em terra e disse: — Ajude-me, ó rei!
5 Eze jịa ya sụ: “?Bụ gụnu bẹ atsụ ngu l'ẹhu?”
5 Então o rei perguntou: — Em que posso ajudá-la? Ela respondeu: — Ai de mim! Sou viúva; o meu marido morreu.
6 Mụbe nwozi ngu nwanyị bụru unwoke labọ bẹ mu nwụtaru. Sụ-a; ẹphenebo wata alwụ ọgu l'ẹgbudu; ọphu ọ dụdu onye nọ l'ẹka ono; k'ọphu e gbokaharu phẹ. Onye lanụ chita ibe iya tụa; woru iya chigbua.
6 Esta sua serva tinha dois filhos, que brigaram entre si no campo. Como não houve quem os apartasse, um deles matou o outro.
7 Noo ya; ndibe anyi l'ophu wụ-lihu ripyabẹ mụbe nwozi ngu nwanyị sụ mu gẹ mu kpụfutafuaru phẹ onye ọphuu chigburu nwune iya nwoke phọ g'ẹphe gbua gude gwata ụgwo ọchi nwune iya nwoke ono, o gburu ono; mbụ l'ẹphe e-wofụfua ndzụ onye ọphu e-ri iphe nna phẹ. Sụ-a; ẹphe eshi nno menyia nwa akpụru icheku-ọku lanụ ono, mu tọgboru ono; mbụ mee g'ẹpha ji mu mẹ awa iya chịhu l'eliphe-a.”
7 Eis que toda a parentela se levantou contra esta sua serva, e estão dizendo: “Entregue-nos aquele que matou o seu irmão, para que o matemos, em vingança da vida que ele tirou e para que destruamos também o herdeiro.” Assim, querem apagar a última brasa que me restou, não deixando a meu marido nome, nem sobrevivente na terra.
8 Eze bya asụ nwanyị ono: “Tụgbua lashịa ibe ngu; gẹ mu bya atụru ekemu nụ phẹ l'opfu ẹhu ngu.”
8 O rei disse à mulher: — Vá para a sua casa, e eu darei ordens a seu respeito.
9 Nwanyị Tekowa ono bya asụ iya: “Gụbe nnajịuphu mu, bụ eze; g'ụta, e gege ata ngu tukokwaru mu l'ishi; mẹ l'ishi ọnu-ụlo nna mu. G'ọ tọ dụkwaro onye eje ata eze; yẹe aba-eze iya ụta.”
9 Mas a mulher tecoíta disse ao rei: — Ó rei, meu senhor, que a culpa caia sobre mim e sobre a casa de meu pai. O rei e o seu trono sejam inocentes.
10 Eze sụ iya: “O -nwekpọwaru onye jeru ngu epfuru; duta iya byapfuta mu; g'onye ọbu aha ngu epfuchi nchị.”
10 Então o rei disse: — Se alguém falar contra você, traga-o aqui, e ele nunca mais a incomodará.
11 Ọo ya bụ; nwanyị ono sụ: “Jiko gụbe eze kpọ-kunu Chipfu, bụ Chileke ngu; k'ọphu onye ọ dụ l'ẹka; mbụ agwata ụgwo ọchi ono a-ha egbu nwa mu nwoke ono.”
11 A mulher acrescentou: — Que o rei se lembre do Davi respondeu: — Tão certo como vive o
12 Noo ya; nwanyị ono sụ: “Gẹ mụbe nwozi ngu nwanyị pfufunaaru akpụru opfu lanụ yeru gụbe nnajịuphu mu, bụ eze.”
12 Então a mulher disse: — Permita que esta sua serva fale uma palavra ao rei, meu senhor. Ele disse: — Fale.
13 Nwanyị ono sụ iya: “?Dẹnu g'o gude gụbe eze mee ndibe Chileke ẹgube ẹjo-iphe ọwa-a? ?T'ọ bụdu ikpe bẹ gụbe eze anma onwongu l'iphe ono, iipfu nta-a ono; kẹle nwa ngu phọ, a chịfuru achịfu phọ bẹ gụbe eze teke eduphutadụ azụ.
13 E a mulher prosseguiu: — Por que o senhor, meu rei, imaginou tal coisa contra o povo de Deus? Pois, ao pronunciar tal juízo, o rei condena a si mesmo, visto que não quer fazer voltar o seu desterrado.
14 G'anyi ha nwụhufutaje anwụhu. Anyi dụ gẹ mini, wụshihuru l'alị, te nweẹdu g'ee-shi kukọbe iya l'iphe ọzobaa. O to nwedu onye Chileke gụfuru anwụhu l'ẹhu iya. Ọ chia iphe, oomeje bụ l'ọochoje ụzo, ee-shi g'onye a chịfuru achịfu lwaphuta azụ lwapfuta iya.
14 Porque todos temos de morrer; somos como água derramada na terra que já não se pode juntar. Porque Deus não tira a vida, mas encontra meios para que o banido não permaneça afastado de sua presença.
15 Sụ-a; mu byaru gẹ mu pfuaru iya gụbe nnajịuphu mu, bụ eze; kẹle ndiphe mewaru ndzụ nọdu agụ mu. Mụbe nwozi ngu nwanyị rịa sụ lẹ mu e-pfuru yeru gụbe eze; ?a maru; ?l'i-meru nwozi ngu iphe, ọo rwọ ngu.
15 Se vim, agora, falar esta palavra ao rei, meu senhor, é porque o povo me atemorizou. Porque esta sua serva dizia: “Vou falar com o rei, porque talvez ele fará segundo a palavra desta sua serva.
16 Mbụ; ?a maru gụbe eze a-nụma opfu mu nafụta mụbe nwozi ngu l'ẹka nwoke ono, achọ ụzo, oo-shi gbua mu lẹ nwa mu; nafụ anyi okiphe, Chileke nụru anyi ono?
16 Porque o rei atenderá, para livrar a sua serva da mão do homem que quer destruir tanto a mim como a meu filho da herança de Deus.”
17 Ọo ya bụ; mụbe nwozi ngu nwanyị pfua sụ: ‘Jiko g'opfu gụbe nnajịuphu mu, bụ eze mekwaa gẹ meji nmapfuru mu’; noo kẹle nnajịuphu mu, bụ eze dụ g'ojozi Chileke, amajẹru iphe, dụ ree waa iphe, dụ ẹji. Gẹ Chipfu, bụ Chileke ngu swikwaru ngu eswiru.”
17 Dizia mais esta sua serva: “Seja, agora, a palavra do rei, meu senhor, para a minha tranquilidade, porque, como um anjo de Deus, assim é o rei, meu senhor, para discernir entre o bem e o mal.” Que o Senhor , seu Deus, esteja com o rei, meu senhor.
18 Ọo ya bụ; eze bya ajịa nwanyị ono sụ: “Ta awachikwaru mu iphe-a, mu eme gẹ mu jịa ngu-a awachi.”
18 Então o rei disse à mulher: — Não me encubra nada do que vou lhe perguntar. A mulher respondeu: — Pois fale o rei, meu senhor.
19 Eze bya ajịa ya sụ: “?Ẹka Jiowabu dụ l'iphemiphe-a, iipfu-a tọo?”
19 O rei perguntou: — Não é verdade que a mão de Joabe está com você em tudo isto? Ela respondeu: — Juro pela sua vida, ó rei, meu senhor, que ninguém poderá se desviar, nem para a direita nem para a esquerda, de tudo o que o rei, meu senhor, tem dito. Sim, foi o seu servo Joabe quem me deu ordem e foi ele quem ditou a esta sua serva todas estas palavras.
20 Ọo nwozi ngu, bụ Jiowabu bẹ meru iphemiphe ono; k'ọphu ọnodu-a, a nọ nta-a l'a-gbanwe. Gụbe nnajịuphu bẹ maru mmamiphe g'ojozi Chileke; k'ọphu bụ l'ị makọtaru iphemiphe, eme lẹ mgboko-a.”
20 Foi para mudar o aspecto deste caso que o seu servo Joabe fez isto. Porém o meu senhor é tão sábio como um anjo de Deus, para entender tudo o que se passa na terra.
21 No iya; eze bya asụ Jiowabu: “Ọ dụ ree; mu e-me iphe ono. Tụgbua je edulata nwokorọbya ono, bụ Abụsalomu.”
21 Então o rei disse a Joabe: — Atendi ao seu pedido. Vá e traga o jovem Absalão.
22 Jiowabu daa kpurumu woru iphu kpube l'alị gude kwabẹ iya ùbvù; bya etua eze ẹpha. O pfua sụ: “Ntanụ-a bẹ mụbe nwozi ngu marwetaru lẹ mu dụ gụbe nnajịuphu mu, bụ eze l'obu; noo kẹle i meru mu iphe, mu pfuru g'i meeru mu.”
22 Joabe se inclinou, prostrou-se em terra, abençoou o rei e disse: — Hoje reconheço que obtive favor aos seus olhos, ó rei, meu senhor, porque o rei fez segundo a palavra do seu servo.
23 Ọo ya bụ; Jiowabu tụgbua jeshia mkpụkpu Geshu je eduphuta Abụsalomu azụ lẹ Jierúsalẹmu.
23 Então Joabe se levantou, foi a Gesur e trouxe Absalão a Jerusalém.
24 Ọle eze sụkwanuru g'o jeẹkwapho eburu l'ụlo ẹka iya; g'ọ tọ hụmakwa iya ẹnya. Noo ya; Abụsalomu je eburu l'ụlo nkiya; ọphu ọ tọ hụmajeduru eze atatiphu.
24 Mas o rei disse: — Que ele volte para a sua casa e não veja a minha face. Assim Absalão voltou para a sua casa e não viu a face do rei.
25 L'alị Ízurẹlu mgburugburu bẹ ọ tọ dụdu nwoke ọzo, a jaberu ajaja kẹ mma, ọoma g'a ja Abụsalomu. E -shi l'ishi jasụ l'ọbochi-ọkpa bẹ ọ tọ dụdu ẹka iphe, takụru iya l'ẹhu.
25 Em todo o Israel não havia homem tão celebrado por sua beleza como Absalão. Desde a planta do pé até o alto da cabeça, não havia nele defeito algum.
26 Ọ nọdu abụjeru; ọ -kpụshia ẹgbushi, dụ iya l'ishi; kẹle ọokpuje iya aphagapha m'ọ nyịjee ya phọ ẹrwa; l'o wota iya tụ̀a atụ̀tù maru g'ọonyita-be ẹrwa. Ẹrwa ẹgbushi iya bụru shẹkelu ụkporo iri bẹ ọobujeru; mẹ e -gude iphe, ndu eze egudeje atụ̀ ẹrwa iphe tụ̀a ya.
26 Quando cortava o cabelo — e isto se fazia no fim de cada ano, porque o cabelo lhe ficava pesado demais —, seu peso era de mais de dois quilos, segundo o peso real.
27 Ụnwegirima unwoke ẹto; waa nwata nwanyị lanụ bẹ Abụsalomu nwụtaru. Ẹpha nwa iya nwanyị ono bụ Tama; ọ bụru nwanyị, ama mma.
27 Também nasceram a Absalão três filhos e uma filha. A filha se chamava Tamar e era uma mulher muito bonita.
28 Abụsalomu bua apha labọ lẹ Jierúsalẹmu; ọphu ọ tọ hụmajeduru eze iphu.
28 Absalão ficou dois anos em Jerusalém sem ver a face do rei.
29 Ọo ya bu; Abụsalomu zia g'e ziaru iya Jiowabu g'ọ bya gẹ ya zia ya ibe eze. Ọphu Jiowabu ekwedu bya iya aza ẹnu. Ọ bya ezia ya k'ugbo ẹbo; ọ jịkakwapho abyabya.
29 Então mandou chamar Joabe, para o enviar ao rei, mas Joabe não quis vir. Mandou chamá-lo segunda vez, mas Joabe ainda não quis vir.
30 Tọbudu iya bụ; ọ bya ezia ndu-ozi iya; sụ phẹ: “Unu lenu; ẹgu, Jiowabu kọru balị bẹ nọ-kube nkemu. Unu je atụa ya ọku.” Ndu ozi iya ono tụgbua je eworu ọku tụa ya.
30 Então Absalão disse aos seus servos: — Vejam, Joabe tem um pedaço de campo pegado ao meu, e tem cevada nele. Vão lá e ponham fogo. E os servos de Absalão meteram fogo nesse pedaço de campo.
31 Ọo ya bụ; Jiowabu tụgbua jepfu Abụsalomu l'ibe iya je asụ iya: “?Bụ gụnu meru g'o gude ndu-ozi ngu je atụa ọku l'ẹgu mu?”
31 Então Joabe se levantou, foi à casa de Absalão e lhe disse: — Por que os seus servos meteram fogo no pedaço de campo que é meu?
32 Abụsalomu sụ Jiowabu: “Mu ziru ozi g'e zia ngu g'ị bya gẹ mu zia ngu g'i jepfu eze je ajịa ya: ‘?Bụhunu gụnu meru iphe, mu shi mkpụkpu Geshu lwatashịa? O gege akaru mu ree lẹ mu nọkwadu l'ẹka ono.’ Ọo ya bụ lẹ-a; mee gẹ mu hụma eze iphu. Ọ -bụru l'o nweru ẹjo-iphe, mu meru; g'o gbua mu rọ egbugbu.”
32 Absalão respondeu: — Mandei chamá-lo, dizendo: “Venha cá”, para que o envie ao rei, para dizer-lhe o seguinte: “Para que vim de Gesur? Melhor seria ter ficado lá.” Agora quero ver o rei. Se há em mim alguma culpa, que ele me mate.
33 Ọo ya bụ; Jiowabu tụgbua je epfuaru eze iphe ono. Eze bya ekua Abụsalomu. Ọ byarwuta l'atatiphu iya; bya adaa kpurumu woru iphu kpube l'alị. Eze bya etsutsua Abụsalomu ọnu.
33 Então Joabe foi ao rei e lhe entregou a mensagem de Absalão. O rei chamou Absalão, e este se apresentou diante dele e inclinou-se sobre o rosto em terra. E o rei o beijou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.