2 Samuel 14
Bayịburu Izii (IZZ) vs ARIB
1 Noo ya; Jiowabu; nwa Zeruya bya amaru l'oghoroko Abụsalomu bẹ dụshi eze ike.
1 Percebendo Joabe, filho de Zeruia, que o coração do rei estava inclinado para Absalão,
2 Ọo ya bụ; ọ bya eye nemadzụ g'o je mkpụkpu Tekowa je ekuaru iya nwanyị, maru iphe l'ẹka ono; sụ iya: “Mekiritaru g'ị bụ onye nọ l'aphụ. Yee uwe onye nọ l'aphụ. Ta anyịkwa manụ mbeleke. Mekpọepho g'ị bụ nwanyị, shi teke dụ ẹnya nọduta l'aphụ onye nwụhuru anwụhu.
2 mandou a Tecoa trazer de lá uma mulher sagaz, e disse-lhe: Ora, finge que estás de nojo; põe vestidos de luto, não te unjas com óleo, e faze-te como uma mulher que há muitos dias chora algum morto;
3 L'i jepfu eze je epfuaru iya ẹgube ono.” Ọo ya bụ; Jiowabu bya ezikọta iya iphe oo-pfu.
3 vai ter com o rei, e fala-lhe desta maneira. Então Joabe lhe pôs as palavras na boca.
4 Nwanyị Tekowa ono bya ejepfu eze gẹ ya pfuru yeru iya; bya adaa kpurumu l'iphu iya; woru iphu kpube l'alị gude kwabẹ iya ùbvù. Ọ bya asụ eze: “Gụbe eze; jiko yenụru mu ẹka!”
4 A mulher tecoíta, pois, indo ter com o rei e prostrando-se com o rosto em terra, fez-lhe uma reverência e disse: Salva-me, o rei.
5 Eze jịa ya sụ: “?Bụ gụnu bẹ atsụ ngu l'ẹhu?”
5 Ao que lhe perguntou o rei: Que tens? Respondeu ela: Na verdade eu sou viúva; morreu meu marido.
6 Mụbe nwozi ngu nwanyị bụru unwoke labọ bẹ mu nwụtaru. Sụ-a; ẹphenebo wata alwụ ọgu l'ẹgbudu; ọphu ọ dụdu onye nọ l'ẹka ono; k'ọphu e gbokaharu phẹ. Onye lanụ chita ibe iya tụa; woru iya chigbua.
6 Tinha a tua serva dois filhos, os quais tiveram uma briga no campo e, não havendo quem os apartasse, um feriu ao outro, e o matou.
7 Noo ya; ndibe anyi l'ophu wụ-lihu ripyabẹ mụbe nwozi ngu nwanyị sụ mu gẹ mu kpụfutafuaru phẹ onye ọphuu chigburu nwune iya nwoke phọ g'ẹphe gbua gude gwata ụgwo ọchi nwune iya nwoke ono, o gburu ono; mbụ l'ẹphe e-wofụfua ndzụ onye ọphu e-ri iphe nna phẹ. Sụ-a; ẹphe eshi nno menyia nwa akpụru icheku-ọku lanụ ono, mu tọgboru ono; mbụ mee g'ẹpha ji mu mẹ awa iya chịhu l'eliphe-a.”
7 E eis que toda a parentela se levantou contra a tua serva, dizendo: Dá-nos aquele que matou a seu irmão, para que o matemos pela vida de seu irmão, a quem ele matou, de modo que exterminemos também o herdeiro. Assim apagarão a brasa que me ficou, de sorte a não deixarem a meu marido nem nome, nem remanescente sobre a terra.
8 Eze bya asụ nwanyị ono: “Tụgbua lashịa ibe ngu; gẹ mu bya atụru ekemu nụ phẹ l'opfu ẹhu ngu.”
8 Então disse o rei à mulher: Vai para tua casa, e eu darei ordem a teu respeito.
9 Nwanyị Tekowa ono bya asụ iya: “Gụbe nnajịuphu mu, bụ eze; g'ụta, e gege ata ngu tukokwaru mu l'ishi; mẹ l'ishi ọnu-ụlo nna mu. G'ọ tọ dụkwaro onye eje ata eze; yẹe aba-eze iya ụta.”
9 Respondeu a mulher tecoíta ao rei: A iniqüidade, ó rei meu senhor, venha sobre mim e sobre a casa de meu pai; e fique inculpável o rei e o seu trono.
10 Eze sụ iya: “O -nwekpọwaru onye jeru ngu epfuru; duta iya byapfuta mu; g'onye ọbu aha ngu epfuchi nchị.”
10 Tornou o rei: Quem falar contra ti, traze-mo a mim, e nunca mais te tocará.
11 Ọo ya bụ; nwanyị ono sụ: “Jiko gụbe eze kpọ-kunu Chipfu, bụ Chileke ngu; k'ọphu onye ọ dụ l'ẹka; mbụ agwata ụgwo ọchi ono a-ha egbu nwa mu nwoke ono.”
11 Disse ela: Ora, lembre-se o rei do Senhor seu Deus, para que o vingador do sangue não prossiga na destruição, e não extermine a meu filho. Então disse ele: Vive o Senhor, que não há de cair no chão nem um cabelo de teu filho.
12 Noo ya; nwanyị ono sụ: “Gẹ mụbe nwozi ngu nwanyị pfufunaaru akpụru opfu lanụ yeru gụbe nnajịuphu mu, bụ eze.”
12 Então disse a mulher: Permite que a tua serva fale uma palavra ao rei meu senhor. Respondeu ele: Fala.
13 Nwanyị ono sụ iya: “?Dẹnu g'o gude gụbe eze mee ndibe Chileke ẹgube ẹjo-iphe ọwa-a? ?T'ọ bụdu ikpe bẹ gụbe eze anma onwongu l'iphe ono, iipfu nta-a ono; kẹle nwa ngu phọ, a chịfuru achịfu phọ bẹ gụbe eze teke eduphutadụ azụ.
13 Ao que disse a mulher: Por que, pois, pensas tu tal coisa contra o povo de Deus? Pois, falando o rei esta palavra, fica como culpado, visto que o rei não torna a trazer o seu desterrado.
14 G'anyi ha nwụhufutaje anwụhu. Anyi dụ gẹ mini, wụshihuru l'alị, te nweẹdu g'ee-shi kukọbe iya l'iphe ọzobaa. O to nwedu onye Chileke gụfuru anwụhu l'ẹhu iya. Ọ chia iphe, oomeje bụ l'ọochoje ụzo, ee-shi g'onye a chịfuru achịfu lwaphuta azụ lwapfuta iya.
14 Porque certamente morreremos, e serereos como águas derramadas na terra, que não se podem ajuntar mais; Deus, todavia, não tira a vida, mas cogita meios para que não fique banido dele o seu desterrado.
15 Sụ-a; mu byaru gẹ mu pfuaru iya gụbe nnajịuphu mu, bụ eze; kẹle ndiphe mewaru ndzụ nọdu agụ mu. Mụbe nwozi ngu nwanyị rịa sụ lẹ mu e-pfuru yeru gụbe eze; ?a maru; ?l'i-meru nwozi ngu iphe, ọo rwọ ngu.
15 E se eu agora vim falar esta palavra ao rei meu senhor, e porque o povo me atemorizou; pelo que dizia a tua serva: Falarei, pois, ao rei; porventura fará o rei segundo a palavra da sua serva.
16 Mbụ; ?a maru gụbe eze a-nụma opfu mu nafụta mụbe nwozi ngu l'ẹka nwoke ono, achọ ụzo, oo-shi gbua mu lẹ nwa mu; nafụ anyi okiphe, Chileke nụru anyi ono?
16 Porque o rei ouvirá, para livrar a sua serva da mão do homem que intenta exterminar da herança de Deus tanto a mim como a meu filho.
17 Ọo ya bụ; mụbe nwozi ngu nwanyị pfua sụ: ‘Jiko g'opfu gụbe nnajịuphu mu, bụ eze mekwaa gẹ meji nmapfuru mu’; noo kẹle nnajịuphu mu, bụ eze dụ g'ojozi Chileke, amajẹru iphe, dụ ree waa iphe, dụ ẹji. Gẹ Chipfu, bụ Chileke ngu swikwaru ngu eswiru.”
17 Dizia mais a tua serva: Que a palavra do rei meu senhor me dê um descanso; porque como o anjo de Deus é o rei, meu senhor, para discernir o bem e o mal; e o Senhor teu Deus seja contigo.
18 Ọo ya bụ; eze bya ajịa nwanyị ono sụ: “Ta awachikwaru mu iphe-a, mu eme gẹ mu jịa ngu-a awachi.”
18 Então respondeu o rei à mulher: Peço-te que não me encubras o que eu te perguntar. Tornou a mulher: Fale agora o rei meu senhor.
19 Eze bya ajịa ya sụ: “?Ẹka Jiowabu dụ l'iphemiphe-a, iipfu-a tọo?”
19 Perguntou, pois, o rei: Não é verdade que a mão de Joabe está contigo em tudo isso? Respondeu a mulher: Vive a tua alma, ó rei meu senhor, que ninguém se poderá desviar, nem para a direita nem para a esquerda, de tudo quanto diz o rei meu senhor; porque Joabe, teu servo, é quem me deu ordem, e foi ele que pôs na boca da tua serva todas estas palavras;
20 Ọo nwozi ngu, bụ Jiowabu bẹ meru iphemiphe ono; k'ọphu ọnodu-a, a nọ nta-a l'a-gbanwe. Gụbe nnajịuphu bẹ maru mmamiphe g'ojozi Chileke; k'ọphu bụ l'ị makọtaru iphemiphe, eme lẹ mgboko-a.”
20 para mudar a feição do negócio é que Joabe, teu servo, fez isso. Sábio, porém, é meu senhor, conforme a sabedoria do anjo de Deus, para entender tudo o que há na terra.
21 No iya; eze bya asụ Jiowabu: “Ọ dụ ree; mu e-me iphe ono. Tụgbua je edulata nwokorọbya ono, bụ Abụsalomu.”
21 Então o rei disse a Joabe: Eis que faço o que pedes; vai, pois, e faze voltar o mancebo Absalão.
22 Jiowabu daa kpurumu woru iphu kpube l'alị gude kwabẹ iya ùbvù; bya etua eze ẹpha. O pfua sụ: “Ntanụ-a bẹ mụbe nwozi ngu marwetaru lẹ mu dụ gụbe nnajịuphu mu, bụ eze l'obu; noo kẹle i meru mu iphe, mu pfuru g'i meeru mu.”
22 Então Joabe se prostrou com o rosto em terra e, fazendo uma reverência, abençoou o rei; e disse Joabe: Hoje conhece o teu servo que achei graça aos teus olhos, ó rei meu senhor, porque o rei fez segundo a palavra do teu servo.
23 Ọo ya bụ; Jiowabu tụgbua jeshia mkpụkpu Geshu je eduphuta Abụsalomu azụ lẹ Jierúsalẹmu.
23 Levantou-se, pois, Joabe, foi a Gesue e trouxe Absalão para Jerusalém.
24 Ọle eze sụkwanuru g'o jeẹkwapho eburu l'ụlo ẹka iya; g'ọ tọ hụmakwa iya ẹnya. Noo ya; Abụsalomu je eburu l'ụlo nkiya; ọphu ọ tọ hụmajeduru eze atatiphu.
24 E disse o rei: Torne ele para sua casa, mas não venha à minha presença. Tornou, pois, Absalão para sua casa, e não foi à presença do rei.
25 L'alị Ízurẹlu mgburugburu bẹ ọ tọ dụdu nwoke ọzo, a jaberu ajaja kẹ mma, ọoma g'a ja Abụsalomu. E -shi l'ishi jasụ l'ọbochi-ọkpa bẹ ọ tọ dụdu ẹka iphe, takụru iya l'ẹhu.
25 Não havia em todo o Israel homem tão admirável pela sua beleza como Absalão; desde a planta do pé até o alto da cabeça não havia nele defeito algum.
26 Ọ nọdu abụjeru; ọ -kpụshia ẹgbushi, dụ iya l'ishi; kẹle ọokpuje iya aphagapha m'ọ nyịjee ya phọ ẹrwa; l'o wota iya tụ̀a atụ̀tù maru g'ọonyita-be ẹrwa. Ẹrwa ẹgbushi iya bụru shẹkelu ụkporo iri bẹ ọobujeru; mẹ e -gude iphe, ndu eze egudeje atụ̀ ẹrwa iphe tụ̀a ya.
26 E, quando ele cortava o cabelo, o que costumava fazer no fim de cada ano, porquanto lhe pesava muito, o peso do cabelo era de duzentos siclos, segundo o peso real.
27 Ụnwegirima unwoke ẹto; waa nwata nwanyị lanụ bẹ Abụsalomu nwụtaru. Ẹpha nwa iya nwanyị ono bụ Tama; ọ bụru nwanyị, ama mma.
27 Nasceram a Absalão três filhos, e uma filha cujo nome era Tamar; e esta era mulher formosa à vista.
28 Abụsalomu bua apha labọ lẹ Jierúsalẹmu; ọphu ọ tọ hụmajeduru eze iphu.
28 Assim ficou Absalão dois anos inteiros em Jerusalém, sem ver a face do rei.
29 Ọo ya bu; Abụsalomu zia g'e ziaru iya Jiowabu g'ọ bya gẹ ya zia ya ibe eze. Ọphu Jiowabu ekwedu bya iya aza ẹnu. Ọ bya ezia ya k'ugbo ẹbo; ọ jịkakwapho abyabya.
29 Então Absalão mandou chamar Joabe, para o enviar ao rei; porém Joabe não quis vir a ele. Mandou chamá-lo segunda vez, mas ele não quis vir.
30 Tọbudu iya bụ; ọ bya ezia ndu-ozi iya; sụ phẹ: “Unu lenu; ẹgu, Jiowabu kọru balị bẹ nọ-kube nkemu. Unu je atụa ya ọku.” Ndu ozi iya ono tụgbua je eworu ọku tụa ya.
30 Pelo que disse aos seus servos: Vede ali o campo de Joabe pegado ao meu, onde ele tem cevada; ide, e ponde-lhe fogo. E os servos de Absalão puseram fogo ao campo:
31 Ọo ya bụ; Jiowabu tụgbua jepfu Abụsalomu l'ibe iya je asụ iya: “?Bụ gụnu meru g'o gude ndu-ozi ngu je atụa ọku l'ẹgu mu?”
31 Então Joabe se levantou, e veio ter com Absalão, em casa, e lhe perguntou: Por que os teus servos puseram fogo ao meu campo.
32 Abụsalomu sụ Jiowabu: “Mu ziru ozi g'e zia ngu g'ị bya gẹ mu zia ngu g'i jepfu eze je ajịa ya: ‘?Bụhunu gụnu meru iphe, mu shi mkpụkpu Geshu lwatashịa? O gege akaru mu ree lẹ mu nọkwadu l'ẹka ono.’ Ọo ya bụ lẹ-a; mee gẹ mu hụma eze iphu. Ọ -bụru l'o nweru ẹjo-iphe, mu meru; g'o gbua mu rọ egbugbu.”
32 Respondeu Absalão a Joabe: Eis que enviei a ti, dizendo: Vem cá, para que te envie ao rei, a dizer-lhe: Para que vim de Gesur? Melhor me fora estar ainda lá. Agora, pois, veja eu a face do rei; e, se há em mim alguma culpa, que me mate.
33 Ọo ya bụ; Jiowabu tụgbua je epfuaru eze iphe ono. Eze bya ekua Abụsalomu. Ọ byarwuta l'atatiphu iya; bya adaa kpurumu woru iphu kpube l'alị. Eze bya etsutsua Abụsalomu ọnu.
33 Foi, pois, Joabe à presença do rei, e lho disse. Então o rei chamou Absalão, e ele entrou à presença do rei, e se prostrou com o rosto em terra diante do rei; e o rei beijou Absalão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.