Mateus 22

U ak' Testamento tu kuyob'al (IXLNNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 As tal veꞌt u Jesús umaꞌt u kꞌuchuvatz te unqꞌa iqꞌesal oksan iyol tenam vatz Tiixh tukꞌ te unqꞌa fariseo. As ech tal veꞌt Aak ileꞌ:
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 —Ech la ibꞌan u Tiixheꞌ tiꞌ u tenameꞌ uveꞌ at jaqꞌ u tijleꞌm u Tiixheꞌ, echeꞌ nibꞌan umaj ijlenaal uvaꞌ nibꞌan umaj bꞌaꞌnla txꞌaꞌoꞌm, tul niteqꞌo tibꞌ vikꞌaoleꞌ tukꞌ u tixqeleꞌ.
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 As kat ichaj bꞌen u ijlenaaleꞌ unqꞌa ikꞌameꞌ tiꞌ imolat veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ kat isaꞌbꞌelal tu u nimla qꞌiieꞌ. As jit isaꞌ unqꞌa uxhchileꞌ tul tu u nimla qꞌiieꞌ.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 As ichaj veꞌt u ijlenaaleꞌ kaꞌt ikꞌam unpajte. Ech tal u ijlenaal ileꞌ: «Ech la bꞌen etal ileꞌ te unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ kat unsaꞌbꞌela: –¡Il txꞌix ileꞌ kat bꞌaꞌnxiy veꞌteꞌ! Tan kat iyatzꞌlu veꞌt u ijlenaaleꞌ unqꞌa tzaqꞌal vaakaxheꞌ tukꞌ kaꞌt unqꞌa txooeꞌ. As ulojtaj ex. Ul etiltaj teqꞌot tibꞌ vikꞌaoleꞌ tukꞌ tixqel,– chaj ex la etaleꞌ,» tiꞌk u ijlenaaleꞌ tal te unqꞌa ikꞌameꞌ.
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 As jit kuxh latzꞌ viyol unqꞌa kꞌameꞌ te unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ kat saꞌbꞌelali, tan ati uvaꞌ kat bꞌen tu aqꞌon as ati uvaꞌ aꞌ vikꞌaꞌyeꞌ bꞌex tila.
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 As at chajnaj uvaꞌ kat txeyon veꞌt unqꞌa kꞌameꞌ uvaꞌ ichaj bꞌen u ijlenaaleꞌ. As kat iyoqꞌ veꞌt chajnaj unqꞌa kꞌameꞌ. As kat iyatzꞌ chajnaj.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 As tul tabꞌi veꞌt u ijlenaaleꞌ uveꞌ ibꞌan unqꞌa najeꞌ te unqꞌa kꞌameꞌ, as ul veꞌt iviꞌ naj. As ichaj veꞌt bꞌen naj unqꞌa soleꞌ tiꞌ bꞌen iyatzꞌat veꞌt unqꞌa yatzꞌol aamaeꞌ as tiꞌ itzꞌeꞌsal veꞌt u tenameꞌ.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 As ech tal veꞌt u ijlenaal ileꞌ te vikꞌameꞌ: «Il veꞌt u txꞌaꞌoꞌm ileꞌ bꞌanel veꞌt tucheꞌ tetz u nimla qꞌiieꞌ. As unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ kat unmolo bꞌaxa, as jit tetzeꞌ uvaꞌ la atin tu u nimla qꞌiieꞌ.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 Pet bꞌenoj ex tulaj unqꞌa bꞌeyeꞌ. As jankꞌal unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ la elejeꞌ, as emolotaj tzan tiꞌ tul tu u nimla qꞌiieꞌ,» tiꞌk u ijlenaaleꞌ.
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 As el veꞌt unqꞌa kꞌameꞌ tu bꞌey. As jankꞌal unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ kat ilej veꞌt chajnaj as imolo veꞌt ok chajnaj. Ati uvaꞌ txꞌiꞌla aama. As ati uvaꞌ bꞌaꞌnla aama. As noo veꞌt u kabꞌaleꞌ taꞌn unqꞌa uxhchileꞌ.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 As tul ok veꞌt u ijlenaaleꞌ tu u kabꞌaleꞌ tiꞌ tilat unqꞌa ilonaaleꞌ, as til u ijlenaaleꞌ umaꞌl u naj xoꞌl vimooleꞌ uvaꞌ yeꞌl u oksaꞌmeꞌ atik ok staꞌn uvaꞌ tetz nimla qꞌii.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 As ech tal veꞌt u ijlenaal ileꞌ te u najeꞌ: «¿Vetz kꞌul tziꞌ, kam uveꞌ kat kuxh ok chꞌuꞌl axh tzitzaꞌ? As tul yeꞌl ooksaꞌm atoꞌk uvaꞌ tetz u nimla qꞌiieꞌ,» tiꞌk u ijlenaaleꞌ. As jit tiin u najeꞌ te u ijlenaaleꞌ.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 As ech tal veꞌt u ijlenaal ileꞌ te unqꞌa ikꞌameꞌ: «Ekꞌaltaj toj u najeꞌ tukꞌ viqꞌabꞌ naj. As bꞌen esutitaj el naj tiꞌeꞌl u kabꞌaleꞌ tu u qꞌej toktoeꞌ uvaꞌ la oqꞌkat veꞌt naj as tu uvaꞌ la ikꞌuxkat veꞌt tibꞌ tee naj,» tiꞌk u ijlenaaleꞌ.
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 As estiꞌeꞌ ni val sete, tan nimal unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ nimolo u Tiixheꞌ. As kaꞌl kuxheꞌ uveꞌ la itxaa Aak xoꞌl,— tiꞌk u Jesús tal te unqꞌa iqꞌesal oksan iyol tenam vatz Tiixh tukꞌ unqꞌa fariseo.
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 As el veꞌt chꞌuꞌl unqꞌa fariseo vatz u Jesús. As bꞌex ichuk veꞌt chajnaj txumbꞌal tiꞌ uvaꞌ kam la ibꞌan chajnaj tiꞌ icheesal ipaav u Jesús tiꞌ umaj u yoleꞌ uvaꞌ la tal Aak.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 As ichaj veꞌt unqꞌa fariseo kaꞌl unqꞌa imool tukꞌ kaꞌt unqꞌa uxhchil uvaꞌ echenik kꞌatz u Herodes. As ech bꞌex tal veꞌt chajnaj ileꞌ te u Jesús: —Chusul, ootzimal atxumbꞌal sqaꞌn uvaꞌ jik chit axh. As jik chit nachus unqꞌa uxhchileꞌ tiꞌ uvaꞌ jik vitxumbꞌaleꞌ la ibꞌan vatz u Tiixheꞌ. As eela kuxh ivatz unqꞌa uxhchileꞌ nabꞌaneꞌ, kꞌuxh at tijleꞌm as kꞌuxh yeꞌl tijleꞌm ati.
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 As aꞌ ni qaleꞌ uvaꞌ la aal sqe kam ni tal axh: ¿Ma bꞌaꞌn uvaꞌ la kuchoo veꞌt u puajeꞌ uveꞌ nijajpu sqe taꞌn u ijlenaaleꞌ tu u Roma, pet moj yeꞌle?— tiꞌk chajnaj.
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 As ootzimalik vitxumbꞌal chajnajeꞌ taꞌn Aak uvaꞌ vaꞌlexh kuxhtuꞌ. As ech tal veꞌt Aak ileꞌ: —¡Ex kuxh kaꞌvatz! ¿Kam qꞌi uveꞌ nu kuxh echuk txumbꞌal sviꞌ?
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Pet ekꞌuchtaj u puajeꞌ sve uveꞌ netaqꞌ te u ijlenaaleꞌ,— tiꞌk u Jesús. As ikꞌuch veꞌt ok chajnaj umaꞌl u puajeꞌ tetz ijaꞌmil umaꞌl u qꞌii aqꞌon.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 As tul til u Jesús u puajeꞌ, as ech tal veꞌt Aak ileꞌ te chajnaj: —¿Abꞌil etz u vatzibꞌaleꞌ qꞌi uveꞌ at vatz u puajeꞌ? ¿As abꞌil etz u tzꞌibꞌeꞌ uveꞌ at kuꞌ stiꞌ?— tiꞌk u Jesús.
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 Ech tal veꞌt chajnaj ileꞌ: —Tetz u ijlenaaleꞌ tu u Roma,— tiꞌk chajnaj. As ech tal veꞌt Aak ileꞌ: —Jankꞌal u tetz u ijlenaaleꞌ uvaꞌ tu u Roma, as etaqꞌtaj ste; as jankꞌal u tetz u Tiixheꞌ, as etaqꞌtaj te Aak,— tiꞌk u Jesús.
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 As tul tabꞌi veꞌt chajnaj viyol u Jesús, as teqꞌo veꞌt taama chajnaj. As taqꞌ veꞌt kan chajnaj Aak. As bꞌen veꞌt chajnaj.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 As an chit tu u qꞌiieꞌ, as bꞌex til veꞌt kaꞌl unqꞌa saduceo u Jesús. Aꞌ nikat tal chajnaj uvaꞌ yeꞌl taama unqꞌa kamnajeꞌ la uli. As ech tal veꞌt chajnaj ileꞌ te Aak:
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 —Chusul, kat tal kan u Moisés uvaꞌ: «Asoj la kam umaj naj as tul yeꞌl umaj initxaꞌ naj la kaaik kan xeꞌ u tixqeleꞌ, as aꞌ umaj u titzꞌin tatzik najeꞌ la teqꞌo tibꞌ tukꞌ u ixojeꞌ tiꞌ taqꞌat kan tiaal u najeꞌ uvaꞌ kat kami,» tiꞌk u Moisés.
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 As ibꞌan unpajul tan atik vujvaꞌl unqꞌa naj uvaꞌ titzꞌin tibꞌ. As teqꞌo tibꞌ u atzikaeꞌ tukꞌ umaꞌl u ixoj. As tul kam veꞌt naj, as jit kaaik kan umaj initxaꞌ naj. As kaa veꞌt u tixqel najeꞌ txakayil. As teqꞌo veꞌt tibꞌ ixoj tukꞌ u bꞌaxa itzꞌinaeꞌ.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 As kam u bꞌaxa itzꞌinaeꞌ unpajte. As teqꞌo veꞌt tibꞌ ixoj tukꞌ u kaꞌv itzꞌinaeꞌ. As techal chit kat teqꞌo tibꞌ ixoj tukꞌ vujvaꞌl unqꞌa najeꞌ uveꞌ titzꞌin tibꞌ, tan junun chit ikam veꞌt chajnaj.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 As tul maꞌtik ikam vujvaꞌl unqꞌa najeꞌ, as kam veꞌt u ixojeꞌ unpajte.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 ¿As abꞌiste veꞌt u najeꞌ qꞌi itzumel u ixojeꞌ la ibꞌaneꞌ tul la ul veꞌt taama unqꞌa kamnajeꞌ? Tan kat teqꞌo tibꞌ ixoj tukꞌ vujvaꞌl unqꞌa najeꞌ,— tiꞌk unqꞌa saduceo.
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 Ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ: —Sotznal chit ekꞌuꞌl, tan yeꞌ nepal stuul kam uvaꞌ ni tal viyol u Tiixheꞌ. As mitaꞌn yeꞌ nepal stuul tiꞌ uvaꞌ la tulsa Aak taama unqꞌa kamnajeꞌ unpajte,
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 tan tul la ul veꞌt taama unqꞌa kamnajeꞌ, as yeꞌl unqꞌa najeꞌ la teqꞌo tibꞌ tukꞌ unqꞌa ixojeꞌ. As mitaꞌn unqꞌa ixojeꞌ. Pet ech veꞌteꞌ echeꞌ unqꞌa ángel uveꞌ at tu almikaꞌ la ibꞌaneꞌ.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 Echeꞌ u tulebꞌal taama unqꞌa kamnajeꞌ, ¿tan ma yeꞌ atixoj esikꞌle u yoleꞌ uvaꞌ tzꞌibꞌamal kan uvaꞌ ech ni tal ileꞌ:
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 Tan ineꞌ in iTiixh u Abraham tukꞌ u Isaac tukꞌ u Jacob, tiꞌk u Tiixheꞌ?
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 As tul tabꞌi unqꞌa tenameꞌ viyol u Jesús, as teqꞌo veꞌt taama tiꞌ unqꞌa yoleꞌ uveꞌ nik tal Aak.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 As tul tabꞌi unqꞌa fariseo uvaꞌ jit tiin veꞌt unqꞌa saduceo taꞌn u yoleꞌ uvaꞌ tal u Jesús, as imol veꞌt tibꞌ chajnaj tiꞌ Aak.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 As umaꞌl u naj uvaꞌ chuselik tibꞌ tiꞌ u tzaqꞌiteꞌ uvaꞌ tzꞌibꞌamal kan, as ichuk veꞌt naj txumbꞌal tiꞌ icheesat ipaav u Jesús. As ech tal veꞌt naj ileꞌ te Aak:
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 —Chusul, ¿abꞌiste u tzaqꞌiteꞌ uvaꞌ nim talcheꞌ tiꞌ unjoltu unqꞌa tzaqꞌiteꞌ?— tiꞌk naj.
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 Ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ: —«Ayaꞌloj chit ekꞌuꞌl la exoꞌni u Tiixheꞌ tukꞌ chit etaanxelal as tukꞌ chit etxumbꞌal.»
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 As aꞌ u tzaqꞌiteꞌ uvaꞌ nim talcheꞌ tiꞌ unjoltu unqꞌa tzaqꞌiteꞌ.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 As echat chit umaꞌt u tzaqꞌiteꞌ uvaꞌ ech ni tal ileꞌ: «Xoꞌnoj vamooleꞌ see echeꞌ uvaꞌ nabꞌan jeꞌ see,» taqꞌ vikaꞌv u tzaqꞌiteꞌ,
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 tan aꞌ ni telkat chꞌuꞌl unqꞌa iyol unqꞌa qꞌajsan tetz viyol u Tiixheꞌ tiꞌ kaꞌvaꞌl unqꞌa tzaqꞌiteꞌ uvaꞌ ni val sete,— tiꞌk u Jesús.
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 Tul uvaꞌ moliktel tibꞌ unqꞌa fariseo, as ech tal u Jesús ileꞌ te chajnaj:
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 —¿Kam ni tal ex tiꞌ u Cristo? ¿As abꞌil etz iial uveꞌ netaleꞌ?— tiꞌk Aak. Ech tal veꞌt chajnaj ileꞌ: —Tiaal u David u Cristo la ibꞌaneꞌ,— tiꞌk chajnaj.
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 As ech tal veꞌt Aak ileꞌ: —Asoj tiaal David u Cristo, ¿as kam qꞌi uveꞌ «vunBꞌaaleꞌ,» tiꞌk u David stiꞌ taꞌn u Tiixhla Espíritu? Tan ech u yol ileꞌ uvaꞌ tal kan u David:
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 Ech kat tal veꞌt u Kubꞌaal ileꞌ te vunBꞌaaleꞌ:
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 ¿As kam isuuchil qꞌi uvaꞌ tiaal David u Cristo? Taꞌn «vunBꞌaaleꞌ,» tiꞌk u David ni tal tiꞌ u Cristo— tiꞌk u Jesús.
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 As yeꞌxhebꞌil kat tiin veꞌteꞌ taꞌn u yoleꞌ uveꞌ kat tal u Jesús. As yeꞌxhebꞌil chit kat itxꞌak ichꞌotil umaꞌtoj yol te u Jesús.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.