Marcos 5
U ak' Testamento tu kuyob'al (IXLNNT) vs ARC
1 As tul oon veꞌt u Jesús tukꞌ unqꞌa ichusulibꞌeꞌ jalit u mar, tu vitxꞌavaꞌ unqꞌa aa Gadara,
1 E chegaram à outra margem do mar, à província dos gadarenos.
2 as el veꞌt chꞌuꞌl Aak tu u barco. As ul veꞌt umaꞌl u naj uvaꞌ atik ok umaꞌl u subꞌul skꞌatz tiꞌ ikꞌulpu u Jesús. As aꞌ elkat chꞌuꞌl u najeꞌ viꞌ kamnaj,
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 tan aꞌ atikkat naj tu uveꞌ nimujlukat unqꞌa kamnajeꞌ. As yeꞌxhebꞌil nik tolebꞌ tiꞌ ikꞌalat u najeꞌ, as mitaꞌn tukꞌ kateena.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender.
4 As jatpajul kuxh maꞌtik ikꞌalpu u toj najeꞌ tukꞌ iqꞌabꞌ naj taꞌn kateena. As nik tolebꞌ naj tiꞌ iratꞌpu u kateenaeꞌ. As yeꞌxhebꞌil nik tolebꞌ tiꞌ naj.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões, em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 As nik ixaan naj sqꞌiil as aqꞌbꞌal unpajte. As nik isikꞌin naj viꞌ unqꞌa vitzeꞌ as viꞌ kamnaj unpajte. As nikat kuxh ikꞌaxbꞌisa jeꞌ tibꞌ naj taꞌn unqꞌa kꞌubꞌeꞌ.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes e pelos sepulcros e ferindo-se com pedras.
6 Tul til naj u Jesús tziꞌaꞌn, as oojeꞌl itzaa naj. As kuꞌ naj qaaloj vatz Aak.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 As ech tal veꞌt naj ileꞌ tukꞌ sikꞌiꞌm: —¿Kam asaꞌ sve, Jesús, iKꞌaol Tiixh uvaꞌ at tu almikaꞌ uvaꞌ nim talcheꞌ? ¡Tuk unjaj bꞌaꞌnil see tukꞌ vibꞌii u Tiixheꞌ uvaꞌ yeꞌ la aaqꞌ bꞌen in tu u kꞌaxkꞌoeꞌ!— tiꞌk u najeꞌ,
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 tan tiꞌ uvaꞌ maꞌtik talat u Jesús te u najeꞌ uvaꞌ la el u subꞌuleꞌ tiꞌ naj.
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo. )
9 As ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ te u subꞌuleꞌ: —¿Kam abꞌii?— tiꞌk Aak. As ech tal veꞌt u subꞌul ileꞌ: —Legión unbꞌii, tan nimal unxaaneꞌ,— tiꞌk u subꞌuleꞌ.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 As ijaj veꞌt u subꞌuleꞌ kuybꞌal te u Jesús tiꞌ uvaꞌ yeꞌ la itilu el Aak u subꞌuleꞌ tu vitxꞌavaꞌ unqꞌa aa Gadara.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 As nimal unqꞌa chichameꞌ nik ikꞌuachineꞌ najlich umaꞌl u tal vitz.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 As ijaj veꞌt unqꞌa subꞌuleꞌ bꞌaꞌnil te u Jesús. Ech tal veꞌt ileꞌ: —¡Chaj bꞌen oꞌ tiꞌ unqꞌa chichameꞌ, aqꞌal uvaꞌ la ok oꞌ stiꞌ!— tiꞌk unqꞌa subꞌuleꞌ.
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 As taqꞌ veꞌt u Jesús tokebꞌal unqꞌa subꞌuleꞌ tiꞌ unqꞌa chichameꞌ. As el veꞌt chꞌuꞌl unqꞌa subꞌuleꞌ kꞌatz u najeꞌ. As ok veꞌt unqꞌa subꞌuleꞌ tiꞌ unqꞌa chichameꞌ, tan kamal kaꞌvoꞌj mil (2,000) unqꞌa chichameꞌ atik tzitziꞌ. As oojeꞌl ibꞌen veꞌt txoo tiꞌ isutit veꞌt bꞌen tibꞌ xeꞌ u mar vatz u vitzeꞌ. As kam veꞌt txoo xeꞌ u mar.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil) e afogou-se no mar.
14 As ooj veꞌt unqꞌa xeen chichameꞌ. As bꞌex tal veꞌt chajnaj itzibꞌlal tu u tenameꞌ tukꞌ tulaj unqꞌa talaj tenameꞌ. As nimal unqꞌa uxhchileꞌ uli tiꞌ tilataꞌ kam uveꞌ kat uchi.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Tul oon unqꞌa uxhchileꞌ kꞌatz u Jesús, as til veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ xonlik veꞌt u najeꞌ uveꞌ kꞌaxbꞌinalik taꞌn unqꞌa mamaꞌla subꞌuleꞌ. As teqꞌo veꞌt taama unqꞌa uxhchileꞌ, tan atik veꞌt ok toksaꞌm u najeꞌ. As bꞌaꞌnik veꞌt iyolon naj.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 As tal veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ isuuchil uvaꞌ kat ilon tel unqꞌa subꞌuleꞌ tiꞌ u najeꞌ. As kat tal veꞌt chajnaj te unqꞌa tenameꞌ kam uvaꞌ kat tila, tul uvaꞌ kat ok unqꞌa subꞌuleꞌ tiꞌ unqꞌa chichameꞌ.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 As xeꞌt veꞌt unqꞌa tenameꞌ tiꞌ ijajat bꞌaꞌnil te u Jesús tiꞌ uvaꞌ la el veꞌt Aak tu u atinbꞌaleꞌ.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse do seu território.
18 As tul ok veꞌt u Jesús tu u barco unpajte tiꞌ iqꞌaav Aak jalit u mar, as u naj uvaꞌ maꞌtik tel unqꞌa subꞌuleꞌ stiꞌ, as ijaj veꞌt naj bꞌaꞌnil te Aak uvaꞌ la xekebꞌ naj tiꞌ Aak.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Pet ech tal veꞌt Aak ileꞌ te naj: —Kuxh takabꞌal kꞌatz unqꞌa aatineꞌ. As kuxh al ste kam unqꞌa nimla bꞌaꞌnileꞌ uvaꞌ kat ibꞌanlu u Tiixheꞌ see, tan nitxum Aak avatz,— tiꞌk u Jesús.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes
20 As bꞌex ipaxsa veꞌt u najeꞌ itzibꞌlal u Jesús tulaj unqꞌa tenameꞌ uveꞌ tu Decápolis kam u bꞌaꞌnileꞌ uveꞌ kat ibꞌan Aak te naj. As kajayil chit unqꞌa uxhchileꞌ teqꞌo veꞌt taama.
20 E ele foi e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilhavam.
21 As tul maꞌt iqꞌax veꞌt u Jesús jalit u mar tukꞌ u barco unpajte, as mamaꞌla tenam imol veꞌt tibꞌ tiꞌ Aak. As kaa veꞌt Aak tziꞌ u mar.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 As ul veꞌt umaꞌl u naj uvaꞌ Jairo ibꞌii uvaꞌ bꞌooqꞌolik xoꞌl unqꞌa tiaal Israel tu u atinbꞌaleꞌ tetz nachbꞌal Tiixh. As tul til naj u Jesús, as qaaebꞌ veꞌt naj vatz Aak.
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés
23 As vaꞌlik chit ijajat veꞌt naj bꞌaꞌnil te Aak. Ech tal veꞌt naj ileꞌ: —Tuk kamoj veꞌt vas unmeꞌaleꞌ. Pet bꞌan bꞌaꞌnil. Kuxh ila. As la aaqꞌ jeꞌ aqꞌabꞌ stiꞌ, aqꞌal uvaꞌ la bꞌaꞌnxi. As yeꞌxhkam la kami,— tiꞌk naj.
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está moribunda; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 As bꞌen veꞌt u Jesús tiꞌ naj. As aꞌ chit mamaꞌla tenameꞌ xekelik tiꞌ Aak. As vaꞌlik chit ipochꞌat veꞌt unqꞌa tenameꞌ Aak.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 As atik ok umaꞌl u ixoj xoꞌl unqꞌa tenameꞌ uvaꞌ kabꞌlavaxnik yaabꞌ ixeꞌt chꞌoꞌnoj, tan aꞌ vitxꞌaao u ixojeꞌ yeꞌ nik iyaꞌeꞌ.
25 E certa mulher, que havia doze anos tinha um fluxo de sangue,
26 As maꞌtik kuxh ibꞌuchlu ixoj taꞌn unqꞌa aatzꞌakeꞌ. As maꞌtik kuxh isotzsat ixoj vipuajeꞌ taꞌn unqꞌa aatzꞌakeꞌ. As yeꞌ nik ibꞌaꞌnx veꞌt ixoj. Pet aal chit nik inimxu veꞌt u chꞌoꞌmeꞌ kꞌatz ixoj.
26 e que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior,
27 Tul uvaꞌ tabꞌi veꞌt ixoj itzibꞌlal u Jesús, as oon veꞌt ixoj tiꞌ ijetzꞌet ok tibꞌ tiꞌ iqul Aak xoꞌl unqꞌa tenameꞌ. As ikan veꞌt ok ixoj u toksaꞌm Aakeꞌ,
27 ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua vestimenta.
28 tan ech nik tal jeꞌ ixoj ileꞌ ste: «Tul kuxh la unkanoꞌk u toksaꞌm u Jesús, as tuk bꞌaꞌnxoj veꞌt ineꞌ,» tiꞌk ixoj.
28 Porque dizia: Se tão somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 As tul kuxh ikan ixoj u toksaꞌm Aakeꞌ, as yak kuxh yaꞌ veꞌt vitxꞌaao ixojeꞌ skꞌatz. As inach veꞌt ixoj uvaꞌ bꞌaꞌnik veꞌt ixoj.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue, e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 As inach veꞌt u Jesús uvaꞌ maꞌtik tel chꞌuꞌl u bꞌaꞌnileꞌ kꞌatz Aak. As isuchqꞌi veꞌt tibꞌ Aak xoꞌl unqꞌa tenameꞌ. Ech tal veꞌt Aak ileꞌ: —¿Abꞌil kat kanon u voksaꞌmeꞌ?— tiꞌk Aak.
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 As ech tal veꞌt unqꞌa ichusulibꞌ Aak ileꞌ: —U mam tenameꞌ ni pochꞌon axh. ¿As kam qꞌi uveꞌ naaleꞌ uvaꞌ: «¿Abꞌil kat kanon u voksaꞌmeꞌ?» chꞌaxh naaleꞌ?— tiꞌk chajnaj.
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 As yeꞌ nikat iyaꞌ Aak tiꞌ isajineꞌ xoꞌl unqꞌa tenameꞌ tiꞌ uvaꞌ abꞌil kat kanon Aak.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isso fizera.
33 As atik veꞌt skꞌuꞌl u ixojeꞌ uvaꞌ maꞌtik ibꞌaꞌnx veꞌt ixoj. As ijetzꞌ veꞌt ok tibꞌ ixoj. As kuꞌ veꞌt ixoj qaaloj vatz Aak, tan vaꞌlik chit itꞌuntꞌuch veꞌt ixoj taꞌn xoꞌvichil. As tal veꞌt ixoj isuuchil te Aak.
33 Então, a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 As ech tal veꞌt Aak ileꞌ: —Ixoj, kat elyu veꞌt u chꞌoꞌmeꞌ seeꞌ, tan tiꞌ uvaꞌ kat akꞌujbꞌaꞌ akꞌuꞌl sviꞌ. As bꞌaꞌn veꞌt axh. As aꞌ vibꞌaꞌnil u Tiixheꞌ la bꞌen seeꞌ,— tiꞌk Aak.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz e sê curada deste teu mal.
35 As antelik kuxh iyolon Aak tukꞌ u ixojeꞌ, tul bꞌex uloj veꞌt kaꞌl unqꞌa uxhchil uvaꞌ chajel veꞌt taꞌn unqꞌa tatin u Jairo uvaꞌ nik bꞌooqꞌolin u atinbꞌaleꞌ tetz nachbꞌal Tiixh. Ech ul tal ileꞌ te naj: —Kat kamyu veꞌt vas ameꞌaleꞌ. As yeꞌxhkam kuxh aal veꞌt te u Chusuleꞌ,— tiꞌk unqꞌa uxhchileꞌ.
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 As tul tabꞌi veꞌt u Jesús u yoleꞌ, as ech tal veꞌt Aak ileꞌ te u najeꞌ uvaꞌ nik bꞌooqꞌolin u atinbꞌaleꞌ tetz nachbꞌal Tiixh: —Yeꞌ kuxh xoꞌv axh. Pet kꞌujbꞌaꞌ akꞌuꞌl sviꞌ,— tiꞌk Aak.
36 E Jesus, tendo ouvido essas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 As tal veꞌt Aak uvaꞌ yeꞌl unqꞌa tenameꞌ la bꞌen tiꞌ Aak. Pet taꞌn kuxh u Luꞌeꞌ tukꞌ u Santiago tukꞌ u Xhuneꞌ, u titzꞌin u Santiago, kat teqꞌo Aak stiꞌ.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, e Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 As tul oon veꞌt Aak tukꞌ chajnaj tu vikabꞌal u Jairo, as til veꞌt Aak uvaꞌ vaꞌlik chit toqꞌ unqꞌa uxhchileꞌ tiꞌ u xvaakeꞌ.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço e os que choravam muito e pranteavam.
39 As ok veꞌt Aak tu kabꞌal. As ech tal veꞌt Aak ileꞌ: —¿As kam qꞌi uveꞌ vaꞌl kuxh etoqꞌeꞌ tiꞌ u xvaakeꞌ? Tan yeꞌl ixoj kamnal koj. Pet vatik kuxheꞌ,— tiꞌk Aak.
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 As itzeꞌle kuxh unqꞌa uxhchileꞌ viyol Aakeꞌ. As tal veꞌt Aak uvaꞌ la el unqꞌa uxhchileꞌ tiꞌeꞌl kabꞌal. As teqꞌo veꞌt ok Aak oxvaꞌl unqꞌa ichusulibꞌeꞌ stiꞌ uvaꞌ xekelik tiꞌ Aak. As ok veꞌt Aak tukꞌ chajnaj, tukꞌ vibꞌaal u xvaakeꞌ, as tukꞌ vitxutxeꞌ, tu uvaꞌ atikkat u xvaakeꞌ.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina e os que com ele estavam e entrou onde a menina estava deitada.
41 As itxey veꞌt Aak iqꞌabꞌ u xvaakeꞌ. As ech tal veꞌt Aak ileꞌ: —Talita cumi,— tiꞌk Aak.
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talitá cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo: levanta-te.
42 As txakpu veꞌt u xvaakeꞌ uvaꞌ kabꞌlavalik kuxh iyaabꞌ. As xaan veꞌt ixoj. As teqꞌo veꞌt taama unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ atik ok tu u kabꞌaleꞌ.
42 E logo a menina se levantou e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 As ibꞌeya veꞌt Aak te unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ yeꞌxh katil la alpukat tiꞌ uvaꞌ kat tulsa Aak taama u xvaakeꞌ. As tal veꞌt Aak uvaꞌ la aqꞌax veꞌt techbꞌubꞌal ixoj.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.