Lucas 16
U ak' Testamento tu kuyob'al (IXLNNT) vs ARIB
1 As ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ te unqꞌa ichusulibꞌeꞌ: —Atik umaꞌl u naj uvaꞌ txꞌioliqꞌii. As atik umaꞌl vikꞌam naj uvaꞌ nikat ilon isuuchil unqꞌa itxꞌiibꞌal iqꞌii najeꞌ. As bꞌex alaxoj te u bꞌaal aqꞌoneꞌ uvaꞌ vaꞌlexh kuxh itxumbꞌal u kꞌameꞌ, tan nikat kuxh teesa naj itxumbꞌal vitxꞌiibꞌal iqꞌii u bꞌaal aqꞌoneꞌ.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 As imolo veꞌt u bꞌaal aqꞌoneꞌ u kꞌameꞌ. As ech tal veꞌt naj ileꞌ te u kꞌameꞌ: «As kat vabꞌil yol tiꞌ u aaqꞌoneꞌ. As oksa kan tachul unqꞌa veeꞌ kat abꞌana, tan la el veꞌt axh,» tiꞌk u bꞌaal aqꞌoneꞌ.
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 As ibꞌan veꞌt jeꞌ u ilol isuuchil u aqꞌoneꞌ tiviꞌ. As ech tal naj ileꞌ: «¿Kameꞌ qꞌi tuk unbꞌaneꞌ? Tan ni teesa veꞌt in u bꞌaal aqꞌoneꞌ tiꞌ u vaqꞌoneꞌ. As tul yeꞌl unyakꞌil ati tiꞌ vaqꞌonvat u txꞌavaꞌeꞌ. As la chꞌixvu veꞌt in tiꞌ unjoyat unpuaj.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Pet ech tuk unbꞌan ileꞌ tiꞌ uvaꞌ at unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ la lochon in. As la ikꞌul in tikabꞌal tul uvaꞌ yeꞌl vaqꞌon ati,» tiꞌk naj tal jeꞌ ste.
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 As junun imolot veꞌt naj unqꞌa najeꞌ uveꞌ atik itxꞌoj xeꞌ u bꞌaal aqꞌoneꞌ. As ech tal veꞌt naj ileꞌ te umaꞌl u naj uveꞌ atik itxꞌoj: «¿Jatvaꞌleꞌ vatxꞌojeꞌ at xeꞌ u bꞌaal aqꞌoneꞌ?» tiꞌk naj.
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Ech tal veꞌt u naj ileꞌ: «Oꞌkꞌalal (100) toneel aceite vuntxꞌojeꞌ,» tiꞌk u najeꞌ. As ech tal veꞌt u ilol isuuchil u aqꞌon ileꞌ: «Il vavuꞌuj ilaꞌ bꞌa. As xonebꞌen. Oora kuxh kubꞌan ichꞌexel u uꞌujeꞌ. As laval kuxh toxkꞌal (50) toneel la qaqꞌ veꞌt kuꞌ tu u uꞌujeꞌ,» tiꞌk u ilol isuuchil u aqꞌoneꞌ.
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 As ech tal veꞌt naj ileꞌ te umaꞌt u najeꞌ: «¿Jatvaꞌl vatxꞌojeꞌ at xeꞌ u bꞌaal aqꞌoneꞌ?» tiꞌk naj. Ech tal veꞌt u naj ileꞌ: «Oꞌkꞌalal (100) ijatz trigo vuntxꞌojeꞌ,» tiꞌk naj. As ech tal veꞌt u ilol isuuchil u aqꞌon ileꞌ: «Il vavuꞌuj ilaꞌ tetz vatxꞌojeꞌ. Oora kuxh kubꞌan ichꞌexel. As mutxꞌul (80) kuxh ijatz la qaqꞌ kuꞌ tu u uꞌujeꞌ,» tiꞌk naj.
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 As tul tabꞌi veꞌt u bꞌaal aqꞌoneꞌ kam uvaꞌ nik ibꞌan u ilol tetz isuuchil u aqꞌoneꞌ tukꞌ unqꞌa itxumbꞌal najeꞌ uvaꞌ vaꞌlexh kuxh nik ibꞌaneꞌ, as toksa veꞌt u bꞌaal aqꞌoneꞌ iqꞌii naj, tan tiꞌ uvaꞌ tzitumal chit naj. As kat iloch naj unqꞌa najeꞌ uvaꞌ atik itxꞌoj xeꞌ u bꞌaal aqꞌoneꞌ, aqꞌal uvaꞌ chajnaj la lochon veꞌt naj tul la eesal naj tu taqꞌoneꞌ.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 As la val sete, etxakonsataj unqꞌa emeebꞌaꞌleꞌ vatz u txꞌavaꞌeꞌ tiꞌ elochat vemooleꞌ. As tul la yaꞌ veꞌt etatin vatz u txꞌavaꞌeꞌ, as la ikꞌul veꞌt ok ex u Tiixheꞌ tu uveꞌ atkat veꞌt vetiichajileꞌ uveꞌ yeꞌl iyaꞌtebꞌal.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Tan abꞌil uvaꞌ jik chit itxumbꞌal tiꞌ tilat isuuchil unbꞌooj uvaꞌ kat oksal tiqꞌabꞌ, as echat chit la ibꞌaneꞌ, kꞌuxh nimal chit la aqꞌax ste tiꞌ tilat isuuchil. As abꞌil uveꞌ jit jik itxumbꞌal tiꞌ tilat isuuchil unbꞌooj uvaꞌ la oksal tiqꞌabꞌ, as echat chit la ibꞌaneꞌ, kꞌuxh nimal chit la aqꞌax ste.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Estiꞌeꞌ tuk val sete, tan asoj yeꞌ kat etil isuuchil unqꞌa txꞌiibꞌal qꞌiieꞌ tibꞌaꞌnil uvaꞌ kat aqꞌax sete, as yeꞌxhebꞌileꞌ la aqꞌon veꞌt u txꞌiibꞌal qꞌiieꞌ sete uvaꞌ yeꞌl iyaꞌtebꞌal.
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Tan asoj yeꞌ kat etxꞌol etilat isuuchil u tetz u Tiixheꞌ uvaꞌ kat aqꞌax sete vatz u txꞌavaꞌeꞌ, as ¿aal kol la aqꞌax unqꞌa bꞌaꞌnileꞌ qꞌa sete uvaꞌ nisaꞌ u Tiixheꞌ taqꞌat sete?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 As la val sete, tan yeꞌ la uch taqꞌonvu umaj kꞌam xeꞌ kaꞌvaꞌl unqꞌa bꞌaal aqꞌoneꞌ, tan la tixva kan u kꞌameꞌ umaꞌl u bꞌaal aqꞌoneꞌ. As la ixoꞌni umaꞌte. As moj la inima u kꞌameꞌ umaꞌl u bꞌaal aqꞌoneꞌ. As yeꞌ la inima umaꞌte. Estiꞌeꞌ la val sete, etoksataj etaama tiꞌ u Tiixheꞌ, tan asoj netoksa etaama tiꞌ u txꞌiibꞌal eqꞌiieꞌ vatz u txꞌavaꞌeꞌ, as yeꞌ la uchi uvaꞌ la etoksa etaama tiꞌ enimat u Tiixheꞌ,— tiꞌk u Jesús.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Tul atik kaꞌl unqꞌa fariseo uvaꞌ aal chit nikattel taama tiꞌ u puajeꞌ. As tul tabꞌi chajnaj viyol u Jesús, as tzeꞌlebꞌal kuxh Aak te chajnaj.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 As ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ te chajnaj: —As ni kuxh ebꞌensa etibꞌ jikla aamail vatz unqꞌa emooleꞌ. As ootzimaleꞌ vetaanxelaleꞌ taꞌn u Tiixheꞌ, tan at unqꞌa txumbꞌaleꞌ uvaꞌ ni toksa unqꞌa tenameꞌ taama stiꞌ. As aꞌeꞌ uvaꞌ yeꞌ nisaꞌ Aak.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 As aꞌ unqꞌa yoleꞌ uvaꞌ tzꞌibꞌamal kan taꞌn u Moisés as tukꞌ kaꞌt unqꞌa qꞌajsan tetz viyol u Tiixheꞌ, as aꞌeꞌ nik chusun ex. As tul kat ul veꞌt u Xhuneꞌ uvaꞌ nik aqꞌon kuꞌ unqꞌa uxhchileꞌ xeꞌ u aꞌeꞌ. As yeꞌ saach unqꞌa tenameꞌ niyaꞌlu tibꞌ tiꞌ tok xoꞌl u tenameꞌ uvaꞌ at jaqꞌ u Tijeleꞌm u Tiixheꞌ.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Pet tuk val sete, tan yeꞌ kuxh kꞌaxkꞌo isotz u almikaꞌeꞌ tukꞌ u vatz txꞌavaꞌeꞌ. Pet ech kojeꞌ unqꞌa yoleꞌ uveꞌ tzꞌibꞌamal kan tu u tzaqꞌiteꞌ taꞌn u Moisés, tan tuk chit ibꞌaneꞌ skajayil kam uveꞌ tzꞌibꞌamal kan.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 As abꞌil uvaꞌ la ijatxeꞌl u tixqeleꞌ as la teqꞌo tibꞌ tukꞌ umaꞌt ixoj, as la paavin veꞌt naj. As abꞌil uveꞌ la teqꞌo tibꞌ tukꞌ u ixojeꞌ uveꞌ jatxel tibꞌ tukꞌ vitzumeleꞌ, as la paavin veꞌteꞌ,— tiꞌk u Jesús.
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 As ech tal u Jesús ileꞌ: —Atik umaꞌl u naj uvaꞌ txꞌioliqꞌii. As bꞌaꞌnla chaj oksaꞌm chit nikat toksa naj. As xoꞌvebꞌal chit naj tukꞌ unqꞌa tetzeꞌ, tan nik ibꞌan naj unqꞌa bꞌaꞌnla chaj txꞌaꞌoꞌmeꞌ jun qꞌii.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 As atik umaꞌt vas naj uvaꞌ meebꞌaꞌik chittuꞌ uvaꞌ Lázaro ibꞌii. As aꞌ chit chineꞌ atik tiꞌ vas najeꞌ. As nikat ixonebꞌ naj jun qꞌii tziꞌ ikabꞌal u txꞌioliqꞌiieꞌ.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 As nikat tachva u Lázaro uvaꞌ la techbꞌu unqꞌa vuy txꞌixeꞌ uveꞌ nikat ichajpik kuꞌ viꞌ vimeexha u txꞌioliqꞌiieꞌ. Tul xonlik u Lázaro tziꞌ ikabꞌal u txꞌiol iqꞌiieꞌ, as ul unqꞌa txꞌiꞌeꞌ tiꞌ ileqꞌul unqꞌa chineꞌ uveꞌ atik tiꞌ u Lázaro.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 As tul kam veꞌt u meebꞌaꞌeꞌ uvaꞌ Lázaro, as ul eqꞌoloj veꞌt jeꞌ naj taꞌn unqꞌa ángel. As aꞌ oonkat naj kꞌatz u Abraham tu almikaꞌ. As tul kam veꞌt u txꞌioliqꞌiieꞌ, as bꞌex mujaxoj veꞌt naj.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 As vaꞌlik chit ipalebꞌet veꞌt u txꞌiol iqꞌiieꞌ u kꞌaxkꞌoeꞌ tu u atinbꞌaleꞌ uvaꞌ atikkat unqꞌa kamnajeꞌ. As kaꞌyik veꞌt jeꞌ naj tu almikaꞌ. As til veꞌt jeꞌ naj u Abraham tukꞌ u Lázaro, tan atik u Lázaro kꞌatz u Abraham.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 As sikꞌin veꞌt jeꞌ naj tu almikaꞌ. Ech tal veꞌt naj ileꞌ: «¡Kubꞌaal Abraham, txum unvatz! Bꞌan bꞌaꞌnil sve. Chaj kuꞌ tzan u Lázaro tiꞌ ul iliꞌbꞌisat vuntziꞌeꞌ tukꞌ unbꞌooj aꞌ taꞌn u viꞌ iqꞌabꞌeꞌ, tan vaꞌl unpalebꞌet unqꞌa kꞌaxkꞌoeꞌ tzitzaꞌ tu u xamaleꞌ,» tiꞌk u txꞌioliqꞌiieꞌ tal jeꞌ te u Abraham.
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 As ech tal veꞌt u Abraham ileꞌ: «Oolsa sakꞌuꞌl, unkꞌaol, uvaꞌ bꞌaꞌnik chit aatineꞌ vatz u txꞌavaꞌeꞌ tukꞌ u txꞌiibꞌal aqꞌiieꞌ. Pet ech koj u Lázaro, tan oyebꞌ chit ivatz naj kat ibꞌan vatz u txꞌavaꞌeꞌ. As cheel il naj ileꞌ bꞌaꞌn veꞌt tatin tzitzaꞌ. As axh uveꞌ ni palebꞌen u kꞌaxkꞌoeꞌ cheel.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 As kꞌuxh la qal kubꞌen tiꞌ bꞌen qilat axh, as yeꞌ la uchi, tan at umaꞌl u mam jul sukuxoꞌl. As echat kuxh ex, tan yeꞌ la uch etul veꞌt tzitzaꞌ,» tiꞌk u Abraham.
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 As ech tal veꞌt u txꞌioliqꞌii ileꞌ: «Bꞌan bꞌaꞌnil, kubꞌaal Abraham. Chaj bꞌen u Lázaro bꞌa xeꞌ ak unbꞌaaleꞌ,
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 tan atil oꞌvaꞌt vitzꞌin. As aꞌ ni valeꞌ uvaꞌ la bꞌen ibꞌeya veꞌt u Lázaro te chajnaj, aqꞌal uvaꞌ yeꞌ la ul ipalebꞌe chajnaj u kꞌaxkꞌoeꞌ tzitzaꞌ,» tiꞌk naj.
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 As ech tal veꞌt u Abraham ileꞌ: «Tzꞌibꞌamal kaneꞌ unqꞌa yoleꞌ taꞌn u Moisés tukꞌ kaꞌt unqꞌa qꞌajsan tetz viyol u Tiixheꞌ. As ni talpeꞌ te unqꞌa eetzꞌineꞌ. As chajnajeꞌ la ilon asoj la inima chajnaj moj yeꞌle,» tiꞌk u Abraham.
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 As ech tal veꞌt u txꞌioliqꞌii ileꞌ: «Yeꞌle, kubꞌaal Abraham. Yeꞌ la inima chajnajeꞌ u yoleꞌ uvaꞌ tzꞌibꞌamal kan. Pet asoj la ul taama umaj kamnaj as la bꞌen tal xoꞌl chajnaj tiꞌ u kꞌaxkꞌoeꞌ uvaꞌ at tzitzaꞌ, as aꞌn la ikꞌaxa tibꞌ chajnajeꞌ tiꞌ vipaaveꞌ,» tiꞌk naj.
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Ech tal veꞌt u Abraham ileꞌ: «Asoj yeꞌ nisaꞌ chajnaj inimat viyol u Moisés tukꞌ unqꞌa qꞌajsan tetz viyol u Tiixheꞌ, as echeꞌ la koj chit inima chajnaj kꞌuxh la ul taama umaj kamnaj tiꞌ bꞌen talat isuuchil te chajnaj,» tiꞌk u Abraham tala,— tiꞌk u Jesús.
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.