João 4

U ak' Testamento tu kuyob'al (IXLNNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 As ootzimalik taꞌn u Jesús uvaꞌ maꞌtik tabꞌit unqꞌa fariseo itzibꞌlal Aak uvaꞌ nimal chit unqꞌa uxhchileꞌ nikat ikuꞌ xeꞌ u aꞌeꞌ taꞌn Aak tiꞌ uveꞌ nik ibꞌan u Xhuneꞌ.
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 As tul jit u Jesús nik aqꞌon kuꞌ unqꞌa uxhchileꞌ xeꞌ u aꞌeꞌ. Pet aꞌ unqꞌa ichusulibꞌ Aakeꞌ nik bꞌanon.
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 As tul tabꞌi u Jesús uvaꞌ maꞌtik tabꞌit unqꞌa fariseo, as el veꞌt chꞌuꞌl u Jesús tu u Judea. As tal veꞌt Aak ibꞌen tu u Galilea unpajte.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 As echik ipal Aak tu u Samaria.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 As oon veꞌt Aak tu umaꞌl u tenam uvaꞌ Sicar uvaꞌ echen tu u Samaria. As aꞌ atikkat u txꞌavaꞌeꞌ uveꞌ kat taqꞌ kan u Jacob te vikꞌaol uvaꞌ Xhuꞌl najlich u Sicar.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 As kꞌotik umaꞌl u jul tzitziꞌ uvaꞌ ni teqꞌolkat jeꞌ tzan aꞌ uvaꞌ kꞌotik kan taꞌn u Jacob.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 As ul umaꞌl u ixoj uvaꞌ aa Samaria tziꞌaꞌvoj tu uveꞌ atikkat u aꞌeꞌ. As ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ te ixoj: —Aqꞌ unbꞌooj vaaꞌ uvaꞌ la vukꞌa,— tiꞌk Aak,
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 tan maꞌtik ibꞌen veꞌt unqꞌa ichusulibꞌ Aakeꞌ tu u tenameꞌ tiꞌ iloqꞌat echbꞌubꞌal.
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 As ech tal veꞌt u ixoj ileꞌ: —¿Kam qꞌi uveꞌ nu kuxh ajaj avaaꞌ sve? As tul axh tiaal Israel. As in aa Samaria,— tiꞌk ixoj te u Jesús, tan yeꞌ nik iqꞌiila tibꞌ unqꞌa tiaal Israel tukꞌ unqꞌa aa Samaria.
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 As ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ: —Ootzimal koj vibꞌaꞌnil u Tiixheꞌ taꞌ aꞌn, as la pal axheꞌ taꞌ stuul uvaꞌ abꞌiste in uveꞌ ni jajon u aꞌeꞌ see. As lajaj sve. As la vaqꞌeꞌ u aꞌeꞌ see uveꞌ la aqꞌon atiichajil,— tiꞌk u Jesús.
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 As ech tal veꞌt u ixoj ileꞌ te u Jesús: —Pap, mitaꞌn chit umaj aatinbꞌal ati tiꞌ eeqꞌot jeꞌ tzan u aꞌeꞌ. As tul nim chit tuul u juleꞌ. ¿As kat la eeqꞌokat jeꞌ tzan u aꞌeꞌ qꞌi uveꞌ naaleꞌ?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 ¿As nim kol chit aalchu veꞌt qꞌa tiꞌ u kubꞌaal Jacob? Tan aakeꞌ kꞌotol kan tetz u aꞌeꞌ. As tzitzaꞌ nik tul teqꞌokat aak taaꞌ tukꞌ unqꞌa meꞌal ikꞌaoleꞌ. As tzitzaꞌ nik tukꞌaꞌkat unqꞌa tavan aakeꞌ,— tiꞌk ixoj.
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 As ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ: —Jankꞌal unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ la ukꞌan u aꞌeꞌ uvaꞌ at tzitzaꞌ as echeꞌ la koj pal vitzajitziꞌleꞌ.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 Pet jankꞌal unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ la ukꞌan u aꞌeꞌ uveꞌ la vaqꞌeꞌ as echeꞌ jatu koj la tzaj veꞌt itziꞌ. As echeꞌ nibꞌan unqꞌa aꞌeꞌ uveꞌ ni tel chꞌuꞌl tu u vitzeꞌ as ech la ibꞌaneꞌ tiꞌ taqꞌax etiichajil uveꞌ yeꞌl iyaꞌtebꞌal,— tiꞌk u Jesús.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 As ech tal u ixoj ileꞌ: —Pap, aqꞌ u aꞌeꞌ bꞌa sve uveꞌ naaleꞌ, aqꞌal uvaꞌ yeꞌxh jatu la tzaj veꞌt untziꞌ. As yeꞌl in la ul veꞌt in tziꞌaꞌvoj tzitzaꞌ,— tiꞌk ixoj.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Ech tal u Jesús ileꞌ: —Bꞌaꞌn kuxheꞌ bꞌa. Kuxh molo vatzumeleꞌ. As eela etuleꞌ,— tiꞌk u Jesús.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 As ech tal veꞌt ixoj ileꞌ: —Yeꞌl untzumel ati,— tiꞌk ixoj. Ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ te ixoj: —An chiteꞌ bꞌa naaleꞌ uvaꞌ yeꞌl atzumel ati,
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 tan oꞌvaꞌx naj ajatx eebꞌ stukꞌ. As u najeꞌ uveꞌ eqꞌomal aꞌn cheel as jit atzumel najeꞌ. An chiteꞌ bꞌa uveꞌ naaleꞌ,— tiꞌk Aak.
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 As ech tal veꞌt ixoj ileꞌ: —Pap, texh axh qꞌajsan tetz viyol u Tiixheꞌ ni vabꞌi. As la unchꞌoti see,
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 tan tzitzaꞌ viꞌ u vitzeꞌ nik inachkat unqꞌa qꞌesla kubꞌaaleꞌ u Tiixheꞌ. Pet ech koj ex, tan aꞌ netaleꞌ uvaꞌ tu kuxh u Jerusalén la nachpukat Tiixh,— tiꞌk ixoj.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 As ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ: —Nima uveꞌ tuk val see, tan la ul umaꞌl u qꞌii uvaꞌ jit kuxh tzꞌajinal viꞌ u vitzeꞌ as jit tzꞌajinal tu u Jerusalén la nachpukat u Tiixheꞌ. Pet katil kuxh la uch inachpukat veꞌt Tiixh.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Tan nu kuxh enach umaꞌl u tiixh uvaꞌ yeꞌ ootzimal setaꞌn. Pet ech koj oꞌ, tan ootzimal u Tiixheꞌ sqaꞌn uveꞌ nu kunacheꞌ, tan aꞌ xeꞌtikkat tzan u sotzbꞌal paaveꞌ sukuxoꞌl, oꞌ unqꞌa tiaal Israel.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 As u qꞌiieꞌ uvaꞌ ni val see as ileꞌ najli veꞌt cheel tiꞌ uvaꞌ la inach unqꞌa tenameꞌ u Tiixheꞌ tukꞌ chit taanxelal, tan aꞌ isaꞌ Aak uvaꞌ jik chit itxumbꞌal unqꞌa uxhchileꞌ la ibꞌaneꞌ tul la inach Tiixh.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 As jankꞌal unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ la nachon Tiixh, as techal chit la inach Tiixh tukꞌ chit taanxelal as tukꞌ tijikil, tan ech u Tiixheꞌ echeꞌ u kajiqꞌeꞌ, tan yeꞌ naꞌl,— tiꞌk u Jesús.
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 As ech tal veꞌt u ixoj ileꞌ: —Ootzimaleꞌ svaꞌn uvaꞌ la ul umaꞌl u uxhchil uvaꞌ alel kan u tulebꞌaleꞌ taꞌn u Tiixheꞌ uvaꞌ Cristo chꞌelel. As aꞌeꞌ la alon veꞌt isuuchil sqe skajayil tul uvaꞌ la uli,— tiꞌk ixoj.
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 As ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ: —Ineꞌ taꞌ uveꞌ nunyolon see,— tiꞌk Aak.
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 As tul tzojpu iyolon Aak tukꞌ u ixojeꞌ, as bꞌex uloj veꞌt unqꞌa ichusulibꞌ Aakeꞌ. As sotz veꞌt ikꞌuꞌl chajnaj tiꞌ uveꞌ til chajnaj uvaꞌ nik iyolon Aak tukꞌ u ixojeꞌ, tan tiꞌ uvaꞌ yeꞌl umaj chusul la uch iyolon tukꞌ umaj ixoj xoꞌl tenam. As jit ichꞌoti umaj naj te Aak uvaꞌ: —¿Kam nayol tukꞌ u ixojeꞌ?— tiꞌk koj umaj chajnaj tal te Aak.
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 As taqꞌ veꞌt kan u ixojeꞌ vitxeꞌneꞌ. As bꞌex tal veꞌt ixoj tu vitenameꞌ. As ech tal veꞌt ixoj ileꞌ te unqꞌa uxhchileꞌ:
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 —¡Siꞌunaj! ¡Ul etiltaj umaꞌl u naj uveꞌ kat alonyu sve tiꞌ unqꞌa veeꞌ bꞌanel svaꞌn skajayil! ¿As ma jit u najeꞌ u Cristo?— tiꞌk ixoj.
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 As el veꞌt chꞌuꞌl unqꞌa uxhchileꞌ tu vitenameꞌ tiꞌ tul veꞌt kꞌatz Aak.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 As tul maꞌtik ibꞌen veꞌt ixoj, as jetzꞌen veꞌt ok unqꞌa ichusulibꞌ Aakeꞌ skꞌatz. As ech tal veꞌt chajnaj ileꞌ te Aak: —Chusul, txꞌaꞌon,— tiꞌk chajnaj.
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Ech tal veꞌt Aak ileꞌ: —At umaꞌl u vechbꞌubꞌal uveꞌ yeꞌ ootzimal setaꞌn,— tiꞌk Aak.
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 As ech tal veꞌt chajnaj ileꞌ svatzaj: —¿Kam qꞌi estaꞌn? ¿Pet moj abꞌil kat eqꞌon tzan unbꞌooj techbꞌubꞌal Aak?— tiꞌk chajnaj.
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 As ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ: —As aꞌ veꞌt vechbꞌubꞌaleꞌ uvaꞌ la unbꞌaneꞌ kam uveꞌ ni tal taama u chajol vetzeꞌ. As la untzojpisa uvaꞌ kat tal Aak sve.
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 As netaleꞌ uvaꞌ: «Kajvaꞌten ichꞌ imakax ivatz u chikoeꞌ,» chꞌex netaleꞌ. As ileꞌ ni val sete, esajitaj bꞌen unqꞌa tenameꞌ, tan ech unqꞌa tenameꞌ echeꞌ unqꞌa chikoeꞌ uveꞌ qꞌantu veꞌteꞌ tiꞌ imakleꞌ.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 As abꞌil uveꞌ la molon tzan unqꞌa tenameꞌ tiꞌ tok itiichajil uveꞌ yeꞌl iyaꞌtebꞌal as echeꞌ umaꞌl u uxhchil uvaꞌ ni makon ivatz unqꞌa chikoeꞌ, tan la til ivatz u taqꞌoneꞌ. As estiꞌeꞌ uvaꞌ eela ichiibꞌ unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ ni makoneꞌ tukꞌ unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ kat avan.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 As an chiteꞌ taꞌ u yoleꞌ uvaꞌ: «Umaꞌl uxhchil ni avan. As umaꞌt uxhchil ni makon,» tiꞌk u yoleꞌ.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 As cheel nunchaj bꞌen ex tiꞌ bꞌen emakat uveꞌ jit ex kat avan, tan vaꞌlen kat aqꞌonvan sevatz. As cheel antu veꞌt ex tuk ilon veꞌt ivatz unqꞌa taqꞌon unqꞌa uxhchileꞌ,— tiꞌk u Jesús.
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 As yeꞌ saach unqꞌa aa Samaria uvaꞌ atik tu u tenam uvaꞌ Sicar, as kat ikꞌujbꞌaꞌ ikꞌuꞌl tiꞌ u Jesús taꞌn u yoleꞌ uveꞌ tal u ixojeꞌ, tan ech maꞌtik talat ixoj ileꞌ: —¡Tan nimal unqꞌa vaꞌlexheꞌ uvaꞌ bꞌanel svaꞌn, as kat tal Aak sve!— tiꞌk ixoj.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 As ul ijaj unqꞌa aa Samaria bꞌaꞌnil te u Jesús tiꞌ uvaꞌ la kaa Aak tu u tenameꞌ. As kaꞌvaꞌl qꞌii atin veꞌt Aak xoꞌl unqꞌa aa Samaria.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 As aal chit kat ikꞌujbꞌaꞌ veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ ikꞌuꞌl tiꞌ u Jesús tiꞌ unqꞌa yoleꞌ uveꞌ nik tal Aak.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 As ech tal veꞌt unqꞌa uxhchil ileꞌ te u ixoj: —Jit kuxh tiꞌ u yoleꞌ uveꞌ kat aal sqe nu kukꞌujbꞌaꞌkat kukꞌuꞌl. Pet kat qabꞌil veꞌteꞌ, as kat qootzil veꞌteꞌ uvaꞌ an chiteꞌ vil uvaꞌ Aak u sotzsan tetz ipaav unqꞌa tenameꞌ skajayil,— tiꞌk unqꞌa uxhchileꞌ.
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Tu veꞌt ikaꞌv u qꞌiieꞌ, as el veꞌt chꞌuꞌl u Jesús tu u Samaria. As bꞌen veꞌt Aak tu u Galilea.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 As atik skꞌuꞌl Aak uvaꞌ yeꞌ la oksal iqꞌii Aak taꞌn unqꞌa uxhchileꞌ tu vitenameꞌ, tan maꞌtik talat Aak uvaꞌ yeꞌl umaj qꞌajsan tetz viyol u Tiixheꞌ la oksal iqꞌii tu vitenameꞌ.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 As oon veꞌt Aak tu u Galilea. As jankꞌal unqꞌa aa Galilea uveꞌ maꞌtik tex tu u Jerusalén tiꞌ u nimla qꞌiieꞌ, as oora chit ikꞌul veꞌt ok chajnaj Aak, tan maꞌtik tilat chajnaj kam uveꞌ kat ibꞌan Aak tu u Jerusalén.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 As oon veꞌt u Jesús unpajte tu u tenameꞌ uvaꞌ Caná uvaꞌ echen tu u Galilea, uvaꞌ ibꞌensakat Aak u aꞌeꞌ vinoil. As atik umaꞌl u naj tzitziꞌ uvaꞌ lochol tetz u ijlenaaleꞌ, uvaꞌ nikat ichꞌoꞌn umaꞌl vikꞌaol tu u Capernaúm.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 As tul tabꞌi veꞌt naj itzibꞌlal uvaꞌ maꞌtik itzaa u Jesús tu u Judea as maꞌtik toon veꞌt Aak tu u Galilea, as oon veꞌt naj tiꞌ ijajat kuybꞌal te Aak uvaꞌ la bꞌen Aak tiꞌ ibꞌaꞌnxisal vikꞌaol najeꞌ, tan bꞌiitik kuxh ikam vikꞌaol najeꞌ.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 As ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ te naj: —Yeꞌ koj kat unkꞌuch unqꞌa texhlal u tijleꞌm u Tiixheꞌ sete, as kamal yeꞌl ex taꞌ la ekꞌujbꞌaꞌ ekꞌuꞌl sviꞌ,— tiꞌk u Jesús.
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 As ech tal veꞌt u lochol tetz u ijlenaal ileꞌ: —Pap, bꞌan bꞌaꞌnil. Kuxh il vas unkꞌaoleꞌ cheel tan tuk kamoj veꞌteꞌ,— tiꞌk naj.
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 As ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ te naj: —Kuxh veꞌteꞌ. Il vakꞌaol ileꞌ isleꞌle,— tiꞌk Aak. As tul tabꞌi veꞌt u najeꞌ viyol Aakeꞌ, as inima veꞌt naj. As bꞌen veꞌt naj tu vitenameꞌ.
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 As tul bꞌiitik kuxh toon naj tu vitenameꞌ, as ul kꞌulpoj veꞌt naj tu bꞌey taꞌn kaꞌl unqꞌa ikꞌam. As ech tal chajnaj ileꞌ: —Pap, ¡isleꞌl veꞌt vakꞌaoleꞌ cheel!— tiꞌk chajnaj.
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 As ech tal veꞌt u lochol tetz u ijlenaal ileꞌ: —¿Kam oora qꞌi kat bꞌaꞌnxi?— tiꞌk naj. As ech tal veꞌt unqꞌa kꞌam ileꞌ te naj: —Eꞌttzaneꞌ txalqꞌu qꞌii yaꞌ veꞌt u xamaleꞌ tiꞌ naj,— tiꞌk chajnaj.
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 As tul tabꞌi veꞌt u lochol tetz u ijlenaaleꞌ u yoleꞌ uvaꞌ tal unqꞌa kꞌameꞌ, as ul veꞌt skꞌuꞌl naj uvaꞌ ech ooraeꞌ uvaꞌ tal u Jesús te naj uvaꞌ: «Il vakꞌaol ileꞌ isleꞌle,» tiꞌk Aak. As kat ikꞌujbꞌaꞌ veꞌt naj ikꞌuꞌl tiꞌ Aak tukꞌ unqꞌa tatineꞌ tikabꞌal.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 As tu u Galilea ikꞌuchkat u Jesús vikaꞌv u kꞌuchbꞌal tetz u tijleꞌmeꞌ vatz unqꞌa tenameꞌ tul maꞌtik itzaa Aak tu u Judea.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.