Lucas 1

Viakʼla txumbʼal u tioxh (IXLCNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Sibꞌax koꞌxh aanima motx tzꞌibꞌan qꞌu kam qꞌuꞌl nojchit uchnaj tu kuxoꞌl. Tziꞌtzoch talax niꞌaneꞌ,
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 kam chit echaꞌ talax qe iꞌan qꞌuꞌl ilon tixeꞌtebꞌal. Tan antu motx alon paal u yolbꞌal Tioxh.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Pek aatz cheel bꞌaꞌnla vinaj Teoofilo, vetvitzꞌa majte aas bꞌaꞌn tziꞌtzoch itzꞌibꞌal talax qꞌu kam sunbꞌan see tziꞌ. Tan maꞌxh unchokl inujul bꞌaꞌnil. Kuentachitꞌin tiꞌ ichꞌotileꞌ aas kam qꞌu kam qꞌuꞌl uch tixeꞌtebꞌal.
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Ech sootzaji vinujul qꞌu kam bꞌaꞌnil qꞌuꞌl chusel see.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Uncheeꞌ aatz iꞌana, aas atich ok u Herodes tu ijlenalil tikuenta Judea, atich maꞌl u oksan yol vatz Tioxh, Zacarias ibꞌii. Aꞌ atichk ok xoꞌl untanul qꞌu oksan yol vatz Tioxh qꞌuꞌl “Abias” chu teꞌleꞌ. Atich tixoj u Zacarias tziꞌ; Xheꞌp ibꞌii, ituꞌxh ixalam u Aroon.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Utz tiira jikomich tatin vatz Tioxh sikaꞌbꞌil. Yeꞌxhkam nichiyolpu tiꞌ inimal qꞌul imantaar u kuBꞌaals Amlika.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Pek jolol yeꞌkich initxaꞌa. Tan yeꞌ nichtitzꞌnan u Xheꞌp. Utz sibꞌich tek iyaꞌbꞌ sikaꞌbꞌil.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 Uncheeꞌ aatz atich ok u Zacarias titurno tiꞌ toksal yol vatz Tioxh tuchꞌ qꞌul imol,
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 kavaal kuꞌ tiꞌ u Zacarias tziꞌ aas aꞌ sabꞌenoꞌk tu tuul u totztioxh vatz u kuBꞌaals Amlika tiꞌ en ikꞌachax u kaxhlaan pom. Tan ech u kostuumbre nichibꞌanaxeꞌ.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 Ech tuul nichitzꞌeꞌ u kaxhlaan pom, nichiqꞌila sikꞌle Tioxh qꞌu mam tenam qꞌanal. Tan echich u oora nitzꞌeꞌsal u kaxhlaan pom vatz Tioxh jun qꞌii.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Utz chee maꞌl viaanjel u kuBꞌaals Amlika vatz u Zacarias. Txakeꞌ tisebꞌal u nachbꞌal Tioxh tu vaꞌl nikꞌachlik u kaxhlaan pom.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Ech taꞌxh til u aanjel u Zacarias, yakich sotzoj ikꞌuꞌl. Utz techalich tek ixoꞌveꞌ.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Pek aatz u aanjel, tal te ech tzaꞌ: —Zacarias, yeꞌ koꞌxh xoꞌvaxh. Tan vettabꞌilaxh u Tioxh tiꞌ vaqꞌilat asikꞌletaꞌ. Ech aatz u Xheꞌp, val iixoj, sachee maꞌl tal titzꞌin. Utz Xhan ibꞌii looksa.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Ech sachiꞌbꞌaxh, satxuqꞌtxunaxh. Utz sibꞌal aanima satxuqꞌtxun tiꞌ u titzꞌpebꞌal majte.
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 Tan sibꞌ tatin vatz Tioxh siꞌaneꞌ. Yitꞌ saꞌkojtukꞌa txꞌamla taꞌl uuva tuchꞌ qꞌabꞌansabꞌal. Pek aꞌ saok u Tioxhla Espiiritu kꞌatza bꞌaꞌnil tuul ankoꞌxh atil tu tuul vinan.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Utz sibꞌal qꞌu Israeel saok kꞌatz u kuBꞌaals Amlika taqꞌo. Ayaꞌ viTioxh.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Ech sabꞌaxabꞌ vatz u Tioxh. Utz ech tijleꞌm, ech itxumbꞌal u Elias siꞌaneꞌ, u alol tetz u yolbꞌal Tioxh. Tan saok ibꞌaꞌn qꞌu txutxa bꞌaala tuchꞌ qꞌul ikꞌaol imeꞌal taqꞌo. Utz saok qꞌu qelol tu jik taqꞌo. Sinima vitxumbꞌal qꞌuꞌl jikom. Ech sichꞌiansa maꞌl tenam aas nojchit tiira ayaꞌl ikꞌuꞌl tiꞌ u kuBꞌaals Amlika.— Texh u aanjel.
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Ech tal tek u Zacarias tu u aanjel ech tzaꞌ: —¿Kam techlal aas satiqꞌo tibꞌ u kam naaleꞌ tziꞌ? Tan in tek qꞌes utz, qꞌestu u vixoj majte.— Texhtuꞌ.
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Tzaqꞌbꞌu u aanjel utz, tal te ech tzaꞌ: —In Kap. Bꞌenamen atilin vatz u Tioxh. Utz vetichajin tiꞌ talax u bꞌaꞌnla yol see tziꞌ.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Pek yeꞌn koꞌn anima. Ech aatz cheel, samemtꞌaxh. Utz yeꞌkan satxꞌol yol. Analen sayolonaxh aas latiqꞌo tibꞌ u kam tziꞌ tan, yeꞌn koꞌn anima vunyol vaꞌl nojchit satzojpu titiempoil.— Texh u aanjel.
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Tuul aatz qꞌu tenam tan, nichmotxichꞌia teluꞌl u Zacarias. Utz nichtekmotxisotz ikꞌuꞌl tan, yeꞌxh nichteluꞌl tu u totztioxh.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Ech aatz eluꞌl u Zacarias, yeꞌ nichitxꞌol veꞌt yol. Tu xheenya texh nichiqꞌilav qꞌu aanima. Tan memich tekuꞌen. Ech motx el itxumbꞌal qꞌu aanima tuul aas visioon til tu u totztioxh.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Utz taꞌxh tzojpu u taqꞌon vatz Tioxh, bꞌen tek tu tatibꞌal.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Uncheeꞌ xamtich tek tiꞌ qꞌu qꞌii tziꞌ, iꞌan tek tiichajla yaabꞌil u Xheꞌp, u tixoj u Zacarias. Utz oꞌvaꞌl ichꞌ atich koꞌxh tu atibꞌal. Yeꞌxhat nichelka.
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 Utz tal ech tzaꞌ: —¡Ech vuntzaqꞌbꞌel vetiꞌan u kuBꞌaal atziꞌ! Yaꞌy tek tel unqꞌii xoꞌl qꞌu aanima. Tan saꞌtekatin vitzꞌin.— Texhtuꞌ.
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 Uncheeꞌ taꞌxh el vaajil ichꞌ tuul, chajax paj bꞌen u Kap viaanjel u Tioxh, tu maꞌl u tenam Nazareet tikuenta Galilea.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Opon xeꞌ maꞌl u ixviak yeꞌ tootzaj vinaj, Liꞌ ibꞌii. Oknajich maꞌl u xiak tiꞌ, Xhep ibꞌii, ituꞌxh ixalam u Daviid.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Ech taꞌxh okoꞌp u aanjel tu vaꞌl atichku u Liꞌ, tal te ech tzaꞌ: —Cheentzikꞌaxh ixviak. Atil u kuBꞌaal sakꞌatza. [Utz chiꞌbꞌebꞌal eetz vatz tereꞌn qꞌu ixoj.] Tan vetitzꞌal maꞌl bꞌaꞌnil u Tioxh saiꞌ.— Texh te.
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Pek taꞌxh tabꞌi u yol u Liꞌ tziꞌ, xaan taanima taqꞌo. Utz nichtektitzꞌa aas kan chaj tokeꞌ ech alax te.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Ech aatz u aanjel, tal te ech tzaꞌ: —Liꞌ yeꞌ koꞌxh xoꞌvaxh tan, vetitzꞌal maꞌl bꞌaꞌnil u Tioxh saiꞌ.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Ech saꞌan tiichajla yaabꞌil. Sachee maꞌl iitzꞌin, tal xiak. Utz Jesuus ibꞌii looksa.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Tan techal talcheꞌ siꞌaneꞌ. IKꞌaol u Tꞌankin Tioxh saꞌalchi. Tan ijlenal saꞌaqꞌaxku bꞌen tu u Tioxh u kuBꞌaals Amlika, echaꞌ u tijleꞌm u Daviid tan, ikꞌuy imam.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 Utz bꞌenamen saꞌatin tu viQꞌesalail xoꞌl qꞌul ituꞌxh ixalam u Jacoob. Yeꞌk iyaꞌebꞌal viQꞌesalail siꞌaneꞌ.— Texhtuꞌ.
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Ech aatz u Liꞌ tan, tal tek tu u aanjel ech tzaꞌ: —¿Kam tokeꞌ tan, aal yeꞌ vootzaj vinaj?— Texhtuꞌ.
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Tzaqꞌbꞌel tu u aanjel ech tzaꞌ: —U Tioxhla Espiiritu suꞌul saiꞌ utz, visulich u tijleꞌm u Tꞌankin Tioxh sakuꞌ saiꞌ. Ech tokeꞌ xaannaj el kꞌatz paav u tal nitxaꞌ vaꞌl saitzꞌeꞌi. Utz iKꞌaol Tioxh siꞌaneꞌ.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Tan echaꞌ val iitzꞌin aatzik u Xheꞌp, vaꞌl yeꞌ nititzꞌnaneꞌ chu teꞌleꞌ, sachee maꞌl titzꞌin majte, kꞌuxh qꞌeste. Vaajix ichꞌ tatin tu tiichajla yaabꞌil.
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 Tan kam koj yeꞌ saveet vatz u Tioxh.— Texh u aanjel.
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Ech tal tek u Liꞌ ech tzaꞌ: —Aꞌtzii. Uchoj sunkꞌatza vaꞌl naaleꞌ tziꞌ. Txꞌajaꞌm koꞌxh vetz tan, atilin tiqꞌabꞌ u kuBꞌaals Amlika.— Texhtuꞌ. Ech eltekbꞌen u aanjel siatz.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Uncheeꞌ aatz iꞌan tu qꞌu qꞌii tziꞌ, oojeꞌl chit ibꞌen u Liꞌ, bꞌen tu maꞌl u tenam tikuenta Judea xoꞌlaj muunte.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 Utz opon tu totzotz u Zacarias. Ech tal ichajlichil u Xheꞌp.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Pek taꞌxh tabꞌi u Xheꞌp u chajlichil, yakich yuqꞌuꞌpanoj u tal nitxaꞌ vaꞌl atich kꞌatza. Ech ok u Tioxhla Espiiritu kꞌatza bꞌaꞌnil.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Ech qetun taltu u Xheꞌp ech tzaꞌ:
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 ¿Kam vijleꞌm aas nuꞌlaqꞌilaꞌin tan, axh inan vunBꞌaal?
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Tan taꞌxh vetvabꞌi vetaal unchajlichil, yakich vetyuqꞌuꞌpanoj u tal nitxaꞌ sunkꞌatza tu txuqꞌtxunchil.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Ech techal axh tan, nimanyaxh aas saꞌnaltzojpi kam vaꞌl vettallu u kuBꞌaals Amlika see.—
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Aatz u Liꞌ tan, tal tek ech tzaꞌ:
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Utz nitxuqꞌtxun vaanima tiꞌ vunTioxh u Chitol vetz.
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 Tan vettillin u Tioxh aas in niman tetz.
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Tan sibꞌ mamaj bꞌaꞌnil vetiꞌanlu u Mam Tioxh sunkꞌatza.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Tan ibꞌenaꞌ ibꞌen koꞌxh vitxumt iatz qꞌu aanima
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Mamala chaj kam bꞌanel taqꞌo.
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Bꞌajel el taqꞌo qꞌu jeꞌsanibꞌ qꞌuꞌl atil mamaj tijleꞌm.
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 Tzꞌajel iatz tetz taqꞌo qꞌuꞌl nivaꞌyeꞌ.
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Lochel vitenam taqꞌo, qꞌu niman tetz, ayaꞌ oꞌ Israeel.
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 Tan ech vaꞌl alel nal tu u kukꞌuy kumam Abrahaam taqꞌo,
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Utz kamal oxvaꞌl ichꞌ iꞌan u Liꞌ xeꞌ u Xheꞌp. Ech qꞌaavtekbꞌen tu tatibꞌal.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Uncheeꞌ aatz tek tzꞌaj u tiempo aas sachee u titzꞌin u Xheꞌp, itzꞌpu maꞌl tal titzꞌin, xiak.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Utz motx chit txuqꞌtxun qꞌu titzꞌin tatzik tuchꞌ qꞌu tetz tzꞌalol aas tabꞌi u mam bꞌaꞌnil iꞌan u Tioxh kꞌatza.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Utz aatz tek tzꞌaj vaaxajil qꞌii titzꞌpeꞌ, motx tiqꞌo bꞌen u tal nitxaꞌ tu viqꞌanalil u totztioxh, tiꞌ satzokꞌax el bꞌiil ichiꞌl. Utz aꞌ siꞌchtaqꞌvu bꞌen sichꞌexel vitat. Zacarias ibꞌii siꞌchiꞌaneꞌ.
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Pek tal vinan u tal nitxaꞌ ech tzaꞌ: —Yeꞌka, Xhan ibꞌii soꞌoki atziꞌ.— Texhtuꞌ.
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Utz ech alax te tzaꞌ: —¿Kam tokeꞌ tan, keꞌch koj maꞌj iitzꞌin aatzik aas ech ibꞌii tziꞌ?— Texh qꞌu aanima.
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Uncheeꞌ bꞌanax tek xheenya tu vitat. Chꞌotil te aas kam ibꞌii isaꞌ satoksa.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Ech ijajtu maꞌl tal aqꞌen u Zacarias. Utz itzꞌibꞌa kuꞌ siatz ech tzaꞌ: —Xhan ibꞌii atziꞌ.— Texhtuꞌ. Ech kajay qꞌu aanima nichtexhisotz ikꞌuꞌl taqꞌo.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Utz tu koꞌxh u muꞌkꞌul tziꞌ, yakich tepaj itxꞌol yol u Zacarias. Aꞌ bꞌaxa toksa iqꞌii u Tioxh.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Yakich xoꞌvoj qꞌu tetz tzꞌalol. Utz pax chit itziiul qꞌu kam vatz qꞌu aanima tziꞌ qꞌuꞌl jejlel tulaj muunte tikuenta Judea.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Aatz kajay qꞌu aanima qꞌuꞌl abꞌin, nichtekipensaarin taqꞌo. Utz nichtal ech tzaꞌ: —¿Kam tek tijleꞌm u tal xiak siꞌaneꞌ nitaleꞌ tziꞌ?— Chia. Tan Tioxh chit atil kꞌatz u tal nitxaꞌ tziꞌ.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Aatz u Zacarias, vitat u tal nitxaꞌ, ok u Tioxhla Espiiritu kꞌatza bꞌaꞌnil. Ech tal unjolol yol taqꞌo ech tzaꞌ:
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 —Techal u kuBꞌaals Amlika,
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Vettaqꞌluꞌl maꞌl Mam Chitol qetz,
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Kam chit echaꞌ vaꞌl alel nal taqꞌo titziꞌ qꞌu alol tetz viyolbꞌal koꞌxtene qꞌuꞌl txaael el taqꞌo.
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 Tala aas aꞌ saeesanoꞌ
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Tala aas saꞌchititxum kuvatz.
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 Tan aꞌ vaꞌl talaꞌtziꞌi tu u Abrahaam u kukꞌuy kumam.
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 Silochꞌoꞌ tala.
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 Sakubꞌan vijikomal siatz.
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 Pek aatz axh tal neꞌ tan,
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Ech satabꞌi vitenam aas
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 Ech tu vimam bꞌaꞌnil nitxum kuvatz u Tioxh,
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 Ech sitxijtxu qꞌuꞌl atil tu elqꞌej
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Uncheeꞌ aatz u tal xiak, chꞌiichil chit nichiꞌaneꞌ. Yakꞌinchil chit niꞌan itxumbꞌal kꞌatz Tioxh. Aatz chꞌii tekuꞌen, aꞌ atinku tu u tzꞌinlich tzaji txꞌavaꞌ. Anal kꞌasuꞌl tziꞌ aas xeꞌt ul tal u yolbꞌal Tioxh xoꞌl qꞌu Israeel.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.