Atos 25
Viakʼla txumbʼal u tioxh (IXLCNT) vs NAA
1 Uncheeꞌ aatz oxvaꞌlich koꞌn qꞌii topon u Festo tu Cesarea, kꞌasuꞌl tziꞌ utz, bꞌen tu Jerusaleen.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 Utz opon paj qꞌu qꞌesal oksan yol vatz Tioxh siatz latziꞌ. Antich imol unjolol qꞌu Israeel qꞌuꞌl atich tijleꞌm utz, ixoch u Pablo te.
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 Ijaj bꞌaꞌnil te aas yak koꞌxh satal tiqꞌol ul u Pablo tu Jerusaleen. Tan nichiꞌan tiꞌ aas siꞌchixee tu bꞌey utz, siyatzꞌ u Pablo nichtaleꞌ.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Pek aatz u Festo tan, tal te ech tzaꞌ: —Aatz u Pablo, atil kuꞌ tu tzeꞌ tu Cesarea. Utz saꞌtexhbꞌenin tziꞌ.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Pek bꞌenoj viꞌ abꞌiste qꞌuꞌl maas atil tijleꞌm texoꞌl. Ech oj kam maꞌj mam paav bꞌanel tu u vinaj tziꞌ, lixocha.— Texh te.
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Ech atin bꞌiit u Festo latziꞌ. Kamal vaaxajit qꞌii iꞌana oj lavate. Ech qꞌaavbꞌen tu Cesarea.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Utz aatz opon u Pablo, yakich isepoꞌk tibꞌ qꞌu Israeel tiꞌ qꞌuꞌl aꞌ kꞌaskuꞌl tu Jerusaleen. Utz sibꞌla chaj tiila txubꞌaꞌl ichuli tiꞌ ixochax u Pablo. Loqꞌ yeꞌ nichitxꞌol itxakbꞌaꞌleꞌ.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Aatz u Pablo tan, tzaqꞌbꞌu tiꞌ qꞌu kam nichxochpika tziꞌ. Utz tal ech tzaꞌ: —Nikoꞌxh maꞌj paav bꞌanel vaqꞌo vatz u mantaar tetz qꞌu Israeel tziꞌ, nikoꞌxh tu viqꞌanalil u totztioxh utz, nikoꞌxh vatz u ijlenal Cesar.— Texhtuꞌ.
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Aatz u Festo tan, aꞌich isaꞌ aas bꞌaꞌn koꞌxh sakaak tuchꞌ qꞌu Israeel, ech itzaqꞌbꞌe u Pablo, tal te ech tzaꞌ: —¿Satz asaꞌa sabꞌenaxh tu Jerusaleen utz, latziꞌ satxꞌolpik anujul sunvatz tiꞌ qꞌu kam?— Texh te.
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Tal u Pablo ech tzaꞌ: —Yeꞌka tan, vatz u qꞌatbꞌal tzii tikuenta Roma atilkꞌin saatz cheel. Utz aꞌ satxꞌolpik unnujul tuul. Tan ootzajle bꞌaꞌnil aas yeꞌxhkam maꞌj onkonil vetunbꞌanlu tu qꞌu Israeel tziꞌ.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Tan oj vetunbꞌanlu maꞌj mam paav aas sikꞌuloꞌk u kamchil viꞌ, saꞌkojunxoꞌva u kamchil. Pek oj yitꞌ inujul koj qꞌu kam nixochvin tziꞌ, yeꞌxhabꞌil koꞌxh maꞌj saꞌaqꞌonin te. Aꞌ koj samotxtxꞌolon unnujul. Aal bꞌaꞌn aꞌ satxꞌolon unnujul u ijlenal Cesar.— Texh te.
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Utz yolon u Festo tuchꞌ qꞌu oksan itxumbꞌal. Ech tal tek tu u Pablo ech tzaꞌ: —Axh vetjajon aas aꞌ satxꞌolon anujul u ijlenal Cesar. Ech aꞌ seꞌenkꞌaxh tzixeꞌ.— Texh te.
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Uncheeꞌ aatz maꞌtich ipaal kaꞌxvaꞌl qꞌii tuul, opon u ijlenal Agripa tu Cesarea tuchꞌ u tanabꞌ vaꞌl Berenice. Ul iqꞌila u Festo.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Ech sibꞌal qꞌii iꞌan latziꞌ. Utz tal u Festo tu u ijlenal u kam tiꞌ u Pablo. Ech tal te tzaꞌ: —Vettaqꞌka kuꞌ maꞌl vinaj u Felix tu preexhuil.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Utz aatz bꞌenin tu Jerusaleen, imol tibꞌ qꞌu qꞌesal oksan yol vatz Tioxh sunvatz. Aꞌich imol qꞌu qꞌesal qꞌatol tzii xoꞌl qꞌu Israeel. Aꞌ ixoch u Pablo. Utz nichijajeꞌ aas sakami.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Pek val te aas yeꞌk siatz qꞌu aa Roma aas sakoꞌxhiyatzꞌ maꞌj aanima, untzꞌoj yeꞌsajen topon qꞌu xochol tetz siatz. Ech sateesa tibꞌ tu qꞌu kam qꞌuꞌl nixochpika.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Ech motx ul tzaꞌ. Utz yeꞌk chit chꞌiam unbꞌana. Tan ech qꞌejal tuul kꞌujeꞌin tu u qꞌatbꞌal tzii, ech val tiqꞌol u vinaj tziꞌ.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 Loqꞌ yeꞌk maꞌj paav ixochva echaꞌ qꞌuꞌl nichvitzꞌa.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Pek taꞌn nichixochvu tiꞌ unjolol kam tiꞌ qꞌu tuqꞌaybꞌal. Nixoch tiꞌ maꞌl u vinaj, Jesuus ibꞌii. Kamnaj tekuꞌen. Pek itzꞌlele chu itxakbꞌaꞌt u Pablo.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Ech kaꞌtziiuntekꞌin tiꞌ u kam tziꞌ. Utz unchꞌoti tek tu u Pablo oj sisaꞌa sabꞌen tu Jerusaleen. Ech aꞌ satxꞌolpik inujul tiꞌ qꞌu kam latziꞌ.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Pek ijaja aas aꞌ satxꞌolon inujul u Cesar Augusto. Aꞌ saꞌaqꞌaxkuka u kam tikuenta tala. Ech valt tek ixeeleꞌ. Tan saꞌchitvaqꞌ bꞌen xeꞌ u Cesar.— Texhtuꞌ.
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Uncheeꞌ tal tek u Agripa tu u Festo ech tzaꞌ: —Nivachva savabꞌi u vinaj majte tziꞌ.— Texh te.
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Uncheeꞌ ech tek qꞌejal tuul, opon u Agripa tuchꞌ u Berenice. Techal chit topon motx oponi. Qꞌoon okoꞌp tu u molbꞌalibꞌ. Antich imol qꞌu qꞌesal sol tuchꞌ qꞌu vinaj qꞌuꞌl atil tijleꞌm tu u tenam tziꞌ. Ech el ichaj u Festo utz, iqꞌol opon u Pablo siatz.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Utz tal tek u Festo ech tzaꞌ: —Ijlenal Agripa tuchꞌ ex vinaj atilex tu kuxoꞌl tzaꞌ, aꞌ u vinaj tzuta vaꞌl nitalax iyatzꞌax tu kajay qꞌu Israeel tu Jerusaleen tuchꞌ latzaꞌ. Aꞌ nimotxtaleꞌ aas yeꞌk siꞌaneꞌ saꞌtereꞌnkoꞌxhatin vatz iqꞌii saj.
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Pek vetvillaꞌ aas yeꞌk ipaav aas sikꞌuloꞌk tiꞌ sakami. Pek vetijajlaꞌ aas aꞌ satxꞌolon inujul u Augusto. Ech vetvitzꞌalaꞌ aas saꞌchitunchaj bꞌen tzixeꞌ.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Pek kan chaj inujul ipaav suntzꞌibꞌa bꞌen xeꞌ vunqꞌesala Cesar. Echtzixeꞌt vetviqꞌol ul sevatz. Utz saatz niyolonka, ijlenal Agripa. Ech aatz maꞌt achꞌotit itziꞌ bꞌaꞌnil, kamal laꞌtekcheei kam vipaav luntzꞌibꞌa bꞌen.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Tan yeꞌk tokebꞌal nunnacheꞌ oj sakoꞌxhvaqꞌ bꞌen maꞌj preexhu utz, yeꞌk suntzꞌibꞌa bꞌen kam qꞌul ipaav.— Texhtuꞌ.
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.