Mateus 13

Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ta ɨi aiirɨn Jisɨs siya omaka hɨr haiburgikɨn mɨ ɨna yapnaniyamɨn yaba hɨriir. Mɨ siya whɨigbid hɨr yani ɨdwoɨu.
1 Mais tarde, naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e sentou-se à beira-mar.
2 Mɨ iikam whɨekakɨm siir yani kaeyokaiyɨu. Mɨ siya i ɨra saiir yani kwɨrii ɨdwokaiyɨu mɨ siya i hɨr nɨdwokaiyɨn mɨ iikam whɨekakɨm opmaiga hɨr yani okwomaiyɨu.
2 Logo, uma grande multidão se juntou ao seu redor. Então ele entrou num barco, sentou-se e ensinou o povo que permanecia na praia.
3 Mɨ siya boɨniyɨo yai kasa bɨ boɨnkɨn. Siya boɨn, wakae mɨ inkam nwɨrɨn siya siir numɨra witnid saiir nɨtkɨnam namkɨn.
3 Jesus contou várias parábolas, como esta: “Um lavrador saiu para semear.
4 Mɨ siya witnidɨm ha nɨtkɨnamɨm mɨ nhɨrɨm siyɨu nɨkɨigɨiyɨm mɨ ɨpiyɨn nhɨrɨm ha nɨtɨm sɨma inɨ atkɨn ɨdwo aeni.
4 Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, e as aves vieram e as comeram.
5 Mɨ witnid nhɨrɨm maeyau siiyakaka saiir nɨkɨiyɨm mɨ nuɨn aowa bɨ namkɨn mɨ tɨ hɨriinan witnidɨm ɨna whakiyɨm.
5 Outras sementes caíram em solo rochoso e, não havendo muita terra, germinaram rapidamente,
6 Mɨ bɨeyɨn ha whwonaidniyakwokɨn mɨ ɨni sɨmiirar yawhwoniyɨn. Mɨ tɨ witɨm sɨmiir mɨiyɨm haɨmii bɨ namkɨm sɨmiirɨn ɨni bɨe siyar whwowaigiyɨm.
6 mas as plantas logo murcharam sob o calor do sol e secaram, pois não tinham raízes profundas.
7 Mɨ witnid nhɨrɨm urid nɨmrɨdgakɨn siir bopwo nakaigaiyɨm mɨ urid nɨmrɨdgakɨn ha nɨisikiyɨn mɨ ɨni siya yɨisirɨmdɨɨnugiyɨn. Mɨ sasaenidɨm bɨ sɨbgu whakɨm.
7 Outras sementes caíram entre espinhos, que cresceram e sufocaram os brotos.
8 Mɨ witnid nhɨrɨm nu mɨiyɨkɨn siir nɨkɨigɨiyɨm, yɨm nae ɨna budgiyɨm. Mɨ nhɨrɨm yɨm hɨnɨɨna bud nhɨrɨm kamaɨrɨm ɨriiyar mɨ nhɨrɨm yɨm hɨnɨɨna mɨ bud, kam nwoɨm mɨ nhɨrɨm yɨm hɨnɨɨna mɨ bud, kam nwɨr ɨuur.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada.
9 Inkamɨn wɨɨngakaɨrgɨn mɨ siya tɨ kariir yai ɨmiirar wakae mɨ ha sɨbgu daɨngwo. Ɨriig.
9 Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
10 Jisɨs siya ta yai aiir boɨn dɨgiyɨn mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨma Jisɨs siirɨm nɨtɨm mɨ siirɨn hɨnɨɨna inɨ boɨni, hae! Kɨra sɨmiirɨn boɨniyɨo yai dimusi boɨni, ha?
10 Os discípulos vieram e lhe perguntaram: “Por que o senhor usa parábolas quando fala ao povo?”.
11 Siya hɨnɨɨna yowarkɨi boɨn, Adi Komii siya bɨdi yɨisiimauuwɨm nɨmprɨo yaiyɨm ɨi Adi Komii siya siir digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir kɨgɨrkakana. Mɨ siya iikam nhɨrɨm sɨmiir wara bɨ nɨisiimauugɨn.
11 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino dos céus, mas a outros não.
12 Tɨ dimɨnɨm inkam nwɨrɨn siya nɨnoknɨnkɨn komiigakɨnɨuwi mɨ Adi Komii siya wa swokɨ ɨnkɨn hauugi mɨ siir nɨnoknɨnkɨna wɨ komiiyar nwowi. Mɨ inkam nwɨrɨn siir digworaekwo sɨmɨm kwɨsuwakɨnɨuwi mɨ wɨ Adi Komii siyar swokɨ haii.
12 Pois ao que tem, mais lhe será dado, e terá em grande quantia; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Mɨ kara tɨ hɨriinanɨn sɨmiirɨn boɨniyɨo yai boɨni. Dimusi rani, sɨmiir nhwowɨm ɨna kaowɨm mɨ sɨma dimɨn kɨg rani. Sɨmiir wɨɨnɨm ɨna mauɨm mɨ sɨma yaimwo aiir wakae nɨnoknɨnkɨnkɨn tani.
13 É por isso que uso parábolas: eles olham, mas não veem; escutam, mas não ouvem nem entendem.
14 Kɨma tɨ iikamɨm yai kwɨra profet Aisaia siya boɨna bɨiya saeya bɨdi yɨmbiniya saeya hɨnɨɨna boɨnka.
14 “Cumpre-se, desse modo, a profecia de Isaías que diz: ‘Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
15 Tɨ iikamɨm sɨmiir mhɨi kwoɨnɨm ɨni hindara hɨugɨmkɨkɨugiyɨm. Mɨ sɨmiir wɨɨnɨm tɨ yai ɨmiir wakaeyɨm pɨ piyaowi mɨ sɨmiir nhwowɨm ɨna kwɨsnamɨm. Mɨ sɨmiir nhwowɨm pɨ dimɨn whɨr kɨgisi. Mɨ sɨma kariir yai aiir sɨbgu wakaekɨɨni mɨ sɨmiir kwoɨnɨm wa sɨbgu nɨnoknɨnkɨnki. Mɨ sɨmiir mhɨi kwoɨnɨm wa kisɨna haigii mɨ wa naɨngwo tɨbmii mɨ kara sɨmiirɨn wa haiswonɨmnɨskɨi haigɨnɨuwi.
15 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
16 Mɨ kɨma hɨriiyar maɨrgɨmaɨrga. Mɨ kɨmiir nhwowɨm dimɨn taemɨn ɨmiirar sɨbgu kɨgikɨm. Mɨ kɨmiir wɨɨnɨm yaimɨn dimɨn ɨmiirɨn ha sɨbgu wakaeyomokikɨm.
16 “Felizes, porém, são seus olhos, pois eles veem; e seus ouvidos, pois eles ouvem.
17 Kara kɨmiirɨn yaimwo aiirar boɨni, bɨiya profet kam whɨekak ɨkɨm mɨ iikamɨm dimɨn whɨrkɨ kɨmbu karamae nwo ɨkɨm sɨma tɨ dimɨnɨm kɨma kɨgam naɨngwowɨm sɨmiir kɨgama naɨngwokɨm mɨ sɨma sɨmiir bɨ kɨgɨm. Mɨ sɨma tɨ yaiyɨm kɨma wakaeyam tɨrɨm, sɨmiir wakaeyamar naɨngwokɨm mɨ sɨma sɨmiir bɨ sɨbgu wakaekɨm. Ɨriig.
17 Eu lhes digo a verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam.
18 Tariinanɨn kɨma inkamɨn sasaeya nɨnkɨnɨn numɨr siir boɨniyɨo yaimwokɨyaimwo aiir wakae.
18 “Agora, ouçam a explicação da parábola sobre o lavrador que saiu para semear.
19 Iikam whɨekakɨm sɨma yai wɨn kɨbi aiir wakaei, ɨiya Adi Komii siya siir digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir kɨgɨrkakana, saiir wakaei. Mɨ sɨma saiir yaimwokɨyaimwo aiir bɨ sɨbgu nɨnoknɨnkɨnkɨm. Mɨ Setan siya sɨmiir mhɨi kwoɨnau hɨriir namɨn mɨ ta Adi Komii siir yaiya bɨiya sɨmiir hɨr nwowa saiir haɨnɨknatki. Iikam whɨekakɨm sɨma yaiwɨn kɨbi aiir wakaei nɨnomor kouana mɨ saiir yai aiir nɨnoknɨnkɨn karamae nwowi ya hɨnɨɨnga witnidɨm siyɨu nɨkɨigɨiyɨm mɨ Setan siya sɨmiirɨm nɨti mɨ sɨmiir boɨni kɨma ta yai aiir kɨpi wakae Adi Komii siya nɨnkɨna kɨmiir mhɨi kwoɨn ɨmiir waraur.
19 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem sobre o reino e não a entendem. Então o maligno vem e arranca a semente que foi lançada em seu coração.
20 Mɨ witnid nhɨrɨm nu maeyauwa siiyakaka saiir nɨkɨigɨiyɨm, yɨm ɨni iikamɨm yai aiirɨn wɨnwɨnarar sɨbgu wakaeiyɨm mɨ maɨrgɨmaɨrga ha nwowiyɨn ɨni sɨmiir hɨriinan ywowɨm.
20 As que caíram no solo rochoso representam aqueles que ouvem a mensagem e, sem demora, a recebem com alegria.
21 Mɨ yɨm ɨni witnidɨm mɨi grɨnkii karamae nwowiyɨm ɨni sɨmiir hɨriinan ywowɨm. Mɨ sɨma wɨ ɨi prɨei nokwo rani. Mɨ wa swokɨ kwaowainami. Mɨ iikam nhɨrɨm sɨmiir naɨngwo tɨbmiiya ɨni tɨ witnidɨm sɨmiir hɨriinan ywowɨm mɨ sɨma ɨi prɨei naɨngwo tɨbmii rani. Mɨ ɨiya sɨmiirɨn hɨk kɨmpɨpɨsukɨ nɨmbiyami, ta sɨma naɨngwo tɨbmiiya Adi Komii siiram, wɨ digɨumii haimriiyɨugigi mɨ wa nɨkɨi ɨuguskii.
21 Contudo, uma vez que não têm raízes profundas, não duram muito. Assim que enfrentam problemas ou são perseguidos por causa da mensagem, cedo desanimam.
22 Mɨ witnid nhɨrɨm urid nɨmrɨdgakɨn siir bopwo nakaigaiyɨm yɨm ɨni iikamɨm Adi Komii siiram naɨngwo tɨbmiiyɨm mɨ sɨmiir hɨriinan ywowɨm. Mɨ tɨ nuan dimɨn biyɨeyɨm sɨmiirɨm naɨngwoyɨmiyoki, umɨr mɨn hɨnɨɨnɨm, sɨmiiraram naɨngwowiyɨm, tɨ hɨriinanɨn ya Adi Komii siir yai aiir higrɨnɨuwi wa nɨkɨi ɨuguskii. Mɨ sɨma wɨ digɨumii Adi Komii siir haimriyɨugigi. Mɨ sɨmiir mɨiya sɨma mɨriiya, sɨma saiirɨn mɨiyɨk panisi mɨriisi.
22 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações desta vida e pela sedução da riqueza, de modo que não produzem fruto.
23 Mɨ tɨ witnidɨm nu mɨiyɨk nɨtkɨnɨm, yɨm ɨni iikamɨm Adi Komii siir yai sɨbgu wakaeiyɨm mɨ sɨmiir yaimwokɨyaimwo sɨbgu ɨnomoknɨnkɨniyɨm, ɨni sɨmiir hɨriinan ywowɨm. Mɨ tɨ iikam hɨriinanɨm sɨma wɨ mɨi mɨiyɨkar mɨrii, tɨ sasaenidɨm kamaɨrɨm ɨriiyara budiyɨm mɨ kamnwoɨma mɨ budiyɨm mɨ kam nwɨr ɨuura mɨ budiyɨm ɨni sɨmiir hɨriinan ywowɨm. Ɨriig.
23 E as que caíram em solo fértil representam os que ouvem e entendem a mensagem e produzem uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
24 Jisɨs siya yaeya boɨniyɨo yai kwɨra saiirɨn hɨnɨɨna boɨn sɨmiirɨn, Adi Komii siya digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir kɨgɨrkakana, ya ɨni tɨ inkamɨn witnid nɨnkɨnɨn siir numɨr aiir ɨni siir hɨriinan ywowɨn.
24 Esta foi outra parábola que Jesus contou: “O reino dos céus é como um agricultor que semeou boas sementes em seu campo.
25 Mɨ ɨiya iikamɨm ha whwonkai aokaokiwiiyɨm mɨ siir sau omomɨn siir inkam nwɨrɨn ha nɨtwiiyɨn mɨ siya ko biyɨeya kɨmɨdiniya siir numɨr aiir inɨ ɨtkɨngig. Mɨ siya ɨna swokɨ ɨdamkiwiiyɨn.
25 Enquanto os servos dormiam, seu inimigo veio, semeou joio no meio do trigo e foi embora.
26 Mɨ mhoɨiya tɨ sasaenidɨm ha ninan iigiyɨm mɨ sasaeyɨm wai ha nwokiyɨm mɨ siyar kɨgi ta ko biyɨeya warar nɨnkɨn whakiya.
26 Quando a plantação começou a crescer, o joio também cresceu.
27 Mɨ mɨiyan kamɨm ɨna yamɨm numɨran adɨn siiram. Mɨ sɨma boɨn, bɨiyan inkam, krɨmiir kwoɨnɨm ha naɨngwokɨm kɨra numɨr hɨrɨn sasaeya mɨiyɨkɨm sɨmiirara nɨnkɨni mɨ ta hɨriinan ko biyɨeya saeya panɨɨna nɨmbiyamka, ha?
27 “Os servos do agricultor vieram e disseram: ‘O campo em que o senhor semeou as boas sementes está cheio de joio. De onde ele veio?’.
28 Mɨ siya sɨmiir boɨnki, kɨmiir sauan inkam nwɨrkɨ nɨtkɨngikɨn ta ko biyɨeya! Mɨ siir mɨiyan inkamɨn siir boɨnki, kɨriir kwoɨnɨn panɨɨna naɨngwowi krɨma ɨkɨ ko biyɨeyɨm sɨmiir pinɨ akɨu, aniya?
28 “‘Um inimigo fez isso’, respondeu o agricultor. “‘Devemos arrancar o joio?’, perguntaram os servos.
29 Mɨ siya sɨmiir boɨnki. Nɨɨngaka. Sasaeyɨm wɨ ko biyɨeya saɨka kɨma nɨnkɨn akisi.
29 “‘Não’, respondeu ele. ‘Se tirarem o joio, pode acontecer de arrancarem também o trigo.
30 Kɨma sowiirɨn hɨriiyar kɨgnɨnkɨn whakii mɨ wɨ ɨiya sasae nɨngugu haiyana, wɨ saiirar nadɨgɨuwi. Mɨ ɨiya sasae ɨmiir nɨngugu haiyana mɨiyan kam ɨmiirɨn wɨ kara boɨni, ko ɨmiirɨn maeyau kwɨruwa dak haigɨn mɨmɨr. Mɨ sɨmiirɨn wɨ ɨrɨpa kog hainami mɨ wɨ pae namgɨnki. Mɨ sasaeyɨm, yɨm wɨ kariir omaka nae haigiiya wɨ saiir hɨr haigii. Ɨriig.
30 Deixem os dois crescerem juntos até a colheita. Então, direi aos ceifeiros que separem o joio, amarrem-no em feixes e queimem-no e, depois, guardem o trigo no celeiro’”.
31 Jisɨs siya yaeya boɨniyɨo yai kwɨra sɨmiirɨn hɨnɨɨna boɨnki, Adi Komii siir digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir kɨgɨrkakana ɨni mastetnidɨn siir hɨriinan ywowa. Mɨ inkam nwɨrɨn siirɨn siya hainam siir numɨr aiir inɨ ɨnkɨn ɨu.
31 Então Jesus contou outra parábola: “O reino dos céus é como a semente de mostarda que alguém semeia num campo.
32 Mastetnidɨn siya nae whɨrni nidnan bɨ nwokɨn. Nɨɨngaka. Siya komii rani. Mɨ mhoɨiya siya wɨ komiiya nɨmbiyamki mɨ numɨr hɨran naeyɨm sɨmiirɨn siyar mwrɨi haiburigigi. Siya pae komii nwokiiyɨm mɨ ɨpiyɨnɨm pɨ siir kwiya ɨmiirar mɨ atkɨkɨni mɨ whɨe mɨnɨm pɨ hɨrar mɨ haigii. Mɨ ɨiya Adi Komii siya siir digworaekwo whɨekak ɨmiir kɨgɨrkakana, siir iikamɨm sɨma wɨ tɨ mastetɨn siir hɨriinan nwowi mɨ wɨ komiiyar nasae owɨguskii.
32 É a menor de todas as sementes, mas se torna a maior das hortaliças; cresce até se transformar em árvore, e vêm as aves e fazem ninho em seus galhos”.
33 Jisɨs siya yaeya boɨniyɨo yai kwɨra ɨna swokɨ boɨnkiyɨn. Adi Komii siya digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir kɨgɨrkakana ɨni yisnan iyopin bwaembwaekɨn howoknamɨn. Ɨiya wig ɨra saeya tɨ yis ɨiir haiiya, praua aka kaipridgiyam mɨ tɨ prauaɨn pa niyopin bwaembwaekɨi howopnami. Ɨriig.
33 Jesus também contou a seguinte parábola: “O reino dos céus é como o fermento usado por uma mulher para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
34 Jisɨs siya tɨ yaiyɨm bɨiya siya boɨnɨm digworaekwo whɨekakɨm iikam ɨmiirɨn boɨniyɨo yai ara boɨnkɨn. Siya sɨmiirɨn yai whɨr wara bɨ boɨnkɨn. Nɨɨngaka. Siya sɨmiirɨn boɨniyɨo yai arar boɨnkɨn.
34 Jesus sempre usava histórias e comparações como essas quando falava às multidões. Na verdade, nunca lhes falava sem usar parábolas.
35 Siya sɨmiirɨn boɨniyɨo yaiyɨm hɨnɨɨna boɨnkɨn, siya profet inkamɨn siir yai aiir swokɨ boɨnurwokaigikɨn, bɨiya yokwoni siya wɨn boɨnkiya yaiya saiir. Ta yaiya saeya hɨnɨɨnga,
35 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito por meio do profeta: “Eu lhes falarei por meio de parábolas; explicarei coisas escondidas desde a criação do mundo”.
36 Jisɨs siya ha boɨn dɨgiyɨn mɨ siya iikamɨm sɨmiir haiburgigɨn mɨ siya omaka saiir yapnɨnopkainam. Mɨ kamɨm siir mɨi kɨgna mɨriiyɨm, sɨma ɨna yɨtɨm siirɨm mɨ ɨna boɨnɨm, kɨra ta boɨniyɨo yaiya ko biyɨe saiira numɨr whaka krɨmiir unkɨ boɨnmɨmauu.
36 Em seguida, deixando as multidões do lado de fora, Jesus entrou em casa. Seus discípulos lhe pediram: “Por favor, explique-nos a história do joio no campo”.
37 Jisɨs siya ɨna yowarkɨi boɨnɨn sɨmiir yai aka, inkamɨn sasaeya mɨiyɨk nɨnkɨniyɨn numɨr, yɨo karargɨn, bɨiyan Yaowae Adɨn nɨnomor kouankɨ nɨtɨn.
37 Jesus respondeu: “O Filho do Homem é o agricultor que planta as boas sementes.
38 Mɨ numɨra ya tɨ nu ɨeya mɨ sasaeya mɨiyɨkɨm yɨm iikamɨm Adi Komii siir yai aiir wakaeyoknaeiyɨm, ya sɨmiir nɨkri boɨnka. Mɨ ko biyɨeya ya iikamɨm Setan siir yai aiir wakaeyoknaeiyɨm ya sɨmiir nɨkrii boɨnka.
38 O campo é o mundo, e as boas sementes são o povo do reino. O joio são as pessoas que pertencem ao maligno,
39 Sauan omomɨn siir inkamɨn ko biyɨe aiir nankaiyɨn yɨo Setan siya. Mɨ ɨiya sasae ɨmiir nɨngugu haiyana, ya ta ɨiya Adi Komii siya iikam ɨmiir hɨdana ya saiir boɨnka. Mɨ kamɨm numɨran sasae ɨmiir nɨngugu haiyɨm, yɨm Adi Komii siir paekwosɨm ɨma.
39 e o inimigo que plantou o joio no meio do trigo é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Mɨ ko biyɨeyɨm maeyau kwɨruwa sɨma haɨngiriyɨu haigɨnɨm mɨ ha namgɨnkiyɨm paeya mɨ mhoɨiya wɨ hɨriinanar tɨri. Iikamɨm dimɨn biyɨe biyɨekakɨm, sɨmiirɨn wɨ hɨriinan hɨdi.
40 “Da mesma forma que o joio é separado e queimado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Mɨ kara Yaowae Adɨn nɨnomor kouankɨ nɨtɨn, wɨ kariir paekwosɨmɨm sɨmiir nɨkropkii hɨnda tɨnda. Mɨ sɨma wɨ tɨ nuɨn siir dimɨnpai dimɨnpai whɨekakɨm iikamɨm sɨmiir naɨngwo tɨbmii aiir kiyopsɨmsɨbgiyɨm mɨ ɨriipɨ hɨriinan, sɨma wɨ iikamɨm dimɨn biyɨe tɨrɨm, sɨmiirɨn wɨ Adi Komii siir isidɨn sɨmiir hɨrankɨ nhɨnɨkrɨropki.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, e eles removerão do reino tudo que produz pecado e todos que praticam o mal
42 Mɨ sɨmiirɨn wɨ pae komiiya saiir hɨriir nɨtkaigaigi mɨ sɨma wɨ paenau hɨrar kaouubopboɨnkaeyami mɨ wɨ sɨmiir big ɨmiirar naegɨmgiyɨkaeyami.
42 e os lançarão numa fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Mɨ ta ɨi aiirɨn iikamɨm dimɨn whɨrkɨ kɨmbu karam nwowɨm wɨ bɨenan sɨmiir whwoyaei. Adi Komii siir ɨiya digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir kɨgɨrkakana saiir. Inkamɨn wɨɨngakaɨrgɨn siya ta yai aiirɨn ha timɨ wakae. Ɨriig.
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”
44 Adi Komii siir digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir kɨgɨrkakana, saeya ɨni ta umɨr mɨiya numɨra saiir haigiprakaiya inkam nhɨrkɨm bɨiyar, ɨni saiir hɨriinan ywowa. Mɨ mhoɨiya inkam nwɨrɨn ha swokɨ hansɨr haiyɨn mɨ ɨna swokɨ haigiprakaigigɨn ta maeyau aiirar mɨ siya ɨni maɨrgɨmaɨrga ywonamɨn. Mɨ siir digworaekwo whɨekakɨm ɨna hauugiyɨm inkam nhɨrmi sɨma saɨnam. Mɨ tɨ umɨrɨm siya haiyɨm wɨ ta maeyau aiir nwokɨ saɨnɨm. Ɨriig.
44 “O reino dos céus é como um tesouro escondido que um homem descobriu num campo. Em seu entusiasmo, ele o escondeu novamente, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou aquele campo.”
45 Mɨ boɨniyɨo yai kwɨra ya hɨnɨɨnga, Adi Komii siya siir digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir kɨgɨrkakana ya ɨni tɨ inkamɨn umɨr mɨiyɨk mɨiyɨk haiyam hansraniyɨn ɨni siir hɨriinan ywowɨn.
45 “O reino dos céus também é como um negociante que procurava pérolas da melhor qualidade.
46 Mɨ siya umɨr mɨiyɨk kɨgiyɨm mɨ tɨ siir umɨr digworaekwo whɨekakɨm wɨ ɨkɨ inkam nhɨrɨm sɨmiir umɨr digworaekwo mɨiyɨk mɨiyɨkɨm sɨmaka nɨnowana haii. Ɨriig.
46 Quando descobriu uma pérola de grande valor, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou a tal pérola.”
47 Mɨ boɨniyɨo yai kwɨra ya hɨnɨɨnga. Adi Komii siya siir digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir kɨgɨrkakana ya ɨni inkamɨn haɨmna whɨinau kwɨra sae hɨumii ɨkouwiyɨn, wraisupai wraisupai sɨmiiram, ɨni siir hɨriinan ywowɨn.
47 “O reino dos céus é, ainda, como uma rede de pesca que foi lançada ao mar e pegou peixes de todo tipo.
48 Mɨ ɨiya haɨmnan, wraisukɨ naokɨngugunɨnkɨniyɨm mɨ siirɨn pa kinaidami nupaiga hɨriir. Mɨ sɨma pa nɨdwowi mɨ anasu mɨiyɨk mɨiyɨkɨm pɨ two nhɨrmi kɨgmamak ɨsɨtnoudnankaigii. Mɨ biyɨe biyɨeyɨm yɨmbi paeya nɨsɨtnoudnankaigi.
48 Quando a rede estava cheia, os pescadores a arrastaram até a praia, sentaram-se e juntaram os peixes bons em cestos, jogando fora os ruins.
49 Ɨiya Adi Komii siya iikam whɨekakɨm sɨmiir hɨdana, ya wɨ tɨ anasuwɨm sɨmiir hɨda wɨ hɨriinan nwowi. Mɨ ɨiya paekwosɨm ɨma nɨtana mɨ wɨ sɨma kɨgmamak haii, pɨkɨ hɨnɨɨn iikam ɨkɨm wadɨeyɨm mɨ pɨkɨ hɨnɨɨn iikam ɨkɨm biyɨeyɨm.
49 Assim será no fim dos tempos. Os anjos virão, separarão os perversos dos justos
50 Mɨ sɨma sɨmiirɨn wɨ pae komiiya saiir hɨriir nɨtkaigaigi. Mɨ ta ɨiya, sɨma wɨ kaouu ou prasae kɨn tani. Mɨ sɨmiir big ɨmiirar ninɨn aekiyɨmkiyɨkaeyami. Ɨriig.
50 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir srɨigi mɨ kɨma tɨ yai whɨekakɨm, sɨmiir yaimwowɨm sɨmiirɨn ɨna nɨnoknɨnkɨnɨm, aniya? Mɨ sɨma ɨna boɨnkiyɨn siirɨn, ɨhɨ.
51 Vocês entendem todas essas coisas?” “Sim”, responderam eles.
52 Siya sɨmiirɨn hɨnɨɨna boɨnki mɨ kam siyɨu komii nɨnoknɨnkɨniyɨm yɨpɨkɨ kariir kɨgna mɨriiyan inkam nwowɨm sɨma Adi Komii siir digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir kɨgɨrkakana, sɨma saiir bɨdiyar haiyɨm. Mɨ sɨma ɨni omakaɨn inkamɨn siir hɨriinan ywowɨn. Mɨ siya omaka siir digworaekwo haigiiya pɨ saiir napnɨnopkainami mɨ siya dimɨn mɨiyɨk mɨ dimɨn biyɨe, pa ninɨ hainakinaka mɨpa sɨoɨtkɨn hauunami iikamɨm sɨmiir whɨnkɨnsiisam. Mɨ tɨ hɨriinan siyɨuɨn, wɨ sɨma boɨnmɨmauuami Adi Komii siir yaiya bɨiya profet inkamɨm sɨma boɨna mɨ ta yaiwɨn kɨbiya saiir warar. Ɨriig.
52 Então ele acrescentou: “Todo mestre da lei que se torna discípulo no reino dos céus é como o dono de uma casa que tira do seu tesouro verdades preciosas, tanto novas como velhas”.
53 Jisɨs siya tɨ boɨniyɨo yaiyɨm sɨmiir boɨn swokiyɨm mɨ siya tɨ om ɨiirɨn ɨna haiburgigɨn mɨ ɨna yamɨn.
53 Quando Jesus terminou de contar essas parábolas, deixou aquela região
54 Mɨ siya siir omkɨ om ɨiirar swokɨ amɨn mɨ siya iikamɨm sɨmiir inɨ boɨnmɨmauuɨu, Adi Komii siir yai aiir omaka yaimɨn dimɨn nɨdwokai wakaeiya sɨmiira saiir. Mɨ sɨma wakae dɨgiyɨm, sɨma ɨni hinda yanaakiyɨm. Mɨ sɨma ɨna yomboɨn amboɨnɨm, ta nɨnoknɨnkɨna dimɨn kɨrɨe kɨrɨe iikamɨm sɨm haiswonɨmnɨskɨiiya siya papi haigɨn, ha? Siya krɨmiir hɨriinan inkamaɨrgɨn.
54 e voltou para Nazaré, cidade onde tinha morado. Enquanto ensinava na sinagoga, todos se admiravam e perguntavam: “De onde lhe vêm a sabedoria e o poder para realizar milagres?
55 Mɨ tɨ yɨnisɨmɨn siya inkamɨn omaka mɨriiyɨn, siir yɨnisɨm tani, aniya? Mɨ tari siir apua Maria saeya rani, aniya? Mɨ tari Jems, Josep Saimon mɨ Judas, yɨm tari siir nomousɨsɨm tani, aniya?
55 Não é esse o filho do carpinteiro? Conhecemos Maria, sua mãe, e também seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas.
56 Mɨ tari siir yokman whɨekak rani, tɨ krɨmakar nwowɨm, aniya? Mɨ tɨ digworaekwo whɨekakɨm siya papi haigɨn, ha?
56 Todas as suas irmãs moram aqui, entre nós. Onde ele aprendeu todas essas coisas?”.
57 Sɨma hɨriinan yai boɨnɨm mɨ sɨmiir mhɨi kwoɨnɨm ɨni hɨkaka ywokiyɨm. Dimusi rani, sɨma nɨnoknɨnkɨn tani, siya ta kɨrɨeya papiyanka haiga. Mɨ Jisɨs siya sɨmiir boɨnki, profet kamɨm sɨma inɨgakɨm ɨkɨ om whɨekak ɨmiirɨn mɨ siir omkɨ om hɨrɨn mɨ siir pɨugana saiir hɨran iikam ɨkɨm, siya sɨmaka inɨgak bɨ nwokɨn.
57 E sentiam-se muito ofendidos. Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre sua própria família”.
58 Mɨ siir om hɨrɨn siya dimɨn kɨrɨe whɨekak bɨ haiswonɨmnɨskɨigɨm iikam ɨmiirɨn. Nɨɨngaka. Dimusi rani, sɨma siiram ha bɨ naɨngwo tɨbmiigɨm, siya tɨ inkamɨn Adi Komii siya nɨkropkiyɨn. Nɨɨngaka. Ɨriig.
58 E, por causa da incredulidade deles, realizou ali apenas uns poucos milagres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.