Mateus 13
Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs ARIB
1 Ta ɨi aiirɨn Jisɨs siya omaka hɨr haiburgikɨn mɨ ɨna yapnaniyamɨn yaba hɨriir. Mɨ siya whɨigbid hɨr yani ɨdwoɨu.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 Mɨ iikam whɨekakɨm siir yani kaeyokaiyɨu. Mɨ siya i ɨra saiir yani kwɨrii ɨdwokaiyɨu mɨ siya i hɨr nɨdwokaiyɨn mɨ iikam whɨekakɨm opmaiga hɨr yani okwomaiyɨu.
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 Mɨ siya boɨniyɨo yai kasa bɨ boɨnkɨn. Siya boɨn, wakae mɨ inkam nwɨrɨn siya siir numɨra witnid saiir nɨtkɨnam namkɨn.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Mɨ siya witnidɨm ha nɨtkɨnamɨm mɨ nhɨrɨm siyɨu nɨkɨigɨiyɨm mɨ ɨpiyɨn nhɨrɨm ha nɨtɨm sɨma inɨ atkɨn ɨdwo aeni.
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 Mɨ witnid nhɨrɨm maeyau siiyakaka saiir nɨkɨiyɨm mɨ nuɨn aowa bɨ namkɨn mɨ tɨ hɨriinan witnidɨm ɨna whakiyɨm.
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Mɨ bɨeyɨn ha whwonaidniyakwokɨn mɨ ɨni sɨmiirar yawhwoniyɨn. Mɨ tɨ witɨm sɨmiir mɨiyɨm haɨmii bɨ namkɨm sɨmiirɨn ɨni bɨe siyar whwowaigiyɨm.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 Mɨ witnid nhɨrɨm urid nɨmrɨdgakɨn siir bopwo nakaigaiyɨm mɨ urid nɨmrɨdgakɨn ha nɨisikiyɨn mɨ ɨni siya yɨisirɨmdɨɨnugiyɨn. Mɨ sasaenidɨm bɨ sɨbgu whakɨm.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Mɨ witnid nhɨrɨm nu mɨiyɨkɨn siir nɨkɨigɨiyɨm, yɨm nae ɨna budgiyɨm. Mɨ nhɨrɨm yɨm hɨnɨɨna bud nhɨrɨm kamaɨrɨm ɨriiyar mɨ nhɨrɨm yɨm hɨnɨɨna mɨ bud, kam nwoɨm mɨ nhɨrɨm yɨm hɨnɨɨna mɨ bud, kam nwɨr ɨuur.
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 Inkamɨn wɨɨngakaɨrgɨn mɨ siya tɨ kariir yai ɨmiirar wakae mɨ ha sɨbgu daɨngwo. Ɨriig.
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 Jisɨs siya ta yai aiir boɨn dɨgiyɨn mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨma Jisɨs siirɨm nɨtɨm mɨ siirɨn hɨnɨɨna inɨ boɨni, hae! Kɨra sɨmiirɨn boɨniyɨo yai dimusi boɨni, ha?
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Siya hɨnɨɨna yowarkɨi boɨn, Adi Komii siya bɨdi yɨisiimauuwɨm nɨmprɨo yaiyɨm ɨi Adi Komii siya siir digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir kɨgɨrkakana. Mɨ siya iikam nhɨrɨm sɨmiir wara bɨ nɨisiimauugɨn.
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Tɨ dimɨnɨm inkam nwɨrɨn siya nɨnoknɨnkɨn komiigakɨnɨuwi mɨ Adi Komii siya wa swokɨ ɨnkɨn hauugi mɨ siir nɨnoknɨnkɨna wɨ komiiyar nwowi. Mɨ inkam nwɨrɨn siir digworaekwo sɨmɨm kwɨsuwakɨnɨuwi mɨ wɨ Adi Komii siyar swokɨ haii.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Mɨ kara tɨ hɨriinanɨn sɨmiirɨn boɨniyɨo yai boɨni. Dimusi rani, sɨmiir nhwowɨm ɨna kaowɨm mɨ sɨma dimɨn kɨg rani. Sɨmiir wɨɨnɨm ɨna mauɨm mɨ sɨma yaimwo aiir wakae nɨnoknɨnkɨnkɨn tani.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 Kɨma tɨ iikamɨm yai kwɨra profet Aisaia siya boɨna bɨiya saeya bɨdi yɨmbiniya saeya hɨnɨɨna boɨnka.
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 Tɨ iikamɨm sɨmiir mhɨi kwoɨnɨm ɨni hindara hɨugɨmkɨkɨugiyɨm. Mɨ sɨmiir wɨɨnɨm tɨ yai ɨmiir wakaeyɨm pɨ piyaowi mɨ sɨmiir nhwowɨm ɨna kwɨsnamɨm. Mɨ sɨmiir nhwowɨm pɨ dimɨn whɨr kɨgisi. Mɨ sɨma kariir yai aiir sɨbgu wakaekɨɨni mɨ sɨmiir kwoɨnɨm wa sɨbgu nɨnoknɨnkɨnki. Mɨ sɨmiir mhɨi kwoɨnɨm wa kisɨna haigii mɨ wa naɨngwo tɨbmii mɨ kara sɨmiirɨn wa haiswonɨmnɨskɨi haigɨnɨuwi.
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 Mɨ kɨma hɨriiyar maɨrgɨmaɨrga. Mɨ kɨmiir nhwowɨm dimɨn taemɨn ɨmiirar sɨbgu kɨgikɨm. Mɨ kɨmiir wɨɨnɨm yaimɨn dimɨn ɨmiirɨn ha sɨbgu wakaeyomokikɨm.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Kara kɨmiirɨn yaimwo aiirar boɨni, bɨiya profet kam whɨekak ɨkɨm mɨ iikamɨm dimɨn whɨrkɨ kɨmbu karamae nwo ɨkɨm sɨma tɨ dimɨnɨm kɨma kɨgam naɨngwowɨm sɨmiir kɨgama naɨngwokɨm mɨ sɨma sɨmiir bɨ kɨgɨm. Mɨ sɨma tɨ yaiyɨm kɨma wakaeyam tɨrɨm, sɨmiir wakaeyamar naɨngwokɨm mɨ sɨma sɨmiir bɨ sɨbgu wakaekɨm. Ɨriig.
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 Tariinanɨn kɨma inkamɨn sasaeya nɨnkɨnɨn numɨr siir boɨniyɨo yaimwokɨyaimwo aiir wakae.
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 Iikam whɨekakɨm sɨma yai wɨn kɨbi aiir wakaei, ɨiya Adi Komii siya siir digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir kɨgɨrkakana, saiir wakaei. Mɨ sɨma saiir yaimwokɨyaimwo aiir bɨ sɨbgu nɨnoknɨnkɨnkɨm. Mɨ Setan siya sɨmiir mhɨi kwoɨnau hɨriir namɨn mɨ ta Adi Komii siir yaiya bɨiya sɨmiir hɨr nwowa saiir haɨnɨknatki. Iikam whɨekakɨm sɨma yaiwɨn kɨbi aiir wakaei nɨnomor kouana mɨ saiir yai aiir nɨnoknɨnkɨn karamae nwowi ya hɨnɨɨnga witnidɨm siyɨu nɨkɨigɨiyɨm mɨ Setan siya sɨmiirɨm nɨti mɨ sɨmiir boɨni kɨma ta yai aiir kɨpi wakae Adi Komii siya nɨnkɨna kɨmiir mhɨi kwoɨn ɨmiir waraur.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Mɨ witnid nhɨrɨm nu maeyauwa siiyakaka saiir nɨkɨigɨiyɨm, yɨm ɨni iikamɨm yai aiirɨn wɨnwɨnarar sɨbgu wakaeiyɨm mɨ maɨrgɨmaɨrga ha nwowiyɨn ɨni sɨmiir hɨriinan ywowɨm.
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Mɨ yɨm ɨni witnidɨm mɨi grɨnkii karamae nwowiyɨm ɨni sɨmiir hɨriinan ywowɨm. Mɨ sɨma wɨ ɨi prɨei nokwo rani. Mɨ wa swokɨ kwaowainami. Mɨ iikam nhɨrɨm sɨmiir naɨngwo tɨbmiiya ɨni tɨ witnidɨm sɨmiir hɨriinan ywowɨm mɨ sɨma ɨi prɨei naɨngwo tɨbmii rani. Mɨ ɨiya sɨmiirɨn hɨk kɨmpɨpɨsukɨ nɨmbiyami, ta sɨma naɨngwo tɨbmiiya Adi Komii siiram, wɨ digɨumii haimriiyɨugigi mɨ wa nɨkɨi ɨuguskii.
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Mɨ witnid nhɨrɨm urid nɨmrɨdgakɨn siir bopwo nakaigaiyɨm yɨm ɨni iikamɨm Adi Komii siiram naɨngwo tɨbmiiyɨm mɨ sɨmiir hɨriinan ywowɨm. Mɨ tɨ nuan dimɨn biyɨeyɨm sɨmiirɨm naɨngwoyɨmiyoki, umɨr mɨn hɨnɨɨnɨm, sɨmiiraram naɨngwowiyɨm, tɨ hɨriinanɨn ya Adi Komii siir yai aiir higrɨnɨuwi wa nɨkɨi ɨuguskii. Mɨ sɨma wɨ digɨumii Adi Komii siir haimriyɨugigi. Mɨ sɨmiir mɨiya sɨma mɨriiya, sɨma saiirɨn mɨiyɨk panisi mɨriisi.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Mɨ tɨ witnidɨm nu mɨiyɨk nɨtkɨnɨm, yɨm ɨni iikamɨm Adi Komii siir yai sɨbgu wakaeiyɨm mɨ sɨmiir yaimwokɨyaimwo sɨbgu ɨnomoknɨnkɨniyɨm, ɨni sɨmiir hɨriinan ywowɨm. Mɨ tɨ iikam hɨriinanɨm sɨma wɨ mɨi mɨiyɨkar mɨrii, tɨ sasaenidɨm kamaɨrɨm ɨriiyara budiyɨm mɨ kamnwoɨma mɨ budiyɨm mɨ kam nwɨr ɨuura mɨ budiyɨm ɨni sɨmiir hɨriinan ywowɨm. Ɨriig.
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Jisɨs siya yaeya boɨniyɨo yai kwɨra saiirɨn hɨnɨɨna boɨn sɨmiirɨn, Adi Komii siya digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir kɨgɨrkakana, ya ɨni tɨ inkamɨn witnid nɨnkɨnɨn siir numɨr aiir ɨni siir hɨriinan ywowɨn.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Mɨ ɨiya iikamɨm ha whwonkai aokaokiwiiyɨm mɨ siir sau omomɨn siir inkam nwɨrɨn ha nɨtwiiyɨn mɨ siya ko biyɨeya kɨmɨdiniya siir numɨr aiir inɨ ɨtkɨngig. Mɨ siya ɨna swokɨ ɨdamkiwiiyɨn.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Mɨ mhoɨiya tɨ sasaenidɨm ha ninan iigiyɨm mɨ sasaeyɨm wai ha nwokiyɨm mɨ siyar kɨgi ta ko biyɨeya warar nɨnkɨn whakiya.
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 Mɨ mɨiyan kamɨm ɨna yamɨm numɨran adɨn siiram. Mɨ sɨma boɨn, bɨiyan inkam, krɨmiir kwoɨnɨm ha naɨngwokɨm kɨra numɨr hɨrɨn sasaeya mɨiyɨkɨm sɨmiirara nɨnkɨni mɨ ta hɨriinan ko biyɨeya saeya panɨɨna nɨmbiyamka, ha?
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 Mɨ siya sɨmiir boɨnki, kɨmiir sauan inkam nwɨrkɨ nɨtkɨngikɨn ta ko biyɨeya! Mɨ siir mɨiyan inkamɨn siir boɨnki, kɨriir kwoɨnɨn panɨɨna naɨngwowi krɨma ɨkɨ ko biyɨeyɨm sɨmiir pinɨ akɨu, aniya?
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 Mɨ siya sɨmiir boɨnki. Nɨɨngaka. Sasaeyɨm wɨ ko biyɨeya saɨka kɨma nɨnkɨn akisi.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 Kɨma sowiirɨn hɨriiyar kɨgnɨnkɨn whakii mɨ wɨ ɨiya sasae nɨngugu haiyana, wɨ saiirar nadɨgɨuwi. Mɨ ɨiya sasae ɨmiir nɨngugu haiyana mɨiyan kam ɨmiirɨn wɨ kara boɨni, ko ɨmiirɨn maeyau kwɨruwa dak haigɨn mɨmɨr. Mɨ sɨmiirɨn wɨ ɨrɨpa kog hainami mɨ wɨ pae namgɨnki. Mɨ sasaeyɨm, yɨm wɨ kariir omaka nae haigiiya wɨ saiir hɨr haigii. Ɨriig.
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 Jisɨs siya yaeya boɨniyɨo yai kwɨra sɨmiirɨn hɨnɨɨna boɨnki, Adi Komii siir digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir kɨgɨrkakana ɨni mastetnidɨn siir hɨriinan ywowa. Mɨ inkam nwɨrɨn siirɨn siya hainam siir numɨr aiir inɨ ɨnkɨn ɨu.
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 Mastetnidɨn siya nae whɨrni nidnan bɨ nwokɨn. Nɨɨngaka. Siya komii rani. Mɨ mhoɨiya siya wɨ komiiya nɨmbiyamki mɨ numɨr hɨran naeyɨm sɨmiirɨn siyar mwrɨi haiburigigi. Siya pae komii nwokiiyɨm mɨ ɨpiyɨnɨm pɨ siir kwiya ɨmiirar mɨ atkɨkɨni mɨ whɨe mɨnɨm pɨ hɨrar mɨ haigii. Mɨ ɨiya Adi Komii siya siir digworaekwo whɨekak ɨmiir kɨgɨrkakana, siir iikamɨm sɨma wɨ tɨ mastetɨn siir hɨriinan nwowi mɨ wɨ komiiyar nasae owɨguskii.
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Jisɨs siya yaeya boɨniyɨo yai kwɨra ɨna swokɨ boɨnkiyɨn. Adi Komii siya digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir kɨgɨrkakana ɨni yisnan iyopin bwaembwaekɨn howoknamɨn. Ɨiya wig ɨra saeya tɨ yis ɨiir haiiya, praua aka kaipridgiyam mɨ tɨ prauaɨn pa niyopin bwaembwaekɨi howopnami. Ɨriig.
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Jisɨs siya tɨ yaiyɨm bɨiya siya boɨnɨm digworaekwo whɨekakɨm iikam ɨmiirɨn boɨniyɨo yai ara boɨnkɨn. Siya sɨmiirɨn yai whɨr wara bɨ boɨnkɨn. Nɨɨngaka. Siya sɨmiirɨn boɨniyɨo yai arar boɨnkɨn.
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 Siya sɨmiirɨn boɨniyɨo yaiyɨm hɨnɨɨna boɨnkɨn, siya profet inkamɨn siir yai aiir swokɨ boɨnurwokaigikɨn, bɨiya yokwoni siya wɨn boɨnkiya yaiya saiir. Ta yaiya saeya hɨnɨɨnga,
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Jisɨs siya ha boɨn dɨgiyɨn mɨ siya iikamɨm sɨmiir haiburgigɨn mɨ siya omaka saiir yapnɨnopkainam. Mɨ kamɨm siir mɨi kɨgna mɨriiyɨm, sɨma ɨna yɨtɨm siirɨm mɨ ɨna boɨnɨm, kɨra ta boɨniyɨo yaiya ko biyɨe saiira numɨr whaka krɨmiir unkɨ boɨnmɨmauu.
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Jisɨs siya ɨna yowarkɨi boɨnɨn sɨmiir yai aka, inkamɨn sasaeya mɨiyɨk nɨnkɨniyɨn numɨr, yɨo karargɨn, bɨiyan Yaowae Adɨn nɨnomor kouankɨ nɨtɨn.
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Mɨ numɨra ya tɨ nu ɨeya mɨ sasaeya mɨiyɨkɨm yɨm iikamɨm Adi Komii siir yai aiir wakaeyoknaeiyɨm, ya sɨmiir nɨkri boɨnka. Mɨ ko biyɨeya ya iikamɨm Setan siir yai aiir wakaeyoknaeiyɨm ya sɨmiir nɨkrii boɨnka.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Sauan omomɨn siir inkamɨn ko biyɨe aiir nankaiyɨn yɨo Setan siya. Mɨ ɨiya sasae ɨmiir nɨngugu haiyana, ya ta ɨiya Adi Komii siya iikam ɨmiir hɨdana ya saiir boɨnka. Mɨ kamɨm numɨran sasae ɨmiir nɨngugu haiyɨm, yɨm Adi Komii siir paekwosɨm ɨma.
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 Mɨ ko biyɨeyɨm maeyau kwɨruwa sɨma haɨngiriyɨu haigɨnɨm mɨ ha namgɨnkiyɨm paeya mɨ mhoɨiya wɨ hɨriinanar tɨri. Iikamɨm dimɨn biyɨe biyɨekakɨm, sɨmiirɨn wɨ hɨriinan hɨdi.
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Mɨ kara Yaowae Adɨn nɨnomor kouankɨ nɨtɨn, wɨ kariir paekwosɨmɨm sɨmiir nɨkropkii hɨnda tɨnda. Mɨ sɨma wɨ tɨ nuɨn siir dimɨnpai dimɨnpai whɨekakɨm iikamɨm sɨmiir naɨngwo tɨbmii aiir kiyopsɨmsɨbgiyɨm mɨ ɨriipɨ hɨriinan, sɨma wɨ iikamɨm dimɨn biyɨe tɨrɨm, sɨmiirɨn wɨ Adi Komii siir isidɨn sɨmiir hɨrankɨ nhɨnɨkrɨropki.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 Mɨ sɨmiirɨn wɨ pae komiiya saiir hɨriir nɨtkaigaigi mɨ sɨma wɨ paenau hɨrar kaouubopboɨnkaeyami mɨ wɨ sɨmiir big ɨmiirar naegɨmgiyɨkaeyami.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Mɨ ta ɨi aiirɨn iikamɨm dimɨn whɨrkɨ kɨmbu karam nwowɨm wɨ bɨenan sɨmiir whwoyaei. Adi Komii siir ɨiya digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir kɨgɨrkakana saiir. Inkamɨn wɨɨngakaɨrgɨn siya ta yai aiirɨn ha timɨ wakae. Ɨriig.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 Adi Komii siir digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir kɨgɨrkakana, saeya ɨni ta umɨr mɨiya numɨra saiir haigiprakaiya inkam nhɨrkɨm bɨiyar, ɨni saiir hɨriinan ywowa. Mɨ mhoɨiya inkam nwɨrɨn ha swokɨ hansɨr haiyɨn mɨ ɨna swokɨ haigiprakaigigɨn ta maeyau aiirar mɨ siya ɨni maɨrgɨmaɨrga ywonamɨn. Mɨ siir digworaekwo whɨekakɨm ɨna hauugiyɨm inkam nhɨrmi sɨma saɨnam. Mɨ tɨ umɨrɨm siya haiyɨm wɨ ta maeyau aiir nwokɨ saɨnɨm. Ɨriig.
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 Mɨ boɨniyɨo yai kwɨra ya hɨnɨɨnga, Adi Komii siya siir digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir kɨgɨrkakana ya ɨni tɨ inkamɨn umɨr mɨiyɨk mɨiyɨk haiyam hansraniyɨn ɨni siir hɨriinan ywowɨn.
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 Mɨ siya umɨr mɨiyɨk kɨgiyɨm mɨ tɨ siir umɨr digworaekwo whɨekakɨm wɨ ɨkɨ inkam nhɨrɨm sɨmiir umɨr digworaekwo mɨiyɨk mɨiyɨkɨm sɨmaka nɨnowana haii. Ɨriig.
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 Mɨ boɨniyɨo yai kwɨra ya hɨnɨɨnga. Adi Komii siya siir digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir kɨgɨrkakana ya ɨni inkamɨn haɨmna whɨinau kwɨra sae hɨumii ɨkouwiyɨn, wraisupai wraisupai sɨmiiram, ɨni siir hɨriinan ywowɨn.
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 Mɨ ɨiya haɨmnan, wraisukɨ naokɨngugunɨnkɨniyɨm mɨ siirɨn pa kinaidami nupaiga hɨriir. Mɨ sɨma pa nɨdwowi mɨ anasu mɨiyɨk mɨiyɨkɨm pɨ two nhɨrmi kɨgmamak ɨsɨtnoudnankaigii. Mɨ biyɨe biyɨeyɨm yɨmbi paeya nɨsɨtnoudnankaigi.
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 Ɨiya Adi Komii siya iikam whɨekakɨm sɨmiir hɨdana, ya wɨ tɨ anasuwɨm sɨmiir hɨda wɨ hɨriinan nwowi. Mɨ ɨiya paekwosɨm ɨma nɨtana mɨ wɨ sɨma kɨgmamak haii, pɨkɨ hɨnɨɨn iikam ɨkɨm wadɨeyɨm mɨ pɨkɨ hɨnɨɨn iikam ɨkɨm biyɨeyɨm.
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 Mɨ sɨma sɨmiirɨn wɨ pae komiiya saiir hɨriir nɨtkaigaigi. Mɨ ta ɨiya, sɨma wɨ kaouu ou prasae kɨn tani. Mɨ sɨmiir big ɨmiirar ninɨn aekiyɨmkiyɨkaeyami. Ɨriig.
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir srɨigi mɨ kɨma tɨ yai whɨekakɨm, sɨmiir yaimwowɨm sɨmiirɨn ɨna nɨnoknɨnkɨnɨm, aniya? Mɨ sɨma ɨna boɨnkiyɨn siirɨn, ɨhɨ.
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 Siya sɨmiirɨn hɨnɨɨna boɨnki mɨ kam siyɨu komii nɨnoknɨnkɨniyɨm yɨpɨkɨ kariir kɨgna mɨriiyan inkam nwowɨm sɨma Adi Komii siir digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir kɨgɨrkakana, sɨma saiir bɨdiyar haiyɨm. Mɨ sɨma ɨni omakaɨn inkamɨn siir hɨriinan ywowɨn. Mɨ siya omaka siir digworaekwo haigiiya pɨ saiir napnɨnopkainami mɨ siya dimɨn mɨiyɨk mɨ dimɨn biyɨe, pa ninɨ hainakinaka mɨpa sɨoɨtkɨn hauunami iikamɨm sɨmiir whɨnkɨnsiisam. Mɨ tɨ hɨriinan siyɨuɨn, wɨ sɨma boɨnmɨmauuami Adi Komii siir yaiya bɨiya profet inkamɨm sɨma boɨna mɨ ta yaiwɨn kɨbiya saiir warar. Ɨriig.
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Jisɨs siya tɨ boɨniyɨo yaiyɨm sɨmiir boɨn swokiyɨm mɨ siya tɨ om ɨiirɨn ɨna haiburgigɨn mɨ ɨna yamɨn.
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 Mɨ siya siir omkɨ om ɨiirar swokɨ amɨn mɨ siya iikamɨm sɨmiir inɨ boɨnmɨmauuɨu, Adi Komii siir yai aiir omaka yaimɨn dimɨn nɨdwokai wakaeiya sɨmiira saiir. Mɨ sɨma wakae dɨgiyɨm, sɨma ɨni hinda yanaakiyɨm. Mɨ sɨma ɨna yomboɨn amboɨnɨm, ta nɨnoknɨnkɨna dimɨn kɨrɨe kɨrɨe iikamɨm sɨm haiswonɨmnɨskɨiiya siya papi haigɨn, ha? Siya krɨmiir hɨriinan inkamaɨrgɨn.
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 Mɨ tɨ yɨnisɨmɨn siya inkamɨn omaka mɨriiyɨn, siir yɨnisɨm tani, aniya? Mɨ tari siir apua Maria saeya rani, aniya? Mɨ tari Jems, Josep Saimon mɨ Judas, yɨm tari siir nomousɨsɨm tani, aniya?
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 Mɨ tari siir yokman whɨekak rani, tɨ krɨmakar nwowɨm, aniya? Mɨ tɨ digworaekwo whɨekakɨm siya papi haigɨn, ha?
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Sɨma hɨriinan yai boɨnɨm mɨ sɨmiir mhɨi kwoɨnɨm ɨni hɨkaka ywokiyɨm. Dimusi rani, sɨma nɨnoknɨnkɨn tani, siya ta kɨrɨeya papiyanka haiga. Mɨ Jisɨs siya sɨmiir boɨnki, profet kamɨm sɨma inɨgakɨm ɨkɨ om whɨekak ɨmiirɨn mɨ siir omkɨ om hɨrɨn mɨ siir pɨugana saiir hɨran iikam ɨkɨm, siya sɨmaka inɨgak bɨ nwokɨn.
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 Mɨ siir om hɨrɨn siya dimɨn kɨrɨe whɨekak bɨ haiswonɨmnɨskɨigɨm iikam ɨmiirɨn. Nɨɨngaka. Dimusi rani, sɨma siiram ha bɨ naɨngwo tɨbmiigɨm, siya tɨ inkamɨn Adi Komii siya nɨkropkiyɨn. Nɨɨngaka. Ɨriig.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.