Marcos 6

Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jisɨs siya tɨ omɨn siir haiburgigɨn mɨ ɨni siir omkɨ om ɨiirar swokɨ amɨn. Mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨma ɨni saɨkar yɨnkɨn amɨm.
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Mɨ Juda sɨmiir ɨi komiiya Sabat, Jisɨs siya omaka yaimɨn dimɨn nɨdwokai wakaeiya saiir yapnɨnopkainam. Mɨ Adi Komii siir yaiya sɨmiirɨn hɨr inɨ boɨnmɨmauuɨu. Mɨ iikam kasa rani, siir yai wakaeyɨm mɨ sɨma mounan asi siinkaokikɨm. Mɨ sɨma boɨn, tɨkɨ inkamɨn ta nɨnoknɨnkɨna siir hɨr nwowa mɨ siya papi haigɨn, ha? Mɨ tɨ hɨnɨɨn dimɨn komiiyɨn siya panɨɨna tɨrkɨn, ha?
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Mɨ tari tɨ inkamɨn omaka mɨriiyɨn mɨ siya, aniya? Mɨ siya ɨni iikamɨm nuanɨm krɨmiir hɨriinan ywowɨn, aniya? Mɨ siya Jems siir yaowaekɨn, aniya? Mɨ Josis, Judas mɨ Saimon mɨ siir yokmanɨm sɨma ɨni krɨmaka tɨrar nwowɨm, aniya? Mɨ sɨma hɨriinan kwoɨn naɨngwowɨm mɨ ɨni sɨmasɨmar prɨiɨdwo boɨnaiyamɨm.
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir boɨnki, profet inkamɨn ɨkɨ siya hɨnda tɨnda namiyɨm sɨma siirɨn pɨ ha kɨgi, siya inkam komiigɨn. Mɨ siir omkɨ om hɨrɨn siir yopii adɨm mɨ siir ɨrɨpa o nhɨeyɨm yɨm sɨma pɨ ha kɨgi, siya inkam komii rani.
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 Mɨ siya dimɨn komii komii bɨ swokɨ mɨriigɨn siir om hɨrɨn. Nɨɨngaka. Mɨ siir ɨɨna sɨmiirɨn wɨ nhɨrmi arar hainiiwokmaigi, siya iikam homgak wao bɨri hainiiwokmaiigɨn. Nɨɨngaka.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 Mɨ Jisɨs siya iikamɨm sɨmiir kɨgiyɨn sɨma bɨri naɨngwo tɨbmiigɨm mɨ siya ɨni ɨɨngas arar pikrɨmgrɨbgiyɨn. Mɨ siya ɨni omɨm siir omɨn siir kingiin nwowɨm, ɨni sɨmiir yamɨn. Mɨ siya hɨran iikamɨm sɨmiir boɨnmɨmauuwam Adi Komii siir yaiya saiir. Ɨriig.
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Mɨ Jisɨs siya aposel kam ɨuur nwɨso sɨmiiram yɨkɨuna. Mɨ siya sɨmiirɨn nwonɨsa nwonɨsa yɨkropki. Mɨ siya sɨmiirɨn kɨrɨe ɨni warar yɨnkɨn hauugiyɨn, yɨu biyɨeyɨm sɨmiir nɨnɨmnɨskiiyam.
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir boɨnki, kɨma nae digworaekwo homgak kɨpi hainam. Kɨma pɨ paekopɨn hɨugwokwo apiyɨn siirara hainam. Mɨ umɨr mɨnɨm onau kɨpi haiginam. Nɨɨngaka. Kɨma pɨ kɨmiir pɨu nɨɨnga nɨɨnga dam!
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 Kɨma ɨga pa diyopkɨmkɨkɨunam. Mɨ kɨma yɨuɨsa koua niiya saiirɨn pɨ kwokwɨsa kɨpi niinam. Nɨɨngaka. Kwokwɨra diinam.
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Mɨ Jisɨs siya yai kwɨra ɨna swokɨ boɨnkiyɨn aposel kamɨm sɨmiir, ɨiya nwɨsko mɨ apnɨmbɨiyami om hɨr mɨ inkam nwɨrkɨn ha boɨnwɨni, kowa ta omaka saiir unɨ oni mɨ yaeya omaka ɨram kɨpi swokɨ amɨmɨn. Nɨɨngaka. Ta omaka ɨrua kowa nwowa saiirara dwo krɨpkai kɨpi kisae kimrae. Mɨ ɨiya kowiir mɨiya dɨg nwokii tɨ om ɨiir mɨ kowa wɨ hanɨɨngɨ dam. Mɨ ta omaka aiirɨn wɨ hanɨɨngɨ haiburgig mɨ kowa wa dam.
10 E recomendou-lhes:
11 Mɨ ɨiya kɨma om whɨr napnɨmbɨiyamiyɨm mɨ sɨma kɨmiir yai bɨri wakaekɨm mɨ kɨma tɨ om ɨiirɨn ha timɨ haiburgik mɨ yaeya om whɨram timɨ am. Mɨ sɨnɨm kɨmiir ɨga ɨmiir nwowɨm sɨmiirɨn wa dɨkrɨmkrɨnkiigig. Mɨ sɨma wa nwokɨ aɨngwowoknakiyɨm sɨmiir siyɨuɨn mɨiyɨk rani.
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Mɨ aposel kamɨm sɨma Jisɨs siir yai aiir wakae namɨm mɨ sɨma ɨna yamɨm. Mɨ sɨma ɨna yapboɨnmamauuwamɨm Adi Komii siir yaiya saiir, ɨkɨ omom omom ɨmiir. Mɨ sɨma boɨn, kɨmiir mhɨi kwoɨnɨm tɨ kisɨna haigi, hɨriiyar kɨpi nwokrɨpkai.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Mɨ sɨma yɨu biyɨe hoɨmgakɨm iikam ɨmiir nwowɨm sɨmiirɨn hanɨɨngɨ haiswonɨmnɨskɨiyam. Mɨ sɨma wa waekɨɨmnanɨn pɨ siirar mɨ iyopi iikam makak ɨmiirɨn mɨ sɨma pɨ wadɨeyar mɨ okii. Tɨ wa waekɨɨmnanɨn siir kɨrɨe rani, Adi Komii siir kɨrɨeya wadɨe saeyar nwowaigɨnɨuwi. Ɨriig.
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Tariinanɨn inkam komiiyɨn nu kɨgrɨraowiyɨn Herot siyar wakaewɨn, ta yaiya Jisɨs siir inɨgɨn omom omomɨm bɨdi yɨniyokɨiyɨn. Iikam nhɨrɨm sɨma boɨnki, Jonɨn op baptais haigɨnɨuwiyɨn iikam ɨmiir, siya bɨdi yɨnsiin ɨdwowɨn ɨe hɨrankɨn. Mɨ tɨ siya dimɨn komii komiiyɨm sɨmiir asi mɨ ɨnɨmnɨskii.
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 Mɨ nhɨrɨm sɨma boɨn mɨ tari Ilaijakɨn, aniya? Mɨ nhɨrɨm yɨm ɨna boɨnɨm mɨ tari tɨ profet inkamɨn bɨiyanɨn siya, aniya?
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 Ɨiya Herot siya Jisɨs siir inɨg ɨiir wakaewɨnɨn haigirɨrɨrniyɨn mɨ siya ɨna boɨnkiyɨn, bɨiya Jon siir nɨiyɨn kara bɨdi ikɨ kaigrɨp haiyɨn mɨ tariinanɨn siya ɨna swokɨ ɨnsiin ɨdwokiyɨn, aniya?
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 Bɨiyɨn Herot siya kam nhɨrɨm sɨmiir nɨkropkikɨn Jon siir nonkworɨnuwam mɨ wɨeyɨnsopni kogrɨnukikaiyam omaka hɨuyokiyokaiya saiir hɨr hɨugrɨpkɨikikaiyam. Mɨ Herot siya tɨ dimɨnɨn dimusi bɨ tɨrkɨn, Herodias saiirsi tɨrkɨn. Mɨ Herodias saeya ɨo Jon saɨka nwoka. Saeya Filip siir wiga. Herot siir nomousɨmɨn. Mɨ ta Filip siir wiga ɨni Herot siya haɨnɨkɨi onkwona.
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 Mɨ Jon siya Herot siir boɨnki, kɨra tɨ kɨriir nomousɨmɨn siir wiga saiir haɨnɨkɨi nonkwonaɨn yɨo tɨ hɨriinan siyɨuɨn mɨiyɨk rani.
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 Mɨ Herodias saeya kwoɨn biyɨe Jon siiram ywo siir nɨsomaowam mɨ saeya dɨg bɨ nwoka. Nɨɨngaka. Dimusi rani, Jon siya ɨni omaka hɨuyokiyokaiya saiir nwokaiyɨn.
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 Herot siya Jon siirsi nɨdidigɨn. Siya ɨna nɨnoknɨnkɨnɨn Jon siya inkam wadɨekɨn, siya dimɨn whɨr bɨ swokɨ tɨrbusrankɨn. Nɨɨngaka. Siya inkam komiiyɨm sɨmiir siyɨu aka bɨ nantamyɨryɨrikɨn. Nɨɨngaka. Mɨ siya Jon siir asi kɨgrɨraokɨn. Mɨ siya siir yai aiir wakaeyɨn mɨ siya ɨna yaɨngwoyɨmiyokiyɨn. Siir kwoɨnɨn mɨiyɨk bɨri nwokɨn, siya ɨni hɨkak ywokiyɨn.
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 Herot siya nae komiiya kwɨra dirɨraerarkwokɨn ɨiya siir apugɨ naokainakiya saiir naɨngwokikɨn. Siya ta naeya inkam komiini mɨi mɨriiyɨm kamɨm mɨ inkam komiiyɨm omom omomɨm sɨm kɨgrɨraowiyɨm mɨ yaii nɨniiyɨm sɨmiir bɨiyan kamɨm mɨ nu Galiliyan inkam komii ɨkɨm sɨmiiram dirɨraerarkɨn. Herodias saeya Jon siiramɨn ɨi mɨiyɨk amar nikɨ oka Jon siir nɨsomaoamɨn.
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 Mɨ Herodias saiir yɨnisɨm yɨnugiyɨna ha napnɨnopkainaniya ta omaka nae naeya saiir mɨ saeya ɨni ɨg inɨ swaeniya. Mɨ Herot siya mɨ inkam komii komii nhɨrɨm saɨka naeyɨm sɨma ɨni maɨrgɨmaɨrga ywokiyɨm saiirɨmɨn. Mɨ inkam komii Herotɨn nu kɨgrɨraowiyɨn siya ta yɨnisɨm yɨnugiyɨna saiir srɨigi, kɨra dimuam naɨngwowi, ha? Kɨra kariir tɨ boɨnmauugi mɨ kara kɨriir nwokɨ hauugi.
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Mɨ Herot siya ɨna yokopaisɨsɨrkiyɨn ad isao! Tɨ dimɨnɨn kara nɨmbinɨn mɨ kɨra kariiram boɨni dimɨn whɨr kɨriir hauuwam mɨ kara kɨriirɨn wa hauugii. Mɨ kɨra kariir nu mɨ kariir digworaekwowɨm sɨmiirɨm boɨni, bopwoniya kikɨntɨokiyam haɨmii kɨriir hauugiyɨm mɨ kara kɨriirɨn wa mɨ hauugi.
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 Mɨ ta yɨnisɨma ha napnaniyama mɨ ɨni saiir yopii aiir yani srɨinakiiya, kɨra pɨ dimu haiyam boɨni, ha? Mɨ yopiiya ɨna boɨnkiya, kɨra pɨ tɨ Jonɨn op baptais haigɨnɨuiyɨn pɨ siir mwo ɨiir kaigrɨp haiyam tinɨ boɨnɨu. Mɨ kɨra pa whainani kariirɨm.
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 Mɨ bɨri kɨmɨmɨnkika ta yɨnisɨm yɨnugiyɨna, tɨ inkam komiiyɨn nu kɨgrɨraowiyɨn Herot mɨ saeya siir boɨnki, kara mɨnam naɨngwowi, kɨra pɨ Jonɨn iikam baptais haigɨnɨuiyɨn siir mwowɨn pɨ mobmɨrni kaigrɨp haigɨnki mɨpi kariir whauugi.
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 Mɨ saeya hɨriinan boɨna mɨ tɨ inkam komii Herotɨn nu kɨgrɨraowiyɨn siir kwoɨnɨn ɨni hɨkakar ywokiyɨn. Mɨ siyar yaɨngwowarkaigi, kara bɨdi ikɨ ɨmbinkiyɨn mɨ iikamɨm saɨka nɨdwo aeyɨm sɨmiirsi warar mɨ aɨngwokɨn. Mɨ siya ta wiga saiir yai panɨɨnsi yɨriyɨu boɨnsi.
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 Mɨ bɨ kɨmɨmɨnkɨn tɨ inkam komiiyɨn nu kɨgrɨraowiyɨn Herotɨn, siya ɨna yɨkropkiyɨn, inkam nwɨrɨn yaii nɨniiyɨn siir Jon siir mwo ɨiir ninɨ kaigrɨphainakiyɨm. Mɨ tɨ inkamɨn yaii nɨniiyɨn ɨna yamɨn, maeyauwa siir hɨugrɨpkɨikikaiya saiir. Mɨ Jon siir nɨi ɨiir inɨ kaigrɨphainaki.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 Mɨ Jon siir mwoɨn mobmorni haigɨnam. Mɨ siya ha hainaniyɨn mɨ ta yɨnisɨm yɨnkopaka saiir inɨ hauuni. Mɨ ta yɨn kopaka ya ɨni saiir apu aiir inɨ hauuɨua, saeya kɨgam.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 Mɨ kamɨm Jon siir kɨgna mɨriiyɨm sɨma ta yai aiir wakaekiyɨm mɨ sɨma ɨna yɨtɨm Jon siir pɨuɨs biyɨeya saiir hainakiyam. Mɨ sɨma ɨe inɨ kikaiyɨu saiirɨn. Ɨriig.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 Mɨ Jisɨs siir aposel kamɨm ha swokɨ haiyɨug apnaniyɨm, sɨma ɨni saɨkar swokɨ amwoniyɨm. Mɨ sɨma siir inɨ boɨnmauuni mɨiyɨm sɨma mɨriinaniyɨm mɨ yaiyɨm sɨma boɨnmɨmauuɨm iikamɨm sɨmiir.
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Iikam kasa rani, haɨmii tamii nɨnap anapɨm. Mɨ Jisɨs siir aposel kamɨm mɨ Jisɨs siyar, sɨma naeni ɨi karamaeka. Mɨ Jisɨs siya sɨmiir asi boɨnkɨm, humbae! Krɨma nami maeyauwa iikam karamaeya saiir. Krɨma pɨu haɨmiisɨma nwokɨ siisi.
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 Mɨ sɨma i aiir kwɨriiyɨm mɨ ɨna yamɨm sɨmasɨmar maeyaua iikam karamaeya saiir.
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 Mɨ iikam kasa rani sɨmiir kɨgwo kwɨriigiyɨm. Mɨ sɨma ɨna yɨnoknɨnkɨnkiyɨm sɨmiirɨn. Mɨ iikamɨm om komii komiiyanɨm ɨni ta maeyauwa saiirɨm yamɨm. Mɨ bɨi ɨni sɨmar iwɨt okwokwokɨnɨm. Jisɨs siya mɨ siir aposel kam ɨma, yɨm mhoɨiya yɨmbiyam.
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Mɨ Jisɨs siya mɨ siir aposel kam ɨma, sɨma ha nakuɨuɨm mɨ Jisɨs siya iikam hoɨmgakɨm sɨmiir kɨgɨn mɨ siya sɨmiirsiyɨn naɨngwoyɨmyok prasae bɨri kɨnkɨn. Sɨma sibsibnankɨm inkamkɨ bɨ kɨgrɨraowikɨm sɨmiirɨn. Nɨɨngaka. Mɨ siya sɨmiirɨn digworaekwo kasa bɨri nowɨmwarkaiyɨugɨn.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ɨiya bɨeyɨn nɨkiiyamtɨbɨn mɨ siir aposel kamɨm sɨma saɨkar inɨ boɨnɨu, ta maeyaua inkam karamaeka, bɨe ɨsi nɨkiiyam kingiin nwowamtɨbɨn.
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 Kɨra iikamɨm sɨmiir dɨkropki sɨma pɨ hɨnda tɨnda nwokɨ amtɨbɨm ɨkɨ omɨm sɨmiir. Mɨ sɨma pɨ nae nwokɨ saɨn aeyamtɨbɨm.
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Jisɨs siya sɨmiirɨn ɨna yowarkɨi boɨnkiyɨn, sɨmiirɨn nae kɨmar hauu ae. Mɨ sɨma Jisɨs siir boɨnki, kɨra mɨnam naɨngwowi krɨma umɨrɨm kamarɨm kam nwɨra K400.00 hainamɨm nae sɨmiir saɨn hauu aeyɨm, aniya?
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Mɨ siya sɨmiir srɨigi, kɨmiir waraurɨn naeyɨm pariiga nwowi, ha? Kɨma tikɨna kɨgnaki. Sɨma ninɨ kɨgnɨnoknɨnkɨnakiyɨm mɨ sɨma boɨn, krɨma bretɨm ɨriiyar mɨ anasu whɨs ha nwowi.
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 Mɨ Jisɨs siya siir aposel kamɨm sɨmiir boɨnki, kɨma tɨ iikam isid komiiyɨn sɨmiir boɨnki sɨma maeyau maeyau dɨdwowam tɨb, ta ko kɨbi aiir.
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Mɨ sɨma hɨnɨɨn hɨnɨɨna yɨdwonam, nab whɨrɨn kamarɨm ɨriiyar (100) mɨ whɨrɨn, kam nwɨs ɨuur (50).
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Mɨ Jisɨs siya tɨ bret ɨriiyarɨm mɨ anasu whɨs ɨko, siya sɨmiir haiyɨn mɨ siya nɨnomor koua hɨriir kaoki mɨ ɨna boɨn wadɨekiyɨn. Mɨ siya bretɨn hanɨɨngɨn yɨinɨbɨmbɨr prɨigɨnki mɨ siya siir aposel kamɨm sɨmiir hauugi. Mɨ iikam ɨmiirɨn sɨma nwokɨ hɨd hauunamɨm. Mɨ anasu whɨso ɨriipɨ hɨriinanar mɨ tɨrki ɨna mɨ ɨnspɨmspak ɨnoop prɨigɨnkiyɨm. Mɨ ɨni iikamɨm sɨmiir swokɨ hɨd hauunamɨm.
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 Mɨ sɨma nae dɨg nwokiyɨm mɨ sɨmiir mhɨiyɨm ɨna yaekɨnɨugiyɨm.
42 Todos comeram e se fartaram,
43 Mɨ sɨma bret anasu haɨmii haɨmiiyɨm ɨna yaepɨpɨru haigɨnkiyɨm. Mɨ nae haɨmii haɨmiiyɨm sɨma naepɨpɨru haigɨnkiyɨm, nɨbɨm ɨuur ɨsa swokɨ haiginam.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Kamɨm tɨ bret anasu ɨmiir naeyɨm 5,000kɨm. Kasa rani. Hoɨmgakɨm. Mɨ wig yɨnɨm hɨr warar nɨnkɨn okɨm mɨ sɨma sɨmiir wara bɨri mwaɨngɨm. Kamɨm sɨmiirarar mwaɨngɨm. Jisɨs siir kɨrɨeya naeyɨm homgak saeya nwokikɨm. Ɨriig.
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Mɨ Jisɨs siya kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiir yɨkrop kwɨriigi sɨma i aiir kwɨriinamɨm. Mɨ sɨma siir bɨiya yamkwokɨn whɨi mɨrmiiya om Betsaida hɨriir iyɨkɨdam. Mɨ siya iikam isid komiiyɨn sɨmiir nɨkropkiyam warar mɨ aɨngwo.
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Siya iikamɨm sɨmiir nɨkropkiyɨn mɨ yɨo siya mhɨua hɨriir iiyam, siya nhwo hɨr inɨ kwɨsboɨnɨu.
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 Mɨ naɨowaka kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm ɨni whɨi hɨrar yakirɨrɨr mairɨbɨm. Mɨ Jisɨs siya ɨni whɨigbid hɨrar yokworɨbɨn.
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 Mɨ siya kɨgi opud komiiya sɨmiir i aiir namɨtɨuwɨua, sɨma igwɨr hɨnɨɨn bɨri kignamkɨm mɨinan mɨrii idamkɨm. Mɨ ɨiya ɨmɨɨmar nikɨ oyakwoka bɨri nikɨ pɨrkɨn ɨuguskika mɨ Jisɨs siya opa saiir ɨda yapamyakwok sɨmiirɨmɨn. Siya mɨnam naɨngwokɨn, sɨmiir nap haiburgikam.
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 Mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmar kɨgwɨn, siya whɨi aiirɨn op ɨdwowar nouwapniyakwoki. Mɨ sɨmiir kwoɨnɨm ha naɨngwokɨm, siya wraigɨ mɨ ɨuwi. Mɨ sɨma hanɨɨngɨ yɨnkau ankau siirsiyɨn.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Ɨiya sɨma siir kɨgwɨnɨm mɨ sɨma ɨna yɨdidwɨnɨm. Mɨ Jisɨs siya bɨri kɨmɨmɨnkɨn siya ɨna yanka boɨnkiyɨn, kɨma kɨpi nɨdid! Kɨma kɨrɨe dwowɨn! Karaɨrgɨn tɨ nɨtɨn.
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 Mɨ siya i aiir kwɨriiɨuɨn mɨ siya ɨni sɨmakar ywowɨn. Mɨ bɨri kɨmɨmɨnkika opud komiiya ɨna dɨgiya. Mɨ sɨma ɨni mouni hanɨɨna siinkaokiyɨm. Mɨ sɨmiir kwoɨnɨm ɨni warar whrɨewhrɨekiyɨm.
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 Sɨma bɨri naɨngwowoknakɨm tɨ bret anasuɨm Jisɨs siya hɨd hauuɨm iikam ɨmiir. Nɨɨngaka. Sɨmiir kwoɨnɨm ɨna nikɨ whrɨewhrɨe krɨpkaiyɨm. Ɨriig.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 Mɨ sɨma whɨi aiir iyɨkɨdnaidam mɨ ɨni om Genesaret hɨran maeyau aiir yaka kuɨu. Mɨ sɨmiir iya hɨr yaka kunɨmborugig.
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 Ɨiya sɨma i aiir haiburgika mɨ tɨ omɨn siir hɨran iikamɨm sɨma bɨri kɨmɨmɨnkɨm, Jisɨs siirɨn ɨna kɨgnɨnoknɨnkɨnwɨnɨm.
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Mɨ sɨmiir iikamɨm ɨna yɨtɨkrɨnkiyɨm om Genesaret siirar. Ta maeyaua sɨma kua saiirar bɨri nwokɨm. Mɨ ɨiya sɨma wakaekiya Jisɨs siya ɨni hapi nwowɨn mɨ sɨmiir iikamɨm makakɨm sɨmiirɨn hɨini yɨohaigɨnam. Mɨ sɨma ɨna hainamɨm siiram.
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 Mɨ omisɨsɨm whɨekakɨm mɨ om komii ɨma mɨ tɨ omom omomɨm Jisɨs siya bɨdi yapyokɨi dɨgɨm. Mɨ sɨmiir makak iikamɨm maeyauwa iikam homgakɨ nɨnkɨnɨuwiya maket pɨ saiir hɨrar ninɨ haigɨnɨuwi. Mɨ iikamɨm tɨ makak iikam ɨmiir hainaniyɨm sɨma Jisɨs siiram yɨkɨugi, kɨra wadɨe sɨmiir nwokii mɨ tɨ iikam makakɨm sɨmiir ɨɨnɨm kɨriir yɨuɨs aiirarar pikɨ onkwokii mɨ sɨma pɨ wadɨeyar nwokɨ okiyɨm, aniya? Mɨ iikam hoɨmgakɨm siir yɨuɨs aiir nonkwowɨm, sɨma ɨni wadɨeyar ywowɨm. Mɨ sɨma whɨekakarɨn, ɨni wadɨekɨnar ywokiyɨm. Ɨriig.
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.