Marcos 4
Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs NVT
1 Jisɨs siya sɨmiirɨn Galili whɨigbid hɨr swokɨ owomwarkaiyɨuɨu. Mɨ iikam isid komiiyɨn saɨka nwowɨm kasa rani. Mɨ Jisɨs siya i aiir asi kwɨriigɨn. Mɨ siya saiir kwɨrii ɨdwokaiyɨn mɨ iya ɨni whɨigbid hɨrar ywowa. Mɨ iikamɨm ɨni whɨigbid hɨrar yokwowɨm mɨ siya sɨmiirɨn i hɨrar yɨdwokai owɨmwarkaiyɨugi.
1 Mais uma vez, Jesus começou a ensinar à beira-mar. Em pouco tempo, uma grande multidão se juntou ao seu redor. Então ele entrou num barco e sentou-se, enquanto o povo ficou na praia.
2 Dimɨn taemɨnɨm siya nowɨmwarkaiyɨuwɨm sɨmiir, siya boɨniyɨo yai arar nowomwarkaiyɨugɨm.
2 Ele os ensinou contando várias histórias na forma de parábolas, como esta:
3 Mɨ Jisɨs siya boɨn, kɨma wakae! Inkam nwɨrɨn witnid numɨr hɨr bɨdi yɨtkɨngikɨn.
3 “Ouçam! Um lavrador saiu para semear.
4 Mɨ ɨiya siya ha nɨtkɨnamɨn mɨ witnid nhɨrɨm siyɨu nɨkiigɨinaowidɨm, yɨm ɨni ɨpiyɨnkɨ sɨm inɨ ɨugi aeniyɨm.
4 Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, e as aves vieram e as comeram.
5 Mɨ witnid nhɨrɨm siiyakak maeyauwa saiir nɨkiigɨiyɨm, maeyauuwa nuɨn ɨdar nwowa, nugɨnɨn aowa nam karamae nwowa saiir. Mɨ tɨ witnidɨm bɨri briprigɨm ɨna whakɨdudugiyɨm.
5 Outras sementes caíram em solo rochoso e, não havendo muita terra, germinaram rapidamente,
6 Mɨ ɨiya bɨeyɨn ha whwokiyɨn mɨ ɨni witnid ɨbaɨrɨm sɨmiirar yaowhwoniyɨm. Mɨ tɨ witnid ɨbaɨrɨm sɨmiir mɨiyɨm aowa nam karam nwowɨm yɨm ɨna wainamɨm.
6 mas as plantas logo murcharam sob o calor do sol e secaram, pois não tinham raízes profundas.
7 Mɨ witnid nhɨrɨm urid nɨmrɨdgakɨn siir bopwo yakaigai. Mɨ tɨ urid amrɨdnanɨn ha whakiyɨn mɨ tɨ witnid ɨbaɨrɨm sɨmiirɨn ɨni siya yɨisiwamwarkaigiyɨm mɨ tɨ witnidɨm nae bɨ budgɨn.
7 Outras sementes caíram entre espinhos, que cresceram e sufocaram os brotos, sem nada produzirem.
8 Mɨ witnid ɨbaɨr nhɨrɨm nu maeyau mɨiyɨk nɨkiigɨiyɨm, yɨm ɨni komiiyar ywokiyɨm mɨ yɨm nae hɨnɨɨna hɨnɨɨna bud, nhɨrɨm kamaɨrɨm ɨriiyar mɨ nhɨrɨm yɨm hɨnɨɨna mɨ bud, kam nwoɨm mɨ nhɨrɨm yɨm hɨnɨɨna mɨ bud, kam nwɨr ɨuur.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e germinaram, cresceram e produziram uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
9 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir boɨnki, inkamɨn wɨɨngakaɨrgɨn mɨ siya tɨ kariir yai ɨmiirar wakae mɨ ha sɨbgu daɨngwo omok. Ɨriig.
9 Então ele disse: “Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
10 Mɨ ɨigwɨr mhoɨiya Jisɨs siya sasaɨr ywoki hɨrɨn. Mɨ mhoɨiya kam ɨuur nwɨso siir kɨgna mɨriiyɨm mɨ iikam nhɨr ɨkɨm sɨma ɨna yɨtɨm Jisɨs siirɨm. Mɨ sɨma inɨ srɨini siirɨn boɨniyɨo yaiyɨm sɨmiir yaimwokɨyaimwoɨm sɨmiiram.
10 Mais tarde, quando Jesus estava sozinho com os Doze e os outros que estavam reunidos ao seu redor, perguntaram-lhe qual era o significado das parábolas.
11 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir yowɨmwarkaiyɨugi. Mɨ ta Adi Komii siir oman yaiya kara kɨmiir bɨdiyar ikɨ owomwarkaiyɨugiyɨm. Mɨ iikam nhɨrɨm saiir wakaeyɨm, sɨma bɨri nɨnoknɨnkɨnkɨm sɨma boɨniyɨo yaiarar wakae. Mɨ sɨma saiir yaimwowɨn siir bɨri nɨnoknɨnkɨnkɨm, sɨma pɨ whaowaekɨm.
11 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender o segredo do reino de Deus, mas uso parábolas para falar aos de fora,
12 Mɨ sɨma wa kɨgi tɨ dimɨnɨn mɨ sɨma wɨ sɨbgu kɨgsɨb rani. Mɨ sɨma wa wakaei mɨ sɨma ta yaiya saiirɨn wɨ sɨbgu wakaesɨb rani. Nɨɨngaka. Mɨ sɨmiir kwoɨnɨn bɨ kisɨna haigikɨm mɨ sɨma Adi Komii siiram panɨɨnsi yaɨngwo tɨbmiisi. Mɨ Adi Komii siya sɨmiir dimɨn biyɨeyɨm sɨmiir panɨɨnsi haiyoprimdiyɨumiigisi. Ɨriig.
12 de modo que: ‘Mesmo que vejam o que faço, não perceberão, e ainda que ouçam o que digo, não compreenderão. Do contrário, poderiam voltar-se para mim, e ser perdoados’”.
13 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir boɨnki, kɨma ta boɨniyɨo yai kwɨra saiir bɨ nɨnoknɨnkɨnkɨm, aniya? Mɨ kɨma wɨ panɨɨna sɨbgu owomwarkai boɨn haigɨnɨuwi tɨ boɨniyɨo yai whɨekakɨm sɨmiir yaimwowɨm, ha?
13 Então Jesus disse: “Se vocês não entendem o significado desta parábola, como entenderão as demais?
14 Kara kɨmiir nikɨ boɨnmauu wakaeki, tɨkɨ inkamɨn witnid nɨtkɨnɨn ɨni tɨkɨ inkamɨn Adi Komii siir yai boɨnmɨmauuwiyɨn ɨni siir hɨriinan ywowɨn.
14 O lavrador lança sementes ao anunciar a mensagem.
15 Iikam nhɨrɨm sɨma Adi Komii siir yaiya pa wakae nami mɨpi sɨma siyɨu hɨr napami mɨpa naɨngwo ouwouami Adi Komii siir yaiya. Sɨma Adi Komii siir yaiya panaowar wakaenaki mɨ Setan siya panaowar swokɨ kwɨtkigi Adi Komii siir yaiya sɨmiir kwoɨnau haiginama. Mɨ tɨkɨ iikamɨm ɨni tɨ witnidɨn siyɨu nɨkɨiyɨm, sɨbgu whak karamae nwowiyɨm, ɨni sɨmiir hɨriinan ywowɨm.
15 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas Satanás logo vem e a toma deles.
16 Iikam nhɨrɨm sɨma ɨni tɨ witnidɨn siiyakak nuɨn, siir nakaigaiyɨm mɨ sɨma tɨ iikamɨm ɨni hɨriinan ywowɨm. Yaiyɨm sɨma wakaeyɨm pa wakae nɨngruramsasaugi, ta Adi Komii siir yaiya sɨmiir mhɨi kwoɨnau. Mɨ sɨma pɨ maɨrgɨmaɨrgar nwo nami, ta yai aiiramɨn.
16 As que caíram no solo rochoso representam aqueles que ouvem a mensagem e, sem demora, a recebem com alegria.
17 Tɨkɨ iikamɨm ɨni witnidni mɨiyɨm aowa nam karamae nwowiyɨm, ɨni sɨmiir hɨriinan ywowɨm. Mɨ sɨma panɨɨnsi ywokwo bripriisi. Mɨ ɨiya hɨkɨn nɨmbiniiyɨm sɨmiir kɨnankɨuwam mɨ sɨma wɨ ɨi prɨei nokwo rani. Mɨ sɨma Adi Komii siir yai aiirɨn wɨ digɨumii haigɨngigi. Mɨ sɨma whɨekakɨm wa nɨkiiyam ɨuguskii.
17 Contudo, uma vez que não têm raízes profundas, não duram muito. Assim que enfrentam problemas ou são perseguidos por causa da mensagem, cedo desanimam.
18 Mɨ iikam nhɨrɨm ɨni tɨ witnidɨn maeyauwa urid amrɨdkakɨn siya nwowa saiir nakaigaiiyɨm ɨni sɨmiir hɨriinan ywowɨm sɨma wakaeiyɨm Adi Komii siir yaiya.
18 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem,
19 Mɨ sɨmiir kwoɨnɨn ɨni umɨrmɨnɨm mɨ nuan digworaekwowɨm ɨni sɨma kiyainamɨm. Mɨ ta Adi Komii siir yai kɨbiya ɨni tɨ digworaekwo ɨmar higrɨnɨugiya. Mɨ Adi Komii siir siyɨuɨn siir panɨɨnsi sɨbgu apsi.
19 mas logo ela é sufocada pelas preocupações desta vida, pela sedução da riqueza e pelo desejo por outras coisas, não produzindo fruto.
20 Mɨ iikam nhɨrɨm ɨni tɨ witnidɨn nu maeyau mɨiyɨk nɨkiiyɨn, ɨni siir hɨriinan ywowɨm. Sɨma ɨna sɨbgu wakaeyɨm Adi Komii siir yaiya. Mɨ sɨmiir nhɨrɨm kam nwɨr ɨuura mɨ budi mɨ nhɨrɨm pɨ kam nwoɨma mɨ budi mɨ nhɨrɨm pɨ kamaɨrɨm ɨriiyara mɨ budi. Ɨriig.
20 E as que caíram em solo fértil representam os que ouvem e aceitam a mensagem e produzem uma colheita trinta, sessenta ou até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
21 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir boɨnki mɨ ɨiya inkamɨn yɨukɨdɨn nɨuyaiyɨn siir hangɨmunanii mɨ siya wɨ two aowa haigiprakaii, iyɨe? Wɨ hɨi aowa haigiprakaii, aniya? Nɨɨngaka. Kɨra bopwonauan romyasɨn siir dinankɨi! Mɨ yɨukɨdɨn pa sɨbgu ɨuyakii.
21 Em seguida, Jesus lhes perguntou: “Alguém acenderia uma lâmpada e a colocaria sob um cesto ou uma cama? Claro que não! A lâmpada é colocada num pedestal, de onde sua luz brilhará.
22 Tɨkɨ inkamɨn siir kwoɨnpai kwoɨnpaiyɨm tariinanɨn tɨkɨ idowɨiya nwo karam nwowɨm mɨ mhoɨiya sɨma wɨ idowɨiya nwo ɨuguskii mɨ wɨ dimɨn whɨrkɨn swokɨ haigiprakai rani. Nɨɨngaka.
22 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz.
23 Kɨma tɨ iikam whɨekakɨm kɨma wɨɨngakaɨrgɨm, kɨma timɨ wakae.
23 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
24 Mɨ siya sɨmiirɨn ɨna swokɨ boɨnkiyɨn, yaiyɨm kɨma wakaeiyɨm kɨma sɨbgu daɨngworɨnukrɨpkai. Siyɨuɨn inkam nwɨrni kɨma tɨriyɨn mɨ Adi Komii siya kɨmiirɨn wɨ hɨriinan siyɨu ɨiirar swokɨ ɨnkɨn tɨri.
24 Então acrescentou: “Prestem muita atenção ao que vão ouvir. Com o mesmo padrão de medida que adotarem, vocês serão medidos, e mais ainda lhes será acrescentado.
25 Mɨ inkam nwɨrɨn siya nɨnoknɨnkɨn mɨiyɨkakɨ nɨuwi mɨ mhoɨiya Adi Komii siya siirɨn wɨ hɨriinan nɨnoknɨnkɨn aiirar swokɨ ɨnkɨn ɨdu hauuraraokii. Mɨ inkamɨn nɨnoknɨnkɨn haɨmiisɨmakakɨ nɨuwi wɨ Adi Komii siya swokɨ haii. Mɨ siya wɨ nɨnoknɨnkɨn karamaeyar nwoɨuguski, wɨ haɨmii sɨma hai naowid rani. Nɨɨngakɨ nɨɨngakɨɨnga. Ɨriig.
25 Pois ao que tem, mais lhe será dado; mas do que não tem, até o que tem lhe será tirado”.
26 Jisɨs siya hɨnɨɨna boɨnkɨn, ɨiya Adi Komii siya iikamɨm mɨ digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir bɨiyan nwowɨn, siya ɨni tɨ inkamɨn witnid nɨtkɨnamɨn mɨ siir numɨr aiir sɨbgu kɨgrɨraowɨn ɨni siir hɨriinan ywowɨn. Mɨ Adi Komii siya kɨmiirɨn wɨ hɨriinanar mɨ sɨbgu kɨgrɨraowi. Mɨ siir numɨran naeyɨm wɨ hoɨmgakar nɨmbiyami.
26 Jesus também disse: “O reino de Deus é como um lavrador que lança sementes sobre a terra.
27 Mɨ ɨinokɨinokɨn tɨ inkamɨn nɨiyaka pɨ nhwo nɨb whwonkaowi mɨ nugakɨn siya pa nɨnsiin aprɨrɨramyakwoki. Tɨ inkamɨn siya kɨgiyɨn mɨ siya ɨni siya siyar yaɨngwowɨn, tɨ witnidɨn siya komii panɨɨna nwokikɨn, siya bɨri nɨnoknɨnkɨnkɨn.
27 Noite e dia, esteja ele dormindo ou acordado, as sementes germinam e crescem, mas ele não sabe como isso acontece.
28 Nu siya mɨnki mɨ tɨ witnidɨn pa kɨnan grɨmgrɨnkɨigi mɨ siya mhoɨiya pɨ nae kakar namwo ɨuwi. Bɨi pɨ kwo aeyar nɨmbiyami mɨ mhoɨiya nae pa budgi.
28 A terra produz as colheitas por si própria. Primeiro aparece uma folha, depois se formam as espigas de trigo e, por fim, o cereal amadurece.
29 ɨiya sasaeyɨm wai nwowiyɨm mɨ tɨ inkamɨn pa nɨngugu haii. Ɨriig.
29 E, assim que o cereal está maduro, o lavrador vem e o corta com a foice, pois chegou o tempo da colheita”.
30 Mɨ Jisɨs siya boɨnki, krɨma Adi Komii siir iikamɨm mɨ siir digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir bɨiyan iikam nwowi mɨ krɨma wɨ paka hɨnɨɨn boɨniyɨo yaiya sae nɨkri boɨni siirɨn.
30 Jesus disse ainda: “Como posso descrever o reino de Deus? Que comparação devo usar para ilustrá-lo?
31 Mɨ tɨ mastetnidɨn siir hɨriinan tɨ ɨkrii boɨn. Mɨ mastetnidɨn siya ɨkɨ paenid nhɨrɨm sɨmiir hɨriinan tani. Nɨɨngaka. Siya sapkɨsapisɨmkɨn komii rani, ara krɨnankɨn. Mɨ siir nidɨm kasa rani, hoɨmgakɨm. Mɨ Adi Komii siir isidɨn ɨni tɨ mastetnidɨn siir hɨriinan ywowɨn kasa rani, hoɨmgakɨm.
31 É como uma semente de mostarda plantada na terra. É a menor das sementes,
32 Mɨ inkamɨn tɨ mastetnidɨn siir nɨnkɨn dɨgiyɨn mɨ siya pa whakii mɨpi komiiyar namwo ɨuwi. Mɨ siya ɨkɨ sasae hoɨmgakɨm pɨ sɨmiira mrwɨi haiburgigi. Mɨ siya kwiya komii kakargɨn mɨ ɨpiyɨn mɨnɨm sɨmiir whɨeyɨm pɨ siir kwiya ɨmiirar mɨ haigii. Ɨriig.
32 mas se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves fazem ninhos à sua sombra”.
33 Ɨiya sɨma Jisɨs siir boɨniyɨo yai ɨmiir nɨnoknɨnkɨnɨm mɨ mhoɨiya siya iikam ɨmiirɨn boɨniyɨo yai kasa bɨri boɨnkɨn, Adi Komii siir yaiyɨm.
33 Jesus usou muitas histórias e ilustrações semelhantes para ensinar o povo, conforme tinham condições de entender.
34 Dimɨnɨm siya boɨniyɨm pɨ sɨmiir boɨnɨnkɨi ɨuguski rani. Nɨɨngaka. Siya pɨ boɨniyɨo yai ara boɨnkii. Mɨ ɨiya siir kɨgna mɨriiyɨm kamɨm pɨ sɨma sɨma nwoki saɨkaɨn mɨ Jisɨs siya yaimwokɨyaimwowɨm pɨ hanɨɨngɨ boɨnɨski. Ɨriig.
34 Na verdade, só usava parábolas para ensinar em público. Depois, quando estava sozinho com seus discípulos, explicava tudo para eles.
35 Mɨ naɨowaka ta ɨiya aiirarɨn siir kɨgna mɨriiyɨm kamɨm siya sɨmiir boɨnki, krɨma pɨ whɨi yarmiya kigidamtɨbi.
35 Ao anoitecer, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos atravessar para o outro lado do mar”.
36 Mɨ sɨma ta iya Jisɨs siya nɨdwokaiya saiir kwɨriinam mɨ sɨma siir wara yɨuginam. Mɨ sɨma i nhɨrɨm ɨni warar yɨnkɨn kwɨrii namɨm. Mɨ iikam isid komiiyɨn sɨma siir haiburgigɨm mɨ sɨma ɨna yamɨm.
36 Com ele a bordo, partiram e deixaram a multidão para trás, embora outros barcos os seguissem.
37 Mɨ opud komiiya ha hugnaniya mɨ hɨnɨn komiiya ha mɨ ɨt mɨ sɨmiir iyɨn ɨni wara kaibombokiigiyɨn, hɨnɨn aeya. Taka hɨnɨn opud komiiya prasaekɨ mɨ ɨuwi. Mɨ iya opa mɨrkɨmɨrkɨ nɨnkɨnɨm pariiparii.
37 Logo uma forte tempestade se levantou. As ondas arrebentavam sobre o barco, que começou a encher-se de água.
38 Mɨ Jisɨs siya iya saiir idao hɨr kikɨnanɨu whwonkaigɨn nhwo mɨpiyɨnanɨn siir. Mɨ sɨma siir yɨnɨdgu ɨnsiin mɨ sɨma ɨna boɨnɨm, hɨe! Tɨ krɨmiir Adɨn, krɨma pɨ inɨgak nwo rani, pɨ tɨrar nwomainainami. Mɨ tari kɨra krɨmiirsi naɨngwoyɨmiyok rani, aniya?
38 Jesus dormia na parte de trás do barco, com a cabeça numa almofada. Os discípulos o acordaram, clamando: “Mestre, vamos morrer! O senhor não se importa?”.
39 Mɨ Jisɨs siya ha nɨnsiingiyɨn mɨ siya ɨo opud hɨnɨn sowiir ywoki. Mɨ siya ɨna boɨnkiyɨn, kowa dɨg dwoki! Mɨ Jisɨs siya hɨriinan boɨnkiyɨn, opuda ɨna dɨgiya mɨ opa hɨnɨn sɨmkɨ bɨri swokɨ ɨtkika, ɨni nɨɨngar ywomaigiya mokmokwaiga.
39 Jesus despertou, repreendeu o vento e disse ao mar: “Silêncio! Aquiete-se!”. De repente, o vento parou, e houve grande calmaria.
40 Mɨ Jisɨs siya kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiir boɨnki. Kɨma hɨnɨɨn dimusi nɨdidnanaekɨm, ha? Mɨ kɨma tari naɨngwo tɨbmii karamaekɨm ɨni nɨɨngar ywowɨm, aniya?
40 Então Jesus lhes perguntou: “Por que estão com medo? Ainda não têm fé?”.
41 Mɨ sɨma ɨni mounana siinkaokiyɨm mɨ nɨdid prasae bɨri kɨnkikɨm. Mɨ sɨmasɨmar yomboɨn amboɨna. Tɨkɨ inkamɨn siya yɨpɨkɨn tɨkɨ hɨnɨɨna tɨrɨn? Opud hɨnɨno ɨni siir yaiyar mɨ wakaeyoknakiyo? Ɨriig.
41 Apavorados, os discípulos diziam uns aos outros: “Quem é este homem? Até o vento e o mar lhe obedecem!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.