Marcos 4
Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs NTLH
1 Jisɨs siya sɨmiirɨn Galili whɨigbid hɨr swokɨ owomwarkaiyɨuɨu. Mɨ iikam isid komiiyɨn saɨka nwowɨm kasa rani. Mɨ Jisɨs siya i aiir asi kwɨriigɨn. Mɨ siya saiir kwɨrii ɨdwokaiyɨn mɨ iya ɨni whɨigbid hɨrar ywowa. Mɨ iikamɨm ɨni whɨigbid hɨrar yokwowɨm mɨ siya sɨmiirɨn i hɨrar yɨdwokai owɨmwarkaiyɨugi.
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 Dimɨn taemɨnɨm siya nowɨmwarkaiyɨuwɨm sɨmiir, siya boɨniyɨo yai arar nowomwarkaiyɨugɨm.
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 Mɨ Jisɨs siya boɨn, kɨma wakae! Inkam nwɨrɨn witnid numɨr hɨr bɨdi yɨtkɨngikɨn.
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 Mɨ ɨiya siya ha nɨtkɨnamɨn mɨ witnid nhɨrɨm siyɨu nɨkiigɨinaowidɨm, yɨm ɨni ɨpiyɨnkɨ sɨm inɨ ɨugi aeniyɨm.
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Mɨ witnid nhɨrɨm siiyakak maeyauwa saiir nɨkiigɨiyɨm, maeyauuwa nuɨn ɨdar nwowa, nugɨnɨn aowa nam karamae nwowa saiir. Mɨ tɨ witnidɨm bɨri briprigɨm ɨna whakɨdudugiyɨm.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Mɨ ɨiya bɨeyɨn ha whwokiyɨn mɨ ɨni witnid ɨbaɨrɨm sɨmiirar yaowhwoniyɨm. Mɨ tɨ witnid ɨbaɨrɨm sɨmiir mɨiyɨm aowa nam karam nwowɨm yɨm ɨna wainamɨm.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Mɨ witnid nhɨrɨm urid nɨmrɨdgakɨn siir bopwo yakaigai. Mɨ tɨ urid amrɨdnanɨn ha whakiyɨn mɨ tɨ witnid ɨbaɨrɨm sɨmiirɨn ɨni siya yɨisiwamwarkaigiyɨm mɨ tɨ witnidɨm nae bɨ budgɨn.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 Mɨ witnid ɨbaɨr nhɨrɨm nu maeyau mɨiyɨk nɨkiigɨiyɨm, yɨm ɨni komiiyar ywokiyɨm mɨ yɨm nae hɨnɨɨna hɨnɨɨna bud, nhɨrɨm kamaɨrɨm ɨriiyar mɨ nhɨrɨm yɨm hɨnɨɨna mɨ bud, kam nwoɨm mɨ nhɨrɨm yɨm hɨnɨɨna mɨ bud, kam nwɨr ɨuur.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir boɨnki, inkamɨn wɨɨngakaɨrgɨn mɨ siya tɨ kariir yai ɨmiirar wakae mɨ ha sɨbgu daɨngwo omok. Ɨriig.
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Mɨ ɨigwɨr mhoɨiya Jisɨs siya sasaɨr ywoki hɨrɨn. Mɨ mhoɨiya kam ɨuur nwɨso siir kɨgna mɨriiyɨm mɨ iikam nhɨr ɨkɨm sɨma ɨna yɨtɨm Jisɨs siirɨm. Mɨ sɨma inɨ srɨini siirɨn boɨniyɨo yaiyɨm sɨmiir yaimwokɨyaimwoɨm sɨmiiram.
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir yowɨmwarkaiyɨugi. Mɨ ta Adi Komii siir oman yaiya kara kɨmiir bɨdiyar ikɨ owomwarkaiyɨugiyɨm. Mɨ iikam nhɨrɨm saiir wakaeyɨm, sɨma bɨri nɨnoknɨnkɨnkɨm sɨma boɨniyɨo yaiarar wakae. Mɨ sɨma saiir yaimwowɨn siir bɨri nɨnoknɨnkɨnkɨm, sɨma pɨ whaowaekɨm.
11 Jesus disse a eles:
12 Mɨ sɨma wa kɨgi tɨ dimɨnɨn mɨ sɨma wɨ sɨbgu kɨgsɨb rani. Mɨ sɨma wa wakaei mɨ sɨma ta yaiya saiirɨn wɨ sɨbgu wakaesɨb rani. Nɨɨngaka. Mɨ sɨmiir kwoɨnɨn bɨ kisɨna haigikɨm mɨ sɨma Adi Komii siiram panɨɨnsi yaɨngwo tɨbmiisi. Mɨ Adi Komii siya sɨmiir dimɨn biyɨeyɨm sɨmiir panɨɨnsi haiyoprimdiyɨumiigisi. Ɨriig.
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir boɨnki, kɨma ta boɨniyɨo yai kwɨra saiir bɨ nɨnoknɨnkɨnkɨm, aniya? Mɨ kɨma wɨ panɨɨna sɨbgu owomwarkai boɨn haigɨnɨuwi tɨ boɨniyɨo yai whɨekakɨm sɨmiir yaimwowɨm, ha?
13 Então Jesus perguntou:
14 Kara kɨmiir nikɨ boɨnmauu wakaeki, tɨkɨ inkamɨn witnid nɨtkɨnɨn ɨni tɨkɨ inkamɨn Adi Komii siir yai boɨnmɨmauuwiyɨn ɨni siir hɨriinan ywowɨn.
14 E continuou:
15 Iikam nhɨrɨm sɨma Adi Komii siir yaiya pa wakae nami mɨpi sɨma siyɨu hɨr napami mɨpa naɨngwo ouwouami Adi Komii siir yaiya. Sɨma Adi Komii siir yaiya panaowar wakaenaki mɨ Setan siya panaowar swokɨ kwɨtkigi Adi Komii siir yaiya sɨmiir kwoɨnau haiginama. Mɨ tɨkɨ iikamɨm ɨni tɨ witnidɨn siyɨu nɨkɨiyɨm, sɨbgu whak karamae nwowiyɨm, ɨni sɨmiir hɨriinan ywowɨm.
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 Iikam nhɨrɨm sɨma ɨni tɨ witnidɨn siiyakak nuɨn, siir nakaigaiyɨm mɨ sɨma tɨ iikamɨm ɨni hɨriinan ywowɨm. Yaiyɨm sɨma wakaeyɨm pa wakae nɨngruramsasaugi, ta Adi Komii siir yaiya sɨmiir mhɨi kwoɨnau. Mɨ sɨma pɨ maɨrgɨmaɨrgar nwo nami, ta yai aiiramɨn.
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 Tɨkɨ iikamɨm ɨni witnidni mɨiyɨm aowa nam karamae nwowiyɨm, ɨni sɨmiir hɨriinan ywowɨm. Mɨ sɨma panɨɨnsi ywokwo bripriisi. Mɨ ɨiya hɨkɨn nɨmbiniiyɨm sɨmiir kɨnankɨuwam mɨ sɨma wɨ ɨi prɨei nokwo rani. Mɨ sɨma Adi Komii siir yai aiirɨn wɨ digɨumii haigɨngigi. Mɨ sɨma whɨekakɨm wa nɨkiiyam ɨuguskii.
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 Mɨ iikam nhɨrɨm ɨni tɨ witnidɨn maeyauwa urid amrɨdkakɨn siya nwowa saiir nakaigaiiyɨm ɨni sɨmiir hɨriinan ywowɨm sɨma wakaeiyɨm Adi Komii siir yaiya.
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 Mɨ sɨmiir kwoɨnɨn ɨni umɨrmɨnɨm mɨ nuan digworaekwowɨm ɨni sɨma kiyainamɨm. Mɨ ta Adi Komii siir yai kɨbiya ɨni tɨ digworaekwo ɨmar higrɨnɨugiya. Mɨ Adi Komii siir siyɨuɨn siir panɨɨnsi sɨbgu apsi.
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 Mɨ iikam nhɨrɨm ɨni tɨ witnidɨn nu maeyau mɨiyɨk nɨkiiyɨn, ɨni siir hɨriinan ywowɨm. Sɨma ɨna sɨbgu wakaeyɨm Adi Komii siir yaiya. Mɨ sɨmiir nhɨrɨm kam nwɨr ɨuura mɨ budi mɨ nhɨrɨm pɨ kam nwoɨma mɨ budi mɨ nhɨrɨm pɨ kamaɨrɨm ɨriiyara mɨ budi. Ɨriig.
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir boɨnki mɨ ɨiya inkamɨn yɨukɨdɨn nɨuyaiyɨn siir hangɨmunanii mɨ siya wɨ two aowa haigiprakaii, iyɨe? Wɨ hɨi aowa haigiprakaii, aniya? Nɨɨngaka. Kɨra bopwonauan romyasɨn siir dinankɨi! Mɨ yɨukɨdɨn pa sɨbgu ɨuyakii.
21 Jesus continuou:
22 Tɨkɨ inkamɨn siir kwoɨnpai kwoɨnpaiyɨm tariinanɨn tɨkɨ idowɨiya nwo karam nwowɨm mɨ mhoɨiya sɨma wɨ idowɨiya nwo ɨuguskii mɨ wɨ dimɨn whɨrkɨn swokɨ haigiprakai rani. Nɨɨngaka.
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 Kɨma tɨ iikam whɨekakɨm kɨma wɨɨngakaɨrgɨm, kɨma timɨ wakae.
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 Mɨ siya sɨmiirɨn ɨna swokɨ boɨnkiyɨn, yaiyɨm kɨma wakaeiyɨm kɨma sɨbgu daɨngworɨnukrɨpkai. Siyɨuɨn inkam nwɨrni kɨma tɨriyɨn mɨ Adi Komii siya kɨmiirɨn wɨ hɨriinan siyɨu ɨiirar swokɨ ɨnkɨn tɨri.
24 Disse também:
25 Mɨ inkam nwɨrɨn siya nɨnoknɨnkɨn mɨiyɨkakɨ nɨuwi mɨ mhoɨiya Adi Komii siya siirɨn wɨ hɨriinan nɨnoknɨnkɨn aiirar swokɨ ɨnkɨn ɨdu hauuraraokii. Mɨ inkamɨn nɨnoknɨnkɨn haɨmiisɨmakakɨ nɨuwi wɨ Adi Komii siya swokɨ haii. Mɨ siya wɨ nɨnoknɨnkɨn karamaeyar nwoɨuguski, wɨ haɨmii sɨma hai naowid rani. Nɨɨngakɨ nɨɨngakɨɨnga. Ɨriig.
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 Jisɨs siya hɨnɨɨna boɨnkɨn, ɨiya Adi Komii siya iikamɨm mɨ digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir bɨiyan nwowɨn, siya ɨni tɨ inkamɨn witnid nɨtkɨnamɨn mɨ siir numɨr aiir sɨbgu kɨgrɨraowɨn ɨni siir hɨriinan ywowɨn. Mɨ Adi Komii siya kɨmiirɨn wɨ hɨriinanar mɨ sɨbgu kɨgrɨraowi. Mɨ siir numɨran naeyɨm wɨ hoɨmgakar nɨmbiyami.
26 Jesus disse:
27 Mɨ ɨinokɨinokɨn tɨ inkamɨn nɨiyaka pɨ nhwo nɨb whwonkaowi mɨ nugakɨn siya pa nɨnsiin aprɨrɨramyakwoki. Tɨ inkamɨn siya kɨgiyɨn mɨ siya ɨni siya siyar yaɨngwowɨn, tɨ witnidɨn siya komii panɨɨna nwokikɨn, siya bɨri nɨnoknɨnkɨnkɨn.
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 Nu siya mɨnki mɨ tɨ witnidɨn pa kɨnan grɨmgrɨnkɨigi mɨ siya mhoɨiya pɨ nae kakar namwo ɨuwi. Bɨi pɨ kwo aeyar nɨmbiyami mɨ mhoɨiya nae pa budgi.
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 ɨiya sasaeyɨm wai nwowiyɨm mɨ tɨ inkamɨn pa nɨngugu haii. Ɨriig.
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 Mɨ Jisɨs siya boɨnki, krɨma Adi Komii siir iikamɨm mɨ siir digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir bɨiyan iikam nwowi mɨ krɨma wɨ paka hɨnɨɨn boɨniyɨo yaiya sae nɨkri boɨni siirɨn.
30 Jesus continuou:
31 Mɨ tɨ mastetnidɨn siir hɨriinan tɨ ɨkrii boɨn. Mɨ mastetnidɨn siya ɨkɨ paenid nhɨrɨm sɨmiir hɨriinan tani. Nɨɨngaka. Siya sapkɨsapisɨmkɨn komii rani, ara krɨnankɨn. Mɨ siir nidɨm kasa rani, hoɨmgakɨm. Mɨ Adi Komii siir isidɨn ɨni tɨ mastetnidɨn siir hɨriinan ywowɨn kasa rani, hoɨmgakɨm.
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 Mɨ inkamɨn tɨ mastetnidɨn siir nɨnkɨn dɨgiyɨn mɨ siya pa whakii mɨpi komiiyar namwo ɨuwi. Mɨ siya ɨkɨ sasae hoɨmgakɨm pɨ sɨmiira mrwɨi haiburgigi. Mɨ siya kwiya komii kakargɨn mɨ ɨpiyɨn mɨnɨm sɨmiir whɨeyɨm pɨ siir kwiya ɨmiirar mɨ haigii. Ɨriig.
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 Ɨiya sɨma Jisɨs siir boɨniyɨo yai ɨmiir nɨnoknɨnkɨnɨm mɨ mhoɨiya siya iikam ɨmiirɨn boɨniyɨo yai kasa bɨri boɨnkɨn, Adi Komii siir yaiyɨm.
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 Dimɨnɨm siya boɨniyɨm pɨ sɨmiir boɨnɨnkɨi ɨuguski rani. Nɨɨngaka. Siya pɨ boɨniyɨo yai ara boɨnkii. Mɨ ɨiya siir kɨgna mɨriiyɨm kamɨm pɨ sɨma sɨma nwoki saɨkaɨn mɨ Jisɨs siya yaimwokɨyaimwowɨm pɨ hanɨɨngɨ boɨnɨski. Ɨriig.
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 Mɨ naɨowaka ta ɨiya aiirarɨn siir kɨgna mɨriiyɨm kamɨm siya sɨmiir boɨnki, krɨma pɨ whɨi yarmiya kigidamtɨbi.
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 Mɨ sɨma ta iya Jisɨs siya nɨdwokaiya saiir kwɨriinam mɨ sɨma siir wara yɨuginam. Mɨ sɨma i nhɨrɨm ɨni warar yɨnkɨn kwɨrii namɨm. Mɨ iikam isid komiiyɨn sɨma siir haiburgigɨm mɨ sɨma ɨna yamɨm.
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 Mɨ opud komiiya ha hugnaniya mɨ hɨnɨn komiiya ha mɨ ɨt mɨ sɨmiir iyɨn ɨni wara kaibombokiigiyɨn, hɨnɨn aeya. Taka hɨnɨn opud komiiya prasaekɨ mɨ ɨuwi. Mɨ iya opa mɨrkɨmɨrkɨ nɨnkɨnɨm pariiparii.
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 Mɨ Jisɨs siya iya saiir idao hɨr kikɨnanɨu whwonkaigɨn nhwo mɨpiyɨnanɨn siir. Mɨ sɨma siir yɨnɨdgu ɨnsiin mɨ sɨma ɨna boɨnɨm, hɨe! Tɨ krɨmiir Adɨn, krɨma pɨ inɨgak nwo rani, pɨ tɨrar nwomainainami. Mɨ tari kɨra krɨmiirsi naɨngwoyɨmiyok rani, aniya?
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 Mɨ Jisɨs siya ha nɨnsiingiyɨn mɨ siya ɨo opud hɨnɨn sowiir ywoki. Mɨ siya ɨna boɨnkiyɨn, kowa dɨg dwoki! Mɨ Jisɨs siya hɨriinan boɨnkiyɨn, opuda ɨna dɨgiya mɨ opa hɨnɨn sɨmkɨ bɨri swokɨ ɨtkika, ɨni nɨɨngar ywomaigiya mokmokwaiga.
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 Mɨ Jisɨs siya kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiir boɨnki. Kɨma hɨnɨɨn dimusi nɨdidnanaekɨm, ha? Mɨ kɨma tari naɨngwo tɨbmii karamaekɨm ɨni nɨɨngar ywowɨm, aniya?
40 Aí ele perguntou:
41 Mɨ sɨma ɨni mounana siinkaokiyɨm mɨ nɨdid prasae bɨri kɨnkikɨm. Mɨ sɨmasɨmar yomboɨn amboɨna. Tɨkɨ inkamɨn siya yɨpɨkɨn tɨkɨ hɨnɨɨna tɨrɨn? Opud hɨnɨno ɨni siir yaiyar mɨ wakaeyoknakiyo? Ɨriig.
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.